Glikokortykosteroidy (do stosowania ogólnego i miejscowego), leki

advertisement
CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO
1.
NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Metformin Teva, 500 mg, tabletki powlekane
2.
SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg metforminy chlorowodorku co odpowiada 390 mg
metforminy.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3.
POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka powlekana.
Biała lub prawie biała, powlekana, owalna tabletka, z wytłoczonym napisem „93” po jednej stronie i
„48” po drugiej stronie.
4.
SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1
Wskazania do stosowania
Leczenie cukrzycy typu 2 u dorosłych, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą, gdy za pomocą
przestrzegania diety i ćwiczeń fizycznych nie można uzyskać prawidłowego stężenia glukozy we
krwi.
U dorosłych, metformina może być stosowana w monoterapii lub w leczeniu skojarzonym z innymi
doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub z insuliną.
U dzieci w wieku od 10 lat oraz u młodzieży, metformina może być stosowana w monoterapii lub w
leczeniu skojarzonym z insuliną.
U pacjentów z cukrzycą typu 2 i nadwagą, leczonych metforminą jako lekiem pierwszego rzutu po
nieskutecznym leczeniu dietą, wykazano zmniejszenie liczby powikłań cukrzycy (patrz punkt 5.1).
4.2
Dawkowanie i sposób podawania
Dorośli
Monoterapia i leczenie skojarzone z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi

Zazwyczaj dawka początkowa wynosi 1 tabletkę o mocy 500 lub 850 mg, 2 lub 3 razy na dobę
w trakcie lub po posiłkach.

Po 10 do 15 dniach leczenia należy dostosować dawkę na podstawie pomiaru stężenia glukozy
we krwi. Powolne zwiększanie dawki może poprawić tolerancję produktu leczniczego w
przewodzie pokarmowym. Maksymalna zalecana dawka metforminy wynosi 3 g na dobę.

Jeśli jest planowana zamiana innego doustnego preparatu przeciwcukrzycowego na metforminę:
należy przerwać podawanie innego produktu leczniczego i rozpocząć podawanie metforminy w
dawce podanej powyżej.
Leczenie skojarzone z insuliną
1
Produkt leczniczy Metformin Teva i insulina mogą być stosowane w leczeniu skojarzonym w celu
osiągnięcia lepszej kontroli stężenia glukozy we krwi.
Produkt leczniczy Metformin Teva podawany jest w zazwyczaj stosowanej dawce początkowej,
wynoszącej jedną tabletkę 2-3 razy na dobę, a dawka insuliny jest dobierana na podstawie pomiarów
stężenia glukozy we krwi.
Pacjenci w podeszłym wieku
Z powodu możliwości wystąpienia zaburzeń czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy
dostosować dawkę produktu leczniczego Metformin Teva na podstawie czynności nerek. Konieczna
jest systematyczna ocena czynności nerek (patrz punkt 4.4).
Dzieci oraz młodzież
Monoterapia i leczenie skojarzone z insuliną

Produkt leczniczy Metformin Teva może być stosowany u dzieci w wieku powyżej 10 lat oraz
młodzieży.

Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi jedną tabletkę 500 mg lub 850 mg raz na dobę
w trakcie posiłków lub po posiłkach.

Po 10 do 15 dniach dawka powinna być dostosowana na podstawie pomiaru stężenia glukozy
we krwi. Powolne zwiększanie dawki może poprawić tolerancję produktu leczniczego w
przewodzie pokarmowym. Maksymalna zalecana dawka metforminy wynosi 2 g na dobę,
przyjęta w 2 lub 3 dawkach podzielonych.
4.3
Przeciwwskazania






