etapy rozwoju

advertisement
Opracowała Katarzyna Szczepkowska-Szczęśniak, na podstawie artykułów Magdaleny Bochenek, znajdujących się na stronach internetowych Mazowieckich
Małych Przedszkoli http://mmp.fio.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=103&Itemid=42
Wiek dzieci
Dzieci trzyletnie
Rozwój emocjonalnospołeczny
 Dzieci najchętniej
pozostają w kontakcie z
osobami dorosłymi, które
zapewniają im poczucie
bezpieczeństwa i
zaspokajają potrzeby.
Bawią się same, często
obserwują koleżanki i
kolegów.
 Bawią się obok siebie,
nawet gdy korzystają z tych
samych zabawek (zabawy
równoległe).
 Nie nauczyły się
odraczania, oczekują więc
natychmiastowego
zaspokojenia swoich potrzeb.
 Częstą reakcją na nowe,
niezrozumiałe sytuacje jest
lęk.
 Zmiana nastroju
trzylatka może wystąpić
nagle i często trudno dociec
jej przyczyny;
 Wymagają aktywnego
zaangażowania
osoby dorosłej i
zagospodarowania czasu,
wspólnej zabawy, wspólnych
aktywności.
Rozwój poznawczy
Rozwój motoryczny
Zabawa
 Dzieci koncentrują się
głównie na aktualnych
wydarzeniach i zajęciach –
to, co znajduje się w polu
widzenia, pobudza
zainteresowanie i angażuje w
podejmowanie działań.
 Uwaga trzylatków jest
niepodzielna i krótkotrwała.
 W myśleniu i
wypowiedziach dominują
przedmioty i osoby, z którymi
dzieci pozostają w
bezpośrednim kontakcie.
 Nie umieją lokalizować
swoich wspomnień w czasie,
dopiero zaczynają rozróżniać
pojęcia “rano”, “wieczór” i
kojarzyć je z określonymi
zajęciami wykonywanymi w
tych porach dnia.
 Zasób pojęciowy jest wąski
i wzbogaca się bardzo wolno,
oparty jest na indywidualnym
doświadczeniu dziecka,
zdobywanym w praktycznym
działaniu (zabawie).
 Charakterystyczną cechą
myślenia dzieci w trzecim, a
także czwartym roku życia
jest animizm, czyli
przypisywanie przedmiotom
martwym cech życia.
 Rozumienie świata jest w
tym wieku silnie
 Dzieci, na ogół, mają już
podstawową sprawność
lokomocyjną tzn. chodzą,
biegają, skaczą obunóż,
pokonują schody krokiem
dostawnym.
 Zwykle są jeszcze mało
samodzielne w zakresie
samoobsługi. W czynności
rozbierania się, ubierania,
mycia, trzylatki wymagają
pomocy.
 Ruchy dzieci trzyletnich są
jeszcze mało precyzyjne.
Często występują ruchy
niecelowe i dodatkowe,
zwłaszcza, gdy dzieci uczą
się wykonywać nową
czynność.
 Ruchy charakteryzuje
globalność (przy
wykonywaniu czynności
porusza się całe ciało
dziecka).
 Mięśnie trzylatków są
słabe, a więzadła stawowe
rozciągliwe, co powoduje
dużą męczliwość i niską
precyzję ruchów.
 Typowa w tym wieku jest
niezręczność manualna i
powolność ruchowa.
 Nie potrafią jeszcze bawić
się razem z rówieśnikami, na
ogół chętnie przebywają
obok siebie.
 Często naśladują różne
formy działania osób
dorosłych i rówieśników.
 Uwaga dzieci trzyletnich
łatwo ulega rozproszeniu. W
związku z tym ich zabawy
cechuje duża zmienność i
krótki czas trwania.
 Najważniejsza jest osoba
dorosła, która może
poświęcić im dużo uwagi.
 Bawiąc się samodzielnie
rozmawiając z przedmiotami,
naśladują zaobserwowane w
świecie ludzi dorosłych
zachowania.
 Dzieci są coraz
sprawniejsze fizycznie, a co
za tym idzie bardziej
samodzielne przy
wykonywaniu czynności
samoobsługowych i
wszelkich innych.
