Szkolne Koła PCK - Zespół Szkół w Klęce

advertisement
PCK
Polski Czerwony Krzyż to największa i
najstarsza organizacja humanitarna w
Polsce. Jesteśmy częścią
Międzynarodowego Ruchy
Czerwonego Krzyża i Czerwonego
Półksiężyca. W swoich działaniach
kierujemy się 7 zasadami.
1. HUMANITARYZM
Niesienie pomocy rannym na polu bitwy, bez
czynienia jakiejkolwiek między nimi różnicy,
podejmowanie wysiłków, zarówno na płaszczyźnie
międzynarodowej, jak i krajowej, w kierunku
zapobiegania we wszelkich okolicznościach
cierpieniom ludzkim i ich łagodzenia. Zmierzanie do
ochrony życia i zdrowia oraz zapewnienia
poszanowania osobowości człowieka. Przyczynianie
się do wzajemnego zrozumienia, przyjaźni i
współpracy oraz do trwałego pokoju między
wszystkimi narodami.
2. BEZSTRONNOŚĆ
• Nie czyni żadnej różnicy ze względu na
narodowość, rasę, wyznanie, pozycję
społeczną lub przekonania polityczne.
Zajmuje się wyłącznie niesieniem pomocy
cierpiącym, kierując się ich potrzebami i
udzielając pierwszeństwa w najbardziej
naglących przypadkach
3. NEUTRALNOŚĆ
• W celu zachowania powszechnego
zaufania Ruch powstrzymuje się od
uczestnictwa w działaniach zbrojnych oraz
- w każdym czasie - w sporach natury
politycznej, rasowej, religijnej lub
ideologicznej
4. NIEZALEŻNOŚĆ
• Ruch jest niezależny. Stowarzyszenia
krajowe służąc pomocą władzom
publicznym w ich działalności
humanitarnej i podlegając prawu
obowiązującemu w ich państwach,
powinny zawsze korzystać z
samodzielności pozwalającej im na
działania w każdym czasie, zgodnie
z zasadami Ruchu.
5. DOBROWOLNOŚĆ
• Ruch niesie pomoc dobrowolnie, nie
kierując się chęcią osiągnięcia
jakiejkolwiek korzyści.
6. JEDNOŚĆ
• W każdym kraju działa tylko jedno
stowarzyszenie Czerwonego Krzyża albo
Czerwonego Półksiężyca. Powinno ono
być otwarte dla wszystkich i obejmować
swą humanitarną działalnością obszar
całego kraju.
7. POWSZECHNOŚĆ
• Międzynarodowy Ruch Czerwonego
Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, w
którym wszystkie stowarzyszenia mają
równe prawa i obowiązek niesienia sobie
nawzajem pomocy, obejmuje swoją
działalnością cały świat
Znak
• Znak Czerwonego Krzyża, zwany również Krzyżem Genewskim,
utworzony został podczas konferencji międzynarodowej w Genewie
w 1863 r. jako znak rozpoznawczy ochotników niosących pomoc
rannym żołnierzom. W rok później odwrócone barwy flagi
szwajcarskiej stały się uznanym międzynarodowo znakiem
wojskowych służb medycznych, a ochotnicy zrzeszający się w
krajowych stowarzyszeniach niosących pomoc, dali początek
Międzynarodowemu Ruchowi Czerwonego Krzyża i Czerwonego
Półksiężyca.
W części krajów muzułmańskich zamiast czerwonego krzyża
używany jest, pełniący te same funkcje, znak czerwonego
półksiężyca. W celu uniknięcia kojarzenia znaków z symboliką
religijną, Państwa Strony Konwencji Genewskich w 2005 r. przyjęły
trzeci znak o charakterze ochronnym - tzw. czerwony kryształ.
• Znak czerwonego krzyża lub czerwonego półksiężyca może mieć
dwa znaczenia: ochronne oraz informacyjne.
• Znak Polskiego
Czerwonego Krzyża
• Znak Międzynarodowego
Komitetu Czerwonego Krzyża
• Znak Międzynarodowej Federacji
Stowarzyszeń Czerwonego
Krzyża i Czerwonego Półksiężyca
• Znak Międzynarodowego Ruchu
Czerwonego Krzyża i Czerwonego
Półksiężyca
Komu i jak pomagamy
• Działania Polskiego Czerwonego Krzyża
to przede wszystkim praca na rzecz
potrzebujących, uwrażliwianie
społeczeństwa na krzywdę ludzką i
promocja idei niesienia bezinteresownej
pomocy.
