Powikłania po wszczepieniu ICD/CRT

advertisement
Wszczepialny
kardiowerter –
defibrylator oraz terapia
resynchronizująca
II Katedra Kardiologii
Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy
Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu
Elektroterapia a wybrane czynniki
wpływające na powstanie i rozwój NS
Bradykardia
Tachykardia
Niewydolność
serca
Dysfunkcja
skurczowa
lewej komory
Wszczepialne
kardiowertery –
defibrylatory
(ICD)
Przyczyny zgonu w NS w zależności
od klasy NYHA
NYHA II
NYHA IV
NYHA III
12%
26%
24%
64%
33%
56%
59%
n = 103
15%
11%
Progresja niewydolności serca
Nagły zgon sercowy
Inne przyczyny zgonu
n = 27
MERIT-HF Study Group. Effect of Metoprolol CR/XL in chronic heart failure: Metoprolol CR/XL randomized intervention
trial in congestive heart failure (MERIT-HF). LANCET. 1999;353:2001-07.
Frakcja wyrzutowa lewej komory a
występowanie nagłego zgonu sercowego
% Nagłych zgonów sercowych
8
7.5%
7
6
5.1%
5
4
2.8%
3
2
1.4%
1
0
0-30%
31-40%
41-50%
>50%
LVEF
Vreede-Swagemakers JJ. J Am Coll Cardiol. 1997;30:1500-1505.
Arytmie prowadzące do SCD
Torsades de Pointes
13%
Bradykardia
17%
Pierwotne VF
8%
VT
62%
Bayés de Luna A. Am Heart J. 1989;117:151-159.
Wskazania do implantacji ICD
PREWENCJA WTÓRNA


Pacjenci po nagłym zatrzymaniu krążenia
Pacjenci z niewydolnością serca z frakcją wyrzucania (LVEF) ≤ 40%,
którzy przebyli epizod groźnej arytmii komorowej (częstoskurcz
komorowy niestabilny hemodynamicznie lub z omdleniem)
PREWENCJA PIERWOTNA


Pacjenci z pozawałową (niedokrwienną) niewydolnością serca w II/III
klasie wg NYHA z niską LVEF ≤ 35%, co najmniej 40 dni po przebytym
zawale serca
Pacjenci z niewydolnością serca w II/III klasie wg NYHA, LVEF ≤ 35%, z
niską frakcją wyrzucania bez choroby niedokrwiennej serca
(kardiomiopatia rozstrzeniowa)
WSZYSCY PACJENCI LECZENI OPTYMALNIE Z CZASEM PRZEŻYCIA > 1 ROKU
Migotanie komór
Nagły zgon sercowy w zapisie
holterowskim
Michel (Mieczysław) Mirowski
(1924 – 1990)
- 4 lutego 1980
- Johns Hopkins Hospital, Baltimore,
Maryland, USA.
-Pierwsza implantacja ICD u człowieka
na świecie
-1989, Gdańska Akademia Medyczna
Pierwsza implantacja ICD w Polsce
Wszczepialny kardiowerter –
defibrylator ICD
Budowa ICD


Generator z aktywną
obudową i kondensatorem
wysokoenergetycznym
Elektroda komorowa


Stymulacja (tradycyjna i ATP)
Terapia wysokoenergetyczna
(1 lub 2 coile; RV, SVC)


Elektroda przedsionkowa
(w układach dwujamowych)
Elektrody nasierdziowe lub
podskórne (opcjonalnie)
Elektroda defibrylująca
Technika implantacji ICD




Implantacja elektrod i generatora – jak w klasycznej
stymulacji
Test defibrylacji (DFT) – ocena skuteczności rozpoznawania
(detekcji) i terapii migotania komór po implantacji ICD –
zabieg w znieczuleniu ogólnym w obecności anestezjologa.
Próg defibrylacji oznacza najmniejszą energię defibrylacji
przerywającą migotanie komór, a DFT określa
prawdopodobieństwo skuteczności defibrylacji prądem o
danej energii.
Po zabiegu – zaprogramowanie optymalnych parametrów
dla danego pacjenta
Test progu defibrylacji aspekty
techniczne



