Fotograf wojenny - Akademia Dokumentalna

advertisement
GIMNAZJUM
Scenariusz do lekcji po filmie:
„Fotograf wojenny”
Tytuł filmu: „Fotograf wojenny” (War photographer, Szwajcaria 2001)
Reżyseria: Christian Frei
Zdjęcia: Peter Indergand, James Nachtwey
Wybrane festiwale i nagrody:
2002 – nominacja do Oscara.
Dystrybucja w Polsce: Against Gravity
www.akademiadokumentalna.pl
O FILMIE
Jeśli twoje zdjęcia nie są dostatecznie dobre, oznacza to, że nie
byłeś dostatecznie blisko - głosiło motto Roberta Capy, jednego z
najbardziej znanych fotoreporterów wojennych, który zginął w Wietnamie.
James Nachtwey, główny bohater dokumentu, wyznaje podobną zasadę.
Fotografie Natchweya pokazują bezsens zbrojnych konfliktów, a on sam
wierzy w to, że za pomocą zdjęć można naprawić świat, zwrócić uwagę
współczesnego człowieka na tragedie dziejące się daleko. W swoich
poglądach jest niezmienny. Pracę fotografa wojennego rozpoczął w 1985
roku w jednej z nowojorskich agencji. Od tamtego czasu wyruszał w
różne, odległe części świata. Był w Rwandzie, kiedy rozpoczęły się krwawe
walki plemion Tutsi i Hutu. Świat obiegły wstrząsające obrazy masakry
oraz klęski wywołanej epidemią cholery, jaka wybuchła w rozdzieranym
wojną regionie. Był w Indonezji podczas upadku reżimu generała Suharto,
relacjonował konflikty w Czeczenii i w Kosowie.
Jego zdjęcia są zapisem historii, która rozgrywa się na naszych oczach.
Nachtwey to jeden z najwybitniejszych współczesnych fotoreporterów,
dwukrotny laureat głównej nagrody World Press Photo.
Christian Frei, dokonał w swoim filmie niezwykłego zabiegu. Do
aparatu fotograficznego Jamesa Nachtweya przymocował miniaturową
kamerę. Dzięki temu widz ma szansę ujrzeć świat niemal z perspektywy
fotografa.
Przez dwa lata kamera stale towarzyszyła Nachtweyowi w
pracy. Uzupełniające przekaz wizualny, wypowiedzi współpracowników i
przyjaciół Nachtweya, pozwalają nie tylko śledzić sposób powstawania
konkretnych ujęć, ale także dostrzec emocje, jakie każą mu nacisnąć
przycisk aparatu. Nie można mu odmówić odwagi – wszyscy
wypowiadający się przed kamerą podkreślają jego niezwykłą determinację
i siłę. Niektórzy obawiają się, że James kusi los już zbyt długo, że z którejś
kolejnej wojny nie wróci.
Film również porusza temat etyki zawodowej i dziennikarza i
fotografa. W kadry fotografii i wypowiedzi bohaterów filmu wpisane jest
pytanie: Czy zarabianie pieniędzy na nieszczęściu innych jest etyczne? Co
musi czuć fotograf, kiedy po zdjęciach z filipińską rodziną żyjącą w
potwornej nędzy wraca do swojego nowojorskiego apartamentu z
widokiem na Most Brooklyński? Nachtwey ma na te pytania wiele
odpowiedzi. Jego słowa są przekonujące, ale wstrząsające obrazy, które
widzimy w filmie, zdają się czasem mówić co innego. Wybór i ocena, jak w
każdym dobrym filmie, należą do widza.
www.akademiadokumentalna.pl
SCENARIUSZ LEKCJI JĘZYKA POLSKIEGO I GODZINY
WYCHOWAWCZEJ
Opracowała: Dorota Bąk
Temat: O etyce fotografii na podstawie filmu Fotograf wojenny.
CELE LEKCJI:
Po zakończonych zajęciach uczeń powinien:
 podawać definicję etyki,
 wskazywać etyczne i nie etyczne zachowania fotografa, ,
 dyskutować o etyce fotografii prasowej,
 znać rolę Radę Etyki Mediów,
 dostrzegać etyczność i cel fotografii J. Natchweya.
METODY I TECHNIKI:
 pogadanka,
 dyskusja,
 karta pracy,
 opis fotografii.
ŚRODKI DYDAKTYCZNE
 film: Fotograf wojenny, reż. Ch. Frei, Szwajcaria 2001,
 karta pracy.
CZAS LEKCJI: 45min
www.akademiadokumentalna.pl
PRZEBIEG LEKCJI
I. Wprowadzenie
1. Nauczyciel prosi uczniów o podzielenie się refleksjami na temat
obejrzanego filmu. Zadaje pytania, kim jest bohater filmu, czym się
zajmuje? Czy jego praca jest trudna jest łatwa? Jakie tematy porusza
film? Uczniowie powinni zauważyć, że jednym z głównych tematów
filmu jest etyka dziennikarska i etyka fotografii.
2. Uczniowie z pomocą nauczyciela definiują termin etyka. Etyka - nauka
o moralności. Ogół ocen i norm moralnych w danej epoce i zbiorowości
