unia europejska

advertisement
Dobrze
(jest)
słyszeć...
Słyszeć tzn. cieszyć się w pełni życiem
Opracowała: Beata Skawina
Rok 2003 był rokiem
ludzi niepełnosprawnych
Przyczyny głuchoty
GŁUCHOTA DZIEDZICZNA
Najczęstszą formą głuchoty dziedzicznej jest sytuacja, kiedy
rodzice dziecka słyszą, lecz są nosicielami recesywnego
genu głuchoty. Część dzieci urodzonych z takiego związku
będzie słyszała normalnie, lecz część zostanie dotknięta
głuchotą (40-60% wszystkich przypadków głuchoty
dziedzicznej).
Ten rodzaj głuchoty będzie tym bardziej prawdopodobny
im bliżej będą spokrewnieni rodzice dziecka.
Upośledzenie słuchu w tym typie głuchoty ma charakter
postępujący i może się ujawnić dopiero w wieku szkolnym
lub później.
GŁUCHOTA WRODZONA
spowodowana jest przez:
- choroby matki w czasie ciąży (choroby
wirusowe - różyczka. wirus opryszczki, ospy, odry,
grypy, świnki, polio, zakażenia kiłą i pierwotniakiem
toksoplazmozy; choroby metaboliczne - cukrzyca i
choroby nerek).
- czynniki toksyczne działające w czasie
ciąży (antybiotyki - streptomycyna, neomycyna,
gentamycyna, chinina, sole metali ciężkich,
nikotyna, alkohol, narkotyki, niedobór lub nadmiar
witamin (np. Witaminy A), promieniowanie
Roentgena, długotrwały hałas, na który narażona
była matka.
- zaburzenia hormonalne
GŁUCHOTA NABYTA, którą dzielimy
na:
- związaną z okresem
okołoporodowym
- związaną z okresem
pourodzeniowym
AUDIOGRAM
Audiogram wykonuje się mierząc ubytek słuchu dla
generowanych częstotliwości z zakresu 125 10000 HZ.
Audiolog robiąc badanie generuje z urządzenia
dźwięki odpowiadające w.w. częstotliwościom.
Przyjmuje się, że głuchotę oznacza ubytek na
poziomie 120 dB.
Wartość ubytku słuchu do klasyfikacji uszkodzenia
słuchu bierze się z lepszego ucha (tj. ucha
mającego mniejszy ubytek słuchu).
Dla każdej częstotliwości generowany jest dzwięk o
określonej mocy (w przedziale co 10 dB). Gdy
osoba badana zareaguje na generowany dźwięk,
ustala się jego najmniejszą słyszaną wartość w dB nazywaną progiem słyszenia dźwięku.
Klasyfikacja uszkodzeń
słuchu
do 20 dB - norma
20 dB - 40 dB - lekkie uszkodzenie słuchu
40 dB - 70 dB - umiarkowane uszkodzenie słuchu
70 dB - 90 dB - znaczne uszkodzenie słuchu
90 dB - 120 dB - głębokie uszkodzenie słuchu
powyżej 120 dB
- całkowita głuchota
DZIECKO NIEDOSŁYSZĄCE
WŚRÓD
DZIECI SŁYSZĄCYCH.
Dzieci niedosłyszące ciągle odczuwają swoje
ograniczenia. Mają trudności w zrozumieniu innych i
dostrzegają, że inni ich nie rozumieją. Budzi to frustracje,
zniechęca do mówienia.
Dzieci z uszkodzonym słuchem cierpią z powodu
niezaspokojonych potrzeb psychicznych. Ich potrzeby
nie są inne niż dzieci słyszących. Chcą być
akceptowane, chcą czuć zadowolenie i radość. Chcą
widzieć w oczach innych uznanie i zadowolenie z tego,
że po prostu są.
Stosunkowo często u dzieci z wadą słuchu obserwuje się
zaburzenia emocjonalne, co wynika właśnie z trudności
w kontaktach z otoczeniem.
DZIECKO NIEDOSŁYSZĄCE
WŚRÓD
DZIECI SŁYSZĄCYCH.
Dzieci nie(do)słyszące czują się często
odrzucone, samotne, inne.
Odczuwają lęk, swoją niepełnowartościowość,
swoje ograniczenia. Często w szkole czują się
lepiej niż we własnej rodzinie. Szkoła jest
miejscem, gdzie są rozumiane przez
nauczycieli,
W szkole i internacie mają swoje koleżanki i
swoich kolegów. Także wśród dzieci
słyszących.
A co najważniejsze, mogą z nimi porozumieć
się.
Jak słyszę?
Gdy fala dźwiękowa dotrze do ucha, pobudza odpowiednie receptory
słuchowe, które przekształcają ją w informację czyli impulsy nerwowe,
które są wzdłuż nerwu słuchowego przenoszone do mózgu.
Mózg przekształca je w doznania określane mianem słyszenia.
Myśl: Kto robi
ten hałas?
fala dźwiękowa
impuls nerwowy
mózg
Jak słyszę i mówię?
Trudno jest porównać rozwój mowy
dziecka słyszącego i dziecka z
uszkodzonym słuchem.
Poziom rozwoju mowy warunkowany
jest stopniem uszkodzenia słuchu
i wiekiem, w którym nastąpiło
uszkodzenie słuchu.
