Autyzm a poziom aminokwasów w organizmie: z

advertisement
AUTYZM
CHARAKTERYSTYKA RYSUNKOWA
U osób z autyzmem zazwyczaj obserwuje się, co najmniej połowę z wymienionych poniżej
charakterystyk.
Każdy z tych objawów może występować w rozmaitym nasileniu - od umiarkowanego do ciężkiego.
Nadto zachowania zwykle zależne są od konkretnej sytuacji i niezmiennie nieodpowiednie do wieku.
Trudności w kontaktach z
innymi dziećmi
Dążenie do monotonii; opór
przed zmianami rutyny
Śmiech (chichot)
nieodpowiedni do sytuacji
Brak prawdziwego strachu
przed niebezpieczeństwem
Kontakt wzrokowy
ograniczony lub brak
kontaktu wzrokowego
Ciągła dziwaczna zabawa
Wyraźna niewrażliwość na
ból
Echolalia (powtarzanie słów lub
zdań w miejsce rozmowy)
Chęć pozostawania w
samotności, trzymanie się
na uboczu
Niechęć do przytulania
Kręcenie przedmiotami
Brak odpowiedzi na bodźce
słuchowe, pozorna głuchota
Niewłaściwe przywiązanie do
przedmiotów
Trudności w wyrażaniu
potrzeb, zamiast słów
gestykulacja lub pokazywanie
palcem
Zauważalna nadmierna lub
skrajnie ograniczona
ruchliwość fizyczna
Napady złego nastroju skrajna rozpacz bez
wyraźnego powodu
Niepodatność na zwykłe
metody nauczania
Nierównomierny rozwój
podstawowych i subtelnych
zdolności ruchowych (może nie
chcieć kopać piłki, ale potrafi
stawiać klocki)
Powyższe zestawienie Amerykańskiego Towarzystwa Autyzmu w żadnym przypadku nie może
zastąpić pełnych procedur diagnostycznych.
Oceny częstości występowania autyzmu są zależne od znajomości problemu wśród rodziców i
wychowawców („niegrzeczne" dziecko to bardzo często dziecko dotknięte autyzmem).
W Stanach Zjednoczonych szacuje się, że różne formy autyzmu występują u 2 - 6 osób na 1000
mieszkańców, a ich występowanie narasta w tempie 10-17% rocznie.
Przyczyny autyzmu są nieznane.
Niektórzy eksperci gwałtowny przyrost częstości autyzmu wiążą ze szczepieniami żywą
atenuowaną szczepionką potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce
(morbilli, combinations with parotitis and rubella, live attenuated)
W Polsce zarejestrowane są następujące preparaty:
M-M-R II (Merck Sharp & Dohme Idea Inc., Szwajcaria)
TRIMOVAX R.O.R. (Aventis Pasteur S.A., Francja)
PRIORIX (SmithKline Beecham Pharma GmbH, Niemcy )
Odpowiedź Edmunda Arranga w Mothering Magazine
„W maju tego roku u mojej 2-etniej córki rozpoznano spektrum zaburzeń autystycznych.
Rozpoczęliśmy pewne działania, w tym między innymi terapię rozwojową i logopedyczną. W najbliższym
miesiącu córka rozpocznie także uczęszczanie do przedszkola dla dzieci z zaburzeniami
neurologicznymi. Po wprowadzeniu do diety kwasów tłuszczowych omega 3-6-9 znacznie zmniejszyła się
frustracja, która – jak się wydawało – stale jej towarzyszyła. Poza tym stosujemy suplementację
witamin i żelaza. Co może nam Pan doradzić? Jak często występuje autyzm u dzieci, które nie były
szczepione?”
Jestem całym sercem z Państwem – rozpoznanie autyzmu może być ciężkim przeżyciem. Podziwiam
Panią i Pani męża za decyzję o posuwaniu się naprzód. Przed wami trudne dni, lecz wasza córka bardziej
niż czegokolwiek innego potrzebuje waszego zapału i siły, a nie desperacji. Państwa córka ma szczęście,
że występujące u niej zaburzenia rozpoznano w tak młodym wieku. Proszę wierzyć, że stan naszych
dzieci może ulec poprawie – wiele z nich po zastosowaniu odpowiedniego leczenia i terapii całkowicie
wraca do zdrowia (co oznacza, że nie można ich odróżnić od normalnych dzieci). Im wcześniej
rozpocznie się terapię, tym lepiej. Fakt, że stan naszych dzieci ulega poprawie, jest niezwykle ważny
dla sposobu postrzegania przez Państwa problemu oraz dalszych działań mających na celu niesienie
pomocy dziecku. Wyzdrowienie nie jest plotką, mitem, mrzonką, ani aktem wiary, lecz faktem
wykazanym u tysięcy dzieci, których stan uległ niezwykłej poprawie, a wiele z nich zostało
całkowicie wyleczonych.