Naszą misję realizujemy poprzez:
• Upowszechnianie międzynarodowego prawa humanitarnego;
• Prowadzenie Krajowego Biura Informacji i Poszukiwań;
• Promocję honorowego krwiodawstwa;
• Niesienie pomocy ofiarom klęsk żywiołowych i katastrof w
kraju i za granicą;
• Opiekę i pomoc socjalną;
• Promocję właściwych zachowań zdrowotnych i ekologicznych;
• Szkolenia z zakresu udzielania pierwszej pomocy zgodne ze
standardami UE;
• Działalność edukacyjną wśród dzieci i młodzieży, wolontariat;
Założycielem i twórcą ruchu Czerwonego Krzyża jest
Henry Dunant (1828-1910), kupiec szwajcarski z Genewy,
pierwszy laureat pokojowej Nagrody Nobla (1901).
• W 1859 r., w drodze na spotkanie z cesarzem, przejeżdża koło
włoskiego miasteczka Solferino, gdzie dogorywa najkrwawsza w
ówczesnej Europie (obok bitwy pod Waterloo) – bitwa pod Solferino,
stoczona między armią austriacką a sprzymierzonymi siłami
francusko-włoskimi. Liczba ofiar przekracza 40 000. Obok ciał
zabitych, których nikt nie zbiera z pola walki, umierają w
męczarniach tysiące rannych żołnierzy. Niewielkie i źle
zorganizowane wojskowe służby medyczne są bezradne wobec
ogromu nieszczęścia.
Dunant, choć nie ma żadnego przygotowania medycznego, stara się
pomóc rannym i umierającym. Przerażające doświadczenia nie dają
mu spokoju i po dwóch latach pisze książkę "Wspomnienie
Solferino", gdzie proponuje powołanie we wszystkich krajach
stowarzyszeń pomocy, których przeszkoleni wolontariusze mogliby
nieść ratunek rannym na polu walki. Aby wolontariusze byli
bezpieczni, muszą się wyróżniać przy pomocy znaku, powszechnie
uznawanego przez wszystkie strony konfliktu i dającego status
pełnej neutralności. Tak rodzi się idea Czerwonego Krzyża.
W Polsce
• W Polsce organizacja powstała po odzyskaniu
niepodległości w 1919 roku jako Polskie Towarzystwo
Czerwonego Krzyża. 18 stycznia 1919, z inicjatywy
Stowarzyszenia Samarytanin Polski, zwołano naradę
wszystkich istniejących na ziemiach polskich organizacji
kierujących się w działaniu czerwonokrzyskimi ideałami.
Organizacje te podczas narady odbywającej się pod
patronatem Heleny Paderewskiej utworzyły Polskie
Towarzystwo Czerwonego Krzyża. Pierwszym prezesem
organizacji został Paweł Sapieha. W 1927 roku Polskie
Towarzystwo Czerwonego Krzyża zmieniło nazwę na Polski
Czerwony Krzyż, który działa nieprzerwanie już prawie 100
lat.
• PCK posiada także swój hymn. Jest nim Pieśń o Czerwonym
Krzyżu. Autorami są Irena Prusicka (słowa) i Aleksander
Rosłan (muzyka), przyjęty przez IX Krajowy Zjazd Polskiego
Czerwonego Krzyża 18 listopada 1989 r.