Nadwrażliwość na metforminy chlorowodorek lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
Cukrzycowa kwasica ketonowa, cukrzycowy stan przedśpiączkowy.
Niewydolność lub zaburzenia czynności nerek (klirens kreatyniny <60 ml/min).
Ostre stany z potencjalną możliwością zmiany czynności nerek, takie jak: odwodnienie, ciężkie
zakażenie, wstrząs, donaczyniowe podanie środków kontrastujących zawierających jod (patrz
punkt 4.4).
Ostre lub przewlekłe choroby, które mogą powodować hipoksję tkanek, takie jak: niewydolność
serca lub niewydolność oddechowa, niedawno przebyty zawał serca, wstrząs.
Niewydolność wątroby, ostre zatrucie alkoholem, alkoholizm.
Laktacja.
4.4
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Kwasica mleczanowa
Kwasica mleczanowa jest rzadkim ale ciężkim (wysoka śmiertelność w przypadku braku
odpowiedniego leczenia) powikłaniem metabolicznym, które może wystąpić z powodu kumulacji
metforminy. Zgłoszone przypadki kwasicy mleczanowej u pacjentów leczonych metforminą
występowały głównie u osób z cukrzycą i znaczącą niewydolnością nerek. Częstość występowania
kwasicy mleczanowej można i należy zmniejszyć poprzez ocenę innych współistniejących czynników
ryzyka, jak źle kontrolowana cukrzyca, ketoza, przedłużone głodzenie, nadmierne spożycie alkoholu,
niewydolność wątroby i wszystkie inne stany przebiegające z hipoksją.
Rozpoznanie
Należy podejrzewać kwasicę mleczanową w przypadku wystąpienia niespecyficznych objawów takich
jak kurcze mięśni w połączeniu z zaburzeniami trawienia takimi jak ból brzucha oraz ciężka astenia.
Charakterystyczne objawy kwasicy mleczanowej to: duszność kwasicza, bóle brzucha i hipotermia, a
następnie śpiączka. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się zmniejszenie pH krwi, stężenie
mleczanów w osoczu powyżej 5 mmol/l, zwiększoną lukę anionową oraz wskaźnik stosunku stężenia
2
mleczanów do pirogronianów. Jeśli podejrzewa się kwasicę metaboliczną, należy przerwać podawanie
metforminy i pacjent powinien być natychmiast hospitalizowany (patrz punkt 4.9).
Czynność nerek
Ponieważ metformina jest wydalana przez nerki, przed rozpoczęciem leczenia należy oznaczyć
stężenie kreatyniny w surowicy i regularnie powtarzać oznaczenia w trakcie leczenia:

co najmniej raz w roku u pacjentów z prawidłową czynnością nerek,

co najmniej 2 do 4 razy w roku u pacjentów ze stężeniem kreatyniny w surowicy na górnej
granicy normy i u pacjentów w podeszłym wieku.
Zmniejszenie czynności nerek u pacjentów w podeszłym wieku występuje często i jest bezobjawowe.
Należy zachować szczególną ostrożność w sytuacjach, gdy czynność nerek może być zaburzona, np.
podczas rozpoczynania terapii przeciwnadciśnieniowej lub preparatami moczopędnymi oraz
rozpoczynania terapii niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ).
Podawanie środków kontrastujących zawierających jod
Donaczyniowe podanie jodowych środków kontrastujących w trakcie badań radiologicznych może
powodować niewydolność nerek, dlatego należy przerwać podawanie metforminy przed badaniem lub
w momencie wykonywania badania, nie rozpoczynać podawania do 48 godzin po badaniu, i tylko po
oznaczeniu parametrów czynnościowych nerek i potwierdzeniu, że są prawidłowe (patrz punkt 4.4).
Zabiegi chirurgiczne
Podawanie metforminy chlorowodorku należy przerwać na 48 godzin przed planowym zabiegiem
operacyjnym wykonywanym w znieczuleniu ogólnym, a leczenie powinno zostać wznowione nie
wcześniej niż 48 godzin po zabiegu.
Dzieci oraz młodzież
Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Metformin Teva należy potwierdzić rozpoznanie
cukrzycy typu 2.
W trwających rok kontrolowanych badaniach klinicznych, nie wykryto wpływu metforminy na wzrost
i dojrzewanie płciowe, chociaż brak jest długoterminowych danych dotyczących tej szczególnej grupy
pacjentów. Dlatego też, zaleca się ostrożną obserwację wpływu metforminy na te parametry u dzieci
leczonych metforminą, zwłaszcza u dzieci przed okresem dojrzewania.
Dzieci w wieku od 10 do 12 lat
Do kontrolowanych badań klinicznych prowadzonych u dzieci i młodzieży włączono tylko 15
pacjentów w wieku od 10 do 12 lat. Chociaż skuteczność i bezpieczeństwo metforminy w grupie
wiekowej dzieci poniżej 12 lat nie różni się od skuteczności i bezpieczeństwa w grupie starszych
dzieci, zaleca się szczególnie ostrożnie stosować metforminę u dzieci w wieku od 10 do 12 lat.
Inne środki ostrożności