Idea wyzdrowienia wśród dzieci z autyzmem jest tak daleka od powszechnie przyjętych koncepcji, że
rzadko się o niej myśli lub podejmuje się działania zmierzające w jej kierunku. Obecnie język autyzmu
zmierza ku zwrotom takim jak „nieokreślony inaczej” lub „całościowe zaburzenia rozwoju”, które więcej
mówią o osobach ich używających, niż na temat samej choroby. Lingwista Benjamin Lee Whorf
potwierdza, że język określa charakter i treść naszych myśli. Przy braku słownika, podłoża dla myśli,
które wyrażałoby ideę wyzdrowienia, nie dojdzie do niego. Słownik autyzmu powinien znaleźć stabilne
miejsce w najlepszej tradycji metody naukowej; chodzi o testy, dowody empiryczne, pomiary, badania i
obiektywność. Nadzieja jest realna. Autyzm jest chorobą różnorodną, zarówno pod względem objawów,
jak i metod leczenia. Choroba ta obciąża wszystkie zajmujące się nią osoby: lekarzy, terapeutów,
wychowawców i badaczy, którzy współpracują z rodzicami, podejmującymi działania zmierzające do
wyleczenia ich dzieci. Zespół terapeutów, lekarzy i wychowawców musi zrozumień Państwa cele i
współpracować przy wdrażaniu Państwa idei i planów.
TERAPIA
Wspomniała Pani fakt, że Pani córka uczestniczy w terapii rozwojowej i logopedycznej w domu. W jej
wieku zazwyczaj skuteczniejsza jest terapia behawioralna ABA. Można do niej także dołączyć
integrację sensoryczną. Inne metody terapeutyczne mające na celu rozwój społeczny, które można
wdrożyć w późniejszym czasie lub już teraz, w zależności od postępów dziecka, to tzw. metody Verbal
Behavior i Floortime.
PRZEDSZKOLE
Napisała Pani także, że Pani córka będzie uczęszczała do przedszkola dla dzieci z zaburzeniami
neurologicznymi. Wydaje się to korzystne, jednak trzeba mieć na uwadze pewne względy.
Ile godzin w tygodniu dziecko będzie pozostawało w przedszkolu? Należy zapewnić 30−40
godzin w tygodniu (łącznie w domu i w przedszkolu) terapii prowadzonej metodą 1:1.
Czy dziecko ma dostosowany indywidualnie program terapii? Współpraca z przedszkolem
powinna obejmować opracowanie programu określającego cele i ćwiczenia, jakie należy
osiągnąć.
Czy otrzymują Państwo codzienne pisemne zestawienie realizowanych zajęć oraz zachowania
dziecka? Dokładny dziennik (nie skrócony opis) zawierający informacje na temat tego, co
dziecko robiło w ciągu dnia, stanowi doskonałe narzędzie umożliwiające śledzenie postępów,
rozwiązywanie potencjalnych problemów oraz planowanie dalszych działań. Może on także służyć
jako środek pisemnej komunikacji z wychowawcami.
Jakim doświadczeniem dysponują nauczyciele/terapeuci pracujący z Państwa córką? Potrzebuje
ona energicznych osób z doświadczeniem, co najmniej 1−2 lat w pracy z dziećmi z
autyzmem. Najlepiej, gdy są to osoby z wykształceniem wyższym lub w trakcie studiów. Poza
tym konieczny jest superwizor, z co najmniej 5-letnim doświadczeniem, ściśle
współpracujący z zespołem zajmującym się Państwa córką, nadzorujący i koordynujący działania,
a w razie potrzeby dostosowujący program terapii. Terapię domową należy skoordynować z
prowadzoną w przedszkolu.