Kluby Wiewiórka
Kluby Wiewiórka działają w przedszkolach oraz w klasach I-III szkół
podstawowych. Pierwsze kluby powstały w 1965 roku. Mogą do nich
należeć dzieci w wieku od 5 do 10 lat. Cele główne Klubów
Wiewiórka to:
• kształtowanie podstawowych nawyków higieniczno-sanitarnych i
żywieniowych
• popularyzacja zasad higieny jamy ustnej
• wdrażanie dzieci do przestrzegania zasad higieny otoczenia i
środowiska
• kształtowanie humanitarnych postaw dzieci w zakresie wrażliwości
na potrzeby innego człowieka oraz gotowości do niesienia pomocy
innym
• nauczanie podstawowych pojęć z zakresu pierwszej pomocy
poprzez program „Ratowniczek”
• przygotowanie do dalszej działalności w ruchu młodzieżowym PCK
Szkolne Koła PCK
Zakładane są począwszy od klasy IV szkół podstawowych, a następnie
w szkołach gimnazjalnych oraz ponadgimnazjalnych. Pierwsze SK
PCK powstały w roku 1921, są zatem najstarszą częścią ruchu
młodzieżowego PCK. Zadania kół to:
• pomoc potrzebującym uczniom
• promowanie idei humanitaryzmu i bezinteresownej pracy na rzecz
drugiego człowieka
• działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa poprzez edukację
dzieci i młodzieży w zakresie pierwszej pomocy i profilaktyki
przedwypadkowej i zdrowotnej
• opieka nad Klubami Wiewiórka
• kształtowanie postaw brania odpowiedzialności za najbliższe
otoczenie
• przygotowanie młodzieży do dalszej działalności w PCK
Zdrowie,
to nie tylko brak choroby. To pełen dobrostan
- fizyczny, psychiczny i społeczny. Zatem
jesteśmy zdrowi, gdy nie chorujemy, mamy
właściwy stosunek do siebie, umiemy sobie
radzić ze stresem, mamy dobre układy z
otoczeniem. No i najważniejsze, zdrowie to
kapitał, który pozwala nam osiągnąć nasze
cele, satysfakcję i spełnienie w życiu.
Promocja zdrowia natomiast, to sposób aby
to zdrowie utrzymać, ale przede wszystkim
rozwijać. To taka praca z ludźmi, która ma
ich wyposażyć w wiedzę i umiejętności do
podnoszenia stanu zdrowia.
„Dekalog Zdrowego Stylu Życia”
prof. Zbigniewa Cendrowskiego
1.
Wiedza o samym sobie.
• Oznacza to konieczność zrozumienia wszystkich
podstawowych zasad funkcjonowania organizmu, w
takim stopniu, aby człowiek umiał oceniać stan swojego
zdrowia, prawidłowo interpretować różne dolegliwości i
co najważniejsze, aby posługując się tą wiedzą umiał
uprawiać strategię zdrowego stylu życia, planować i
realizować różne przedsięwzięcia wyprzedzające
chorobę, nie dopuszczać do zachorowań, przewidywać,
wybiegać myślą w przeszłość, nie tylko unikać choroby,
ale wspomagać zdrowie.
2. Utrzymywanie sił obronnych w stałej gotowości.
Takie postępowanie opiera się na 4 zasadach:
• Niedopuszczanie do zachowań, które mają bezpośredni
wpływ na obniżenie bariery immunologicznej (lekomania,
palenie papierosów, alkohol, narkotyki, itp.)
• Postępowanie w sposób wzmacniający siły obronne
(właściwe odżywianie, systematyczna aktywność
fizyczna, hartowanie ciała, itp.)
• Umiejętne postępowanie podczas różnych chorób i
dolegliwości, by nie tylko nie spowodowały one
niekorzystnych następstw, ale aby wykorzystać je dla
wzmocnienia organizmu (leki, medycyna naturalna, itp.)
• Pogłębianie umiejętności wykorzystania naszych sił
psychicznych (autopsychoterapia)
3. Nie nadużywanie leków
Podstawą tej zasady jest stosowanie leków tylko w sytuacji,
gdy jest to konieczne i to pod kontrolą lekarza.
4.Utrzymywanie wszechstronnej aktywności fizycznej
Odpowiednio częsty i intensywny ruch pozwala na
wzmocnienie organizmu i zachowanie właściwej tężyzny
fizycznej i psychicznej.
5.
Prawidłowe odżywianie się
Należy stosować się tutaj do kilku prostych zasad:
Trzeba jeść tylko tyle, ile się zużywa
Maksymalne wyeliminowanie z diety tłuszczów
zwierzęcych i zastąpienie ich tłuszczami roślinnymi oraz
produktów wysokoprzetworzonych, np. cukru, soli, białej
mąki.
Spożywanie dużych ilości warzyw i owoców
Ograniczenie spożycia potraw o wysokiej ilości
cholesterolu
6. Hartowanie się
Chodzi tutaj o świadome, planowe poddawanie swego ciała
i psychiki różnego rodzaju bodźcom, czasem nawet
ekstremalnym, by wzmocnić się, przygotować do sytuacji
trudnych, uodpornić się na ekstremalne bodźce w sferach:
fizycznej, psychicznej i społecznej.
