PRAWO PRACY

advertisement
PODSTAWY PRAWA PRACY
mgr Małgorzata Grześków
UMOWA O PRACĘ - RODZAJE
umowa na czas nieokreślony – umowa
typowa, zawiera największe gwarancje dla
pracownika, nie wskazuje terminu końcowego
 umowa na czas określony – zawarta na okres
wskazany kalendarzowo/do momentu
określonego zdarzenia, które ma nastąpić w
przyszłości; co do zasady przepisy nie wskazują
na jaki max okres może zostać zawarta, ale zbyt
długi okres może zostać uznany za nadużycie
prawa oraz art. 251 k.p. (trzecia umowa zawarta
na czas określony, gdy przerwa między
poprzednimi nie przekracza 1 miesiąca jest
uważana za umowę na czas nieokreślony)

umowa na czas wykonania określonej pracy
 umowa na okres próbny – fakultatywna, może
poprzedzać w/w umowy, max na 3 miesiące, może
zostać zawarta u tego samego pracodawcy tylko 1
raz

PONADTO WYRÓŻNIA SIĘ:
spółdzielcza umowa o pracę – może zostać
zawarta wyłącznie z członkiem spółdzielni,
wygasa z ustaniem członkostwa
 umowa zawierana na zastępstwo – na czas
nieobecności pracownika
 umowa w celu przygotowania zawodowego

FORMA
zgodnie z k.p. powinna być zawarta na piśmie,
brak tej formy nie powoduje jednak nieważności
umowy, ale rodzi po stronie pracodawcy
obowiązek najpóźniej w dniu rozpoczęcia pracy
potwierdzenia rodzaju i warunków pracy
(dodatkowo można wskazać, że brak
potwierdzenia na piśmie umowy o pracę stanowi
wykroczenie pracodawcy)
TREŚĆ
elementy przedmiotowo istotne – bez nich
umowa jest niezawarta (tylko rodzaj)
 obligatoryjne – rodzaj, miejsce wykonywania,
wymiar czasu pracy, termin rozpoczęcia,
wynagrodzenie
 klauzule autonomiczne – np. w umowie na
czas określony zawartej na okres powyżej 6
miesięcy strony mogą dopuścić możliwość jej
wypowiedzenia

POZAUMOWNE STOSUNKI PRACY
powołanie - stosunek pracy nawiązywany jest
na podstawie powołania, w przypadkach
określonych w odrębnych przepisach, np.:
przepisy ustawy o przedsiębiorstwach
państwowych, o samorządach: gminnych,
powiatowych, wojewódzkich),
 wybór - wybór stanowi podstawę nawiązania
stosunku pracy, jeżeli z powierzenia stanowiska
w drodze podjętego aktu wyboru, wynika również
obowiązek świadczenia pracy, w charakterze
pracownika, stosunek pracy, nawiązywany jest w
celu wykonywania mandatu i trwa, przez
okres jego trwania)

mianowanie – nominacja, nawiązanie
stosunku pracy na podstawie mianowania, jest
domeną prawa administracyjnego, wynika z
koncepcji służby państwowej, polegającej na
zatrudnianiu danej osoby w aparacie
państwowym, w celu wykonywania za
wynagrodzeniem, w sposób stały i ciągły
czynności związanych bezpośrednio z realizacją
funkcji państwowych
DO W/W STOSUNKÓW PRACY K.P. STOSUJE
SIĘ WG NASTĘPUJĄCEJ ZASADY:
art. 5. Jeżeli stosunek pracy określonej kategorii
pracowników regulują przepisy szczególne,
przepisy kodeksu stosuje się w zakresie
nieuregulowanym tymi przepisami
ROZWIĄZANIE UMOWY O PRACĘ NA
MOCY POROZUMIENIA STRON
(ART. 30 K.P.)
najkorzystniejszy i najszybszy sposób
rozwiązania stosunku pracy
 umożliwia rozwiązanie umowy w każdym czasie
bez potrzeby oczekiwania na upływ ustawowego
okresu wypowiedzenia.
 z inicjatywą może wystąpić każda ze stron
(zarówno pracodawca, jak i pracownik)

Rozwiązanie
stosunku
pracy
w
drodze
porozumienia stron nie jest sformalizowane.
Właściwie jedynym wymogiem jego skutecznego
zawarcia jest złożenie zgodnych oświadczeń
woli przez pracodawcę i pracownika.
Porozumienie może w najpełniejszym zakresie
uwzględnić interesy obu stron.
Do rozwiązania stosunku pracy w tym trybie
mogą doprowadzić czynności konkludentne.
TRYB I
PRACY
FORMA ROZWIĄZANIA STOSUNKU
inicjatywa zawarcia porozumienia może
pochodzić zarówno od pracodawcy, jak i
pracownika
 żadna ze stron nie jest jednak zobowiązana do
wyrażenia zgody na złożoną przez drugą stronę
propozycję
 wolą stron objęty jest zarówno tryb, jak i termin
rozwiązania stosunku zatrudniania
 brak ograniczeń związanych z tzw. „okresem
szczególnej ochrony pracownika”
 powinno zawierać w swojej treści datę
rozwiązania


