Liturgia Męki Pańskiej

advertisement
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
-
W
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
1
Przygotować:
1. Ołtarz bez obrusu, krzyża, świec, dywanów
2. W prezbiterium: mszał, obrus, 2 korporały, (ewentualnie poduszka na stopniu dla biskupa), rozłożony
dywan przed ołtarzem, mikrofon bezprzewodowy, kołatki, ambonka komentatora, zasłonięty krzyż do
adoracji po lewej stronie ołtarza (z boku)
3. W zakrystii: szaty liturgiczne koloru czerwonego (ornat), 4 świece (do adoracji Krzyża i do
przeniesienia puszek z Najświętszym Sakramentem do Grobu), kadzidło, monstrancja nakryta białym
tiulem, welony (2 szt.), dodatkowe puszki do rozdzielania Komunii Św., klucz do kaplicy adoracji i
Grobu
4. W kaplicy przechowania Najświętszego Sakramentu: 2 dodatkowe niepalące się akolitki (do
późniejszego przyniesienia Najświętszego Sakramentu na Komunię św.)
5. Wynieść krzyż umieszczony przy wejściu w nawie głównej
Wprowadzenie do liturgii (przed wyjściem procesji)
W dniu dzisiejszym w skupieniu i ciszy gromadzimy się na sprawowaniu pamiątki Męki i Śmierci
Pana naszego Jezusa Chrystusa. Zgodnie ze starożytnym zwyczajem w Wielki Piątek Kościół nie
sprawuje Eucharystii. Dzisiejsza Liturgia zaprasza przede wszystkim do rozważania biblijnego opisu
Męki Pańskiej, a następnie adoracji i uczczenia Krzyża Świętego. Podkreśla jednak bardziej chwałę
odkupienia przez krzyż niż poniżenie przez mękę.
Nabożeństwo wielkopiątkowe rozpoczyna Liturgia Słowa, w której naczelne miejsce zajmuje opis
Męki Pańskiej według świętego Jana. Po niej następuje wyjątkowo uroczysta modlitwa powszechna, w
której staramy się o nikim nie zapominać.
Punktem szczytowym całej liturgii jest adoracja Krzyża i wspólna Komunia święta, podczas której
przyjmujemy Ciało Pańskie, które jest zadatkiem nieśmiertelności.
Charakter dzisiejszej liturgii dobrze opisuje proroctwo Izajasza: „mnogie narody zdumieją,
królowie zamkną przed Nim usta, bo ujrzą coś, czego im nigdy nie opowiadano, i pojmą coś
niesłychanego”. W tej atmosferze będziemy przeżywać Liturgię Męki Pańskiej, dlatego jej początek
sprawowany jest w ciszy. Prezbiter i diakon zbliżą się do ołtarza i upadną na twarz przed ogromem
Tajemnicy Zbawienia, natomiast my wszyscy uklękniemy na dwa kolana i oddamy hołd Jezusowi.
Powstańmy.
Uwagi:
1. Bez krzyża procesyjnego, bez świec, bez kadzidła.
2. Wejście procesji w milczeniu – bez śpiewu.
3. Podczas procesji nie klękamy, przechodząc obok kaplicy adoracji z Najświętszym Sakramentem.
4. Kapłan i diakon po oddaniu ołtarzowi czci przez ukłon padają na twarz. Wszyscy zgromadzeni przez
pewien czas na klęcząco modlą się w ciszy.
5. Później zaraz zrulować dywan i wynieść do zakrystii.
6. Następnie prezbiter udaje się na miejsce przewodniczenia i odmawia modlitwę.
Kolekta
Wprowadzenie do I czytania (po kolekcie)
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
-
W
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
2
Pierwsze czytanie z Księgi Izajasza to zapowiedź męki Sługi Pańskiego. Nawrócenie i tryumf
dokona się za cenę nieludzkich cierpień.
Pełny sens tej pieśni wypełnia się w Chrystusie:
On jest owym „mężem boleści”;
On wziął na siebie „winy wszystkich” i za nie odpokutował;
Jego śmierć była drogą do „światła” i chwały, a nam przyniosła zbawienie - życie wieczne.
Uwagi:
1. Ceremoniarz boczny otwiera przed każdym czytaniem i psalmem odpowiednią stronę lekcjonarza i
ustawia mikrofon oraz pilnuje, by czytający nie wszedł na ambonę przed komentarzem.
Czytanie I (Iz 52,13--53,12) - Lekcjonarz s. 222
Czytanie z Księgi proroka Izajasza.
Oto się powiedzie mojemu Słudze, wybije się, wywyższy i wyrośnie bardzo. Jak wielu osłupiało
na Jego widok, tak nieludzko został oszpecony Jego wygląd i postać Jego była niepodobna do ludzi, tak
mnogie narody się zdumieją, królowie zamkną przed Nim usta, bo ujrzą coś, czego im nigdy nie
opowiadano, i pojmą coś niesłychanego. Któż uwierzy temu, cośmy usłyszeli? na kimże się ramię Pańskie
objawiło?
