Kultura rycerska w średniowieczu

advertisement
(w średniowieczu)
amek w Malborku
wieku 7 lat chłopiec
szlachetnie urodzony zaczynał swoją
naukę jako paź na dworze rycerskim.
Jego zadaniem było nauczyć się
walczyć. Gdy miał 16 lat stawał się
giermkiem i pomagał rycerzowi w
codziennych czynnościach: podawał
do stołu, pomagał mu w zakładaniu
zbroi oraz towarzyszył mu w czasie
bitew i turniejów. Po kilku latach jeśli
wykazał się męstwem zostawał
pasowany na rycerza.
eremonia
pasowania.
Dzień
przed
uroczystością
giermek kąpał się i ubierał się w
białą szatę. Noc spędzał w
kaplicy
na
modlitwie.
Następnego dnia odbywała się
uroczysta msza. Po mszy władca
dotykał
mieczem
ramienia
pasowanego uderzał w kark,
lub
policzek.
Rycerz
po
ceremonii dostawał miecz, pas i
ostrogi.
odeks rycerski to zasady, którymi
powinien kierować się rycerz. :
Rycerz powinien
-żyć nienagannie wobec Boga i ludzi,
-być mężnym, doskonałym,
szczodrym, uczciwym, dobrym,
-odważnie walczyć w obronie wiary
katolickiej, walczyć w obronie wdów
i sierot,
- uczestniczyć w turniejach
rycerskich i doskonalić swoje
umiejętności.
Żeby zdobyć kobietę rycerz
powinien nauczyć się delikatności i
kurtuazji.
ycerze nosili zbroję, którą nazywamy kolczugą. Kiedy zaczęto używać łuków i
kusz kolczuga była prawie bezużyteczna, więc wymyślono zbroję płytową
składającą się z wielu części. Kolczugę nosili pod spodem. Waga tej zbroi wynosiła
około 45 kg. Głowę chronili hełmami o różnych kształtach. W miarę wzmacniania
zbroi zmieniał się też miecz. Ostrze stało się dłuższe przystosowane do kłucia i
cięcia. Rękojeść (to za co trzyma się miecz) stała się bardziej rozbudowana i
bardziej zdobiona.
Zbroja płytowa
całej zbroi, rycerza trudno było rozpoznać dlatego też na tarczach
albo na płaszczach były malowane herby dzięki którym każdy wiedział z
jakiego rodu pochodzi ten rycerz .Herb przechodziły z pokolenia na
pokolenie i w ten sposób powstały rody herbowe.
a turniejach rycerskich rycerze kształcili swoje umiejętności walk. Pierwszy
turniej rycerski zorganizowano w XII w.we Francji, a następnie w całej Europie. Do
końca XIII w. walczono prawdziwą bronią, a potem zaczęto ją zabezpieczać ponieważ
traktowano turnieje jako zabawę. Jednak i to nie pomagało i nawet zabezpieczona
broń robiła poważne rany. Turnieje rycerze staczali na dwa sposoby; albo konno
walcząc za pomocą kopii lub lancy albo pieszo walcząc na miecze.
la wszystkich chrześcijan Palestyna była ziemią świętą. Począwszy od II
wieku przybywali tam pielgrzymi z całej Europy. Najazd Turków położył kres
pielgrzymką chrześcijan. W 1095 r. Papież Urban II wezwał wszystkich chrześcijan
do krucjat. W roku 1097-1099 krzyżowcy zdobyli ziemię świętą i stworzyli tu
państwo - Królestwo Jerozolimskie. Dla zapewnienia opieki pielgrzymom powstały
zakony np. Templariusze, Joannici oraz Krzyżacy. Templariusze- nazwa wzięła się
od miejsca dawnej świątyni króla Salomona (świątynia po łacinie templum).
Joannici – rycerze szpitala Jerozolimskiego św. Jana Chrzciciela wywodzili się od
bractwa charytatywnego założonego przez kupców włoskich. Krzyżacy – bractwo
szpitalników z Niemiec zostało przekształcone w zakon. Wszystkie te bractwa
prowadziły szpitale i schroniska dla pielgrzymów. Składali oni śluby czystości,
posłuszeństwa i ubóstwa. Mieli także zadania militarne – obowiązek prowadzenia
walki zbrojnej z niewiernymi. Zakony tworzyli rycerze, którzy przybyli do Ziemi
Świętej z Europy. Na czele zakonu zawsze stał wielki mistrz, który decydował we
wszystkim w porozumieniu z innymi rycerzami.
Krucjaty - wyprawy rycerzy chrześcijańskich przeciwko niewiernym.
MAPA
redniowieczny
zamek
często był siedzibą władcy. Był
zbudowany z kamienia, a
późniejszym czasie z cegły.
Otaczały go mury oraz fosa,
które broniły zamku przed
wrogami. Strzelec z wieży
miotał pociski z łuku lub
kuszy. Z blanków obrońcy
wylewali gorącą smołę i
zrzucali ciężkie kamienie. W
zamku przebywali: władca,
rycerze, służba, damy dworu,
kuglarze, błazny, czyli cała
świta.
iedy zaczynało się
oblężenie, pierwsza do walki
stawała piechota, która
zasypywała gradem strzał.
Rycerze
którzy
bronili
zamku wylewali na nich
strumień wrzącego oleju.
Lecz
nieprzyjaciel
nie
poddawał
się
próbując
zburzyć mury taranami.
Za pomocą 40 tonowej
katapulty miotali kawałki
skał i 30 kilogramowe głazy
na odległość 170 metrów
czyli prawie dwa razy dalej
niż wynosi długość boiska
piłkarskiego.
Kiedy nieprzyjaciel wdarł
się na mury zamku rycerze
walczyli między sobą na
miecze i sztylety.
Download
Random flashcards
Create flashcards