 Dzięki intensywnemu
rozwojowi mowy
(wzbogaceniu słownika i
poprawy płynności
wypowiedzi) mogą już
korzystać w zabawie z
pewnych ustaleń,
przekazywać wyobrażenia.
1
Opracowała Katarzyna Szczepkowska-Szczęśniak, na podstawie artykułów Magdaleny Bochenek, znajdujących się na stronach internetowych Mazowieckich
Małych Przedszkoli http://mmp.fio.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=103&Itemid=42
egocentryczne – dzieci
doszukując się w otoczeniu
cech właściwych sobie
traktują różne rzeczy, a
szczególnie zwierzęta, jak
istoty posiadające cechy
podobne do cech własnych
dziecka.
 W procesie kształtowania
się pojęć trzeci rok życia to
okres podstawowy.
Większość z pojęć
dziecięcych związanych jest
ze sprawami życia
codziennego np.
doświadczenie miękkości–
twardości, spostrzeganie:
duży–mały itd.
 Poznawaniu i coraz
lepszemu zrozumieniu świata
zewnętrznego służą pytania
zadawane przez dzieci: “co
to”, “dlaczego”, “jak”, “jaki”
itd.
 W wieku trzech lat dzieci
umieją doszukać się
podobieństwa w takich
samych obrazkach, nie radzą
sobie z bardziej złożoną
klasyfikacją.
 Nie dostrzegają jeszcze
niezgodności wypowiedzi lub
obrazka z
rzeczywistością. Budowanie
rozumienia prawdy i fałszu
najlepiej opierać na
obecności bądź braku
jakiegoś elementu.
 Wykazują skłonność do
naśladowania oraz
podatność na sugestię
słowną.
2
Opracowała Katarzyna Szczepkowska-Szczęśniak, na podstawie artykułów Magdaleny Bochenek, znajdujących się na stronach internetowych Mazowieckich
Małych Przedszkoli http://mmp.fio.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=103&Itemid=42
 Główną strategią radzenia
sobie z zadaniami jest
strategia prób i błędów.
Dzieci czteroletnie
 W związku z postępującym
rozwojem mowy dzieci
znacząco częściej korzystają
z różnorodnych słownych
form wyrażania emocji.
 Potrafią coraz lepiej
sygnalizować swoje
potrzeby.
 Uważnie obserwując
swoich rówieśników uczą się
naśladując ich zachowania i
sposoby wyrażania emocji.
 Rozwijają się umiejętności
współpracy z dziećmi z
grupy.
 W dalszym ciągu potrzebna
jest pomoc osoby dorosłej w
rozwiązywaniu sytuacji
problemowych.
 Nadal żywiołowo reagują w
różnych sytuacjach, a
jednocześnie coraz lepiej
radzą sobie z odraczaniem
emocji przy zapewnieniu
możliwości ich nazwania.
 Często identyfikują się z
jakąś postacią z baśni, czy
opowieści.
 Rozwój wyobraźni ułatwia
dzieciom zrozumienie
trudnych, złożonych spraw.
 W wymyślonej, fikcyjnej
sytuacji dzieci bezpiecznie
 Częściej niż rok wcześniej
odróżniają sposób
funkcjonowania człowieka od
sposobu funkcjonowania
zwierząt i przedmiotów.
 Dziecko umie już dostrzec
niedorzeczności w
przedstawianych mu na
obrazkach sytuacjach, choć
często nie radzi sobie z ich
wyjaśnieniem.
 W związku z rozwojem
pojęć związanych z
przestrzenią, ciężarem,
liczbą, czasem, dzieci
powinny jak najczęściej
stykać się w praktycznym
działaniu z materiałem, który
będzie odnosił się do tych
pojęć i je wyjaśniał.
 Dzieci często myślą w
sposób nierealistyczny,
bajkowy – starając się
zrozumieć rzeczywistość
wymyślają własne
mechanizmy powodujące taki
bądź inny przebieg
wydarzeń.
 Jest to czas znaczących
zmian fizycznych w
organizmie dzieci. Wydłużają
się kończyny, wzmocnieniu
ulegają mięśnie i stawy.
Dojrzewa i doskonali swoją
sprawność układ nerwowy.
 W zakresie dużego ruchu
doskonaleniu ulega
koordynacja, poprawia się
równowaga. Wydłużają się
kroki, dzieci coraz sprawniej
biegają i skaczą.