On wyrósł przed nami jak młode drzewo i jakby korzeń z wyschniętej ziemi. Nie miał On wdzięku
ani też blasku, aby na Niego popatrzeć, ani wyglądu, by się nam podobał. Wzgardzony i odepchnięty
przez ludzi, Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim się twarze zakrywa, wzgardzony
tak, iż mieliśmy Go za nic.
Lecz On się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a myśmy Go za skazańca
uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego. Lecz On był przebity za nasze grzechy, zdruzgotany za
nasze winy. Spadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze zdrowie.
Wszyscyśmy pobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej drodze, a Pan zwalił na
Niego winy nas wszystkich. Dręczono Go, lecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak
baranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją, tak On nie otworzył ust swoich.
Po udręce i sądzie został usunięty; a kto się przejmuje Jego losem? Tak! Zgładzono Go z krainy
żyjących; za grzechy mego ludu został zbity na śmierć. Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi, i w
śmierci swej był [na równi] z bogaczem, chociaż nikomu nie wyrządził krzywdy i w Jego ustach
kłamstwo nie postało.
Spodobało się Panu zmiażdżyć Go cierpieniem. Jeśli On wyda swe życie na ofiarę za grzechy,
ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży, a wola Pańska spełni się przez Niego. Po udrękach swej duszy, ujrzy
światło i nim się nasyci. Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu, ich nieprawości On sam dźwigać będzie.
Dlatego w nagrodę przydzielę Mu tłumy, i posiądzie możnych jako zdobycz, za to, że Siebie na
śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy przestępców. A On poniósł grzechy wielu, i oręduje za
przestępcami.
Oto słowo Boże.
Psalm (Ps 31,2.6.12-13.15-17.25) - Lekcjonarz s. 224 - schola
Refren: Ojcze, w Twe ręce składam ducha mego.
Panie, do Ciebie się uciekam; niech nigdy nie doznam zawodu,
wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej!
W ręce Twoje powierzam ducha mego:
Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
-
W
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
3
Stałem się znakiem hańby dla wszystkich mych wrogów,
dla sąsiadów przedmiotem odrazy,
postrachem dla moich znajomych;
ucieka, kto mnie ujrzy na drodze.
Refren: Ojcze, w Twe ręce składam ducha mego.
Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie,
i mówię: „Ty jesteś moim Bogiem”.
W Twoim ręku są moje losy,
wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców.
Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą:
wybaw mnie w swym miłosierdziu.
Bądźcie dzielni i mężnego serca,
wszyscy, którzy ufacie Panu.
Wprowadzenie do II czytania (po psalmie)
Słowa listu do Hebrajczyków zachęcają nas do ufności i wiary w Boże miłosierdzie, którego
najpełniejszym pośrednikiem jest Jezus Chrystus jako Arcykapłan, poprzez swoją ofiarę krzyżową.
Naśladując Jezusa w zaufaniu i posłuszeństwie Ojcu, uczymy się w pokorze i cierpliwości znosić nasze
cierpienia.
Czytanie II (Hbr 4,14-16;5,7-9) - Lekcjonarz s. 224
Czytanie z Listu do Hebrajczyków.
Mając arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy
mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć
naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu.
Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę w stosownej
chwili.
Chrystus bowiem z głośnym wołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił gorące prośby i
błagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został wysłuchany dzięki swej uległości.
A chociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał. A gdy wszystko
wykonał, stał się sprawcą zbawienia wiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają.
Oto słowo Boże.
Uwagi:
1. Męka Pańska śpiewana jest bez kadzidła i świec.
2. Ustawić mikrofony dla diakona i lektorów (ołtarz, 2 ambonki) oraz podstawkę na ołtarz wraz z nutami
dla diakona.
3. Do śpiewania Męki Pańskiej diakon lub prezbiter idą do ołtarza od strony tabernakulum i w tym
samym momencie do ołtarza od strony ludu podchodzi reszta śpiewających świeckich i po skłonie
rozchodzą się do ambon.
Wprowadzenie do Męki Pańskiej (po II czytaniu)
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
W
-
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
4
Jezus zdecydował się na śmierć krzyżową, dobrowolnie - z miłości, a kto umiera z miłości, nie
umiera na darmo.
Miłość rodzi życie.
Jezus umiera na krzyżu w tym momencie, gdy w świątyni zabijano baranki na ucztę paschalną.
Jest prawdziwym Barankiem Paschalnym, a jego krew ceną za nasze Życie Wieczne.
Na słowa „I skłoniwszy głowę wyzionął ducha” wszyscy klękamy na znak, że Jego śmierć
uobecnia się tu i teraz.
Aklamacja przed Męką Pańską (Flp 2,8-9) - schola
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Dla nas Chrystus stał się posłuszny aż do śmierci,
a była to śmierć krzyżowa.
Dlatego Bóg wywyższył Go nad wszystko
i dał Mu imię, które jest ponad wszelkie imię.
