Ortorektyfikacja pojedynczych zdjęć lotniczych w oparciu o

advertisement
Tworzenie modelu przestrzennego na
podstawie stereopary zdjęć
(ćwiczenie 2)
Cyfrowy model powierzchni terenu
Cyfrowym (numerycznym) modelem wysokości (ang. DEM – Digital
Elevation Model) nazywa się matematyczną, nieciągłą reprezentację kształtu
dowolnej powierzchni.
Jest to obiekt trójwymiarowy, zapisany w postaci zestawu danych
o współrzędnych płaskich x, y określających położenie oraz współrzędnej
z oznaczającej wysokość
Jeżeli model przedstawia powierzchnię terenu, stosuje się wtedy nazwę
cyfrowy model terenu (ang. DTM – Digital Terrain Model). W przypadku, gdy
DEM odnosi się do powierzchni położonej powyżej lub poniżej powierzchni
terenu (np. korony drzew, budynki) używa się nazwy cyfrowy model
powierzchni (ang. DSM - Digital Surface Model)
Rodzaje DEM
regularna siatka punktów (macierz punktów wysokościowych) (ang. RGRegular Raster Grid)– jest to najczęściej stosowany w GIS model. Zazwyczaj
zapisywany jest on w postaci rastra. Każdy punkt (element macierzy) zawiera
średnią wartość rzędnej wysokościowej pola podstawowego o rozmiarze
zależnym od dobranej rozdzielczości przestrzennej modelu.
model triangulacyjny (nieregularna siatka trójkątów) (ang. TIN – Triangular
Irregular Network) – model ten zapisuje się w postaci wektorowej.
Powierzchnia terenu dzielona jest na trójkąty, których wierzchołki stanowią
punkty wysokościowe.
model poziomicowy – (ang. DGL – Digital Line Graph) (rys. 3c) –
przedstawia kształt danej powierzchni przy użyciu izohips (linii łączących
punkty o jednakowej wysokości), zapisywanych w postaci obiektów
wektorowych o współrzędnych (x, y, z).
Rodzaje DEM
a)
Regularna siatka punktów
b)
Nieregularna siatka trójkątów (TIN)
c)
Model poziomicowy
Produkty uzyskane z DEM
mapa poziomicowa – ukazująca rzeźbę powierzchni terenu przy pomocy izohips
(wersja poziomicowa), barwnych powierzchni pomiędzy poszczególnymi
poziomicami (mapa hipsometryczna) lub w postaci rysunku cienia;
mapa spadków terenu – pokazująca obszary o określonym nachyleniu, w zależności od
wydzielonych przez użytkownika klas spadków
mapa ekspozycji terenu – przedstawiająca orientację terenu w przyjętych przez
użytkownika przedziałach azymutów;
mapa widoczności – ukazująca obszar terenu widoczny z dowolnie wybranego punktu;
profile morfologiczne, tj. profile rzeźby terenu o dowolnym przebiegu wyznaczonym
przez użytkownika;
blokdiagram, tj. obraz rzeźby terenu dający złudzenie trójwymiarowości. Może być
dowolnie obracany, skalowany i oświetlany. Dodatkowo nałożyć można na niego
dowolną warstwę rastrową lub wektorową
Mapa spadków terenu
Źródła danych dla DEM
Stereopary zdjęć lotniczych i obrazów
satelitarnych
Digitalizacja map topograficznych
Bezpośrednie pomiary terenowe
Skanning laserowy
Schemat uzyskania DEM ze steropary
zdjęć lotniczych
Ustalenie orientacji wewnętrznej zdjęcia
Odczytanie położenia punktu
głównego (punktu określającego
środek zdjęcia)
Wprowadzenie parametrów
kamery
Nadanie punktów węzłowych w celu
ustalenia obszaru dla którego wykonany
zostanie DEM
Process / raster / photogrammetric
modeling / relative orientation
Punkty nadawane są w celu wyznaczenia
obszaru dla którego prowadzone będą
dalsze prace
Należy nadać kilkanaście punktów, które
są jednoznacznie odwzorowane na obu
zdjęciach
Punkty należy nadawać tak by rozłożone
były równomiernie na obszarze pokrytym
przez oba zdjęcia
Przy nadawaniu punktów należy zwrócić
uwagę na wartość współczynnika
korelacji
tryb dodawania punktów
Współczynnik korelacji
Dodanie punktu
Obszar dla którego wykonany
zostanie DEM
Utworzenie pary epipolarnych rastrów
Process / raster /
Photogrammetric modeling /
Relative orientation / run
Utworzone rastry epipolarne
zostaną otworzone automatycznie
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

bvbzbx

2 Cards oauth2_google_e1804830-50f6-410f-8885-745c7a100970

Prace Magisterskie

2 Cards Pisanie PRAC

Create flashcards