TRZEBA DZIAŁAĆ SZYBKO – 5 KROKÓW, JAKIE NALEŻY NIEZWŁOCZNIE WYKONAĆ
1) Należy znaleźć dla Państwa córki lekarza, który już leczył dzieci z autyzmem. Często zdarza
się, że rodzice wpadają w pułapkę odczuwania potrzeby „szkolenia” swoich lekarzy. Staje się to
pełnoetatową pracą i kończy się samoistnie. Autyzm nieleczony jest chorobą postępującą. Nie należy
tracić czasu na odgrywanie roli „nauczyciela”. Można korzystać z usług obecnego lekarza dziecka do
czasu znalezienia lekarza bardziej wykwalifikowanego. Lekarz Państwa córki nie musi koniecznie
mieszkać w tym samym mieście, czy nawet okolicy. Obecnie dostępna technologia doprowadziła do
powstania „światowej wioski”. Można filmować dziecko na taśmie w celu ułatwienia oceny jego zachowań
przez lekarza. Coraz popularniejsze są także wideokonferencje na żywo. Telekonferencje, poczta
elektroniczna, możliwość natychmiastowego przesyłania wiadomości oraz faks ułatwiają komunikację w
czasie rzeczywistym. Należy współpracować z różnymi specjalistami w dziedzinach takich jak allopatia,
naturopatia, chiropraktyka, Ayurveda, homeopatia i tradycyjna medycyna chińska. Na przykład dzieci
z autyzmem nie powinny przyjmować większości leków dostępnych bez recepty. Zamiast tego
można bezpiecznie stosować leki homeopatyczne do leczenia skaleczeń, zadrapań, kaszlu, ukąszeń
owadów i innych mniej poważnych chorób, na jakie są narażone nasze dzieci. Preparaty roślinne
stosowane a Ayurvedzie i tradycyjnej medycynie chińskiej doskonale nadają się do leczenia gorączki,
zakażeń drożdżakowych i pasożytniczych. Wielu chiropraktyków jest przeszkolonych w zakresie terapii
czaszkowo-krzyżowej – formy zabiegów, które okazały się bardzo pomocne u wielu dzieci z autyzmem.
Istnieje lista lekarzy DAN!, którzy prowadzą leczenie według protokołu DAN!.
Innym doskonałym źródłem wiedzy są grupy dyskusyjne Yahoo. Obecnie istnieje ponad sto grup
dyskusyjnych poświęconych tematyce autyzmu. Liczba ich użytkowników waha się od kilkudziesięciu do
wielu setek osób. Dobrze jest zapisać się na grupy o większej liczbie użytkowników – można na nich
poprosić inne osoby o pomoc w znalezieniu lekarza. Większość użytkowników stanowią rodzice. We
wspólnocie osób zainteresowanych autyzmem przyjęło się wzajemne przekazywanie zaleceń i porad.
Rodzice uczciwie i szczerze opisują swoje doświadczenia z lekarzami. Gdy już mówimy o grupach Yahoo,
należy zaznaczyć, że stanowią one także nieocenione źródło wiedzy: można zadać na nich niemal każde
pytanie, a rodzice lub grupy rodziców odpowiedzą wam na nie, przy czym pierwsze odpowiedzi pojawią
się przed upływem 24 godzin. Wspólne znajomości w internetowej wspólnocie osób zainteresowanych
autyzmem są zjawiskiem bezprecedensowym. Jest to obietnica, której dotrzymał Internet.
2) Należy wykonać badania w kierunku drożdży i pasożytów występujących w jelitach dziecka.
Pewna forma drożdży, określana jako Candida albicans, jak również inne mikroorganizmy bytujące w
jelitach, są przyczyną problemów u dzieci z autyzmem. Badanie kwasów organicznych pomaga określić
powagę problemu. Antybiotyki zabijają „dobre” bakterie w jelitach, które w normalnych warunkach
kontrolują wzrost drożdży. Gdy ta delikatna równowaga ulegnie zaburzeniu, dochodzi do rozwoju
drożdży. Do zachowań związanych ze wzrostem ilości drożdży należy splątanie, hiperaktywność,
problemy z koncentracją uwagi, senność, drażliwość i agresywność.
Kolejnym etapem jest próba przywrócenia równowagi flory jelitowej. Probiotyki (określa się w ten
sposób „dobre” bakterie) stanowią optymalny suplement do rozpoczęcia odbudowy zasobów naturalnej
flory jelitowej. Drożdże można zwalczać za pomocą leków przeciwgrzybiczych, takich jak nystatyna, w
połączeniu z produktami naturalnymi, takimi jak czosnek, olej MCT (zawierający trójglicerydy o
średniej długości łańcucha) oraz węgiel aktywny. Uwaga: niektóre leki przeciwgrzybicze, takie jak
Diflucan i Nizoral, hamują syntezę hormonów steroidowych. Leczenie z zastosowaniem tych produktów
nie powinno w związku z tym przekraczać 3−4 tygodni, po których następują 3−4 tygodnie przerwy
przed rozpoczęciem nowego cyklu. Podczas zjawiska die-off zachodzącego w wyniku niszczenia
drożdży, objawy i zachowania mogą ulec tymczasowemu nasileniu na skutek działania toksyn, które
przedostają się do organizmu. Reakcja die-off rozpoczyna się zazwyczaj w ciągu tygodnia od
rozpoczęcia leczenia przeciwgrzybiczego i trwa od 2 do 7 dni, czasem dłużej. W okresie die-off
Państwa córka powinna pić dużo wody. Coraz więcej danych sugeruje, że u osób, u których
zaobserwowano silniejszą niż zwykle reakcję die-off, występuje zatrucie metalami ciężkimi. Poza tym,
usunięcie metali ciężkich z organizmu jest warunkiem długotrwałego wyeliminowania wzrostu
drożdży.