7. Rozwijanie umiejętności walki ze stresem
Polega to na umiejętności rozróżniania „dobrego” i „złego”
stresu i stałego uczenia się sterowania swoimi reakcjami,
ograniczanie i eliminowanie wpływu bodźców
negatywnych, ale też na pełniejsze ich wykorzystanie. Mają
tu zastosowanie wszelkie techniki psychoterapeutyczne,
m.in. trening asertywności, umiejętność relaksacji i
odreagowywania negatywnego stresu, także poprzez
wysiłek fizyczny
8. Wyeliminowanie nałogów
Mamy tu na myśli wszelkie działania mające na celu
zachęcenie ludzi do pozostawania wolnym od nałogów i
podejmowania wysiłku ich porzucenia. Kluczem do
sukcesu jest motywacja i wsparcie.
9. Życzliwość dla innych
Jest to jeden z podstawowych wymiarów społecznego
wymiaru zdrowia. Inaczej mówiąc, zdrowym społecznie jest
ten, kto czyni dobro, jest życzliwym dla innych, zna wartość
pojęć: tolerancja i kompromis i posługuje się nimi w
praktyce, będąc jednocześnie asertywnym.
10.Zachowanie postawy copingowej
Coping to z ang. dawanie sobie rady w życiu. Jest to reguła
zamykająca w sobie pozostałe. Człowiek prowadzący
zdrowy styl życia to taki, który jest o.k., życiowy optymista,
odbierany przez innych jako człowiek sukcesu. Dzięki temu
jest osobą atrakcyjną dla innych, posiadającą wielu
przyjaciół. Jest mu po prostu łatwiej żyć.
AIDS
1 grudnia – Światowy Dzień AIDS
Czerwona wstążeczka jest znakiem przyjaźni z chorymi na AIDS
AIDS - to poważna choroba.
Jej nazwa pochodzi od czterech angielskich słów:
A - Acuired (nabyty)
I - Immune (odporność)
D - Deficiency (upośledzenie)
S - Syndrome (zespół)
ZESPÓŁ NABYTEGO UPOŚLEDZENIA ODPORNOŚCI
Oznacza to chorobę, która atakuje system odpornościowy organizmu, sprawiając iż nie jest
on w stanie walczyć z wszelkiego rodzaju zarazkami. Ludzie, którzy mają AIDS nie mogą
zwalczyć zarazków. Tacy ludzie chorują bez przerwy i nigdy nie zdrowieją. Ostatecznie
umierają.
AIDS jest wywoływany przez wirus HIV, którego nazwa w języku polskim oznacza „ludzki
wirus upośledzenia odporności”
W jaki sposób człowiek może
zakazić się HIV:
• poprzez krew, używając dożylnie tych samych igieł co
osoba zakażona HIV (ryzyko zakażenia przez transfuzję
krwi jest minimalne, ponieważ wszyscy dawcy krwi są
badani w kierunku nosicielstwa),
• poprzez kontakty seksualne z osobą zakażoną wirusem
HIV,
• wirus może się przenieść z zakażonej HIV matki na jej
dziecko: w czasie ciąży, podczas porodu lub poprzez
karmienie piersią (jeżeli kobieta wie, że jest zarażona i
jest pod odpowiednią opieką lekarską, to ryzyko
zakażenia dziecka jest bardzo małe)
Jak nie można zakazić się HIV:
• HIV nie można zakazić się w taki sam sposób jak przeziębieniem
lub grypą.
HIV nie przenosi się poprzez kaszel lub kichanie.
• Nie można zakazić się HIV od psów, kotów lub innych zwierząt.
• Komary nie przenoszą HIV!!!
• Mieszkanie pod jednym dachem z osobą zakażoną HIV nie stwarza
ryzyka przeniesienia zakażenia, pod warunkiem przestrzegania
podstawowych zasad higieny: każdy z domowników powinien mieć
własną szczoteczkę do zębów
i maszynkę do golenia.
• Nie można zakazić się HIV poprzez dotykanie
skóry osoby zakażonej. Łzy także nie zawierają HIV.
• Nie można zakazić się HIV poprzez korzystanie ze wspólnych
sztućców, talerzy i innych naczyń, poprzez korzystanie ze wspólnej
łazienki czy ubikacji, podczas pływania w basenie, w teatrze, w
kinie, w autobusie i tym podobnych miejscach.
Żródła:
• www.pck.pl - slajdy 1-27
• www.aids.gov.pl - slajdy 28-30
•
Przygotowała K Moś
Download
Random flashcards
ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

Pomiary elektr

2 Cards m.duchnowski

Prace Magisterskie

2 Cards Pisanie PRAC

Create flashcards