Ocena stanu hemodynamicznego pacjenta (RR, HR, SatO2,
duszność, ból wieńcowy), ponowna ocena przeciwwskazań do DFT
Kontrola parametrów urządzenia przed testem
Wybór sposobu wywołania migotania komór






przy pomocy szybkiej stymulacji komór,
Zastosowanie prądu stałego
„schock on T” - zsynchronizowane wyładowanie ICD w fazie ranliwej
załamka T
Ocena skuteczności terapii
Ponowna ocena parametrów urządzenia i jego prawidłowe
zaprogramowanie
Ocena stanu hemodynamicznego pacjenta po teście
Etapy wykonywania testu DFT

Włączenie wydruku EKG w programatorze

Wywołanie migotania komór

Koncentracja w czasie interwencji ICD

Przytrzymanie głowicy programatora nad lożą w urządzeniach bez
komunikacji bezprzewodowej

Obserwacja monitora programatora (monitora EKG)

Wyłączenie wydruku EKG w programatorze

Interrogacja - Odczytanie danych z urządzenia

Analiza wykonanego testu

Impedancja wysokonapięciowa

Czas ładowania

Wydrukowanie raportu
Przeciwwskazania do wykonania DFT

Bezwzględne

Duże ryzyko zakrzepowo – zatorowe







Skrzeplina w przedsionkach lub komorach
Migotanie przedsionków bez skutecznej antykoagulacji
Nieadekwatna anestezja
Potencjalne problemy z defibrylacją zewnętrzną (bezwzględna
sprawność defibrylatora!!! – optymalnie dwa na sali zabiegowej,
Przyklejenie elektrod do defibrylacji!!! Przeszkolony personel!!!)
Ciężka stenoza aortalna
Ciężka niezrewaskularyzowana choroba wieńcowa z istotnym
uszkodzeniem miokardium (EF < 15-20%)
Niestabilność hemodynamiczna wymagająca leków inotropowo dodatnich
Przeciwwskazania do wykonania DFT

Względne (kiedy korzyść z DFT bezwzględnie
przewyższa ryzyko zabiegu)
Skrzeplina w lewej komorze z adekwatną terapią
przeciwkrzepliwą
 Ciężka niezrewaskularyzowana choroba wieńcowa
z EF < 35%
 Niestabilność hemodynamiczna po zabiegu
 Świeży udar lub TIA
 Wątpliwa stabilność elektrody w zatoce
wieńcowej (przy CRTD)

Indukcja arytmii
Detekcja arytmii
Wyładowania 15J
Redetekcja
Wyładowania 25J
Przerwanie arytmii
Rozpoznanie VF i ładowanie
kondesatorów
Rozpoznanie VF i ładowanie kondensatorów
Zasada działania ICD – terapia antytachyarytmiczna
częstoskurczu komorowego (VT)
Zasada działania ICD – terapia
wysokoenergetyczna migotania komór (VF)
Czynniki ryzyka zgonu w ciągu 1-ego
roku po implantacji ICD
Wiek > 80 lat
HR 3.64
FA w wywiadzie
HR 3.35
NYHA III/IV
HR 3.07
Kreatynina > 1.8 mg%
HR 3.83
Parkash R et al. Am Heart J 2006; 151: 397-403.
Przyczyny zgonów u chorych z
wszczepionymi
kardiowerterami-defibrylatorami
Główną przyczyną zgonów w przypadku tych chorych jest progresja
niewydolności serca.
Do innych przyczyn należy zaliczyć:
a) nieskuteczność defibrylacji spowodowaną zwiększeniem
progu powyżej maksymalnej energii ICD
b) wyczerpanie baterii
c) awarie kardiowertera-defibrylatora
d) wyłączenie ICD
e) uszkodzenie elektrod
f) nierozpoznanie arytmii
g) rozkojarzenie elektryczno-mechaniczne po defibrylacji
h) nieskuteczną stymulację
i) zawał serca, zator tętnicy płucnej
Stymulacja
resynchronizująca
(CRT)
Wskazania do implantacji układu
resynchronizującego (ESC 2010)
1. Pacjenci ze skurczową niewydolnością serca w III / IV wg NYHA, z frakcją
wyrzutową (LVEF) ≤35%, z poszerzonym zespołem QRS ≥120 ms, rytmem
zatokowym, na optymalnej terapii farmakologicznej (OPT) z oczekiwanym
okresem przeżycia > 1 roku (dla pacjentów w IV klasie NYHA – bez
hospitalizacji w z powodu NS w okresie 1 miesiąca przed wszczepieniem;
przewidywany okres przeżycia > 6 miesięcy)
2. Pacjenci ze wskazaniami do stałej stymulacji serca z niewydolnością serca w
II-IV klasie NYHA z LVEF ≤35%
3. Pacjenci z utrwalonym migotaniem przedsionków z wolną czynnością komór
lub po ablacji węzła przedsionkowo – komorowego, w NYHA III/IV, LVEF
≤35%, z QRS ≥130 ms, z przewidywanym odsetkiem stymulacji komór ≥
95%
4. Pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca w klasie wg NYHA, LVEF ≤35%,
QRS ≥150 ms, rytmem zatokowym, OPT
Blok lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB)
Blok lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB)