3) Należy wprowadzić dietę bez zawartości glutenu i kazeiny (tzw. dieta GFCF). Dieta przynosi
korzyści u niemal 70% dzieci z autyzmem. Jej przestrzeganie nie jest trudne, jak mogłoby się wydawać
na początku. Proszę zapoznać się z prezentacją Mary Romaniec „GFCF and Do We Really Have to do
this Diet” („GFCF i czy naprawdę musimy stosować tę dietę”); zawiera ona przydatne i proste
wskazówki dotyczące tej diety. Zamiast określenia „dieta GFCF”, bardziej na miejscu byłby termin
„środowisko GFCF”. Gluten znajduje się w pastach do zębów, w szamponach, w klejach i farbach;
znajduje się on także w pokarmach, w których nie należałoby się go spodziewać, jak na przykład w
rodzynkach, które są często posypywane mąką (gluten), aby zwiększyć ich ciężar. Aby skutecznie
przestrzegać diety GFCF, należy systematycznie kontrolować całe środowisko. Do zanieczyszczenia
może dojść przez dotyk, próbowanie lub wąchanie (skóra, jama ustna, nos). Niektóre dzieci są tak
wrażliwe, że reagują na pokarmy, które zostały zanieczyszczone bardzo małą ilością lotnego glutenu.
Należy telefonować do firm w celu upewnienia się, że produkty nie zawierają glutenu i kazeiny. Państwa
córka może nie reagować na zanieczyszczenia krzyżowe. Należy jednak pamiętać o takiej możliwości.
Poza tym firmy często zmieniają składniki i systemy wytwarzania. Produkty firmy, której byliśmy pewni,
mogą stać się problemem. Dobrym zwyczajem jest stałe kontrolowanie etykiet i pozostawanie w
kontakcie telefonicznym z producentami. Pierwszy miesiąc lub dwa służą nauce. Jednak po krótkim
okresie czasu wszystko staje się naturalne. Przy rozpoczynaniu diety GFCF nie należy zapominać o
wymianie starej szczoteczki do zębów oraz o używaniu pasty do zębów pozbawionej glutenu i kazeiny.
Oprócz diety GFCF istnieje specjalna dieta węglowodanowa (SCD). Stan wielu dzieci, które nie reagują
na dietę GFCF, ulega znacznej poprawie po zastosowaniu diety SCD. Dietę SCD opracowała Elaine
Gottschall, a jej książka „Breaking the Vicious Cycle” („Przełamanie błędnego koła”) jest
świadectwem tego, że dobra nauka oraz jasny i zwięzły styl pisania nie wykluczają się nawzajem. Warto
przeczytać książkę Elanie, aby poznać oświecającą moc nauki w rękach utalentowanej pisarki.
Przedstawione idee dotyczą nie tylko tego, co należy robić, lecz – co jeszcze ważniejsze – dlaczego
należy to robić. Praca Elaine stanowi program działania oparty na własnych doświadczeniach (Elaine
uratowała swoją córkę, stosując specjalną dietę). Równocześnie ze stosowaniem odpowiedniej diety
(GFCF lub SCD), w ramach stosowanej suplementacji należy rozważyć podawanie Państwa córce
enzymów. Pomogą one w lepszym trawieniu przypadkowo spożytego glutenu i kazeiny. Pomogą one
jej także w trawieniu innych białek, tłuszczów, skrobi, węglowodanów i błonnika.
4) Należy wykonać badanie pod kątem niedoborów żywieniowych. Bardzo się cieszę, że Państwa córka
dobrze zareagowała na kwasy tłuszczowe omega 3-6-9, na żelazo i na suplementy witaminowe.
Frustracja jest zachowaniem często związanym z niedoborem kwasów tłuszczowych omega. Należy
jednak zachować ostrożność. Dzieci z autyzmem mają nietypowe potrzeby żywieniowe i mogą być
szczególnie wrażliwe na wprowadzanie suplementów. Na przykład kwasy tłuszczowe omega mogą
zwiększać wrażliwość na dźwięki i powodować napady złości. Witamina B6 musi być podawana
razem z magnezem. Stosunek miedź/cynk jest zazwyczaj nieprawidłowy i należy stosować
suplementację cynku. Żelazo nasila zaparcia. Problemy mogą stwarzać substancje wiążące,
rozcieńczalniki, środki powlekające, sztuczne barwniki i substancje zapachowe zawarte w wielu
witaminach. U naszych dzieci występują poważne niedobory witamin, minerałów, enzymów, innych
składników odżywczych oraz włókien. Dobrym punktem wyjścia jest rozpoczęcie prowadzenia
analizy odżywiania. Należy pamiętać o tym, że każde dziecko jest inne. Reakcje występujące u Państwa
córki można określić jedynie poprzez ostrożne dodawanie, a w niektórych przypadkach eliminowanie
suplementów przy jednoczesnym monitorowaniu jej zachowań, skóry, paznokci, włosów, kału oraz moczu.