4.5
Wszyscy pacjenci powinni kontynuować dietę z regularnym przyjmowaniem węglowodanów
podczas dnia. Pacjenci z nadwagą powinni kontynuować dietę z ograniczoną podażą kalorii.
Należy regularnie wykonywać badania laboratoryjne rutynowo stosowane w celu kontroli
cukrzycy.
Sama metformina nigdy nie powoduje hipoglikemii, niemniej jednak zalecana jest ostrożność w
przypadku leczenia skojarzonego metforminą i insuliną lub pochodnymi sufonylomocznika.
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania.
3
Alkohol
W przypadku ostrego zatrucia alkoholowego istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia kwasicy
mleczanowej, zwłaszcza w przypadku:

głodzenia lub niedożywienia,

niewydolności wątroby.
Należy unikać spożywania alkoholu i leków zawierających alkohol.
Środki kontrastujące zawierające jod (patrz punkt 4.4)
Donaczyniowe podanie środków kontrastujących zawierających jod może powodować niewydolność
nerek, prowadzącą do kumulacji metforminy i zwiększenia ryzyka kwasicy mleczanowej.
Należy przerwać podawanie metforminy przed badaniem lub w momencie wykonywania badania, i
nie należy ponownie rozpoczynać leczenia przez 48 godzin po badaniu, i tylko po oznaczeniu
parametrów czynnościowych nerek (Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania)
i potwierdzeniu, że są prawidłowe.
Jednoczesne podanie wymagające zachowania środków ostrożności
Glikokortykosteroidy (do stosowania ogólnego i miejscowego), leki pobudzające receptory β2adrenergiczne i leki moczopędne mają wewnętrzną aktywność hiperglikemizującą. Należy o tym
poinformować pacjenta i przeprowadzać częściej kontrolę stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza na
początku leczenia. Jeśli jest to konieczne, należy dostosować dawkę leku przeciwcukrzycowego
podczas skojarzonej terapii innym lekiem i po jego odstawieniu.
Inhibitory konwertazy angiotensyny (inhibitory ACE) mogą zmniejszać stężenie glukozy we krwi. Jeśli
jest to konieczne, należy dostosować dawkę leku przeciwcukrzycowego podczas skojarzonej terapii
innym lekiem i po jego odstawieniu.
4.6
Ciąża i laktacja
Dotychczas brak odpowiednich danych epidemiologicznych. Badania przeprowadzone na zwierzętach
nie wykazały szkodliwego działania na ciążę, rozwój embrionu i płodu, poród i rozwój po urodzeniu
(patrz punkt 5.3).
Jeśli pacjentka planuje ciążę i podczas ciąży, cukrzyca nie powinna być leczona metforminą lecz
insuliną, w celu utrzymania stężenia glukozy we krwi w zakresie możliwie najbliższym wartościom
prawidłowym w celu zmniejszenia ryzyka wad rozwojowych u płodu spowodowanych
nieprawidłowym stężeniem glukozy.
Metformina przenika do mleka u karmiących szczurów. Nie są dostępne podobne dane dotyczące
ludzi, dlatego należy podjąć decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub przerwaniu stosowania
metforminy, biorąc pod uwagę znaczenie stosowania substancji czynnej dla matki.
4.7
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu
Monoterapia metforminą nie powoduje hipoglikemii i dlatego nie wywiera wpływu na zdolność
prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.
Jednakże, należy powiadomić pacjentów o ryzyku wystąpienia hipoglikemii w przypadku stosowania
metforminy w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi (pochodne sulfonylomocznika,
insulina, repaglinid).
4.8
Działania niepożądane
4
W trakcie leczenia metforminą mogą wystąpić następujące działania niepożądane. Częstość
występowania działań niepożądanych jest definiowana jako występujące: bardzo często: > 1/10;
często: > 1/100 do < 1/10; niezbyt często: > 1/1000 do < 1/100; rzadko: > 1/10 000 do < 1/1000;
bardzo rzadko: < 1/10 000, nieznana (częstość nie może być ustalona na podstawie dostępnych
danych).
Zaburzenia metabolizmu i odżywienia
Bardzo rzadko: podczas długoterminowego stosowania metforminy opisano zmniejszenie wchłaniania
witaminy B12 ze zmniejszeniem stężenia w surowicy. Zaleca się rozważenie takiej etiologii u
pacjentów z występującą niedokrwistością megaloblastyczną.
Bardzo rzadko: kwasica mleczanowa (patrz punkt 4.4).
Zaburzenia układu nerwowego
Często: zaburzenia smaku.
Zaburzenia żołądka i jelit
Bardzo często: zaburzenia żołądka i jelit takie jak nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha i utrata
apetytu. Te zaburzenia występują najczęściej na początku leczenia i ustępują samoistnie w większości
przypadków. Aby zapobiec tym objawom, zalecane jest podawanie metforminy w 2 lub 3 dawkach
dobowych w czasie lub po posiłkach. Powolne zwiększanie dawki może poprawiać tolerancję
żołądkowo-jelitową.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
Nieznana: nieprawidłowe wyniki badań czynnościowych wątroby lub zapalenie wątroby, ustępujące
po przerwaniu leczenia metforminą.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
Bardzo rzadko: reakcje skórne jak rumień, świąd, pokrzywka.
Z danych opublikowanych po wprowadzeniu leku do obrotu i kontrolowanych badań klinicznych
wynika, że w ograniczonej populacji pacjentów w wieku od 10 do 16 lat leczonych przez 1 rok
występowały podobne działania niepożądane i o podobnym nasileniu, jak w grupie dorosłych.
4.9
Przedawkowanie
Podczas podawania dawek metforminy do 85 g nie stwierdzono występowania hipoglikemii,
aczkolwiek opisano w takich przypadkach występowanie kwasicy mleczanowej. Znaczne
przedawkowanie metforminy lub współistniejące czynniki ryzyka mogą powodować kwasicę
mleczanową. Kwasica mleczanowa jest stanem zagrożenia życia i musi być leczona w szpitalu.
Najbardziej skuteczną metodą usuwania mleczanów i metforminy jest hemodializa.
5.
WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1
Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: doustne leki przeciwcukrzycowe, biguanidy
Kod ATC: A10B A02
5
Metformina jest biguanidem o działaniu przeciwhiperglikemicznym, zmniejszającym zarówno
podstawowe i poposiłkowe stężenie glukozy we krwi. Preparat nie pobudza wydzielania insuliny i
dlatego nie powoduje hipoglikemii.
Metformina ma prawdopodobnie trzy mechanizmy działania:
1)
zmniejszenie wątrobowej produkcji glukozy poprzez zahamowanie glukoneogenezy i
glikogenolizy,
2)
w mięśniach, poprzez zwiększenie wrażliwości receptorów na insulinę i poprawę obwodowego
pobierania glukozy i jej zużycia,
3)
opóźnienie wchłaniania glukozy w jelitach.
Metformina pobudza wewnątrzkomórkową syntezę glikogenu poprzez wpływ na syntezę glikogenu.
Metformina zwiększa zdolność transportu wszystkich rodzajów nośników błonowych glukozy
(GLUT).
U ludzi, niezależnie od wpływu na glikemię, metformina ma korzystny wpływ na metabolizm lipidów.
Zostało to potwierdzone dla dawek terapeutycznych metforminy w kontrolowanych, badaniach
klinicznych o średnim czasie obserwacji oraz długiej obserwacji: metformina zmniejsza stężenie
cholesterolu całkowitego, LDL cholesterolu i triglicerydów.
Skuteczność kliniczna
W prospektywnym randomizowanym badaniu (UKPDS) wykazano długoterminowe korzyści z
intensywnej kontroli stężenia glukozy we krwi w cukrzycy typu 2.
Analiza wyników w grupie pacjentów z nadwagą leczonych metforminą po niepowodzeniu
stosowania samej diety wykazała:

