Wąglik jako czynnik zakaźny zastosowany w ataku bioterrorystycznym.

advertisement
WĄGLIK
JAKO CZYNNIK ZAKAŹNY ZASTOSOWANY W ATAKU BIOTERRORYSTYCZNYM
I. Sygnały zagrożenia
1. Wystąpienie zidentyfikowanych przypadków postaci płucnej lub jelitowej wąglika
2. Wystąpienie
niezidentyfikowanych
bakteriologicznie
i
nieuzasadnionych
epidemiologicznie przypadków zachorowań o obrazie klinicznym sugerującym postać
płucną lub jelitową wąglika
3. Pojawienie się zachorowań na wąglik wśród zwierząt gospodarskich na obszarach
nieendemicznych
4. Pojawienie się zidentyfikowanych przez bakteriologów zarodników wąglika na terenie,
gdzie wąglik nie występuje endemicznie
5. Użycie wąglika do ataku bioterrorystycznego w innych krajach, szczególnie ościennych.
6. Groźba (jawna lub pochodząca z danych wywiadu) dokonania ataku bioterrorystycznego
ze strony organizacji ekstremistycznych (w tym państw)
7. Pojawienie się sytuacji potencjalnego, ale jeszcze nie zidentyfikowanego zagrożenia
w postaci np. przesyłek pocztowych niewiadomego pochodzenia o niezwykłej zawartości
II. Źródło zakażenia w ataku bioterrorystycznym
W przypadku ataku bioterrorystycznego źródłem zakażenia są zarodniki wąglika
zawarte w rozpylonym aerozolu, zarodniki wąglika w postaci sproszkowanej lub żywność
zakażona zarodnikami wąglika.
Czas ujawnienia się zakażenia:
 postać płucna wąglika może się pojawić średnio po 5 dniach, po okresie utajenia
trwającym od 2 do 60 dni,
 postać jelitowa pojawia się po 1-7 dniach od momentu zakażenia
 postać skórna pojawia się po 1-7 dniach od momentu zakażenia
III. Objawy kliniczne zakażenia wąglikiem
Postać płucna
 niecharakterystyczne objawy zapowiadające (prodromalne) pod postacią zespołu
grypopodobnego trwającego 2 do 4 dni
 możliwość przejściowej poprawy
 wystąpienie objawów ostrej niewydolności oddechowej i niewydolności krążenia
z poszerzeniem śródpiersia na zdjęciu rentgenowskim płuc sugerujące
limfadenopatię śródpiersia i krwotoczne zapalenie śródpiersia w 2-4 dni
po objawach wstępnych
 pojawienie się Gram dodatnich bakterii w posiewie krwi po 2-3 dniach trwania
choroby
Możliwość wyleczenia postaci płucnej wąglika jest największa w okresie
prodromalnym (Ciprofloxacina 500 mg p.o. 2 x dziennie lub Doxycyclina 100 mg p.o.
2 x dziennie). Leczenie wdrożone w okresie późniejszym rzadko jest skuteczne.
Postać jelitowa
 ból brzucha, nudności, wymioty i gorączka po zjedzeniu zakażonego pokarmu
(w sytuacji nie związanej z atakiem bioterrorystycznym najczęściej po spożyciu
mięsa)
 krwawa biegunka, krwawe wymioty
 posocznica i toksemia prowadzące do wstrząsu i zgonu
IV. Działania zapobiegawcze
Szczepionki przeciw wąglikowi są trudno dostępne i obecnie nie są obecnie zalecane
ludności cywilnej.
Profilaktyczną antybiotykoterapię stosuje się wyłącznie na zlecenie lekarza u osób
narażonych ze wspólnego źródła z potwierdzonymi przypadkami klinicznymi.
U dzieci w profilaktyce powinna być stosowana amoksycylina (30-40 mg/kg m.c.).
V. Nadzór epidemiologiczny nad osobami chorymi