Poszerzony zespół QRS o morfologii bloku lewej
odnogi pęczka Hisa (LBBB):


przejaw elektrokardiograficzny zaburzeń przewodzenia
międzykomorowego
Konsekwencje LBBB:
zmiana sekwencji skurczu segmentów w LK
 niedomykalność mitralna
 skrócenie napełniania LK

Jest to główna przyczyna asynchronicznego skurczu
lewej komory
Blok lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB)
Kryteria podstawowe:
 QRS ≥ 120ms
 Opóźnienie zwrotu ujemnego w V5 i V6
(ewentualnie w I i/lub aVL) wynosi co
najmniej ≥ 60ms.
 Brak załamka Q w I i V6 (tzw. Q przegrodowego)
 Szeroki zazębiony R w V5, V6, aVL
 Przeciwstawny ST-T w stosunku do R w V5, V6
Blok lewej odnogi pęczka Hisa (LBBB)
Śmiertelność w NS a czas trwania
zespołu QRS
Czas trwania
zespołu
QRS (msec)
<90
90-120
120-170
170-220
>220
Gottipaty V, Krelis S, Lu F et al. JACC 1999;33(2):145
Rozwój dysfunkcji skurczowej
lewej komory i dyssynchronii
Zaburzenia synchronicznej czynności
komór w NS


Asynchronia międzykomorowa
 opóźnienie pobudzenia LK w stosunku do PK
 brak symetrii w czynności skurczowej obu komór
Asynchronia śródkomorowa




zaburzenie skurczu poszczególnych segmentów LK
opóźnienie aktywacji elektrycznej i mechanicznej segmentów
ściany tylno – bocznej w stosunku do przegrody
międzykomorowej
zwiększenie wymiaru końcoworozkurczowego LK (LVEDD) i
różnego stopnia redukcji LVEF.
Terapia resynchronizująca


W 1994 r. badacze z dwóch niezależnych zespołów (Cazeau
i wsp. we Francji oraz Bakker i wsp. w Holandii) opisali
korzystny efekt jednoczasowej stymulacji obu komór u
chorych z oporną na leczenie farmakologiczne skurczową
niewydolnością lewej komory i poszerzonymi zespołami
QRS
Od tego czasu nastąpił niezwykle szybki rozwój
elektroterapii serca jako metody leczenia niewydolności
serca u pacjentów bez wskazań do implantacji stymulatora
z powodu zaburzeń przewodzenia.
Terapia resynchronizująca
Układ CRT
 generator
 elektroda przedsionkowa
 elektroda prawokomorowa (typowo na
środkowej przegrodzie lub w wierzchołku)
 elektroda lewokomorowa
droga przezżylna - dorzecze zatoki wieńcowej (żyła
przebiegająca nad ścianą boczną lewej komory).
 naszycie elektrody nasierdziowej (małoinwazyjny
zabieg kardiochirurgiczny)

Elementy układu
resynchronizującego
Terapia resynchronizująca –
implantacja elektrod
Implantacja CRT




