Podstawowe zagadnienia analizy techniki - Alma

advertisement
38 | Program nauczania snowboardu SITS
płaszczyzny ciała – (oś czołowa, pionowa, strzałkowa) w stosunku do ustawienia deski.
strzałkowa
czołowa
poprzeczna
pompowanie – głębokie, miękkie, powtarzające się
ugięcia w stawach skokowych, kolanowych oraz
biodrowych, przygotowujące do właściwych zachowań podczas ćwiczeń freestylowych.
pozycja podstawowa – najbardziej anatomicznie
naturalna pozycja ciała na desce, stanowiąca wyjściowy układ ciała do wykonania większości ewolucji (patrz strona).
promień skrętu – wycinek koła, po którym porusza
się deska w skręcie, zależny od konstrukcji deski
oraz poziomu zakrawędziowania i wychylenia do
środka skrętu.
skok – celowa lub niezamierzona utrata kontaktu deski z podłożem. Może być wykonany w miejscu lub
w jeździe, w trakcie skoku mogą być wykonane dodatkowo inne czynności – ewolucje, np. obroty wokół
39
osi pionowej i poprzecznej, chwyty za różne części
deski (graby), specyficzne ułożenie ciała.
regular – pozycja na desce z lewą nogą z przodu.
rotacja – obrotowy ruch skrętny tułowia, zgodny
z kierunkiem zamierzonego skrętu.
sterowanie – regulowanie promienia skrętu za pomocą wychylenia tułowia do środka skrętu, obciążenia krawędzi deski, stopnia jej zakrawędziowania.
styl – indywidualny sposób wykonania określonej
ewolucji.
technika – opis czynności ruchowych, których stosowanie gwarantuje najodpowiedniejsze w danej
sytuacji terenowej wywarcie działania na deskę,
umożliwiając efektywną, kontrolowaną i bezpieczną jazdę.
trawers – trasa zjazdu lub podchodzenia w skos stoku.
wychylenie – pozycja lub ruch z przesunięciem
środka ciężkości z pozycji podstawowej do przodu,
przeciwieństwo odchylenia.
wyjście w górę – (odciążenie deski) – dynamiczny
ruch prostowania w stawach skokowych, kolanowych i biodrowych, powodujący chwilowe zmniejszenie nacisku deski na podłoże.
wykończenie skrętu – dojechanie do jazdy w skos stoku.
zakrawędziowanie – zwiększenie nacisku na krawędź deski wraz ze wzrostem kąta pomiędzy deską
a płaszczyzną poruszania się (stokiem).
zejście w dół – ruch ciała polegający na ugięciu
w stawach skokowych, kolanowych i biodrowych,
wpływający na zmianę obciążenia wywieranego przez
deskę na podłoże (przeciwieństwo zejścia w dół).
Podstawowe zagadnienia analizy techniki
Równowaga
Na snowboardzistę stojącego w pozycji podstawowej działają dwie siły:
– siła ciężkości (G) – której punkt zaczepienia znajduje się w środku masy snowboardzisty, a wektor skierowany jest pionowo w dół, zwrot w dół;
– siła reakcji podłoża (R) – siła reakcji podłoża.
Siła ciężkości jest równoważona przez siłę reakcji
podłoża.
Zjazd na wprost
Równowaga
Zjazd na wprost
Podczas zjazdu na wprost, na snowboardzistę działają siły: siła ciężkości (G), dzieląca się na prostopadłą do podłoża siłę nacisku (N), oraz siłę wywołującą ruch (P). Siła reakcji podłoża (R) oraz siła oporu
(W). Siła nacisku (N) wywołuje siłę reakcji podłoża,
której wartość jest równa jej wielkości, lecz skierowana przeciwnie. Od siły nacisku zależy wielkość
siły tarcia (T). Jest ona wprost proporcjonalna do
współczynnika tarcia. U (T=uN) po pokonaniu oporów siła ciężkości powoduje ruch.
Jazda po łuku (w skręcie)
W czasie jazdy po łuku na snowboardzistę działają
siły: siła ciężkości (G), siła odśrodkowa (Fr) oraz siła
wypadkowa (Fw).
Jazda po łu
ku (w skrę
cie)
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

Create flashcards