 W zakresie małej motoryki
następuje doskonalenie
precyzyjnych ruchów dłoni i
zwiększa się umiejętność
korzystania z narzędzi.
 Jest to okres, w którym
ustala się przewaga
korzystania przez dzieci z
jednej ręki. Ten proces jest
kontynuowany w piątym i
szóstym roku życia,
 Dzieci trzy i czteroletnie nie
potrafią na ogół łączyć
dwóch różnych czynności
ruchowych.
 Utrzymuje się dominacja
procesów pobudzenia nad
procesami hamowania w
układzie nerwowym.
 Dzieci przejawiają znacznie
silniejszą niż wcześniej
tendencję do szukania
towarzystwa rówieśników do
zabawy.
 Potrafią dłużej
koncentrować uwagę, a tym
samym mają większą
możliwość uczestniczenia w
bardziej złożonych
zabawach.
 Zaczynają interesować się
grami dziecięcymi.
 Nadal wymagają pomocy i
pośrednictwa ze strony
dorosłych (szczególnie przy
ustalaniu reguł,
rozwiązywaniu konfliktów
itp.) w sytuacjach
społecznych.
 Rozwijają się zabawy
konstrukcyjne. Dzieci
wykorzystują coraz bardziej
różnorodny materiał, co
wzbogaca treść i formę
powstających konstrukcji.
Pojawiają się elementy
planowania.
 Jest to wiek, w którym
ważną rolę w budowaniu
zrozumiałego obrazu świata
odgrywają doświadczenia w
wydłużających się i coraz
bardziej skomplikowanych
3
Opracowała Katarzyna Szczepkowska-Szczęśniak, na podstawie artykułów Magdaleny Bochenek, znajdujących się na stronach internetowych Mazowieckich
Małych Przedszkoli http://mmp.fio.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=103&Itemid=42
przeżywają emocje, które
towarzyszą trudnym
zdarzeniom.
Dzieci pięcioletnie
 Dzieci stają się coraz
bardziej samodzielne w
różnych sferach.
 Umieją coraz lepiej
przewidywać konsekwencje
własnych zachowań,
nazywać przeżywane
uczucia, mówić o swoich
obawach.
 Ze względu na rozwój
wyobraźni często pojawiają
się w tym wieku emocje
związane z
wymyślonymi sytuacjami,
osobami itp.
 Ucząc się z wiekiem
przewidywania następstw
swoich zachowań dzieci
mogą silnie reagować na
sytuacje, które kojarzą im się
z nieprzyjemnymi
konsekwencjami.
 Coraz chętniej i umiejętniej
bawią się z rówieśnikami,
angażując się we wspólne i
zespołowe zabawy.
zabawach tematycznych.
Zabawy tematyczne dzieci
często jeszcze związane są z
działaniami z życia
codziennego.
 Przeżywanie i odtwarzanie
w trakcie zabaw codziennych
- “dorosłych” sytuacji ułatwia
dzieciom zrozumienie
złożoności sytuacji, z którymi
stykają się w życiu.
 Możliwości poznawcze
dziecka pozwalają dziecku
na lepsze rozumienie
świata zewnętrznego.
Jednocześnie w dalszym
ciągu pozostają różne od
sposobu rozumowania osób
dorosłych.
 Z obserwowanych i
zapamiętanych scen tworzy
nowe, umie zastępować w
trakcie zabaw jedne
przedmioty drugimi, nadawać
im specjalne znaczenie.
 Podstawą rozumowania są
w coraz szerszym stopniu
wyobrażenie i słowa, a nie
jak w wieku młodszym
czynności zmysłowomotoryczne.
 Dzieci poszerzają
umiejętności w zakresie
klasyfikowania i
różnicowania.
 Poprawia się umiejętność
wyprowadzania wniosków
 Jest to okres dalszego
doskonalenia sprawności i
precyzji ruchu.
 Dzieci swobodniej biegają,
wydłuża się krok.
 Rośnie sprawność
chodzenia po płaszczyźnie i
po schodach.
 Dzieci swobodnie
podskakują, kopią, rzucają i
łapią piłkę.
 Doskonalą się umiejętności
wymagające utrzymania
równowagi.