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Męka Pańska (J 18,1-19,42) - Lekcjonarz s. 225 - diakon lub prezbiter + schola
Męka naszego Pana Jezusa Chrystusa według świętego Jana
Pojmanie Jezusa
E. To powiedziawszy Jezus wyszedł z uczniami swymi za potok Cedron. Był tam ogród, do którego
wszedł On i Jego uczniowie. Także i Judasz, który Go wydał, znał to miejsce, bo Jezus i uczniowie Jego
często się tam gromadzili. Judasz, otrzymawszy kohortę oraz strażników od arcykapłanów i faryzeuszów,
przybył tam z latarniami, pochodniami i bronią. A Jezus wiedząc o wszystkim, co miało na Niego przyjść,
wyszedł naprzeciw i rzekł do nich: + Kogo szukacie? E. Odpowiedzieli Mu: I. Jezusa z Nazaretu. E.
Rzekł do nich Jezus: + Ja jestem. E. Również i Judasz, który Go wydał, stał między nimi. Skoro więc
rzekł do nich: Ja jestem, cofnęli się i upadli na ziemię. Powtórnie ich zapytał: + Kogo szukacie? E. Oni
zaś powiedzieli: T. Jezusa z Nazaretu. E. Jezus odrzekł: + Powiedziałem wam, że Ja jestem. Jeżeli więc
Mnie szukacie, pozwólcie tym odejść. E. Stało się tak, aby się wypełniło słowo, które wypowiedział: Nie
utraciłem żadnego z tych, których Mi dałeś. Wówczas Szymon Piotr, mając przy sobie miecz, dobył go,
uderzył sługę arcykapłana i odciął mu prawe ucho. A słudze było na imię Malchos. Na to rzekł Jezus do
Piotra: + Schowaj miecz do pochwy. Czyż nie mam pić kielicha, który Mi podał Ojciec?
Przed Annaszem. Zaparcie się Piotra
E. Wówczas kohorta oraz trybun razem ze strażnikami żydowskimi pojmali Jezusa, związali Go i
zaprowadzili najpierw do Annasza. Był on bowiem teściem Kajfasza, który owego roku pełnił urząd
arcykapłański. Właśnie Kajfasz poradził Żydom, że warto, aby jeden człowiek zginął za naród. A szedł za
Jezusem Szymon Piotr razem z innym uczniem. Uczeń ten był znany arcykapłanowi i dlatego wszedł za
Jezusem na dziedziniec arcykapłana, podczas gdy Piotr zatrzymał się przed bramą na zewnątrz. Wszedł
więc ów drugi uczeń, znany arcykapłanowi, pomówił z odźwierną i wprowadził Piotra do środka. A
służąca odźwierna rzekła do Piotra: I. Czy może i ty jesteś jednym spośród uczniów tego człowieka? E.
On odpowiedział: I. Nie jestem. A ponieważ było zimno, strażnicy i słudzy rozpaliwszy ognisko stali przy
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
-
W
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
5
nim i grzali się. Wśród nich stał także Piotr i grzał się. Arcykapłan więc zapytał Jezusa o Jego uczniów i o
Jego naukę. Jezus mu odpowiedział: + Ja przemawiałem jawnie przed światem. Uczyłem zawsze w
synagodze i w świątyni, gdzie się gromadzą wszyscy Żydzi. Potajemnie zaś nie uczyłem niczego.
Dlaczego Mnie pytasz? Zapytaj tych, którzy słyszeli, co im mówiłem. Oto oni wiedzą, co powiedziałem.
E. Gdy to powiedział, jeden ze sług obok stojących spoliczkował Jezusa, mówiąc: I. Tak odpowiadasz
arcykapłanowi? E. Odrzekł mu Jezus: + Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było złego. A jeżeli
dobrze, to dlaczego Mnie bijesz? E. Następnie Annasz wysłał Go związanego do arcykapłana Kajfasza.
A Szymon Piotr stał i grzał się. Powiedzieli wówczas do niego: T. Czy i ty nie jesteś jednym z Jego
uczniów? E. On zaprzeczył mówiąc: I. Nie jestem. E. Jeden ze sług arcykapłana, krewny tego, któremu
Piotr odciął ucho, rzekł: I. Czyż nie ciebie widziałem razem z Nim w ogrodzie? E. Piotr znowu
zaprzeczył i natychmiast kogut zapiał.
Przed Piłatem
Od Kajfasza zaprowadzili Jezusa do pretorium. A było to wczesnym rankiem. Oni sami jednak nie weszli
do pretorium, aby się nie skalać, lecz aby móc spożyć Paschę. Dlatego Piłat wyszedł do nich na zewnątrz i
rzekł: I. Jaką skargę wnosicie przeciwko temu człowiekowi? E. W odpowiedzi rzekli do niego: T. Gdyby
to nie był złoczyńca, nie wydalibyśmy Go tobie. E. Piłat więc rzekł do nich: I. Weźcie Go wy i osądźcie
według swojego prawa. E. Odpowiedzieli mu Żydzi: T. Nam nie wolno nikogo zabić. E. Tak miało się
spełnić słowo Jezusa, w którym zapowiedział, jaką śmiercią miał umrzeć.