społecznej lub konkretny ich system, tj. moralność. To oceny, normy,
zasady i ideały określające poglądy, zachowania i działania uważane za
właściwe. Etyka pomaga nam zrozumieć: co jest dobre, co być powinno
być dobre ?
II. Rozwinięcie
3. Nauczyciel prosi o przeczytanie artykułu dotyczącego etyki fotografii i o
odpowiedź na pytania zamieszczone pod tekstem. Wyznacza czas pracy
(ok. 20 min.). Następnie uczniowie czytają odpowiedzi, nauczyciel je
poprawia i komentuje.
4. Dyskusja. Czy fotografie James Natchwey’a spełniają zasady etyki
fotograficznej? Nauczyciel pozwala uczniom na swobodne wypowiedzi.
Powinien moderować dyskusję. (Pomocne cytaty - wypowiedzi
bohaterów filmu- 1) Moja decyzja zostania fotografem równała się
decyzji zostania fotografem wojennym. Podjąłem tę decyzję |we
wczesnych latach 70. pod koniec wojny w Wietnamie. Zdjęcia
pochodzące z Wietnamu| pokazywały to, co się działo naprawdę na
ziemi. I było to sprzeczne z tym, co mówili nam nasi przywódcy
polityczni i wojskowi. Był to bezpośredni przekaz dokumentalny, ostre
oskarżenie przeciwko wojnie i tego jak była niesprawiedliwa i okrutna,
poprzez samo pokazywanie tego, co się tam działo. Te zdjęcia wywarły
na mnie ogromne wrażenie. 2) Zostałam dziennikarką w pewnym
sensie przez przypadek. Uczyniłam to, ponieważ myślałam, że to
będzie dobra rozrywka, że to będzie imponować, że to będzie świetna
praca,być korespondentem wojennym, podróżować, oglądać świat, być
w środku wydarzeń. Wiadomo...Ale zdarzają się takie wiadomości,
które sprawiają, że zastanawiasz się ponownie, dlaczego to wybrałeś i
co to tak naprawdę jest i wtedy zdajesz sobie sprawę, że to są
poważne i istotne sprawy a ty poprzez sposób przekazywania
wiadomości, jej podania ,definiujesz sposób w jaki świat dane
wydarzenie odbierze. 3) zawsze faworyzuje się te najbardziej
www.akademiadokumentalna.pl
dramatyczne ujęcia i dużo ludzi próbuje swoich sił w tym zawodzie,
których sposób działania jest bardzo brutalny w tym sensie, że są tam,
aby uchwycić zdarzenia najgorsze z najgorszych, i nie będą pomagać
innym, mówią: ”przepraszam, jestem dziennikarzem,nie biorę w tym
udziału. Ależ, bierzesz! Myślę, że wielu takich ludzi |chętnie
zobaczyłoby jakiegoś człowieka martwym, aby mogli zrobić jakieś
zdjęcie. To chory biznes, w pewnym sensie.4) Ciężej jest opublikować
materiały o bardziej krytycznym wydźwięku. To nigdy nie było łatwe, a
myślę, że w ostatnich latach :stało się jeszcze trudniejsze, podług
faktu, że społeczeństwo ma coraz
większą obsesję na punkcie
rozrywki, gwiazd i mody. Reklamodawcy są zmęczeni pokazywaniem
ich produktów obok obrazów ludzkiej tragedii. Uważają, że to w jakiś
sposób |wpływa na sprzedawalność ich wyrobów. Głównym celem
mojej pracy| jest pokazywać ją w mediach. To nie wystarcza, aby
traktowano moje zdjęcia, jak dzieło sztuki 5)Ciężej jest opublikować
materiał koncentrujący się na bardziej krytycznych tematach ,nie
dających ludziom możliwości ucieczki od rzeczywistości, ale
próbujących ich wciągnąć w głąb rzeczywistości; materiałach
zmuszając ich do zastanowienia się nad czymś o wiele większym od
nich samych. I myślę, że ludzie są zmartwieni, dość często wydawcy
nie ufają wystarczająco swoim czytelnikom. W rzeczywistości wierzę,
że na koniec dnia ludzie chcą wiedzie o jakiejś wielkiej rozgrywającej
się tragedii, o jakieś niedopuszczalnej sytuacji mającej miejsce w tym
świecie, i o tym, że coś w tej sprawie uczyniono.W to wierzę.)
www.akademiadokumentalna.pl
KARTA PRACY
ZADANIE 1:
Przeczytaj tekst o odpowiedź na pytania.
„Każda fotografia, jaką oglądamy, istnieje w naszych
głowach na zawsze. Nigdy nie możemy „odzobaczyć” jej i
zapomnieć, że istniała. Razem z samym obrazem zbieramy również
jego nastrój, smak, zmysł współczucia (lub jego brak), różne
powiązania, kontekst i mnóstwo innych odczuć i uczuć.” Czy
możemy zatem tak po prostu zaklasyfikować fotografie i
wyznaczyć jej granice?
Dziennikarstwo jest bardzo wymagającym zajęciem. Dziennikarze
