Uploaded by User516

Fizjologia ciąży

advertisement
Marta Wawrzyniak
 Wzrost
rzutu serca oraz zwiększenie retencji
sodu i wody, co w efekcie prowadzi do
wzrostu objętości krwi krążącej, obniżenia
obwodowego oporu naczyniowego i
ciśnienia tętniczego krwi.
 I trymestrze ciąży, największe nasilenie w Il
trymestrze, później względnie stały poziom
 Przyczyna: produkcja hormonów przez
łożysko, głównie estrogenów i
progesteronu.
 Powiększająca
się macica prowadzi do
stopniowego unoszenia się przepony i
tym samym zmiany położenia serca:
koniuszek skierowany jest bardziej ku
górze i ku lewemu bokowi.
 Serce powiększa się o około 12% między
wczesnym a późnym okresem ciąży;
wynika to z pogrubienia jego ściany, ale
głównie ze zwiększonego wypełnienia
układu żylnego.
Objętość krwi zaczyna się zwiększać już w I
trymestrze ciąży (o 10- 15% między 6. a 12.
tygodniem ciąży), osiągając szczyt między 28. a
34. tygodniem ciąży (wzrost o 40-45% w
porównaniu z kobietą nie ciężarną),i następnie
pozostaje na stałym poziomie, aż do porodu
 Zwiększaniu objętości osocza towarzyszy
mniejszy wzrost upostaciowanych elementów
krwi, głównie erytrocytów. W rezultacie dochodzi
do zmniejszenia hematokrytu; szczytowa
hemodylucja występuje między 24. a 26.
tygodniem ciąży. Stan ten nazywa się
fizjologiczną niedokrwistością ciężarnych.

Średnie stężenia hemooglobiny w ciąży
donoszonej wynoszą 12,5 g/dl; stężenia poniżej
11 g/ dl nie można tłumaczyć hiperwolemią
typową dla ciąży i należy poszukiwać innej
przyczyny niedokrwistości.
 Liczba erytrocytów we krwi zaczyna stopniowo
wzrastać od 8. do 10. tygodnia ciąży.
 U kobiet stosujących suplementację żelaza
wzrasta o 20-30% w III trymestrze ciąży, w
porównaniu z kobietami nieciężarnymi.
 U kobiet niestosujących suplementów wzrost ten
wzrost ten ocenia się na 15-20%








zmniejszenie lepkości krwi, które prowadzi do obniżonych oporów
naczyniowych, dla przepływającej krwi, ułatwiając swobodną perfuzję
łożyska i ograniczenie obciążenia serca;
zaopatrzenie w krew znacznie powiększonej i bogato unaczynionej
macicy;
zapewnienie składników odżywczych i pierwiastków szybko
rozwijającemu się łożysku i płodowi;
zaopatrywanie nerek matki odpowiedzialnych za wydalanie produktów
przemiany materii matki i płodu oraz zaopatrywanie skóry warunkującej
regulację temperatury ciała matki;
ochrona matki (i tym samym płodu) przed szkodliwymi efektami
zaburzonego powrotu żylnego w pozycji leżącej i stojącej;
zwiększenie objętości krwi o około 50% w stosunku do wartości sprzed
ciąży - ma stanowić rezerwę w przypadku okołoporodowej utraty krwi
oraz krwotoku okołoporodowego;
po porodzie dochodzi do transfuzji około 500 ml krwi zgromadzonej w
jednostce maciczno-lożyskowej do krwiobiegu matki, co minimalizuje
negatywne skutki okołoporodowej utraty krwi.




Objętość wyrzutowa serca w I trymestrze ciąży jest o 30-40%
większa w porównaniu z objętością wyrzutową serca kobiet
nieciężarnych i osiąga wartość maksymalną około 20. tygodnia
ciąży.
Pojemność minutowa serca w czasie ciąży zwiększa się o 30-50%
(około 1,8 l/1nin).
Największy wzrost rzutu serca obserwuje się w ciągu I trymestru
ciąży; w 14. tygodniu ciąży wzrasta on o około 1,5 1 (z 4,5 I/min do
6 [/min). Podczas porodu dochodzi do dodatkowego zwiększenia
rzutu serca o około 0,6 [/min i utrzymuje się on na tym poziomie
przez 24 godziny po porodzie, po czym w ciągu 2 tygodni wraca
do stanu sprzed ciąży.
Rzut serca zależny jest od pozycji, w jakiej znajduje się ciężarna;
zwiększa się, gdy leży ona na lewym boku, natomiast zmniejsza się
nawet o 25- 30%, gdy kobieta znajduje się w pozycji leżącej na
plecach, co spowodowane jest uciskiem żyły głównej dolnej przez
ciężarną macicę i zmniejszonym powrotem żylnym do serca.
• zwiększenie obciążenia wstępnego serca, co
spowodowane jest zwiększoną objętością krwi
krążącej;
• zmniejszenie obciążenia następczego, wynikające
ze spadku obwodowego oporu naczyniowego;
• przyspieszenie czynności serca matki o 15- 20
uderzeń/min.
We wczesnym okresie ciąży wzrost pojemności
minutowej serca jest przede wszystkim związany
ze zwiększeniem objętości wyrzutowej, natomiast
w III trymestrze ciąży - z przyspieszeniem
czynności serca matki.





