Rasizm kontra chrześcijaństwo

advertisement
nadzieja.pl - Samuel Koranteng-Ppipim - Rasizm kontra chrześcijaństwo
Rasizm kontra chrześcijaństwo
Rasizm liczy sobie tyle lat, ile ludzkość. Przejawia się w wielu formach, zarówno
niewyszukanych, jak i wyrafinowanych. Rasizm pojawia się wtedy, kiedy
pozwalamy, aby kolor skóry, pozycja społeczna, język, narodowość, przynależność
etniczna, kultura lub inny podobny czynnik wzniosły mur między ludźmi. Ma to
miejsce zarówno wśród jednostek, jak i grup wtedy, gdy pielęgnuje się pogardę,
uprzedzenie lub dominację jednych nad drugimi.
Twierdzenie, że ludzie bywają z natury rzeczy wyżej lub niżej rozwinięci, może
wynikać z religii (system kastowy w Indii oraz czystki etniczne w Bośni), ekspansji
gospodarczej (kolonializm), szowinizmu (nazizm, apartheid, przynależność
etniczna) albo fałszywych teorii genetycznych (Ku-Klux-Klan). Bez względu na
rozpatrywany czynnik filozofia rasistowska stwierdza, że niekoniecznie ludzie są
sobie „równi” i „pełnowartościowi”.
Czy rasizm jest rzeczywiście religią, tak jak sugeruje to tytuł artykułu? Dlaczego i w
jaki sposób nie przystaje on do biblijnej filozofii chrześcijaństwa? Co możemy my,
jako chrześcijanie, uczynić, by promować normy biblijne w stosunkach
międzyludzkich?
RASIZM JAKO RELIGIA
Antropolog Ruth Benedict twierdzi, że rasizm jest religią opartą na światopoglądzie
naturalistycznym. Rasizm jest „dogmatem, według którego jedna grupa etniczna
jest skazana przez naturę na dziedziczną niższość, a inna grupa jest wyznaczona
do dziedzicznej wyższości. W ujęciu tego dogmatu przyszłość cywilizacji zależy od
eliminowania niektórych ras i utrzymywania innych w czystości”.
Osoby, które uznają lub wcielają w życie idee wrodzonej wyższości lub niższości
jednej grupy ludzi nad inną, mogą nie uznawać faktu swojej rzeczywistej
przynależności do własnego systemu religijnego. Niemniej jednak rasizm odznacza
się wszystkimi cechami charakterystycznymi dla religii w jej wymiarze zarówno
świeckim, jak i nadprzyrodzonym. Jako religia rasizm daje poczucie siły. Dla
rasistów rasa wyższa jest największą wartością oraz przedmiotem kultu. Dlatego w
tej religii wyznawcy znajdują sens i energię życiową poprzez utożsamianie się z
rasą wyższą. Rasizm przejawia się w dwóch ważnych formach:
— rasizm legalistyczny, który dyskryminuje na mocy aktów prawnych,
obowiązujących na danym terytorium (apartheid, nazizm, niewolnictwo) oraz
— rasizm instytucjonalny, gdy praktyki rasistowskie, mimo iż nie opierają się na
strona 1 / 5
nadzieja.pl - Samuel Koranteng-Ppipim - Rasizm kontra chrześcijaństwo
mocy prawa, to jednak są subtelnie wbudowane w różne struktury społeczne.Jako
religia rasizm posiada struktury typowe dla religii. Posiada on własną ideologię
(aryjskość, supremacja białych lub czarnych, triumfalizm plemienny), znak
rozpoznawczy (swastyka), półboga (Hitler), credo, wiarę, mitologię, rytuały oraz
szczególne praktyki (ceremonie oczyszczania, mistyczne kulty), symbolikę,
wspólne nabożeństwa (publiczne wypowiadanie rasistowskiego credo), a nawet
wartości moralne (dobro i zło zdefiniowane przez grupę zgodnie z jej
przekonaniami i priorytetami).Jako religia rasizm współzawodniczy z innymi
religiami. Religie w tradycyjnym rozumieniu odwołują się zarówno do postaci i
wartości duchowego wymiaru świata, jak i wymiaru fizycznego. Rasizm zaś jest
bardziej świecki i ograniczony do wymiaru fizycznego. Może on współzawodniczyć
albo subtelnie wykorzystywać inne religie do swoich celów. Przykładem tego może
być nazizm, który współpracując z ugodowymi Kościołami próbował zniszczyć
autentyczne chrześcijaństwo.