Przesłuchanie
Wtedy powtórnie wszedł Piłat do pretorium, a przywoławszy Jezusa rzekł do Niego: I. Czy Ty jesteś
Królem żydowskim? E. Jezus odpowiedział: + Czy to mówisz od siebie, czy też inni powiedzieli ci o
Mnie? E. Piłat odparł: I. Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i arcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił?
E. Odpowiedział Jezus: + Królestwo moje nie jest z tego świata. Gdyby królestwo moje było z tego
świata, słudzy moi biliby się, abym nie został wydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd. E.
Piłat zatem powiedział do Niego: I. A więc jesteś królem? E. Odpowiedział Jezus: + Tak, jestem królem.
Ja się na to narodziłem i na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy, kto jest z
prawdy, słucha mojego głosu. E. Rzekł do Niego Piłat: I. Cóż to jest prawda? E. To powiedziawszy
wyszedł powtórnie do Żydów i rzekł do nich: I. Ja nie znajduję w Nim żadnej winy. Jest zaś u was
zwyczaj, że na Paschę uwalniam wam jednego /więźnia/. Czy zatem chcecie, abym wam uwolnił Króla
żydowskiego? E. Oni zaś powtórnie zawołali: T. Nie tego, lecz Barabasza! E. A Barabasz był
zbrodniarzem.
„Oto człowiek”
Wówczas Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. A żołnierze uplótłszy koronę z cierni, włożyli Mu ją
na głowę i okryli Go płaszczem purpurowym. Potem podchodzili do Niego i mówili: T. Witaj, królu
żydowski! E. I policzkowali Go. A Piłat ponownie wyszedł na zewnątrz i przemówił do nich: I. Oto
wyprowadzam Go do was na zewnątrz, abyście poznali, że ja nie znajduję w Nim żadnej winy. E. Jezus
więc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu purpurowym. Piłat rzekł do nich: I. Oto
Człowiek. E. Gdy Go ujrzeli arcykapłani i słudzy, zawołali: T. Ukrzyżuj! Ukrzyżuj! E. Rzekł do nich
Piłat: I. Weźcie Go i sami ukrzyżujcie! Ja bowiem nie znajduję w Nim winy. E. Odpowiedzieli mu Żydzi:
T. My mamy Prawo, a według Prawa powinien On umrzeć, bo sam siebie uczynił Synem Bożym.
E. Gdy Piłat usłyszał te słowa, uląkł się jeszcze bardziej. Wszedł znów do pretorium i zapytał Jezusa: I.
Skąd Ty jesteś? E. Jezus jednak nie dał mu odpowiedzi. Rzekł więc Piłat do Niego: I. Nie chcesz mówić
ze mną? Czy nie wiesz, że mam władzę uwolnić Ciebie i mam władzą Ciebie ukrzyżować? E. Jezus
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
-
W
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
6
odpowiedział: + Nie miałbyś żadnej władzy nade Mną, gdyby ci jej nie dano z góry. Dlatego większy
grzech ma ten, który Mnie wydał tobie. E. Odtąd Piłat usiłował Go uwolnić. Żydzi jednak zawołali: T.
Jeżeli Go uwolnisz, nie jesteś przyjacielem Cezara. Każdy, kto się czyni królem, sprzeciwia się Cezarowi.
Wyrok
E. Gdy więc Piłat usłyszał te słowa, wyprowadził Jezusa na zewnątrz i zasiadł na trybunale, na miejscu
zwanym Lithostrotos, po hebrajsku Gabbata. Był to dzień Przygotowania Paschy, około godziny szóstej. I
rzekł do Żydów: I. Oto król wasz! E. A oni krzyczeli: T. Precz! Precz! Ukrzyżuj Go! E. Piłat rzekł do
nich: I. Czyż króla waszego mam ukrzyżować? E. Odpowiedzieli arcykapłani: T. Poza Cezarem nie
mamy króla. E. Wtedy więc wydał Go im, aby Go ukrzyżowano.
Ukrzyżowanie
Zabrali zatem Jezusa. A On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane miejscem Czaszki, które po
hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony,
pośrodku zaś Jezusa. Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: Jezus
Nazarejczyk, Król Żydowski. Ten napis czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano
Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. Arcykapłani
żydowscy mówili do Piłata: T. Nie pisz: Król Żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem
Żydowskim. E. Odparł Piłat: I. Com napisał, napisałem. E. Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli
Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś
nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: T. Nie rozdzierajmy jej, ale
rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć. E. Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie
szaty, a los rzucili o moją suknię. To właśnie uczynili żołnierze.
Ostatnie słowa
A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria
Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do
Matki: + Niewiasto, oto syn Twój. E. Następnie rzekł do ucznia: + Oto Matka twoja. E. I od tej godziny
uczeń wziął Ją do siebie.
Śmierć Jezusa
Potem Jezus świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: + Pragnę. E. Stało
tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę pełną octu i do ust Mu podano. A gdy Jezus
skosztował octu, rzekł: + Wykonało się! E. I skłoniwszy głowę oddał ducha.