w braku ustaleń co do daty rozwiązania umowy,
stosunek zatrudnienia rozwiązuje się w dacie
zawarcia porozumienia
FORMA
Przepisy Kodeksu pracy nie zawierają
szczegółowej regulacji kwestii związanych z
treścią, ani formą porozumienia.
Zgodnie z art. 300 k.p., znajdą tu zastosowani
przepisu Kodeksu cywilnego
(w szczególności przepisy k.c. dotyczące trybu
ofertowego zawarcia umowy)
Nie będzie miał zastosowania przepis art. 77 § 2
k.c., którego treść nakazywałaby posłużenie się
formą pisemną w przypadku, gdy umowa o pracę
miała taką formę.
Art. 473 § 1 k.p.c. - w sprawach z zakresu
prawa pracy i ubezpieczeń społecznych regulacji
przepisów ograniczających dopuszczalność
dowodu z zeznań świadków i z przesłuchania
stron nie stosuje się.
POJĘCIE WYPOWIEDZENIA

wypowiedzenie jako forma rozwiązania umowy
o pracę
- wypowiedzenie stanowi 1 – stronne oświadczenie
strony stosunku pracy, które powoduje rozwiązanie
stosunku pracy z upływem okresu wypowiedzenia
- wypowiedzenie powinno nastąpić na piśmie
(niedochowanie tej formy po stronie pracodawcy
powoduje, że wypowiedzenie nastąpiło niezgodnie z
przepisami, brak natomiast negatywnych
konsekwencji po stronie pracownika)
- oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o
pracę zawartej na czas nieokreślony powinno
zawierać przyczynę wypowiedzenia
WYPOWIEDZENIE MOŻE BYĆ ZASTOSOWANE
WOBEC NASTĘPUJĄCYCH UMÓW:
Art. 32.
§1. Każda ze stron może rozwiązać za wypowiedzeniem
umowę o pracę zawartą na:
1)okres próbny,
2)(skreślony),
3)czas nie określony.
§2. Rozwiązanie umowy o pracę następuje z upływem
okresu wypowiedzenia.
Art. 33.
Przy zawieraniu umowy o pracę na czas określony,
dłuższy niż 6 miesięcy, strony mogą przewidzieć
dopuszczalność wcześniejszego rozwiązania tej umowy
za dwutygodniowym wypowiedzeniem.

-
-
-
wypowiedzenie warunków pracy i płacy
(zmieniające)
przepisy o wypowiedzeniu umowy o pracę stosuje się
odpowiednio do wypowiedzenia wynikających z
umowy warunków pracy i płacy
wypowiedzenie ma 2 zasadnicze cele: główny, tj.
zmiana warunków pracy i cel ewentualny, tj.
rozwiązanie umowy o pracę
musi być na piśmie + zawierać nowe warunki
pracy
musi zawierać pouczenie, że w przypadku braku
sprzeciwu pracownika przed upływem połowy okresu
wypowiedzenia uważa się, że pracownik przyjął nowe
warunki (jak nie było takiego pouczenia pracownik
może się sprzeciwić do końca okresu wypowiedzenia)
OKRES WYPOWIEDZENIA UMOWY O
PRACĘ
Art. 36. § 1. Okres wypowiedzenia umowy o
pracę zawartej na czas nie określony jest
uzależniony od okresu zatrudnienia u danego
pracodawcy i wynosi:
1) 2 tygodnie, jeżeli pracownik był zatrudniony
krócej niż 6 miesięcy,
2) 1 miesiąc, jeżeli pracownik był zatrudniony
co najmniej 6 miesięcy,
3) 3 miesiące, jeżeli pracownik był zatrudniony
co najmniej 3 lata.
§ 11. Do okresu zatrudnienia, o którym mowa w §
1, wlicza się pracownikowi okres zatrudnienia u
poprzedniego pracodawcy, jeżeli zmiana
pracodawcy nastąpiła na zasadach określonych
w art. 23 1 , a także w innych przypadkach, gdy z
mocy odrębnych przepisów nowy pracodawca jest
następcą prawnym w stosunkach pracy
nawiązanych przez pracodawcę poprzednio
zatrudniającego tego pracownika.
TERMIN WYPOWIEDZENIA
- dzień, w którym kończy się okres wypowiedzenia
Art. 30 § 21. Okres wypowiedzenia umowy o
pracę obejmujący tydzień lub miesiąc albo ich
wielokrotność kończy się odpowiednio w sobotę
lub w ostatnim dniu miesiąca.
Download
Random flashcards
bvbzbx

2 Cards oauth2_google_e1804830-50f6-410f-8885-745c7a100970

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

66+6+6+

2 Cards basiek49

Prace Magisterskie

2 Cards Pisanie PRAC

Create flashcards