Badacz przeszłości

advertisement
Wszechświat wg ludzi
prehistorycznych
Już w najdawniejszych
czasach, tj. ok. 100 tys.
lat p.n.e., ludzie zwracali
uwagę na otaczający ich
świat – nam może się to
wydać banalne, ale
pierwszą obserwacją było
zauważenie cyklu, jakim
jest następowanie po
sobie dnia i nocy.
Babilończycy
Dla mieszkańców Babilonu
najważniejsze było Słońce uważali je za najpotężniejszą siłę,
dającą życie, sterującą wszystkimi
procesami zachodzącymi na Ziemi .
Nieco gorszym towarzyszem
Słońca był Księżyc, który
wędrował po niebie zmieniając
swój wygląd.
Egipcjanie
Za czasów świetności Egiptu (tj. ok.
3 tys. lat p.n.e.) cykle ciał niebieskich były
już doskonale znane. Egipcjanie podzielili
cykl gwiezdny na rok - 365,25 dnia,
a każdy dzień na 24 godziny, które
z kolei mierzyli za pomocą zegarów
słonecznych i wodnych.
Dzięki temu, co roku po pojawieniu się
na horyzoncie jasnej gwiazdy Sirius,
wiedzieli, że wyleje Nil. Podczas budowy
świątyń i piramid także korzystali
z gwiazd.
Grecy

Grecy stworzyli jedną z najwspanialszych cywilizacji starożytności;
mieli zupełnie nowe poglądy na świat.

Pierwszym astronomem był Tales z Miletu (625-547 p.n.e.). Uważał
on, że Ziemia jest płaskim, okrągłym dyskiem, pływającym po wielkim morzu.

Pierwszym człowiekiem, który uznał Ziemię za kulę był Pitagoras
(570-480 p.n.e.) - grecki matematyk. Ziemia miała być otoczona ośmioma
przeźroczystymi, koncentrycznymi sferami, na których znajdowały się Słońce,
Księżyc i planety.

Niewątpliwie najwspanialszym myślicielem był grecki filozof –
Arystoteles (384-322 p.n.e.). Jako pierwszy udowodnił, że Ziemia jest kulą
oraz, że cień rzucany przez Ziemię na Księżyc podczas jego zaćmienia ma
okrągły kształt, a taki może dawać tylko kula.

Jednym z najbardziej znanych, najwybitniejszych uczonych był
Ptolemeusz (100-178 n.e.). Udało mu się wykonać pierwsze mapy świata i
nieba, policzyć gwiazdy i opisać ich jasność. Jednak jego największym dziełem
była książka Almagest, w której nakreślił stan wiedzy astronomicznej w II w.
n.e., oraz zawarł teorię geocentrycznego układu Wszechświata. Środkiem
Wszechświata miała być nieruchoma Ziemia, wokół której krążyły planety:
Księżyc i Słońce oraz sfera gwiazd stałych.
Renesans- Teoria heliocentryczna
19 lutego 1473 r. w Toruniu urodził się Mikołaj Kopernik.
Mając lat dwadzieścia cztery był wykształcony
w dziedzinie: medycyny, prawa kościelnego, ekonomii,
matematyki oraz astronomii. Kopernik chcąc wyjaśnić
zjawiska zachodzące na Ziemi i w jej otoczeniu, zakłada
trzy rodzaje ruchu Ziemi: w 24 godziny Ziemia obraca się
wokół własnej osi, w ciągu roku, tak jak inne planety
okrąża Słońce, także jej oś wykonuje ruch precesyjny.
Był to prawdziwy przełom - powstała nowa idea - nie
Ziemia, a Słońce w środku Wszechświata - czyli układ
heliocentryczny. Swoje dzieło „Sześć ksiąg o obrotach
ciał niebieskich” zawierające te teorie, powstałe w latach
1515-1530, Kopernik wydał dopiero w 1543 r. Kiedy ta
dedykowana papieżowi Pawłowi III książka dotarła do
Rzymu (w dniu śmierci astronoma) została natychmiast
umieszczona na indeksie ksiąg zakazanych. Według
Kopernika Ziemi była tylko jedną z planet okrążających
Słońce, nie miała specjalnego znaczenia, nie była nawet
pierwsza w kolejności od Słońca. Mistrz zmarł, nawet nie
zobaczywszy wydania swojego dzieła. Pozostało
przysłowie „Wstrzymał Słońce, ruszył Ziemię”.
Johannes Kepler
Johannes Kepler (1571–1630) – niemiecki
matematyk, astronom i astrolog. Najbardziej
znany jest z nazwanych jego imieniem praw
ruchu planet.
I Prawo Keplera
Każda planeta krąży po orbicie eliptycznej
a Słońce znajduje się w jednym z jej ognisk.
II Prawo Keplera
Promień wodzący poprowadzony ze środka Słońca
do środka planety zakreśla równe pola powierzchni
w równych odstępach czasu.
III Prawo Keplera
Sześciany wielkich pół osi orbit jakichkolwiek
dwóch planet mają się tak do siebie jak kwadraty
ich okresów obiegu.
Galileusz
W 1609 roku Galileusz po raz pierwszy za pomocą lunety
obserwował obiekty astronomiczne. Zobaczył kratery na Księżycu,
stwierdził, iż Wenus, podobnie jak Księżyc, widoczna jest w różnych
fazach. Obserwował także cztery największe księżyce Jowisza,
nazwane później Księżycami Galileuszowymi. Luneta Galileusza
była bardzo prostym instrumentem, ale wkrótce potem zaczęto
budować coraz bardziej złożone teleskopy.
Przełom XVII i XVIII wieku
Isaac Newton - angielski samouk. Jego
głowę zaprzątały od najmłodszych już
lat przeróżne pomysły. Zbudował wiele
maszyn pomagających w codziennym
życiu. Ale najbardziej znaną rzeczą
(oczywiście oprócz trzech zasad
dynamiki) było tzw. „jabłko Newtona”,
a mianowicie odkrycie grawitacji, która
była tym większa im większą masę
miało ciało.
Wiek XIX i XX
Te dwa wieki są nazywane wiekami
odkryć. Wynaleziono więcej nowych
rzeczy niż w całej wcześniejszej historii
świata. W astronomii jednak od czasów
Kopernika nie było w zasadzie żadnych
przełomowych odkryć. Było wielu
wspaniałych naukowców.
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

66+6+6+

2 Cards basiek49

Create flashcards