Przebicie serca
Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat - ów bowiem
dzień szabatu był wielkim świętem - Żydzi prosili Piłata, aby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto
ich ciała. Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Nim byli
ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z
żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda. Zaświadczył to ten, który
widział, a świadectwo jego jest prawdziwe. On wie, że mówi prawdę, abyście i wy wierzyli. Stało się to
bowiem, aby się wypełniło Pismo: Kość jego nie będzie złamana. I znowu na innym miejscu mówi
Pismo: Będą patrzeć na Tego, którego przebili.
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
-
W
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
7
Złożenie do grobu
Potem Józef z Arymatei, który był uczniem Jezusa, lecz ukrytym z obawy przed Żydami, poprosił Piłata,
aby mógł zabrać ciało Jezusa. A Piłat zezwolił. Poszedł więc i zabrał Jego ciało. Przybył również i
Nikodem, ten, który po raz pierwszy przyszedł do Jezusa w nocy, i przyniósł około stu funtów mieszaniny
mirry i aloesu. Zabrali więc ciało Jezusa i obwiązali je w płótna razem z wonnościami, stosownie do
żydowskiego sposobu grzebania. A na miejscu, gdzie Go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś nowy
grób, w którym jeszcze nie złożono nikogo. Tam to więc, ze względu na żydowski dzień Przygotowania,
złożono Jezusa, bo grób znajdował się w pobliżu.
Oto słowo Pańskie.
Uwagi:
1. Ściągnąć z ołtarza podstawkę oraz mikrofon.
Homilia
Uwagi:
1. Po homilii chwila ciszy!
Wprowadzenie do modlitwy powszechnej (po homilii)
Teraz na zakończenie Liturgii Słowa nastąpi modlitwa powszechna, która ma dzisiaj formę
uroczystą. Kościół pragnie w tym dniu objąć swoją modlitwą wszystkich ludzi i prosić o zbawienie dla
nich, gdyż Jezus za wszystkich poniósł śmierć na krzyżu i obmył swoją Krwią grzechy ludzkości.
Po odśpiewaniu poszczególnej intencji nastąpi chwila ciszy, w czasie której będziemy w duchu
prosić Boga Ojca, aby nas wysłuchał. Następnie prezbiter podsumuje nasze modlitwy specjalną prośbą,
którą my zakończymy odpowiadając głośno „Amen”. Winno ono być naszym świadomym włączeniem się
i osobistym potwierdzeniem.
Powstańmy.
Uwagi:
1. Wierni przez cały czas modlitwy stoją.
2. Przygotować mikrofon bezprzewodowy i mszał dla celebransa (w miejscu przewodniczenia) i mszał na
ambonce dla diakona podczas modlitwy.
3. Ministranci z mszałem i mikrofonem podczas całej modlitwy powszechnej stoją przy celebransie
(tylko się obracają do siebie nawzajem, gdy celebrans nie wykonuje modlitwy).
Modlitwa powszechna
I. Za Kościół święty
Módlmy się, najmilsi, za święty Kościół Boży: niech nasz Bóg i Pan obdarzy go pokojem i jednością
i strzeże go na całej ziemi, a nam pozwoli wieść życie ciche i spokojne na chwałę Boga Ojca
wszechmogącego.
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
-
W
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
8
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty w Chrystusie objawiłeś swoją chwałę wszystkim narodom, †
strzeż dzieła Twego miłosierdzia, * aby Twój Kościół, rozszerzony na cały świat, trwał z niewzruszoną
wiarą w wyznawaniu Twojego imienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.
II. Za papieża
Módlmy się za naszego papieża Jana Pawła II; niech nasz Bóg i Pan, który go wybrał do
wykonywania władzy biskupiej, zachowa go w zdrowiu i bezpieczeństwie dla swojego Kościoła świętego,
aby rządził świętym ludem Bożym.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
Wszechmogący, wieczny Boże, Twoja mądrość wszystkim kieruje, † wejrzyj łaskawie na nasze
prośby i w swojej dobroci racz zachować wybranego dla nas papieża, * aby lud chrześcijański, który od
Ciebie otrzymuje przewodników, pod zwierzchnictwem najwyższego pasterza wzrastał w zasługach swej
wiary. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.
III. Za wszystkie stany Kościoła
Módlmy się za naszego biskupa N., za wszystkich biskupów, kapłanów, diakonów, za wszystkich,
którzy służą Kościołowi i za cały lud wierny.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Duch uświęca całą społeczność Kościoła i nią rządzi, †
wysłuchaj nasze pokorne prośby za wszystkie stany Kościoła, * aby dzięki Twojej łasce wszyscy wiernie
Tobie służyli. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.
IV. Za katechumenów
Módlmy się za katechumenów: niech nasz Bóg i Pan otworzy wnętrza ich serc i bramy swego
miłosierdzia, aby otrzymawszy w kąpieli odrodzenia odpuszczenie wszystkich grzechów, złączyli się z
nami w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty nieustannie ubogacasz swój Kościół nowym potomstwem; †
pomnóż wiarę i zrozumienie u katechumenów, * aby odrodzeni w wodzie chrztu świętego, zostali
zaliczeni do grona Twoich przybranych dzieci. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.