Religia odwołuje się do swojego duchowego przywódcy, potępia zło w
społeczeństwie, dostarcza odpowiedzi na bieżące problemy, wychwala szczytne
ideały sprawiedliwości, równości i braterstwa, wymaga całkowitego posłuszeństwa i
samozaparcia oraz posiada własną księgę zawierającą zbiór zasad. Chociaż rasizm
jest religią wąskiej grupy ludzi, to funkcjonuje w analogiczny sposób.
RASIZM A FILOZOFIA CHRZEŚCIJAŃSKA: WZAJEMNA NIEPRZYSTAWALNOŚĆ
Rasizm zupełnie nie przystaje do filozofii chrześcijańskiej. Chrześcijanie powinni to
zrozumieć. Rasizm przebrany w szatę religijności niespostrzeżenie zdobywa umysły
szczerych chrześcijan, którzy niekiedy nie zauważają wynikających zeń
niebezpieczeństw i padają ofiarą przekonania o swojej etnicznej wyższości.
Prawdziwe chrześcijaństwo odcina się od tych poglądów i w rzeczywistości przez
swoje praktyki oraz służbę surowo potępia filozofię rasistowską. Wymieńmy kilka
istotnych zagadnień, które wskazują na fakt, że ewangelia łaski odrzuca tę
bezsensowną teorię. Źródło wiedzy. Biblia naucza, że wiedza dotycząca prawdy i
rzeczywistości pochodzi „z nieba”, to znaczy jest wynikiem objawienia Bożego w
Chrystusie oraz w Jego Słowie (patrz J 17,3; 2Tm 3,15-17). Z drugiej strony rasizm
— jako źródło wiedzy pochodzącej „z ziemi” — zakłada istnienie rasy niższej, co
wzbudza chęć wywyższania siebie ponad innych ludzi. Na przykład rasizm w
wydaniu ludzi białych znalazł w wieku dziewiętnastym wygodną podstawę w teorii
Darwina o przetrwaniu istot najlepiej przystosowanych do życia. Dzięki tej teorii
Europejczycy uzyskali potwierdzenie, że „są najlepsi”. Herbert Spencer, broniący
społecznych założeń darwinizmu, twierdził, że niektóre rasy są „z natury
nieprzystosowane do życia”, ponieważ są same w sobie biologicznie niedoskonałe.
Takie twierdzenia dostarczyły — jak napisał Stephen T. Asma — „kluczowego
argumentu na rzecz prowadzenia społecznej polityki dominacji” i „zamieniły
ideologię rasistowską w system wiary”.
Źródłem wiedzy dla rasistów jest subiektywne, zwykle uwłaczające ludzkiej
godności, postrzeganie drugiej rasy przez pryzmat wyolbrzymionych stereotypów,
strona 2 / 5
nadzieja.pl - Samuel Koranteng-Ppipim - Rasizm kontra chrześcijaństwo
mitów, żartów oraz błędnych przekonań.
Aby w pełni zrozumieć, co dzieje się w danej społeczności, trzeba należeć do
określonej rasy oraz przyjąć jej interpretację rzeczywistości. Rasistowska wersja
prawdy ignoruje albo odrzuca biblijne twierdzenie dotyczące stworzenia człowieka
na obraz Boży. Nie uznaje faktu, iż wszyscy ludzie bez wyjątku potrafią rozumować,
współczuć, oceniać i komunikować się ze sobą bez względu na swoje pochodzenie.
Odrzucając biblijne objawienie rasiści odwołują się do socjologii, antropologii,
historii oraz nauki w celu wyjaśnienia i zidentyfikowania problemów związanych z
przynależnością rasową. Rasizm może niekiedy korzystać z tekstów biblijnych, ale
robi to tylko po to, aby znaleźć w nich poparcie dla swojej teorii.