Przez pierwszy rok badania kontrolne należy wykonywać co 2 lub 3 miesiące w celu określenia, czy
składniki odżywcze są lepiej trawione i wchłaniane oraz w celu wprowadzania wszystkich
niezbędnych zmian w stosowanych suplementach oraz ich dawkach. Dobrym laboratorium do badania
niedoborów witamin, substancji mineralnych, niezbędnych kwasów tłuszczowych, neurotransmiterów
aminokwasowych, jak również do badania metali ciężkich i innych problemów związanych z autyzmem
jest Vitamin Diagnostics. Innymi doskonałymi laboratoriami są Doctor’s Data, Immunosciences i
Great Smokies.
5) Należy wykonać badania w kierunku metali ciężkich. W ostatnich latach coraz częściej u wielu
naszych dzieci stwierdza się zatrucie metalami ciężkimi, zwłaszcza rtęcią. Rtęć znajduje się w
powietrzu, w wodzie, w pokarmach, w wypełnieniach dentystycznych z amalgamatu, jak również jest
zawarta w wielu szczepionkach, w tym przeciwko grypie. Nie jest łatwo ustalić, na jaką ilość rtęci są
obecnie narażone nasze dzieci. Bardzo duże znaczenie ma narażenie matki przed ciążą i podczas ciąży
oraz w okresie karmienia piersią.
Badania CDC wykazały, że obecnie w Ameryce u około 8% kobiet w wieku rozrodczym poziom rtęci we
krwi przekracza poziom uznawany za bezpieczny.
Wiele kobiet podczas ciąży i bezpośrednio po porodzie otrzymuje preparat Rhogam we
wstrzyknięciach. Do niedawna preparat ten zawierał 25 μg rtęci. Rtęć obecna w organizmie matki
przechodzi do płodu lub niemowlęcia karmionego piersią. Przykładem innych źródeł rtęci może być
spożywanie ryb, które może zwiększać poziom tego metalu aż do progu toksyczności.
Rtęć jest normalnie wydalana we włosach, z moczem, z kałem, w paznokciach oraz z wydychanym
powietrzem. Natomiast wiele dzieci z autyzmem nie jest w stanie wydalać rtęci. Ich zdolność do
detoksykacji nie funkcjonuje, w związku, z czym rtęć pochodząca ze środowiska nakłada się na
istniejące już obciążenie.
Badanie wykonane na próbkach włosów przez dr Amy Holmes wykazało, że poziom rtęci we
włosach dzieci z autyzmem jest niższy, niż u dzieci zdrowych. Dr Holmes pobrała próbki włosów od
43 dzieci z autyzmem i od 14 dzieci zdrowych. Poziom rtęci we włosach dzieci z autyzmem był niemal
niewykrywalny. Odkrycie to sugeruje, że dzieci z autyzmem nie są w stanie wydalać rtęci ze
swojego organizmu. Badanie przeprowadzone przez dr Bradstreet potwierdziło wnioski dr Holmes, że
dzieci z autyzmem tracą zdolność wydalania rtęci. W badaniu tym oceniano stężenie rtęci w moczu
po trzech dniach leczenia preparatem DMSA. DMSA (kwas mezo-2,3-dimerkaptobursztynowy jest
czynnikiem chelatującym, który wiąże się z metalami ciężkimi i umożliwia ich eliminację z
organizmu. Wyniki badania wykazały, że w moczu dzieci z autyzmem poziom rtęci jest sześć razy
wyższy, niż w grupie kontrolnej.
Wbrew temu, co twierdzą producenci szczepionek, którzy utrzymują, że nie zawierają one rtęci,
niedawno przeprowadzone badanie Health Advocacy in the Public Interest (HAPI) wykazało obecność
rtęci we wszystkich czterech badanych fiolkach. Jest to sprzeczne z deklaracjami producentów,
którzy utrzymywali, że dwie fiolki nie zawierają w ogóle rtęci. Badanie w kierunku metali ciężkich
można wykonać na próbce włosów (2−3 cm) wyciętych z karku Państwa córki po ich przesłaniu do
laboratorium Vitamin Diagnostics lub jednego z innych wymienionych powyżej laboratoriów.
Badanie włosów stanowi generalnie dobry wskaźnik ekspozycji na metale ciężkie, lecz nie daje ono
absolutnej pewności. Istnieje niewielka podgrupa dzieci z autyzmem, które wydalają o wiele więcej
rtęci, niż przeciętnie. Inne badanie, określane jako test prowokacji, polega na zastosowaniu środka
chelatującego, a następnie pobraniu i zbadaniu moczu w kierunku metali ciężkich. Test prowokacji
zazwyczaj polega na podawaniu dawek wielokrotnych przez okres 3 dni. Często koniecznych jest
szereg prowokacji, zanim dziecko zacznie wydalać rtęć z organizmu. Wielu rodziców stosuje DMSA
jako czynnik chelatujący. Choć DMSA został zatwierdzony przez FDA, dr Boyd Haley uważa ten
związek za neurotoksynę. Dr Rashid Buttar odnosi sukcesy w badaniach polegających na podawaniu
śródskórnym DMPS (siarczan 2,3-dimerkaptopropanu) jako czynnika chelatującego.