V. O jedność chrześcijan
Módlmy się za wszystkich braci wierzących w Chrystusa: niech nasz Bóg i Pan sprawi, aby dążyli do
prawdy, niech ich zgromadzi i zachowa w swoim jednym Kościele.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
-
W
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
9
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty gromadzisz rozproszonych, a zgromadzonych zachowujesz w
jedności, † wejrzyj łaskawie na wyznawców Twego Syna * i spraw, niech wszyscy, których uświęcił
jeden chrzest, złączą się w prawdziwej wierze i bratniej miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego. W.
Amen.
VI. Za Żydów
Módlmy się za Żydów, do których przodków Pan Bóg przemawiał, aby pomógł im wzrastać w
miłości ku Niemu i w wierności Jego przymierzu.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty dałeś swoje obietnice Abrahamowi i jego potomkom; †
wysłuchaj łaskawie prośby swojego Kościoła, * aby lud, który niegdyś był narodem wybranym, mógł
osiągnąć pełnię Odkupienia. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.
VII. Za niewierzących w Chrystusa
Módlmy się za tych, którzy nie wierzą w Chrystusa, aby i oni napełnieni światłem Ducha Świętego,
mogli wkroczyć na drogę zbawienia.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
Wszechmogący, wieczny Boże, spraw, aby niewierzący w Chrystusa, postępując zgodnie z
sumieniem, znaleźli prawdę, † i abyśmy przez wzrost we wzajemnej miłości oraz pełniejszy udział w
tajemnicy Twego życia * stali się w świecie doskonalszymi świadkami Twojej miłości. Przez Chrystusa,
Pana naszego. W. Amen.
VIII. Za niewierzących w Boga
Módlmy się za wszystkich, którzy nie uznają Boga, aby w szczerości serca postępowali za tym, co
słuszne, i tak mogli odnaleźć samego Boga.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
Wszechmogący, wieczny Boże, Ty stworzyłeś wszystkich ludzi, aby zawsze Ciebie szukali, a
znajdując Cię, doznali pokoju; † spraw łaskawie, aby wszyscy, mimo przeszkód i niebezpieczeństw,
dostrzegali znaki Twojej dobroci oraz świadectwo dobrych czynów tych ludzi, którzy w Ciebie wierzą, * i
z radością wyznali wiarę w Ciebie, jedynego, prawdziwego Boga i Ojca wszystkich ludzi. Przez
Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.
IX. Za rządzących państwami
Módlmy się za wszystkich rządzących państwami: niech nasz Bóg i Pan kieruje ich umysłami i
sercami według swojej woli, abyśmy wszyscy żyli w prawdziwej wolności i pokoju.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
W
-
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
10
Wszechmogący, wieczny Boże, w Twoim ręku są ludzkie serca i od Ciebie pochodzą prawa
wszystkich ludów; † wejrzyj łaskawie na tych, którzy nami rządzą, * aby na całym świecie panował
trwały pokój i pomyślność narodów, a religia cieszyła się wolnością. Przez Chrystusa, Pana naszego. W.
Amen.
X. Za strapionych i cierpiących
Módlmy się, najmilsi, do Boga Ojca wszechmogącego, aby oczyścił świat z wszelkich błędów,
odwrócił od nas choroby, głód oddalił, otworzył więzienia, rozerwał kajdany, raczył dać bezpieczeństwo i
szczęśliwy powrót podróżującym, zdrowie chorym, a umierających obdarzył zbawieniem.
Modlitwa w ciszy. Po niej kapłan śpiewa:
Wszechmogący, wieczny Boże, pociecho strapionych i mocy cierpiących, † usłysz prośby tych,
którzy w jakimkolwiek utrapieniu wołają do Ciebie, * aby wszyscy mogli się radować, że doznali w
swoich potrzebach Twego miłosierdzia. Przez Chrystusa, Pana naszego. W. Amen.
Wprowadzenie do adoracji Krzyża (po modlitwie powszechnej)
Nastąpi teraz kulminacyjny moment dzisiejszej Liturgii - adoracja Krzyża. Będzie on odsłaniany
stopniowo (nie od razu). Wszystkie trzy ramiona odsłonią się po kolei. Liturgia w ten sposób chce nam
przypomnieć, jak odsłaniała się tajemnica Krzyża. Pierwsze ramię to Stary Testament, to jest wielkie
oczekiwanie Narodu Wybranego na Mesjasza. Drugie ramię to już samo dzieło Chrystusa, który przyszedł
na ziemię, ale nie wszyscy Go pojęli, nawet najbliżsi nie mogli zrozumieć tajemnicy Jego Męki i Śmierci.
I w końcu pełen Krzyż, ten który został odkryty oczami Kościoła w dniu Pięćdziesiątnicy i który jest
głoszony aż do dziś przez tych, którzy w Jezusie z Nazaretu rozpoznali Syna Bożego i swego Pana.