Najczęściej stosowana jest technika implantacji z zastosowaniem
koszulki umożliwiającej kaniulację zatoki wieńcowej i umieszczenie
elektrody lewokomorowej w jednej z żył nasierdziowych
przebiegających nad ścianą boczną lewej komory.
W trakcie kaniulacji zatoki wieńcowej wykonywana jest wenografia
układu żylnego serca z oceną anatomii żył i wyboru optymalnej
techniki implantacji elektrody lewokomorowej
Zazwyczaj dąży się do implantacji elektrody w okolicy ściany bocznej
lub dolno-bocznej lewej komory w celu otrzymania zadowalających
parametrów stymulacji i uniknięcia stymulacji przepony.
W razie niepowodzenia tej metody możliwe jest chirurgiczne
wszczepienie CRT, jednak nie ma dużych badań oceniających
skuteczność i bezpieczeństwo tej metody.
Implantacja elektrody
lewokomorowej - fluoroskopia
Obrazowanie RTG układu żył serca
i elektrody lewokomorowej
Terapia resynchronizująca – obraz RTG
Stymulacja w resynchronizacji - EKG
Elektrokardiogram chorego z wszczepionym układem ICD CRT;
ICD DDD LV – stymulacja prawego przedsionka i lewej komory;
ICD DDD RV – stymulacja prawego przedsionka i prawej komory;
ICD DDD BiV – stymulacja prawego przedsionka oraz dwukomorowa.
Stymulacja dwukomorowa
Terapia resynchronizująca –
responders vs non-responders
Pomimo kwalifikacji zgodnej z wytycznymi
na terapię CRT odpowiada tylko 60-70%
pacjentów
Terapia resynchronizująca –
responders vs non-responders

Kwalifikacja pacjentów – dyskusyjne zagadnienia







Brak „idealnego” wskaźnika dyssynchronii mechanicznej w badaniu
echokardiograficznym
Ocena dyssynchronii w echo należy do panelu badań przed wszczepieniem CRT,
jednak decydujące znaczenie ma szerokość zespołu QRS
Tylko 70% pacjentów odpowiadających na terapię ma cechy dyssynchronii
mechanicznej
Pacjenci z poszerzeniem QRS na tle RBBB odnoszą korzyść z CRT tylko jeśli mają
udowodnioną dyssynchronię mechaniczną
W grupie non-responders częściej występuje: NS na tle niedokrwiennym (blizna
pozawałowa na ścianie bocznej), znaczne poszerzenie wymiaru lewej komory
(LVEDD ≥ 75 mm), ciężka niedomykalność mitralna
Rzadziej na terapię odpowiadają pacjenci z poszerzeniem QRS 120 – 150 ms
Poprawa parametrów echokardiograficznych (LVEDD, LVESV, LVEDV, EF) nie
zawsze koreluje z poprawą kliniczną
Terapia resynchronizująca –
responders vs non-responders

Ograniczenia związane z zabiegiem implantacji CRT





Brak możliwości uzyskania dostępu do zatoki wieńcowej
Nieoptymalne położenie elektrody lewokomorowej w dorzeczu zatoki
wieńcowej (duża zmienność anatomiczna)
Wysoki próg stymulacji elektrody lewokomorowej
Stymulacja nerwu przeponowego
Przyczyny braku/pogorszenia odpowiedzi na CRT w kontroli
ambulatoryjnej






Utrata stymulacji LV, dyslokacja lub uszkodzenie elektrody LV (EKG)
Suboptymalne zaprogramowanie urządzenia
Nadkomorowe (FA, FlA, ST) i komorowe zaburzenia rytmu
Naturalna progresja NS
Suboptymalna farmakoterapia (odstawienie/redukcja dawek BB!!!)
Choroby współistniejące: choroby nerek, płuc, tarczycy (amiodaron!!!),
niedokrwistość
Terapia resynchronizująca –
responders vs non-responders

„Idealny” kandydat do CRT
NS w przebiegu kardiomiopatii innej niż niedokrwienna
 NYHA III/IV
 EF ≤ 35% ale ≥ 20%
 Rytm zatokowy
 Ciężka asynchronia skurczu
 QRS > 150 ms

CRT – bioimpedancja – wczesna
diagnostyka zaostrzenia NS
Płuca suche
-wysoka impedancja śródtkankowa
-pacjent wyrównany krążeniowo
Płuca wilgotne
- niska impedancja śródtkankowa
- narastająca dekompensacja krążeniowa
CRT – bioimpedancja – wczesna
diagnostyka zaostrzenia NS
CRT-P a CRT-D