„Pogląd przedstawiony w Piśmie Świętym przewiduje ostateczne połączenie się
Bożej rodziny w harmonijną, pulsującą życiem całość. Jeśli ewangelia Jezusa
wymaga praktykowania takiej jedności na ziemi, to czy oparty na segregacji i
nienawiści
rasizm
może
mieć
cokolwiek
wspólnego
z
chrześcijaństwem?”Stworzenie. Biblijna doktryna na temat stworzenia mówi o
biologicznej jedności i równości rasowej wszystkich ludzi. Apostoł Paweł, według
którego Bóg wywiódł „z jednego pnia (...) wszystkie narody ludzkie” (Dz 17,26),
podkreśla jedność Boga oraz jedność ludzkości. Założenie rasizmu, że niektóre rasy
są niższe, nie tylko neguje biblijną naukę, ale również znieważa Boga, sugerując, iż
jest On odpowiedzialny za rzekome wady niektórych ras ludzi. Teologia rasizmu
daje ponadto do zrozumienia, że skoro niektórzy nie są częścią rodziny ludzkiej,
której Bóg powierzył panowanie nad całym stworzeniem (patrz Rdz 1,26), to mogą
być rządzeni i wykorzystywani przez rasę wyższą. T. F. Torrance słusznie twierdził,
że myśl rasistowska jest „odwróceniem całego porządku stworzenia” i przebiega
„w dokładnie przeciwnym kierunku wobec Bożego planu łaski, od którego zależy
całe stworzenie”.Natura człowieka. Nauka biblijna o stworzeniu ludzi na Boży obraz
i podobieństwo również potwierdza, że jako istoty wolne podejmują oni decyzje, za
które będą odpowiedzialni przed Bogiem oraz społeczeństwem. Aby wesprzeć
swoje założenia rasizm odrzuca biblijną doktrynę całkowitej równości zastępując ją
genetycznym i biologicznym uwarunkowaniem. Rasizm uczy na przykład, że pewne
grupy ludzi są z natury fizycznie i moralnie słabsze oraz umysłowo ograniczone.
Taki pogląd ogranicza możliwości i działania człowieka zaprzeczając idei
odpowiedzialności przed Bogiem. Kwestionuje się w ten sposób istotny element
światopoglądu biblijnego (patrz Dz 17,31; Ap 14,6). Grzech i deprawacja człowieka.
Pismo Święte naucza, że „wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej” Rz 3,23 (patrz
Rz 5,12; 1Kor 15,22). Grzech i wynikająca z niego śmierć każdego człowieka to
rezultat upadku Adama (patrz Rz 5,12-21). Mimo to w rasistowskim poglądzie o
niższości i wyższości ludzi nie dostrzega się problemu grzechu i upadku. Teoria ta
ustanawia hierarchię nieprawości: im gorsza rasa, tym większy stopień deprawacji
człowieka.
Nawet jeśli teologia rasistowska przyznaje, że „grupa ludzi lepszych” również
upadła, to równocześnie dokonuje ponownego wytłumaczenia upadku człowieka.
Stwierdza, że upadek ludzi gorszych ras był dwukrotny: pierwszym razem był to
strona 3 / 5
nadzieja.pl - Samuel Koranteng-Ppipim - Rasizm kontra chrześcijaństwo
występek Adama, a drugim razem — szczególny, „rasowy” upadek. Z tego względu
uważa się, że mieszanie się ras prowadzi do utraty czystości rasowej. Trzymając się
tego założenia, w książce „Mein Kampf” (niem.: Moja walka) Hitler napisał o tym,
jak poprzez zmieszanie krwi przedstawiciele wyższej rasy doświadczają
powtórnego upadku.
Czy taki światopogląd może mieć cokolwiek wspólnego z nauką biblijną, według
której cała rodzina ludzka posiada wspólne korzenie i jednakowe problemy?Wielki
bój. Pismo Święte ujawnia kosmiczny bój pomiędzy Chrystusem a szatanem.
Kluczową sprawą w tym konflikcie jest charakter Boga, Jego działanie oraz
wymagania względem stworzonego porządku rzeczy. Teologia rasistowska również
przedstawia kosmiczny konflikt między siłami dobra i zła, ale jego uczestnicy
podzieleni są w szczególny sposób: odpowiednikami Boga oraz wiernych mu
aniołów są przedstawiciele rasy wyższej, zaś uosobieniem szatana i jego aniołów są
przedstawiciele rasy niższej. Takie myślenie powoduje, że rasiści często używają
określeń typu „my” i „oni”.