EDUKACJA
Gdy pytano Sokratesa, co jest dobre, odpowiadał „wiedza”. Najlepsze, co możecie zrobić dla swojej
córki, to zacząć gromadzić informacje na temat wszystkich aspektów autyzmu. Wy jesteście
ekspertami. Wy znacie jej możliwości, jej życzenia, pasje, problemy, przeszkody oraz jej potencjał i
nikt inny nie zrobi tego lepiej. Warto przeczytać książki takie jak Children With Starving Brains,
Biological Treatments for Autism and PDD oraz Let Me Hear Your Voice. Autyzm jest dziedziną
dynamiczną. Starajcie się dotrzymać kroku nowym odkryciom. Schafer Autism Report jest darmowym
dziennikiem informacyjnym, który zawiera ważne aktualne informacje na temat autyzmu. Podobną rolę
mogą pełnić wcześniej wspomniane grupy Yahoo.
ODPOWIEDZIALNOŚĆ
Kilka lat temu mój syn rozpoczął terapię ABA. Jego płacz podczas pierwszych sesji, choć jest to
zjawisko częste, był dla mnie bardzo bolesny. Podczas jednej z sesji płacz Jarada wydawał się inny.
Terapeutka próbowała zmusić go do pozostania na miejscu w pozycji siedzącej, zmuszając go do tego
fizycznie. Ja męczyłem się przez 10 minut, zastanawiając się, czy nie wyobrażam sobie tego, co widzę.
W końcu wszedłem do pomieszczenia, biorąc Jarada w ramiona, aby go uspokoić, ku niezadowoleniu
terapeutki. Widziałem, co sobie myślała: „nadopiekuńczy rodzic rzuca się na pomoc synowi, niwecząc
sesję, stwarzając przeszkody dla rozwoju”. Okazało się, że na nogach i plecach Jarada było pełno
odgniecionych punktów. Przytrzymywanie go na krześle powodowało uciśnięcie tapicerki i odciskanie się
ostrych śrub na jego nogach. Jarad płakał z bólu, a nie z frustracji. Podążajcie za własnym instynktem.
Nie ma znaczenia czas, miejsce, ani osoba prowadząca terapię: jeżeli wydaje się wam, że
sytuacja jest niekomfortowa, zabierzcie z niej swoje dziecko. Dajcie sobie czas na refleksję,
zebranie myśli, rozważcie inne możliwości i podejmijcie świadomą decyzję. Państwo podejmujecie
ostateczną decyzję, co do tego, co jest najlepsze dla Państwa córki. Nie dajcie się tyranizować.
Niektórych może przerażać idea przyjęcia na siebie całej odpowiedzialności, podobnie jak spacerowanie
nocą po krawędzi urwiska. Może to być największa trudność, jakiej muszą stawić czoła rodzice chcący
pomóc swemu dziecku – przejście od ufności w osoby, do których się zwracamy, do przyjęcia
wątpliwości kartezjańskiej.
Proście o wszystko. Personel szkoły, do której będzie uczęszczała wasza córka, może mieć dobre
intencje i składać się z doskonałych profesjonalistów. Pamiętajcie jednak, że nie są to wasi przyjaciele.
W rozmowach z lekarzami i terapeutami należy zachować dystans kliniczny. Należy starać się
dokumentować jak najwięcej decyzji na piśmie. Dziennik służy do stałego rejestrowania informacji i
umożliwia komunikację pomiędzy wami a szkołą. Można przewidzieć odpowiednie działy przeznaczone na
prośby, decyzje, codzienne zajęcia, prośby specjalne, informacje na temat suplementów żywieniowych,
ograniczeń dietetycznych oraz na inne kategorie. Dobrze jest eksperymentować. Choć eksperymenty
kojarzą się z ideą Frankensteina, stanowią one podstawę nauki.
Niestety – wielu rodziców oddala się od tej idei. Konieczne będzie eksperymentowanie z Państwa córką.