Po każdym wezwaniu „Oto Drzewo Krzyża, na którym zawisło zbawienie świata” odpowiemy
„Pójdźmy z pokłonem” i uklękniemy na dwa kolana. Po odsłonięciu całego Krzyża oddamy Mu cześć
poprzez przyklęknięcie. Podchodzić będziemy procesyjnie w dwóch rzędach. W pierwszej kolejności
podejdzie duchowieństwo i służba liturgiczna. Pozostali wierni za ministrantami, podobnie jak wczoraj.
Najpierw osoby stojące kierują się pod chór, gdzie formują procesję w dwóch rzędach. Następnie wierni z
ławek: od końca kościoła wychodzą do naw bocznych i podobnie kierują się do nawy głównej.
Podchodzimy tylko nawą środkową w dwóch rzędach. Klękamy po dwie osoby przed Krzyżem na jedno
prawe kolano i odchodzimy na boki. Krzyż będzie wystawiony do adoracji także po liturgii, więc będzie
możliwość do osobistego uczczenia Go.
Uwagi:
1. Do ołtarza przynosi się zasłonięty Krzyż.
2. Do nawy głównej schodzą ministranci (więksi pod chór, mniejsi bliżej ołtarza).
3. Dwóch ministrantów z zapalonymi świecami staje po dwóch stronach Krzyża.
4. Następnie prezbiter z diakonem odsłaniają w trzech etapach Krzyż i za każdym razem prezbiter
śpiewa: „Oto drzewo Krzyża...”. Najpierw odsłania się górną część krzyża, potem lewe ramię i
następnie prawe.
5. Włączyć reflektor na chórze - skierowany na krzyż (już podczas adoracji).
Komentarz
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
W
-
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
11
Powstańmy.
Adoracja Krzyża
Uwagi:
1. Prezbiter, duchowieństwo i wierni podchodzą procesyjnie przed Krzyżem i oddają mu cześć przez
przyklęknięcie.
Pieśni podczas adoracji Krzyża - schola
1. Drzewo Krzyża
2. Ludu mój ludu
3. Zawitaj Ukrzyżowany
4. Słońce nagle zgasło
5. Niech się stanie
6. Wielbimy Krzyż Twój Panie
7. Nasz Pasterz odszedł
8. Krzyżu Święty
9. A myśmy się chlubić powinni
10.Zwróćmy swe oczy na Pana
11.Gdy spojrzycie na Boga waszego
12.Krzyżu Chrystusa
***
13.Trisagion
Uwagi:
1. Po skończonej adoracji Krzyż umieszcza się obok ołtarza (po lewej stronie - nie całkiem na boku!).
Przy Krzyżu stawia się zapalone świece.
Wprowadzenie do III części - Komunii Świętej (bezpośrednio po adoracji Krzyża)
Teraz nastąpi trzecia część dzisiejszych obrzędów - Komunia Święta. Najświętszy Sakrament
zostanie przyniesiony z kaplicy przechowania. Nie rozważamy Męki Jezusa po to, aby Go pocieszać i
wspierać w cierpieniu, lecz po to, by On nas umocnił, by na nasze troski i problemy spłynęła z Krzyża
zbawcza moc. Udział w śmierci Jezusa przynosi nam życie, dzięki temu, że Jego Ciało stało się naszym
pokarmem - przystąpmy z ufnością do Stołu Pańskiego.
Uwagi:
1. Ołtarz nakrywa się obrusem i umieszcza na nim korporał i mszał. Postawić dodatkowe puszki do
komunii.
2. Diakon lub prezbiter z dwoma ministrantami bez świec udają się do kaplicy przechowania. Wziąć
welon (1 lub 2 szt.), zapałki i klucz do tabernakulum w kaplicy przechowania.
3. Do nawy głównej schodzą ministranci (więksi pod chór, mniejsi bliżej ołtarza).
Komentarz
Klęknijmy.
Uwagi:
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
W
-
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
12
1. Diakon lub sam prezbiter przynosi Najświętszy Sakrament z miejsca przechowania. Towarzyszą mu
dwaj ministranci z zapalonymi świecami (wzięte z kaplicy przechowania), które stawiają następnie na
ołtarzu.
2. Wszystko odbywa się w ciszy.
Wprowadzenie przed rozdzielaniem Komunii Świętej (po „Oto Baranek Boży”)
Komunia Święta udzielana będzie, jak w dniu wczorajszym, procesyjnie w postawie stojącej w
dwóch rzędach w nawie środkowej i po jednym rzędzie w nawach. W nawie środkowej najpierw
Komunię Świętą przyjmie służba liturgiczna, a potem pozostali wierni.
Komunia Święta
Pieśni podczas Komunii Świętej - schola
1. Mój Panie, jestem Twój
2. Chleb Niebiański
3. Chrystus Pan karmi nas
4. Ty dasz mi pokój serca
5. Błogosławieni
6. U drzwi Twoich
7. Panie dobry jak chleb
***
8. Gloria Tibi Domine
Uwagi:
1. Pod koniec Komunii św. zapalić lampki oliwne oraz światło w Grobie Pańskim.
2. Włożyć klucz do tabernakulum w Grobie.
3. Podać kapłanom naczynie do obmycia rąk po Komunii (vasculum).
4. Po Komunii Św. nastąpi wyniesienie puszek z Ciałem Chrystusa bez procesji przez kościół nawą
boczną, ale ze świecami (dodatkowe z zakrystii, nie z ołtarza), które już tam zostają.