 W tym wieku dzieci
powinny osiągnąć dobry
stopień w zakresie
umiejętności
samoobsługowych takich jak:
samodzielne jedzenie, mycie
się, ubieranie.
 Cały czas czynnikiem
wpływającym na rozwój
umiejętności motorycznych
jest ich ćwiczenie w
działaniu, w związku z tym
 Pięciolatki potrafią przez
dłuższy czas bawić się
wspólnie z innymi dziećmi.
 Bawią się w coraz bardziej
złożone i planowane zabawy.
 Coraz częściej w zabawie
są ukierunkowane na
realizację założonych celów.
 Poszerzają swoje
zainteresowanie grami
dziecięcymi.
 Częściej doprowadzają do
końca wyznaczone zadania.
 Coraz rzadziej wymagają
pomocy i pośrednictwa ze
strony dorosłych w ustalaniu
reguł wspólnej zabawy.
 Wśród zabaw
tematycznych pojawiają się
różnorodne tematy, coraz
więcej z nich nie jest
bezpośrednio związanych z
codziennym życiem.
Dominują tematy bajkowe.
Wzbogaca się przebieg
zabawy i czas jej trwania.
4
Opracowała Katarzyna Szczepkowska-Szczęśniak, na podstawie artykułów Magdaleny Bochenek, znajdujących się na stronach internetowych Mazowieckich
Małych Przedszkoli http://mmp.fio.org.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=103&Itemid=42
 Na ogół umieją
zaakceptować konieczność
odczekania na swoją kolej.
 Zwiększa się odporność na
frustrację.
 Chętnie podejmują różne
formy aktywności, umieją
zgodnie współpracować,
coraz łatwiej
opowiadać im o swoich
przeżyciach.
dotyczących przyczyn
różnych zjawisk i wydarzeń.
 Rozumowanie dziecka
opiera się na bezpośrednim
spostrzeżeniu i
doświadczeniu.
 Rozwija się wyobraźnia –
co skutkuje sposobnością
realizacji pomysłu,
możliwością przejścia od
myśli do sytuacji, a nie tylko
od sytuacji do myśli.
 Dziecko nie komentuje już
opisowo tego, co robi,
monolog zewnętrzny
zamienia się monolog
wewnętrzny. Bogaty zasób
słów oznacza gotowość do
tworzenia złożonych myśli i
wypowiedzi opisujących
adekwatnie świat, w którym
żyje dziecko.
dorośli muszą dawać
dzieciom czas i przestrzeń
na aktywność ruchową.
 Pięciolatki dzięki procesom
dojrzewania układu
nerwowego opanowują już
sprawności wymagające
łączenia kilku czynności np.
bieg i rzucanie piłki do celu.
 Dzieci pięcioletnie rozwijają
umiejętność wykonywania
ruchu na podstawie instrukcji
słownej, wcześniej skuteczną
formą instruowania była tylko
prezentacja.
 Ważnym przejawem
dojrzałości i wzrostu
zaawansowania sprawności
ruchowej jest przewidywanie.
Uwidacznia się ono w
odpowiednim przygotowaniu
ciała do wykonania
zaplanowanej przez dziecko
czynności. Ta antycypacja
ruchowa kształtuje się w
wyniku wielokrotnych
doświadczeń ruchowych.
 W tym okresie dzieci
gotowe są do złożonej
zabawy w teatr i chętnie uczą
się ról. Identyfikują się z
postaciami, które odgrywają.
 Dzieci pięcioletnie coraz
sprawniej bawią się słowem.
Lubią wierszyki i piosenki.
 Pięciolatki są w dalszym
ciągu bardzo ruchliwe. W
związku z tym należy
stwarzać im możliwość
zaspokajania potrzeby ruchu
 Zwiększająca się precyzja
ruchów pozwala na
korzystanie z coraz bardziej
skomplikowanych elementów
konstrukcyjnych. Pojawiają
się próby budowania według
planu.
 W działalności plastycznej
doskonalą się umiejętności
przedstawiania
rzeczywistości. Rysunki
osiągają poziom
uproszczonego schematu i
powoli rozbudowuje się ich
złożoność.
5
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

bvbzbx

2 Cards oauth2_google_e1804830-50f6-410f-8885-745c7a100970

Prace Magisterskie

2 Cards Pisanie PRAC

Create flashcards