Jak przygotować się do operacji Zdając sobie sprawę, że przed pójściem do szpitala, szczególnie, jeśli pobyt ten wiąże się z zabiegiem operacyjnym, każdego człowieka ogarnia niepokój i lęk, przestawiamy informację jak zachować się, aby leczenie szpitalne było jak najmniej dokuczliwe i zaskakujące. Zabierz ważne dokumenty W szpitalnej izbie przyjęć będzie konieczne przedstawienie pewnych dokumentów. Wymagane jest skierowanie do szpitala, wystawione przez lekarza. Należy mieć też przy sobie dowód tożsamości oraz dowód ubezpieczenia, np. podstemplowaną książeczkę ubezpieczeniową (albo druk RMUA, wystawiony przez twój zakład pracy), legitymację emeryta-rencisty, itp. Przed pójściem do szpitala Zanim znajdziesz się w szpitalu, jest kilka spraw, o które warto zadbać. Dzięki temu, gdy już trafisz do izby przyjęć, nic cię nie zaskoczy i nie opóźni planowanego zabiegu. Poproś lekarza, aby dokładnie wyjaśnił ci, dlaczego zabieg jest konieczny oraz na czym będzie polegał. Lekarz powinien też poinformować o możliwych powikłaniach. Interwencja chirurga zawsze niesie ze sobą pewne ryzyko, niezależnie od tego, czy będzie to zabieg laparoskopowy czy tradycyjny. Jeśli twoja operacja jest zaplanowana, zdążysz wypełnić wszystkie wcześniejsze zalecenia lekarza i zgromadzić potrzebną dokumentację. Zaszczep się – każda osoba oddająca się w ręce chirurga powinna być zaszczepiona przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (WZW B). Pobyt w szpitalu zwiększa bowiem ryzyko zakażenia się groźnym wirusem. - Jeśli do operacji zostało co najmniej 6 tygodni, szczepisz się dwa razy (powtarzasz po miesiącu od pierwszej dawki). Na zabieg do szpitala możesz zgłosić się po 2 tygodniach od przyjęcia drugiej dawki szczepionki (trzecia, ostatnia dawka – po sześciu miesiącach od pierwszej) - Jeśli zabieg jest pilny, też wykonujesz szczepienie, lecz w innym trybie, o którym poinformuje cię lekarz. Wprawdzie organizm nie zdąży wytworzyć pełnej ilości przeciwciał, ale nawet ta mniejsza ilość może stanowić wystarczającą ochronę przed zakażeniem - Jeśli szczepienie przeciw WZW typu B miało miejsce ponad 5 lat temu, koniecznie zbadaj krew na przeciwciała anty-HBS. Jeśli miano przeciwciał okaże się wysokie, nie musisz szczepić się ponownie. Przygotuj dokumentację medyczną – będzie ci potrzebna, gdy znajdziesz się w szpitalu. Najważniejsze są wyniki badań laboratoryjnych. Nawet jeśli w szpitalu będą chcieli ponownie wykonać te badania, lepiej mieć ze sobą wyniki tych wcześniejszych (choćby dla porównania). Do szpitala zabierz też wyniki innych, specjalistycznych badań, np. RTG, USG, EKG, EEG, tomografii komputerowej czy rezonansu magnetycznego (nawet jeśli były wykonane kilka lat wcześniej), karty informacyjne z wcześniejszych pobytów w szpitalu. Spakuj rzeczy osobiste – przygotuj kapcie, klapki pod prysznic, mydło, szczotkę do zębów i pastę, krem, dezodorant, podkładki na deskę sedesową. Potrzebne ci będą także ręczniki, szlafrok, piżama lub koszula (większość szpitali oferuje je pacjentom, ale na pewno przyjemniej jest nosić własne). Możesz też wziąć kilka małych butelek z wodą (najlepiej z dozownikiem), ulubioną herbatę, kubek, ewentualnie sztućce. Jeśli chcesz zabrać ze sobą telefon komórkowy, nie zapomnij o ładowarce. Zrób zdrowotny rachunek sumienia- przypomnij sobie, jakie choroby i zabiegi chirurgiczne miały miejsce w przeszłości (jeśli były takie, lekarz zechce obejrzeć wypis). Lekarza interesować też będzie, jakie schorzenia występują wśród twoich najbliższych krewnych. Należy także powiedzieć o ewentualnym uczuleniu, zwłaszcza na antybiotyki, środki przeciwbólowe, plastry opatrunkowe i na niektóre pokarmy. Poinformuj też lekarza, jeśli przebyłeś zapalenie wątroby (typu B lub