Osoby chore na wąglik podlegają obowiązkowi przymusowej hospitalizacji.
Wymagane jest stosowanie ogólnych środków bezpieczeństwa biologicznego na poziomie
BSL-2.
 chorzy na wąglik nie wymagają izolacji ani osobnych pokoi w szpitalu
 środki sporobójcze stosowane do dezynfekcji pomieszczeń, sprzętu i odzieży
są wystarczające
 transport pacjentów chorych na wąglik nie wymaga szczególnych zabezpieczeń,
 po wypisaniu ze szpitala pacjenci wracają do swego środowiska bez dodatkowych
zaleceń epidemiologiczno-sanitarnych
 w postaci skórnej wąglika możliwe jest zakażenie w wyniku kontaktu
bezpośredniego; zabezpieczeniem są rękawiczki gumowe zaliczane do
uniwersalnych środków zapobiegawczych.
ZAŁĄCZNIK 1
Preparaty o działaniu sporobójcznym wybrane z „Wykazu preparatów dezynfekcyjnych
przeznaczonych do stosowania w zakładach opieki zdrowotnej, pozytywnie zaopiniowanych
przez Państwowy Zakład Higieny”. Stan z dnia 16.10.2001 r.
ZAKŁAD ZWALCZANIA SKAŻEŃ BIOLOGICZNYCH
B. Tadeusiak, E. Zarzycka, E. Brzyska, K. Ziółkowska
Preparat
Stężenie
[%]
Czas
NU-Cidex 1
stęż.
10 min
PeraSafe 2
1,62
20 min
Zakres działania
Związki aktywne
Producent
B, Tbc, F, V, pojemnik A –
S
nadtlenek
wodoru
pojemnik B –
kwas nadoctowy
B, Tbc, F, V, nadboran sodu,
S
TAED
Johnson&Johnso
n Medical
W. Brytania
Septoma
Polska
Johnson&Johnso
n Medical
W. Brytania
Johnson&Johnso
n Medical
W. Brytania
Schűlke&Mayr
Niemcy
Antec
International
Wielka Brytania
Aldesan
E
+ stęż.
3
aktywator
Cidex Long Life + stęż.
aktywator 3
10 h
B, Tbc, F, V,S AG
10 h
B, Tbc, F, V,S AG
+ stęż.
10 h
B, Tbc, F, V,S AG
Gigasept FF
12,0
18 h
B, Tbc, F, V,S aldehyd
bursztynowy
Perform
2,0
1h
B, Tbc, F, V, mononadsiarcza Schűlke&Mayr
S
n
potasu, Niemcy
beznoesan sodu
Sekusept Pulver
2,0
+ 0,5 % aktywatora 3
6h
B, Tbc, F, V, nadboran
S
TAED
Renalina
11 h
B, Tbc, F, V, Kwas nadoctowy Renal Systems
S
USA
Cidex Solution
aktywator 3
3,5
sodu, Henkel-Ecolab
Niemcy
Henkel-Ecolab
Słowenia
1
Roztwór roboczy przygotować dodając zawartość pojemnika B do pojemnika A. Preparat
zachowuje pełne spektrum działania przy stężeniu kwasu octowego nie mniejszym niż 2650 ppm.
2
Preparat rozpuścić w temp. 35 °C – 38 °C i zużyć bezpośrednio po przygotowaniu
3
Do roztworu roboczego dodać podaną ilość odpowiedniego aktywatora
UWAGA:
Jeżeli zalecany czas działania przekracza 15 min dezynfekowane powierzchnie zmywać
wielokrotnie roztworem preparatu, utrzymując w stanie wilgotnym przez czas określony w tabeli.
Jeżeli zalecany czas działania przekracza 1 h stosować dezynfekcję metodą zanurzenia..
Podane stężenia i czasy działania należy traktować jako minimalne.
Objaśnienia zastosowanych skrótów:
Zakres działania:
B
bakteriobójczy (bez Tbc)
Tbc
prątkobójczy (prątki gruźlicy)
F
grzybobójczy
V
wirusobójczy
Związki aktywne:
AG
aldehyd glutarowy
TAED
tetraacetyloetylenodiamina
S
-
sporobójczy
Download
Random flashcards
ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

bvbzbx

2 Cards oauth2_google_e1804830-50f6-410f-8885-745c7a100970

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

Create flashcards