Komentarz do Ordynacji podatkowej

advertisement
Komentarz do Ordynacji podatkowej
Art. 8
Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi
podatkowemu.
Płatnikiem jest podmiot, którego przepis prawa podatkowego zobowiązuje do obliczenia i
pobrania u podatnika podatku i wpłacenia pobranego podatku organowi podatkowemu.
Płatnik jest więc podmiotem któremu przekazana zostaje część uprawnień organu
podatkowego, w szczególności co do prawidłowego obliczenia i pobrania podatku.
Uprawnienia, w które zostaje wyposażony płatnik, są co do istoty rzeczy jego zobowiązaniem
wobec organu podatkowego. W żadnym razie nie można uznać że są to zadania zlecone z
zakresu administracji. Płatnik nie ma uprawnień do rozstrzygania spraw tak jak organ
podatkowy i w formie przewidzianej dla organu podatkowego, a jego działanie nie wszczyna
postępowania podatkowego. Co najwyżej możemy tu mówić o zleceniu przez organ
wykonania pewnych czynności materialno-technicznych w oparciu o obowiązujące przepisy
prawa bądź decyzje konstytutywne organu podatkowego. Jednakże należy mocno podkreślić,
że to nie organ decyduje o nałożeniu na dany podmiot obowiązków związanych z funkcją
płatnika, a wystąpienie przesłanek określonych w ustawie.
Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wynagrodzenia
płatników i inkasentów pobierających podatki na rzecz budżetu państwa z dnia 24 grudnia
2002 r.1, płatnikom przysługuje wynagrodzeniez z tytułu terminowego wpłacania podatków,
wynoszące 0,3% kwoty podatków pobranych przez płatników na rzecz budżetu państwa.
I. Obowiązki płatnika. Obliczenie należnego podatku u podatnika płatnik dokonuje na
podstawie zobowiązania podatkowego ciążącego na podatniku. Jest to więc czynność
rachunkowa dokonywana w oparciu o ustawy podatkowe.
Pobranie podatku to faktyczne odebranie należnego świadczenia wcześniej prawidłowo
obliczonego. W tym miejscu najlepiej widać, że płatnik dysponuje kwotą świadczenia osoby
trzeciej, w związku z czym tak istotne jest właściwe uregulowanie odpowiedzialności
płatnika.
Ostatnim obowiązkiem ciążącym na płatniku jest wpłacenie pobranego podatku właściwemu
organowi podatkowemu we właściwym terminie. Właściwość organu i terminu wynikają z
przepisów prawa podatkowego.
II. Źródła obowiązku płatnika. W odróżnieniu od unormowań dotyczących osoby podatnika
ustawodawca dopuszcza możliwość nakładania obowiązków związanych z funkcją płatnika
także aktami normatywnymi niższego rzędu, o czym świadczy użyty przez ustawodawcę
termin „przepisy prawa podatkowego”, któremu słowniczek wyrażeń komentowanej ustawy
(patrz art. 3) nadaje jednoznaczne znaczenie. Wydaje się, że wbrew poglądom przyjętym w
doktrynie, ustawodawca świadomie dopuścił tego typu rozwiązanie ze względu na charakter
działań płatnika. Jest to oczywiście swego rodzaju obowiązek ciążący na podmiocie, ale
wynikające z niego czynności rachunkowe i faktyczne nie kształtują nowej sytuacji
prawnopodatkowej a jedynie ułatwiają działalność organów podatkowych. Z reguły też są to
czynności wynikające z innych obowiązków rachunkowych ciążących na danym podmiocie.
1
Dz. U. z 2002 r., Nr 240, poz. 2065.
Art. 9
Inkasentem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
osobowości prawnej, obowiązana do pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we
właściwym terminie organowi podatkowemu.
Inkasentem jest podmiot, którego przepis prawa podatkowego zobowiązuje do:
a) pobrania u podatnika podatku
b) wpłacenia pobranego podatku organowi podatkowemu.
Uprawnienia, w które zostaje wyposażony inkasent, są co do istoty rzeczy jego
zobowiązaniem wobec organu podatkowego. Inkasentem może być podmiot pozostający w
obrocie cywilnoprawnym taki jak osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
niemająca osobowości prawnej.
I. Obowiązki inkasenta. Inkasent zobowiązany jest do pobrania i wpłacenia pobranego
podatku. Pobranie podatku to faktyczne odebranie należnego świadczenia. Wpłacenie
pobranego podatku właściwemu organowi podatkowemu we właściwym terminie polega na
faktycznym uregulowaniu świadczenia należnego organowi podatkowemu. Właściwość
organu i terminu wynikają z przepisów prawa podatkowego.
II. Źródła obowiązku płatnika. Pomimo pominięcia w komentowanym artykule dokładnego
określenia źródła obowiązków inkasenta, należy przyjąć przez analogię rozwiązania przyjęte
przez ustawodawcę w stosunku do płatnika. Obowiązki związane z funkcją płatnika wynikają
z przepisów prawa podatkowego. Wydaje się, że z braku jednoznacznego upoważnienia w
ustawie nie jest możliwe dopuszczenie nakładania obowiązków wynikających z funkcji
inkasenta w drodze umownej. Tezę tę potwierdza wyrok NSA z dnia 6 września 2007 r.
(sygn. akt I FSK 1192/06), w którym sąd wskazał, że „inkasent jest podmiotem stosunków
podatkowoprawnych, wykonującym zadania z zakresu administracji publicznej. Jest
zobowiązany do wykonywania czynności w interesie publicznoprawnym. Obowiązek
wykonywania funkcji inkasenta powstaje zawsze i wyłącznie na skutek zaistnienia
okoliczności, z którymi przepis prawa łączy powstanie takiego obowiązku. Tym samym
nałożenie obowiązku poboru podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi
podatkowemu oraz sprecyzowanie zakresu tego obowiązku nie może nastąpić w drodze
umownej”.
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

66+6+6+

2 Cards basiek49

Pomiary elektr

2 Cards m.duchnowski

Create flashcards