CRT-P jest układem resynchronizującym, złożonym z generatora
impulsów (bez aktywnej obudowy), elektrody przedsionkowej,
elektrody lewokomorowej i elektrody prawokomorowej. Posiada
zdolność synchronicznej stymulacji ww. jam serca, bez możliwości
terapii wysokoenergetycznej.
CRT-D – składa się z generatora impulsów, który posiada aktywną
obudowę oraz kondensatory wysokoenergetyczne, elektrodę
przedsionkową i lewokomorową oraz elektrodę prawokomorową z
jednym lub dwoma koilami wysokoenergetycznymi. Oprócz funkcji
stymulacji posiada możliwość terapii wysokoenergetycznej
(kardiowersji i defibrylacji) oraz stymulacji antytachyarytmicznej.
Większość pacjentów zakwalifikowanych do terapii
resynchronizującej ma jednocześnie wskazania do implantacji ICD w
prewencji pierwotnej lub wtórnej – przewaga wszczepianych
układów to CRT-D.
Elementy układu ICD/CRT
+
+
Urządzenie
Elektroda lub elektrody
Programator
Przygotowanie do zabiegu implantacji
ICD, CRT



Poinformowanie chorego o celu i przebiegu procedury oraz
o potencjalnych powikłaniach, podpisanie przez chorego
świadomej zgody na zabieg implantacji ICD lub CRT
Pacjent pozostaje na czczo 6 – 8 godzin przed zabiegiem,
ocena stanu hemodynamicznego przed zabiegiem
Rutynowe badania przedoperacyjne
 Grupa krwi, morfologia, poziomy elektrolitów,
parametry krzepnięcia, kreatynina, glukoza
 EKG
Przygotowanie do zabiegu implantacji
ICD, CRT – cd.




Dostęp do żyły obwodowej po stronie przeciwnej do wszczepianego
urządzenia
Zapobieganie infekcjom – podanie antybiotyku o aktywności
przeciwgronkowcowej (np. cefalosporyn) na godzinę przed zabiegiem
lub w przypadku uczulenia na cefalosporyny - wankomycyny na dwie
godziny przed zabiegiem
Ocena leczenie przeciwkrzepliwego i potencjalnych powikłań
krwotocznych w czasie i po zabiegu
Przygotowanie pola operacyjnego (usunięcie owłosienia z użyciem
trymera – golenie nie jest wskazane) oraz przestrzeganie zasad
antyseptyki pola operacyjnego i operatora zgodnie z wymogami
stosowanymi w chirurgii ogólnej
Wyposażenie sali operacyjnej

Implantacja i reimplantacja ICD/CRT:

2 urządzenia

Komplet zapasowych elektrod

pasywna/aktywna fiksacja, jedno-, dwukoilowe,
prowadniki do elektrod

Defibrylator zewnętrzny z naklejanymi patchami

Niezależny monitor EKG

Programator (rękaw sterylny na głowicę, papier,
pióro)

Analizator (sterylne kable)
Pacjent do ICD/CRT na sali zabiegowej

Sprawdzenie czy na stole leży właściwy pacjent

Czy właściwe urządzenie i akcesoria są przygotowane dla pacjenta

Sprawdzenie drożności wkłucia po stronie przeciwnej do miejsca
wszczepienia ICD/CRT

Ręce pacjenta muszą być unieruchomione

Gotowość defibrylatora zewnętrznego do natychmiastowego użycia
(podłączenie do sieci, patche przyklejone do pacjenta, ew. żel na
łyżkach)

Sprawdzenie programatora (podłączenie elektrod EKG do pacjenta,
sprawdzenie jakości zapisu EKG, próbny wydruk EKG)
Zabieg implantacji na sali
kardiologii inwazyjnej
Postępowanie pooperacyjne




Jeżeli w czasie zabiegu stosowane było znieczulenie ogólne
– pacjenta należy monitorować na sali intensywnego
nadzoru – czas monitorowania zależny jest od rodzaju
znieczulenia i stanu chorego
Stosowanie ucisku na okolicę loży wszczepionego
urządzenia (np. worek z piaskiem) przez okres około 6-8
godzin, pacjent powinien przebywać w pozycji leżącej około
12 godzin po zabiegu
Kontrola okolicy w loży po wszczepieniu – aktywne
krwawienie, tworzenie się krwiaka, zakrzepica żyły
pachowej
Leczenie przeciwbólowe w razie potrzeby
Postępowanie pooperacyjne – cd.