Przedstawiony tu punkt widzenia pozwala rasistom mówić także o ogromnej
przepaści, jaka istnieje między rasami. Harmonijne współistnienie różnych ras
może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy znają one swoje miejsce w hierarchii
społecznej. W celu unikania konfliktów oba światy muszą utrzymywać dystans.
Konieczna staje się segregacja i separacja.
Z drugiej strony pogląd przedstawiony w Piśmie Świętym przewiduje ostateczne
połączenie się Bożej rodziny w harmonijną, pulsującą życiem całość. Jeśli ewangelia
Jezusa wymaga praktykowania takiej jedności na ziemi, to czy oparty na segregacji
i nienawiści rasizm może mieć cokolwiek wspólnego z chrześcijaństwem?
Odkupienie. Rasizm stoi w sprzeczności z chrześcijańską doktryną o odkupieniu.
Zadośćuczynienie nieprawościom, jakie dokonało się na Golgocie, zbawia
wszystkich ludzi, którzy zaakceptowali Jezusa bez względu na jakiekolwiek różnice
miedzy nimi (patrz J 3,16; Rz 1,16; Ga 3,26-28). Ofiara złożona na krzyżu zapewnia
eschatologiczne wypełnienie misji odkupieńczej na odnowionej ziemi (patrz J
14,1-3; 1Tes 4,14-17; 2P 3,1-18; Ap 21,1-27). Mimo to w świetle teologii
rasistowskiej przedstawiciele rasy wyższej próbują dokonać odkupienia na swój
własny sposób: „Istotą odkupienia jest zregenerowanie rasy wyższej poprzez
techniki oczyszczające”. Przy zastosowaniu takich metod jak: sterylizacja, działania
wojenne, czystki etniczne i tym podobne, ideologia rasistowska dąży do
zabezpieczenia genów rasy wyższej od skażenia genami rasy niższej. Oznacza to
także, że ludzi pierwszej kategorii należy zachęcać do rozmnażania się, zaś ludzi
drugiej kategorii należy eliminować.Etyka. W tej kategorii chrześcijaństwo oraz
rasizm przyjmują względem siebie krańcowo odmienne stanowiska. Etyka
chrześcijańska opiera się na „świętości ludzkiego życia” wynikającej z doktryny o
stworzeniu. Pismo Święte przedstawia dziesięć przykazań jako normę ludzkiego
postępowania, a życie Jezusa jako najwspanialszy przykład do naśladowania. Z
drugiej strony rasizm hołduje doktrynie „jakości ludzkiego życia”, zgodnie z którą
osobowość człowieka determinują jego cechy biologiczne, a niektórzy ludzie
strona 4 / 5
nadzieja.pl - Samuel Koranteng-Ppipim - Rasizm kontra chrześcijaństwo
posiadają jedynie relatywną wartość. Ponieważ etyka rasistowska uznaje, że nie
każdy osobnik jest prawdziwym człowiekiem, oznacza to, że można go
wykorzystywać.Filozofia historyczna. Biblia mówi o historii jako o procesie, który
znajduje się pod kontrolą Boga. Bóg dokonał stworzenia świata, aby stał się „areną
historii”. Powołał do życia człowieka, by wypełnił ją treścią. Stworzył czas, aby
zmierzyć przemiany historyczne.
W religii rasistowskiej to właśnie rasa wyższa znajduje się w centrum historii
człowieka. Rasiści wierzą, że „tylko jedna rasa [którą sami zresztą reprezentują]
była, jest i będzie nośnikiem postępu na tym świecie”. Z uwagi na takie
przekonanie rasiści nie tylko ignorują, odrzucają i zniekształcają historię innych ras,
ale też nie są chętni do słuchania i przyjmowania jakichkolwiek nauk ludzi niższych
rasowo. Jest przecież tylko jedna historia — historia interpretowana przez rasę
wyższą.
Mimo że nie tylko rasizm szufladkuje ludzi według ich możliwości, zastanawiające
jest to, jak niespostrzeżenie przenika on do Kościoła chrześcijańskiego, gdzie nie
wszystkim daje się jednakowe szanse rozwoju swojego powołania.
strona 5 / 5
Powered by TCPDF (www.tcpdf.org)
Download
Random flashcards
ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Create flashcards