Im większy stopień uszkodzenia słuchu i
wcześniej ono nastąpiło, tym gorzej
rozwija się mowa dźwiękowa.
Jak słyszę i mówię?
Dziecko z wadą słuchu nie ma kontroli własnego
głosu, dlatego mowa jego jest zniekształcona.
Dzieci przychodząc do szkoły:
- uczą się prawidłowo oddychać,
- ćwiczą narządy mowy,
- poznają litery, sylaby, słowa
- uczą się funkcjonowania w środowisku osób słyszących
!!! Jednak żadne ćwiczenia artykulacyjno – głosowo –
oddechowe nie zastąpią naturalnego etapu rozwoju
mowy.
Główne potrzeby dziecka…
Akceptacja jest ważna, ale niewystarczająca,
żeby dziecko niepełnosprawne czuło się
szczęśliwe.
Akceptacja powinna łączyć się z dążeniem
do przezwyciężenia bariery komunikacyjnej
i społecznej między osobami słyszącymi i
słabosłyszącymi
W kontaktach pomiędzy osobami
niesłyszącymi a słyszącymi dominują :
język dźwiękowy (głośna mowa), przy którym łączy się
wykorzystanie resztek słuchu z odczytywaniem z ust,
język artykułowany (wyraźna artykulacja bez użycia głosu)
odbierany wyłącznie przez odczytywanie z ust,
znaki migowe daktylograficzne (alfabet palcowy i znaki liczb),
pismo,
fonogesty (umowne układy rąk i palców wspomagające
artykulację, mające zastosowanie przede wszystkim w
dydaktyce),
znaki migowe ideograficzne i daktylograficzne w systemie
językowo-migowym pełnym (język migany z końcówkami),
znaki migowe ideograficzne i daktylograficzne w systemie
językowo-migowym użytkowym (język migany bez końcówek lub
z końcówkami stosowanymi wybiórczo),
zachowania kinetyczne nie będące konwencjonalnymi znakami
migowymi (środki niewerbalne, mowa ciała).
 w praktyce są one ze sobą łączone
Jak rozmawiać z osobą niedosłyszącą?
W trakcie rozmowy staraj się nie jeść, nie żuć gumy i nie zasłaniać
ust, ponieważ zniekształca to twoją wypowiedź.Jeżeli niedosłyszący
nie rozumie, co mówisz, nie powtarzaj po raz drugi.
Postaraj się powiedzieć to innymi słowami.
Mów wyraźnie, swoim normalnym tonem. Nigdy nie krzycz.
Staraj się nie stać podczas rozmowy na tle jasnego światła.
Utrudnia to osobie niedosłyszącej odczytanie wyrazu twojej
twarzy i znaczenia gestów.
Zachowuj się naturalnie, nawet, kiedy rozmowa nie idzie
zbyt łatwo. Odpręż się i bądź sobą.
Każda następna rozmowa z niedosłyszącym
będzie łatwiejsza i przyjemniejsza.
Ciekawostki
Jak zbudowane jest ucho?
Ucho zbudowane jest z części zewnętrznej (małżowina uszna,
przewód słuchowy, błona bębenkowa), środkowej (kosteczki słuchowe,
trąbka Eustachiusza) i wewnętrznej (ślimak, kanały półkoliste).
kanały półkoliste
kosteczki słuchowe
małżowina uszna
nerw słuchowy
ślimak
przewód słuchowy
błona bębenkowa
trąbka Eustachiusza
W jaki sposób mózg przetwarza dźwięki?
Dźwięki są odbierane przez prawą i lewą stronę kory słuchowej
w mózgu. Każda ze stron otrzymuje impulsy z obu uszu.
Ośrodki przetwarzające język, znajdujące się w lewej półkuli
(poniżej) nadają znaczenie odbieranym impulsom dźwiękowym.
Kiedy zaczynamy słyszeć?
Już płód w łonie matki
słyszy dźwięki.
Zmysł słuchu wykształca
się w dwudziestym tygodniu
ciąży,
czyli 8 tygodni wcześniej
niż wzrok.
Istnieją dowody na to,
że niektóre dzieci
przed urodzeniem
rozpoznają
głos swojej matki.
Przed
ukończeniem piątego
miesiąca niemowlęta
są już w stanie
rozróżniać dźwięki
mowy, co jest
niezwykle istotne dla
zrozumienia słów.
Co to jest „efekt cocktail party”?
Człowiek ma umiejętność
skoncentrowania się na jednej tylko
rozmowie w zgiełku panującym w
pomieszczeniu. Fenomen ten zwany jest
efektem cocktail party.
Nawet, jeżeli nasz słuch potrafi
odgrodzić się od większości dźwięków,
nie jest w stanie ignorować takich, które
są dla nas istotne. Nie możemy na
przykład nie usłyszeć własnego
nazwiska, nawet wypowiadanego bardzo
cichym głosem. Na tej samej zasadzie ,
śpiącą matkę zawsze obudzi płacz jej
dziecka.
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

słowka

2 Cards kksenia.kot1997

Create flashcards