Kontrola radiologiczna – RTG PA i boczne celem oceny
położenie elektrod i wykluczenia odmy opłucnowej
Kontrola echokardiograficzna – ocena obecności płynu w
worku osierdziowym
EKG, badania laboratoryjne
Kontrola wszczepionego urządzenia, u pacjentów z CRT –
obserwacja stymulacji przepony
Wydanie choremu karty identyfikacyjnej („paszportu”)
ICD/ CRT, informacja dotycząca działania urządzenia
Próba wysiłkowa z oceną parametrów ICD u chorych
zdolnych do wysiłku na bieżni ruchomej (zalecana raczej
po usunięciu szwów)
Postępowanie po wypisie ze szpitala



Usunięcie szwów po 8-10 dniach, ocena stanu gojenia się rany i
powikłań pooperacyjnych, ocena możliwości włączenia leków
przeciwkrzepliwych
Kontrola urządzenia po 4 – 6 tygodniach, w miarę możliwości
wykonanie próby wysiłkowej, jeśli nie była wykonana wcześniej,
zaplanowanie testu defibrylacji jeśli nie był wykonany w trakcie
hospitalizacji (np. z powodu braku leczenia przeciwkrzepliwego)
Kolejne kontrole co 3 miesiące w pierwszym roku od wszczepienia, w
kolejnych latach co 6 miesięcy lub w razie konieczności związanej z
interwencjami urządzenia lub jego nieprawidłowym działaniem (np.
utrata stymulacji) – kontrole mogą być częstsze pod koniec żywotności
baterii urządzenia. Ocena okolicy wszczepionego urządzenia, wywiad
co do stosowanej farmakoterapii i objawów związanych z
niewydolnością serca.
Natychmiastowa i pilna kontrola
kardiowertera - defibrylatora
KONTROLA NATYCHMIASTOWA (należy wezwać karetkę!)
 Nieustające interwencje ICD (> 1 minuty) – burza elektryczna
 Utrwalona tachyarytmia
 Pierwsze omdlenie po wszczepieniu ICD
KONTROLA PILNA
 Infekcja loży ICD
 Pierwszy elektrowstrząs
 Kilka interwencji ICD w krótkim czasie
 Nawracające omdlenia i zasłabnięcia
 Alarm urządzenia
Powikłania po wszczepieniu ICD/CRT
Powikłania wczesne

1. Związane z nakłuciem żyły podobojczykowej lub pachowej






Odma opłucnowa
Krwiak opłucnej
Uszkodzenie żyły podobojczykowej/pachowej
Nakłucie tętnicy podobojczykowej
Uszkodzenie przewodu piersiowego lub splotu barkowego (b. rzadko)
2. Związane z wprowadzeniem elektrody






Perforacja prawej komory, prawego przedsionka, dużych naczyń
Perforacja zatoki wieńcowej lub żyły nasierdziowej (CRT)
Zaburzenia rytmu
Uszkodzenie zastawki
Blok całkowity (zwłaszcza u chorych z blokiem lewej odnogi pęczka Hisa)
Stymulacja przepony po implantacji CRT
Powikłania po wszczepieniu ICD/CRT
Powikłania wczesne – cd.

