Lokalna polityka społeczna wobec osób starszych

advertisement
Dr Marta Komorska
Instytut Socjologii UMCS
Lublin 20102
Wstęp
Zgodnie
z
prognozą
Głównego
Urzędu
Statystycznego w latach 2010-2015 będzie miał
miejsce umiarkowany wzrost proporcji liczby ludzi
starszych do liczby osób w wieku produkcyjnym,
natomiast w kolejnych latach wzrost ten będzie
podlegał nagłemu przyśpieszeniu.
Mamy czas na przygotowanie społeczeństwa i instytucji !!!
Wstęp
 Zgodnie z prognozami GUS, do 2030 r. liczba osób w wieku
60+ wzrośnie z niecałych 7 mln do ponad 10 mln przy prawie
niezmienionej liczbie osób w wieku 50–59 lat i spadającej
liczbie osób w wieku najwyższej aktywności zawodowej , co w
efekcie zwiększy obciążenie ludności w wieku produkcyjnym
ludnością w wieku poprodukcyjnym
 P. Szukalski (red.): Przygotowanie do starości. Polacy wobec starzenia
się. Instytut Spraw Publicznych, Warszawa 2009. S. 17-26. Zob. także
M. Boni (red.): Raport. Polska 2030. Warszawa 2009,
www.zds.kprm.gov.p (15.09.2011
Skutki
- Konsekwencje wynikające z zaawansowanego procesu
starzenia się ludności przejawiają się w wielu
płaszczyznach; jak ekonomia, opieka zdrowotna,
pomoc społeczna, relacje w rodzinie i społeczeństwie
- co stanowi nowe wyzwania zarówno dla polityki
społecznej na poziomie ogólnokrajowym, jak i
samorządowym.
Skutki
 Obecnie zintensyfikowano dyskusję o potrzebie
przygotowania rozwiązań zarówno w wymiarze
jednostkowym mającym na celu zapewnienie
osobom starszym zaspokojenia ich potrzeb, jak i
wymiarze
społecznym
i
instytucjonalnoorganizacyjnym pozwalającym na stworzenie
odpowiedniego zabezpieczenia ekonomicznego,
prawnego, medycznego, socjalnego.
Polityka społeczna
 Jednym
z
podmiotów
odpowiedzialnych
za
przygotowanie systemu wsparcia dla osób starszych
jest samorząd, który od 1998 roku posiada obowiązek
opracowania i realizacji zadań z obszaru polityki
społecznej, a wiec także zabezpieczenia potrzeb osób
starszych.
USTAWA z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym.
Polityka społeczna
samorządu lokalnego
Przygotowywane obecnie systemy wsparcia dla
seniorów w ramach polityki społecznej stawiają sobie
za cel nie tylko organizowanie pomocy,
lecz przede wszystkim organizowanie życia
osobom starszym i społeczności w której
funkcjonują, co pozwala na zachowanie dobrej
jakości życia seniorów, ich integracji
społecznej przy jednoczesnej racjonalizacji
wydawanych środków z budżetu.
spójnego systemu wsparcia
wymaga zastosowania kilku podstawowych
zasad pozwalających na racjonalne zarządzanie
środkami i maksymalne wykorzystanie
potencjału tkwiącego w infrastrukturze, a
przede wszystkim w społeczności lokalnej.
 Utworzenie
 Jedną z tych zasad jest zasada subsydiarności, która
zakłada wykorzystanie możliwości tkwiących w
rodzinie i otoczeniu społecznym. Pełne włączenie
rodziny i najbliższego sąsiedztwa do opieki nad
osobami starymi pozwala na skuteczniejszą integrację
środowiska i jednocześnie umożliwia zastosowanie
kolejnej zasady, jaką jest kompleksowość oceny
potrzeb.
 Diagnoza potrzeb osób starszych powinna
uwzględniać nie tylko strukturę i wielkość tych
potrzeb, ale ocenić także możliwość ich
zaspokojenia przy wykorzystaniu istniejącej
infrastruktury i możliwości wykorzystania
kapitału społecznego.
 Przygotowanie
systemu wsparcia wymaga przede
wszystkim rzetelnej diagnozy dotyczącej zarówno sytuacji
osób starszych, jak i potencjału otoczenia rodzinnego i
społecznego w którym funkcjonują seniorzy.
 Istnie cały wachlarz zadań szczegółowych, które
wymagają
uruchomienia
szeregu
instytucji
odpowiedzialnych za organizację dnia w środowisku
zamieszkania, spędzanie czasu wolnego, poradnictwo
prawne, psychologiczne i rodzinne oraz opiekę medyczną
i rehabilitację.
 Stworzenie systemu wsparcia opartego na potencjale
tkwiącym w środowisku i uruchomieniu działań
samopomocowych
wydaje
się
rozwiązaniem
najbardziej korzystnym zarówno dla samorządu, jak i
społeczności lokalnej, ponieważ dążenie do
utrzymania przez osoby starsze możliwie długo
samodzielności i kontroli nad własnym życiem leży
przede wszystkim w interesie całego społeczeństwa.
 Aktywizacja seniorów w ich środowiskach posiada
korzystny wymiar ekonomiczny zarówno ze względu na
obniżenie kosztów opieki, jak również ze względu na
tworzenie nowych miejsc pracy. Dodatkową korzyścią jest
przeciwdziałanie izolacji i wzmacnianie systemu
samopomocy mieszkańców. Rolą samorządu jest
przygotowanie profesjonalne pracowników i organizację
środków, które pozwolą na uruchomienie systemu.
 Ważne
jest wyeksponowanie roli edukacyjnej w
odniesieniu do osób starszych i społeczności lokalnych, co
wydaje się niezbędnym w sytuacji, gdy o powodzeniu
podjętych działań decyduje zaangażowanie społeczne.
Edukacja społeczna zapewniająca przede wszystkim
walkę z ageizmem przyczyniającym się do dyskryminacji
osób starszych i w konsekwencji do ich wykluczenia,
odrzucenie stereotypu osoby starszej jako osoby biernej,
niesprawnej fizycznie i mentalnie pozwoli na
kształtowanie poprawnych relacji międzypokoleniowych.
 Edukacja w ramach której środowisko społeczne uwrażliwi się
na problemy i potrzeby osób starszych i jednocześnie
przygotuje się do zorganizowania „własnej starości”, a
seniorzy zdobędą niezbędną wiedzę o poruszaniu się w
„nowoczesnej” rzeczywistości np. poprzez korzystanie z
Internetu,
czy
bankowości
elektronicznej.
Dobrze
przygotowana edukacja społeczna pozwoli na wzmocnienie
więzi
społecznych,
poczucie
zrozumienia
i
współodpowiedzialności co jest warunkiem wyjściowym
stworzenia dobrego systemu wsparcia społecznego.
Dziękuję za uwagę
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Create flashcards