biorą na siebie odpowiedzialność za to co piszą/publikują i za skutki tym
wywołane. Dlatego bardzo ważną kwestią jest etyka dziennikarska, na
straży której stoi Rada Etyki Mediów jak i każdy dziennikarz. Zacznijmy
może od tego, co to jest zachowanie etyczne. Jest to taki sposób
postępowania, który jest zgodny z ogólnie przyjętymi zasadami i regułami
w odpowiednim środowisku zawodowym. Czy jednak zasady te są zawsze
tak proste i jasne? Czy wiemy dokładnie co nam wolno robić a czego nie?
Bardzo trudno mówić o etyce w fotografii, dziś integralnej części
dziennikarstwa. Czy istnieją zasady, których fotograf musi się trzymać?
Czy są rzeczy, które może fotografować i takie, których na pewno nie?
Oczywiste jest, że w fotografii dokumentalnej, powypadkowej czy
medycznej nie ma czegoś takiego jak etyka. Tutaj drastyczne zdjęcia
zmasakrowanych ciał, wypadków czy części ciała mają spełniać funkcję
dokumentacji, dowodów i służą do celów badawczych. Co innego jest, gdy
mówimy o fotografii prasowej. Zdjęcie ma być dopełnieniem,
zobrazowaniem tego co jest opisane w artykule. Jest to pokazanie części
rzeczywistości obrazującej opisywane zdarzenie, dlatego tak łatwo jest ją
zafałszować. Wystarczy inny punkt widzenia, inny kadr i możemy, czasem
zupełnie nieświadomie, ukazać zupełnie co innego, niż mieliśmy na myśli
(w
odczuciu
odbiorców).
Tutaj ważną kwestią jest postawa reportera. Mimo że ludzie
lubią oglądać drastyczne zdjęcia, nieszczęście innych czy smutek to
reporter musi wyznaczyć granicę, poza którą schowa aparat.
Fotoreporterzy nie są „automatami” pozbawionymi uczuć. Mają swoją
wrażliwość i zahamowania inaczej nie mogliby robić dobrych zdjęć.
Jeszcze jedną i bardzo ważną kwestią jest manipulowanie treścią zdjęcia
za pomocą różnych programów graficznych, gdzie fotomontaż to kwestia
www.akademiadokumentalna.pl
kilku minut. Dotyka to szczególnie gwiazd, osób popularnych nie tylko w
naszym kraju. Paparazzi, czyhający na każdym kroku, nie dbając o to, w
jakiej sytuacji znajduje się fotografowana gwiazda… Z jednej strony
można powiedzieć, że będąc osobą popularną trzeba się z tym liczyć, ale z
drugiej każdy ma prawo do prywatności. I wyznaczenie jasnej granicy jest
tu
nie
możliwe.
Inne zasady obowiązywać będą w fotografii reportażowej. Tutaj też na
każdym kroku należałoby się zastanowić czy jeszcze można sfotografować
tę sytuację czy już nie… Nie chcę tutaj pisać o teorii bo zwykle nijak ma
się ona do praktyki. Pozostawię rozważania na ten temat otwarte.
Katarzyna Klimczak
1. Zacytuj zdanie, które jest tezą artykułu.
………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
2. Dlaczego dziennikarstwo jest wymagającym zajęciem?
………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………
3. Wymień organ, który stoi na straży etyki dziennikarskiej.
…………………………………………………………………………………………………..
4. Dlaczego trudno jest mówić o etyce fotografii?
………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………
5. Który rodzaj fotografii nie musi liczyć się z etyką i dlaczego?
………………………………………………………………………………………………..
………………………………………………………………………………………………..
………………………………………………………………………………………………..
………………………………………………………………………………………………..
6. Jakie funkcje pełni zdjęcie w fotografii prasowej?
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
7. Dlaczego łatwo zafałszować rzeczywistość w fotografii?
…………………………………………………………………………………………………
…………………………………………………………………………………………………
8. Jaką postawę powinien przyjąć fotograf aby zachować się etycznie?
………………………………………………………………………………………………….
………………………………………………………………………………………………….
………………………………………………………………………………………………….
www.akademiadokumentalna.pl
ZADANIE 2
Odwołując się do filmu, oceń poniższe fotografie, biorąc pod uwagę etykę
fotografii. Uwzględnij okoliczności powstania zdjęć i ich cel.
www.akademiadokumentalna.pl
Download
Random flashcards
ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

Pomiary elektr

2 Cards m.duchnowski

2-2=0

2 Cards jogaf85537

Create flashcards