3. Związane z oznaczaniem progu defibrylacji



Burza elektryczna
Nasilenie niewydolności serca
4. Inne



Krwawienie, krwiak loży
Powikłania znieczulenia ogólnego
Złe podłączenie elektrod do ICD / CRT
Powikłania po wszczepieniu ICD/CRT
Powikłania późne











Uszkodzenie elektrod lub izolacji
Awarie ICD, CRT
Przemieszczenie elektrody
Wzrost progu stymulacji
Odleżyna, przetoka skórna nad lożą, zespół skręcenia (Twiddlers syndrome),
wypadnięcie stymulatora z loży
Zakrzepica żylna (z zespołem żyły głównej górnej)
Infekcyjna zapalenie wsierdzia
Zatorowość płucna
Nieadekwatne interwencje ICD
Niedomykalność zastawki trójdzielnej
Utrata stymulacji lewokomorowej u pacjentów z CRT – arytmie przedsionkowe i
komorowe, dyslokacja i uszkodzenie elektrody lewokomorowej, narastanie progu
stymulacji lewokomorowej
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Rozległy podskórny krwiak w okolicy wszczepionego urządzenia
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Duży krwiak loży wszczepionego urządzenia
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Martwicze zapalenie skóry nad lożą wszczepionego urządzenia
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Zespół skręcenia (Twiddlers syndrome) – skręcenie i uszkodzenie
Elektrod wywołane manipulacjami pacjenta w okolicy urządzenia
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Erozja loży z następczym wypadnięciem urządzenia
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Erozja loży ICD z widocznymi elektrodami
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Erozja loży ICD z wyłonieniem urządzenia
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Atroficzna tkanka podskórna u starszej osoby kilka lat po wszczepieniu urządzenia
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Infekcyjne zapalenie wsierdzia – wegetacje na elektrodach
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Obrzęk w okolicy wszczepionego urządzenia
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Dyslokacja elektrody defibrylującej
Stan po repozycji elektrody
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Dyslokacja elektrody lewokomorowej
i przedsionkowej
Stan po repozycji elektrod
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Uszkodzenie osłonki elektrody
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Złamanie elektrody
Powikłania po wszczepieniu
ICD/CRT - ilustracje
Zespół zmiażdżenia (Crush syndrome) – złamanie elektrody w okolicy więzadła żebrowo - obojczykowego
Zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów
mechanicznych po implantacji ICD

Pacjenci z ICD wszczepionym w ramach prewencji wtórnej SCD nie
powinni prowadzić pojazdów w celach prywatnych przez 3 miesiące
po zabiegu implantacji.

Pacjenci z ICD wszczepionym w ramach prewencji pierwotnej SCD nie
powinni prowadzić pojazdów w celach prywatnych przez 4 tygodnie
po implantacji. Zaleca się uprzednio przeprowadzić wizytę kontrolną
w celu oceny funkcjonowania układu.

Pacjenci z ICD wszczepionym w ramach prewencji pierwotnej i
wtórnej ICD po adekwatnej terapii nie powinni prowadzić pojazdów
w celach prywatnych przez 3 miesiące po interwencji.
Zalecenia dotyczące prowadzenia pojazdów
mechanicznych po implantacji ICD - cd

Pacjenci z ICD wszczepionym w ramach prewencji pierwotnej i
wtórnej SCD po nieadekwatnej interwencji mogą prowadzić pojazdy
w celach prywatnych po wizycie kontrolnej, aby zapobiec kolejnym
nieadekwatnym interwencjom.

Pacjenci z ICD wszczepionym w ramach prewencji pierwotnej i
wtórnej SCD nie mogą prowadzić zawodowo pojazdów.

Pacjenci oraz ich rodziny powinni zostać szczegółowo poinformowani
o postępowaniu w wypadku interwencji ICD, a także zapoznani z
zaleceniami dotyczącymi prowadzenia pojazdów. Zaleca się
odbywanie regularnych wizyt kontrolnych.
Uwagi końcowe


Każdy pacjent zarówno przed wszczepieniem kardiowertera
– defibrylatora lub CRT jak i po wszczepieniu musi być
optymalnie leczony farmakologicznie – odstawienie leków
lub przerwa w ich stosowaniu stanowi zagrożenie dla
zdrowia i życia chorego. ICD/CRT nie zastąpi leczenia
farmakologicznego i okresowej konsultacji lekarskiej,
W razie potrzeby przed wszczepieniem ICD/CRT, jak i po
wszczepieniu ICD/CRT może zachodzić konieczność
wykonania koronarografii i angioplastyki wieńcowej lub
wszczepienia bypassów dla zapewnienia optymalnej
funkcji serca chorego. Może być także kandydatem do
przeszczepu serca.
DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ
Download
Random flashcards
ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Create flashcards