Na przykład może ona mieć duże problemy związane z pewnym składnikiem odżywczym. Także wówczas,
gdy badania wykażą określone niedobory, nie zawsze jest łatwo dodać brakujące substancje do
przyjmowanego już zestawu. Należy postępować ostrożnie. Czasem problemy można rozwiązać,
eksperymentując z dawką, a także eksperymentując w zakresie tego, jaki jest najlepszy moment
podawania preparatów w ciągu dnia; można też próbować podawać suplementy co drugi lub co trzeci
dzień. Wyjątkowy charakter zaburzeń występujących u Państwa córki jest jedynym barometrem
skuteczności leczenia. Nie znam innego leczenia, które nie powodowałoby w niewielkim odsetku,
nieważne jak małym, regresji u dzieci z autyzmem.
OPRACOWANIE PROGRAMU
Podobnie jak w przypadku terapii rozwojowej, należy opracować także program biomedyczny 3-,
6- i 12-miesięczny. Na przykład, program rozwojowy Państwa córki zawiera cel, jakim jest
rozróżnianie form oraz metoda jego realizacji. Taki sam typ przewodnika mającego na celu osiągnięcie
określonego celu należy stosować w przypadku terapii biomedycznej. Przyjmijmy, że wyniki
hipotetycznego badania kwasów organicznych będą wskazywać na to, że u Państwa córki występują
drożdże (Candida). Celem jest skuteczne zredukowanie ilości drożdży w jelicie Państwa córki. Należy
zdefiniować ilość (liczbowo i procentowo), jaka będzie służyć za cel (do osiągnięcia po 3, 6 i 12
miesiącach). Załóżmy, więc znów, że wynik badania w kierunku drożdży wykazał 100. Norma wynosi 5.
Celem 3-miesięcznym może być 60, 6-miesięcznym – 20, a 12-miesięcznym – 8. Jaką metodę należy
zastosować do osiągnięcia tych wyników? W zwalczaniu Candida skuteczne są: olej MCT, Nystatyna,
probiotyki i czosnek. U dziewczynki może wystąpić niekorzystna reakcja na jeden z tych środków. Czy
można zastąpić go innym suplementem? Jakim? Są ich dziesiątki. W jakiej dawce? Jakie są działania
uboczne? Co zrobić, gdy po 6 miesiącach poziom Candida jest nadal podwyższony?
Należy przewidzieć rozwiązanie każdego problemu (np. nadwrażliwość na dźwięki, problemy z
koncentracją uwagi) lub niedoboru (np. witamin), który uda się zidentyfikować, zwracając uwagę na
całościowe traktowanie leczenia. Na przykład kwasy tłuszczowe omega 6 mogą powodować
nadwrażliwość na dźwięki. Po wycofaniu kwasów tłuszczowych omega 6 Państwa córka może rozpocząć
terapię metodą integracji akustycznej (audio integration therapy), a następnie kwasy tłuszczowe omega
6 można wprowadzić ponownie. Posiadanie planu pozwala dostrzec nowe scenariusze, jak również
umożliwia lepsze i bardziej dogłębne zrozumienie opcji i ograniczeń. Program nie może być statyczny i
lepiej, gdy jest on dokładnie dostosowany do aktualnego stanu Państwa córki, jak również stosowanych
w ostatnim czasie metod leczenia.
WARTO PROWADZIĆ DZIENNIK
Bardzo łatwo jest zapomnieć, kiedy rozpoczęto podawanie poszczególnych suplementów lub kiedy
wystąpiło po raz pierwszy określone zachowanie. Mają Państwo i tak dużo spraw na głowie, nawet bez
zapamiętywania, co zdarzyło się najpierw. Poza tym pisanie wspomaga pamięć.
OSOBY SZCZEPIONE I NIESZCZEPIONE
Nie znam żadnego wiarygodnego badania, które porównywałoby odsetek autyzmu u dzieci szczepionych
w porównaniu z populacją dzieci nieszczepionych. Przeprowadzono pewne badania, które wzbudziły duże
zainteresowanie mediów i okazały się nieważne, na przykład badanie duńskie. Mogą Państwa
zainteresować badania Geiera, który odkrył, że autyzm występuje 27 razy częściej u dzieci, które
otrzymały 3 szczepionki zawierające thimerosal w porównaniu z dziećmi, które otrzymały ich wersje
niezawierające rtęci.
Dr Mark Geier i jego syn David są jedynymi niezależnymi badaczami (sami finansują badania),
którzy opublikowali w czasopismach medycznych pracę na temat związku pomiędzy autyzmem i
thimerosalem na podstawie danych CDC. Innym wskaźnikiem działania szczepionek zawierających
rtęć w porównaniu z tymi, które nie zawierają tego pierwiastka, jest zmniejszenie liczby
przypadków autyzmu zaobserwowane w ostatnim czasie w Kalifornii. Po raz pierwszy od 35 lat dane
z lipca 2004 r. w Kalifornii wskazują na spadek liczby dzieci z autyzmem. Jest to wynikiem
wyeliminowania thimerosalu ze szczepionek w latach 2000−2001.