C) lub jesteś zakażony wirusem HIV. Spakuj leki – zapisz nazwy środków, które aktualnie zażywasz, nawet jeżeli są to zioła lub suplementy diety. Wszystkie leki musisz wziąć z sobą do szpitala. Zapyta cię o nie lekarz podczas konsultacji, która odbędzie się po przyjęciu do szpitala. Torbę z lekami zostawiasz pielęgniarce. Wszelkie potrzebne środki farmakologiczne (jeśli lekarz wyda takie zlecenie) będziesz dostawać od niej. Podczas pobytu w szpitalu żadnych tabletek nie wolno brać na własną rękę. Wybierz chirurga – masz prawo prosić ordynatora oddziału chirurgicznego, by zoperował cię wybrany lekarz, którego darzysz szczególnym zaufaniem. Decyzję o tym, kto wykonuje operację, podejmuje ordynator. Może się jednak zdarzyć, że na wybranego lekarza trzeba długo czekać, a nie pozwala na to twój stan zdrowia. Wtedy ordynator wyznacza do zabiegu kogoś innego. Załatw pilne sprawy domowe – zrób to jeszcze przed pójściem do szpitala, by np. niezapłacony rachunek za prąd nie zaprzątał ci głowy, gdy po operacji należy odpoczywać i zbierać siły. W szpitalu Pierwsze kroki skieruj do izby przyjęć. Po oddaniu ubrania i butów przebierzesz się w piżamę i szlafrok. Potem przyjmie cię lekarz – przeprowadzi z tobą wywiad medyczny i wypełni odpowiedni formularz. Następnie trafisz na oddział, gdzie pielęgniarka wskaże ci salę, w której będziesz leżeć. Zgoda na operację – jest to dokument, który trzeba podpisać w dniu zabiegu. Jeśli operowana ma być osoba niepełnoletnia, zgodę tę podpisują rodzice. Uczestnictwo w badaniu klinicznym – możesz otrzymać taką propozycję, gdy znajdujesz się w placówce naukowej (klinice Akademii Medycznej). Badania polegają zazwyczaj na testowaniu nowych leków lub metod terapii. Udział w eksperymencie medycznym jest całkowicie dobrowolny, możesz więc odpowiedzieć odmownie. Jeśli zaś zechcesz skorzystać z propozycji, podpiszesz zgodę na uczestnictwo w programie. Rodzaj znieczulenia – lekarz powinien poinformować cię o rodzaju środka znieczulającego, jaki zastosuje podczas operacji. Decyzja należy do niego i do anestezjologa, ale możesz poprosić o narkozę, jeśli obawiasz się, że inny rodzaj znieczulenia nie zapewni ci pełnego poczucia bezpieczeństwa i komfortu. Pamiętaj o protezach zębowych – jeżeli masz taką protezę (pełną lub częściową), przed operacją wyjmij ją i schowaj. Pozostawienie jej w ustach mogłoby stanowić przeszkodę podczas intubacji i spowodować zadławienie. Powiedz lekarzowi prowadzącemu, kto będzie reprezentował twoje interesy w szpitalu – ta osoba będzie łącznikiem między lekarzem a twoją rodziną i właśnie ona informowana będzie o przebiegu operacji i szczegółach związanych ze stanem twojego zdrowia. Po zabiegu Po operacji z każdą godziną samopoczucie będzie coraz lepsze, jednak gdyby wystąpiła silna reakcja na środek znieczulający, np. mdłości czy zawroty głowy, domagaj się przyjścia lekarza. Poinformuj go również o jakichkolwiek dolegliwościach, dusznościach czy problemie z oddaniem moczu. Po zabiegu lekarz powinien poinformować cię ile trwała i jak przebiegała operacja. Jeśli wystąpiły komplikacje, też musisz o tym wiedzieć. Ważne są również informacje, jak postępować, by uniknąć problemów w przyszłości. Wychodząc ze szpitala do domu, weź tzw. wypis. To ważny dokument, który należy podczas najbliższej wizyty pokazać lekarzowi rodzinnemu, a potem zachować. Zawiera on nazwę schorzenia, z powodu którego konieczne było leczenie szpitalne, a także szczegółowy opis procedur medycznych, wraz z listą wszystkich zastosowanych leków. Oprócz relacji z przebiegu terapii, w wypisie znajdują się też zalecenia na przyszłość – leki i konieczne badania kontrolne. Do wypisu dołączona powinna być koperta z wszystkimi wynikami badań. źródło: "Zdrowie"