W przebiegu prawidłowej ciąży obserwuje się spadek
średniego ciśnienia tętniczego krwi o około 10 mm Hg.
Najniższe wartości obserwuje się około 24. tygodnia ciąży; w
III trymestrze ciąży dochodzi do stopniowego wzrostu
ciśnienia i w terminie porodu przyjmuje ono wartości sprzed
ciąży.
Ciśnienie tętnicze rozkurczowe krwi obniża się nieco
bardziej niż ciśnienie skurczowe.
Obniżenie ciśnienia tętniczego w ciąży wynika ze
zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego.
Do spadku oporu obwodowego przyczynia się powstanie
niskooporowego krążenia maciczno-łożyskowego o dużym
przepływie krwi oraz uogólnione rozszerzenie naczyń
krwionośnych.
 Czynniki
odpowiedzialne za uogólnione
rozszerzenie naczyń krwionośnych nie są do
końca poznane, jakkolwiek wiadomo, że
jedną z głównych przyczyn jest
zmniejszenie reaktywności naczyń .
krwionośnych na presyjne efekty działania
angiotensyny ll i noradrenaliny.
 Wartości ciśnienia tętniczego zależne są od
pozycji, jaką przyjmuje ciężarna; najniższe
ciśnienie obserwuje się w pozycji leżącej na
lewym boku.




Ciśnienie w żyłach zgięcia łokciowego pozostaje
niezmienione w czasie ciąży, natomiast ciśnienie w żyłach
udowych w pozycji leżącej wzrasta, od około 8 mm Hg na
początku ciąży do 24 mm Hg w terminie porodu.
Przepływ krwi w układzie żylnym kończyn dolnych jest
spowolniony w trakcie ciąży, z wyjątkiem sytuacji, gdy
ciężarna przyjmuje pozycję leżącą na lewym boku.
Tendencja do zastoju krwi w żyłach kończyn dolnych w
drugiej połowie ciąży związana jest z uciskiem ciężarnej
macicy na żyły miednicy i żyłę główną dolną.
Zmiany te przyczyniają się do powstawania obrzęków
kończyn dolnych, rozwoju żylaków kończyn dolnych i sromu,
tworzenia się hemoroidów, a także predysponują do
zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych.
około l0 % kobiet w drugiej połowie ciąży
dochodzi do znacznych spadków ciśnienia
tętniczego w pozycji leżącej na plecach.
Wynika to z kompresji żyły głównej dolnej przez
powiększającą się macicę i zmniejszenia
obciążenia wstępnego serca, a w mniejszym
stopniu - z ucisku aorty i działania czynników
neurogennych.
Zespół hipotensyjny wiąże się ze zmniejszeniem
przepływu krwi przez jednostkę macicznołożyskową i może prowadzić do zaburzeń
czynności serca płodu.
W ciąży zidentyfikowano specyficzne zmiany
zachodzące w warstwie środkowej ściany aorty, takie
jak: obniżenie ilości mukopolisacharydów, urata
prawidłowego pofałdowania włókien sprężystych 1
przerost oraz rozrost komórek mięśni gładkich.
 Ponadto dochodzi do niewielkiego zwiększenia
średnicy aorty. U młodych kobiet bardzo rzadko
występuje rozwarstwienie aorty, a gdy do niego
dochodzi, dzieje się to zwykle podczas ciąży.
 Rozwarstwienie tętniaka aorty w ciąży może wynikać
po części ze zmian opisywanych powyżej, a także z
przypadkowego współistnienia ciąży z
idiopatycznym poszerzeniem pierścienia
zastawkowego oraz aorty wstępującej.

 Pdf
68


Download
Random flashcards
ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Create flashcards