Środowisko osób zajmujących się autyzmem czeka jeszcze wiele pracy, zanim ta neurotoksyna zawarta
w szczepionkach zostanie całkowicie wyeliminowana. W tym roku Iowa stała się pierwszym stanem, w
którym wprowadzono zakaz stosowania thimerosalu w szczepionkach dla dzieci, a w wielu innych stanach
trwają przygotowania do wprowadzenia podobnych przepisów. Na poziomie federalnym, członek
Kongresu – dr Dave Weldon oraz członkini Kongresu – Carolyn Maloney wprowadzili przepis – HR4169 – o
całkowitym wyeliminowaniu stosowania rtęci w szczepionkach.
http://alfa-aridani.com/autyzm.html
Autyzm w ujęciu biomedycznym
http://www.alfa-aridani.com/autyzm.html
Autyzm jest zaburzeniem rozwoju umysłowego, diagnozowanym zwykle we wczesnym dzieciństwie. Składający się nań zespół
objawów może być bardzo różnorodny; wyrasta on głównie z problemów w komunikacji społecznej (również językowej). Objawy
te, to najczęściej izolacja społeczna, brak werbalnej odpowiedzi na pytania, sytuacje oraz zaburzenia nastroju i zachowania
objawiające się zwykle agresją, pobudliwością i autoagresją. Autyzm jest zaburzeniem znacznie częstszym niż pierwotnie uważano.
W jednym z opublikowanych pod koniec lat dziewięćdziesiątych artykułów w amerykańskim czasopiśmie dla lekarzy pediatrów
stwierdzono, iż zaburzenie to „ staje się w ostatnich czasach wręcz epidemią”. Dawniej uważano je za „rzadką chorobę”, która
dosięgała zaledwie 4 na 10 000 dzieci, w ostatnich czasach częstotliwość tego zaburzenia wzrosła niemal stukrotnie. Przynajmniej
jedno na 100 dzieci jest diagnozowane jako autystyczne*. Choć dokładna przyczyna autyzmu nie jest znana, wiele z funkcjonujących
teorii wiąże jego etiologię z wczesnymi uszkodzeniami neuropoznawczymi w mózgu. W patogenezie autyzmu mogą odgrywać rolę
wzajemne oddziaływania takich czynników jak: dysfunkcje układu immunologicznego, ekspozycja na substancje toksyczne,
nieprawidłowości w układzie żołądkowo-jelitowym, czynniki dietetyczne, środowiskowe i uwarunkowania genetyczne. Obecnie
wyróżnia się wiele rodzajów autyzmu, różniących się znacznie w swej charakterystyce i poznanych jest wiele mechanizmów
biochemicznych mogących mieć wpływ na wystąpienie i zaostrzenie objawów choroby. Specjalistyczne badania laboratoryjne mogą
pomóc w ustaleniu różnego rodzaju zaburzeń związanych z Autyzmem i pomóc lekarzowi prowadzącemu w stworzeniu efektywnej i
indywidualnej terapii.
Autyzm i zaburzenie poziomu pierwiastków w organizmie ekspozycja na toksyny w postaci metali ciężkich, szczególnie w
połączeniu z występującymi niedoborami składników odżywczych jest zagrożeniem dla prawidłowego rozwoju
neurologicznego u dzieci.
Autyzm a układ trawienny – dzieci autystyczne często cierpią z powodu przewlekłych zaburzeń trawienia, które również wpływają
na ich nastrój i zachowanie.
Autyzm a przepuszczalność jelita – wiele dzieci autystycznych cierpi na nadmierną przepuszczalność jelita – chorobę, która
zwiększa ekspozycję organizmu na toksyny i „uwrażliwia” układ immunologiczny na antygeny środowiskowe.
Autyzm a niezbędne kwasy tłuszczowe – stwierdzono, iż u pacjentów cierpiących na autyzm i inne pokrewne zaburzenia
neuropsychiatryczne, występuje znaczne zaburzenie poziomu kwasów tłuszczowych w błonach komórkowych czerwonych ciałek
krwi.
Autyzm a detoksyfikacja – niezdolność do prawidłowej detoksykacji szkodliwych związków chemicznych występujących w
środowisku odgrywa bardzo dużą rolę w rozwoju i nasileniu objawów autyzmu.
Autyzm a nadwrażliwość na pokarmy – u dzieci autystycznych często odnotowuje się nasilenie objawów po spożyciu określonych
rodzajów żywności.
Autyzm a melatonina – osoby autystyczne z przewlekłymi zaburzeniami rytmu snu i czuwania mogą mieć zaburzone dobowe
wydzielanie hormonów.
Autyzm a poziom aminokwasów w organizmie: z aminokwasów wytwarzane są neuroprzekaźniki w mózgu, regulujące poziom
nastroju i zachowanie.
Download
Random flashcards
Motywacja w zzl

3 Cards ypy

Create flashcards