5. Na ołtarzu pozostaje tylko Najświętszy Sakrament w kustodii. Przygotować monstrancję i welon.
Ogłoszenia (po modlitwie po Komunii Świętej)
Krzyż, który uczciliśmy w dzisiejszej liturgii jest tym samym Krzyżem, na którym umarł Jezus na
Golgocie, dlatego do Liturgii Wigilii Paschalnej w Wielką Noc przyklękamy przed Nim tak samo, jak
przed Najświętszym Sakramentem.
W Wielką Sobotę Kościół przebywa u grobu Pana trwając na modlitwie. Według starej tradycji
jest to jedyny dzień, w którym nie sprawujemy Eucharystii, dzień milczenia i postu z powodu śmierci
Zbawiciela. Kościół trwając na modlitwie, oczekuje zmartwychwstania Pana. Przez cały dzień trwa
adoracja.
Liturgię Godzin sprawować będziemy w godzinach: Jutrznia o godzinie 8.00, Godzina Czytań o
godzinie 12.00, a Modlitwa w Ciągu Dnia i katecheza wprowadzająca w Wielką Noc o godzinie 15.30.
Natomiast o godzinie 17.00 odbędą się Nieszpory Wielkiej Soboty i po nich kościół zostanie zamknięty,
by przygotować go do Wigilii Paschalnej.
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
T
r
i
d
u
u
m
P
a
s
c
h
a
l
n
e
W
-
i
e
l
k i
P
i
ą
t
e
k
13
Przeżywając te Święte Triduum Paschalne, pamiętajmy także o tych, którzy naszej pomocy
potrzebują. Jeszcze jutro do godziny 9.00 można złożyć dary dla ubogich.
Święcenie pokarmów odbywać się będzie w dolnym kościele od godziny 9.00 do 17.00, natomiast
spowiedź już od godziny 7.00 do 17.00.
Zmartwychwstanie Pańskie rozpoczyna się w nocy z Soboty na Niedzielę Wigilią Paschalną. W
naszej parafii początek o godzinie 21.00 poza kościołem za parkingiem przy przygotowanym ognisku. Na
tę liturgię przynieśmy świece, które zapalimy na znak, że światło przyniesione przez Chrystusa, ogarnęło
również nas przez Chrzest Święty.
Ogłoszenia celebransa (ewentualnie)
Wprowadzenie przed procesją do Grobu Pańskiego
Po Męce i Śmierci Zbawiciela, martwe Jego ciało zdjęto z Krzyża i złożono w wykutym w skale
grobowcu. Za chwilę, w uroczystej procesji Najświętszy Sakrament zostanie przeniesiony do kaplicy
przechowania (kaplica Miłosierdzia Bożego), która w polskiej tradycji nazywana jest Grobem Pańskim.
Tam będzie się odbywać adoracja, w której rozważając raz jeszcze ogrom Bożej miłości, będziemy
dziękować za wszystko, co Jezus dla nas dokonał.
Uwagi:
1. Ministranci ze świecami schodzą z prezbiterium i ustawiają się przy balustradach, a inni ministranci
idą do nawy głównej (od najmniejszych do największych).
2. Na ołtarz postawić monstrancję i położyć welon.
3. Przygotować kołatki do procesji oraz mikrofon bezprzewodowy i mszał do Grobu Pańskiego.
Komentarz
Klęknijmy.
Uwagi:
1. Po modlitwie po Komunii Św. celebrans wystawia Najświętszy Sakrament w monstrancji, którą
okrywa przezroczystym białym welonem. Po okadzeniu Najświętszy Sakrament przenosi się w
uroczystej procesji do Grobu Pańskiego.
2. Kolejność procesji: bez krzyża, asysta, koncelebranci, akolici, celebrans z Najświętszym Sakramentem.
Pieśń podczas procesji - schola
1. Odszedł Pasterz od nas
Uwagi:
1. Po krótkiej adoracji w ciszy kapłan odmawia modlitwę. Następnie odchodzi wraz z posługującymi do
zakrystii (w ciszy).
2. Po zakończeniu liturgii Męki Pańskiej obnaża się ołtarz w prezbiterium. Pozostawia się Krzyż i
zapalone 4 świece - w centrum przed ołtarzem.
3. Odsłonięcie dużego krzyża w prezbiterium dopiero po nieszporach w Wielką Sobotę, czyli podczas
przygotowania kościoła na Liturgię Wigilii Paschalnej.
W s p ó
l n o
t
a
„
D
r
z
e
w
o
Ż y
c
i a
”
K
o
s z
a
l i n
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Prace Magisterskie

2 Cards Pisanie PRAC

słowka

2 Cards kksenia.kot1997

Create flashcards