Uploaded by User512

Krwiściąg lekarski (Sanguisorba officinalis L

advertisement
Krwiściąg lekarski
(Sanguisorba officinalis L.)
Systematyka
Systematyka
Domena
eukarionty
Królestwo
rośliny
Klad
rośliny naczyniowe
Klad
rośliny nasienne
Klasa
okrytonasienne
Klad
różowe
Rząd
różowce
Rodzina
różowate
Rodzaj
krwiściąg
Gatunek
krwiściąg lekarski
Biologia i ekologia
Bylina, hemikryptofit. Rośnie na suchych i wilgotnych łąkach. Kwitnie
od czerwca do września. Najwcześniej zakwitają kwiaty w górze
kwiatostanu. Roślina miododajna, nektar wytwarzany jest w
pierścieniowatych miodnikach otaczających nasadę słupka. Zapylenie
przeważnie krzyżowe za pośrednictwem motyli i muchówek, możliwe
jest jednak również samozapylenie. W klasyfikacji zbiorowisk
roślinnych gatunek charakterystyczny dla rzędu (O.) Molinietalia.
Krwiściąg lekarski stanowi roślinę pokarmową dla zagrożonego motyla
nocnego błyszczki zosimi oraz dwóch gatunków myrmekofilnych motyli
dziennych, modraszka telejusa i modraszka nausitousa, których
gąsienice początkowo żerują w jego główkach kwiatostanowych,
następnie kontynuują rozwój w gniazdach mrówek.
Rozmieszczenie geograficzne

Występuje w stanie dzikim w prawie całej Europie,
z wyjątkiem północy, także w Azji i Ameryce
Północnej. W Ameryce Północnej jest gatunkiem
zawleczonym i zadomowionym. W Polsce średnio
pospolity.
Morfologia
 Przekrój
Roślina półrozetkowa, do metra
wysokości, naga;
 Łodyga
Prosta, górą widlasto rozgałęziona
i nieco ulistniona. Wewnątrz pusta,
bruzdkowana i trochę błyszcząca.
 Organy podziemne
Krótkie kłącze, z którego wyrastają
wrzecionowate, dość grube
korzenie.

Liście
Na długich ogonkach, z błoniastymi, częściowo przyrośniętymi
przylistkami, z 3–7 parami listków, błyszczące. Na spodniej stronie
sinozielone. Listki mają długość do 5 cm, są na ogonkach, jajowate,
u nasady sercowate, z każdej strony przynajmniej z 12 ostro
spiczastymi ząbkami. Liście łodygowe są mniejsze i mają 3–4 pary
listków.

Kwiaty
Wszystkie kwiaty, w odróżnieniu od krwiściągu mniejszego, są przeważnie
obupłciowe. Niepozorne, małe, zebrane w prosto wzniesione na długich
szypułkach gęste, kuliste główki o długości 1–3 cm. Cztery działki kielicha są
tępe, ciemnobrunatnoczerwone. Brak zewnętrznego kieliszka i płatków
korony. Cztery pręciki mają czerwone, odstające nitki a pylniki małe i żółte.
Słupek niższy od pręcików i ma znamię wielodzielne.

Owoce
Niełupka otoczona działkami kielicha.
Zastosowanie

Roślina lecznicza

Surowiec zielarski: suszone kłącze (Radix
Sanguisorbae), czasami także ziele (Herba
Sanguisorbae). Zawierają garbniki, saponiny,
flawonoidy i inne składniki. Stosowana w stanie
świeżym lub w postaci proszku ze zmielonych
kłączy.

Działanie: pod nazwą korzenia pimperneli był
dawniej używany do tamowania krwi przy
nieżytach układu pokarmowego.

Roślina jadalna: młode liście i pędy zbierane
przed kwitnieniem rośliny nadają się na
jarzynę, sałatkę lub zupę ziołową.

Krwiściąg należy
pastewnych.

Bywa uprawiany jako roślina ozdobna.
też
do
dobrych
roślin
Kultura i uprawy

Obecność w kulturze
W Alzacji wchodzi w skład wiązek
poświęcanych w święto Wniebowzięcia.

ziół,
Uprawa
W Polsce jest całkowicie mrozoodporny (strefy
mrozoodporności
4-9).
Wymaga
stanowisk
słonecznych lub półcienistych, ziemi średnio
żyznej, wilgotnej i przepuszczalnej. Podczas
upałów w lecie konieczne jest podlewanie.
Rozmnaża się z nasion lub przez podział bryły
korzeniowej.
Źródła

Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-0123].

Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-28].

Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (ang.). [dostęp 6 marca 2014].

Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Słownik botaniczny. Wyd. II,
zmienione i uzupełnione. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2003. ISBN 83-2141305-6.

Władysław Szafer, Bogumił Pawłowski: Flora Polska. Kraków: Państwowe
Wydawnictwo Naukowe, 1955, s. 240.

Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych
Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Głowaciński Z. (red), Nowacki J. (red.). „Czerwona Księga Zwierząt Polski.
Bezkręgowce.”, 2004. Instytut Ochrony Przyrody PAN w Krakowie i Akademia
Rolnicza im. A. Cieszkowskiego w Poznaniu.

Jindřich Krejča, Jan Macků: Atlas roślin leczniczych. Warszawa: Zakł. Nar. im.
Ossolińskich, 1989. ISBN 83-04-03281-3.

Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 38331-1916-0.
Download
Random flashcards
bvbzbx

2 Cards oauth2_google_e1804830-50f6-410f-8885-745c7a100970

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

Create flashcards