istotne zmniejszenie całkowitego ryzyka wszystkich związanych z cukrzycą powikłań w grupie
leczonej metforminą (29,8 zdarzeń/1000 pacjento-lat) w porównaniu do samej diety
(43,3 zdarzeń/1000 pacjento-lat), p=0,0023, oraz w porównaniu do grup leczonych w
skojarzeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub monoterapią insuliną (40,1
zdarzeń/1000 pacjento-lat), p=0,0034;

istotne zmniejszenie całkowitej umieralności związanej z cukrzycą: metformina
7,5 zdarzeń/1000 pacjento-lat w porównaniu do samej diety 12,7 zdarzeń/1000 pacjento-lat,
p=0,017;

istotne zmniejszenie całkowitej umieralności z jakiejkolwiek przyczyny: metformina
13,5 zdarzeń/1000 pacjento-lat w porównaniu do samej diety 20,6 zdarzeń/1000 pacjento-lat
(p=0,011) oraz w porównaniu do grup leczonych w skojarzeniu z pochodnymi
sulfonylomocznika i monoterapią insuliną 18,9 zdarzeń/1000 pacjento-lat (p=0,021);

istotne zmniejszenie całkowitego ryzyka wystąpienia zawału serca: metformina 11
zdarzeń/1000 pacjento-lat w porównaniu do samej diety 18 zdarzeń/1000 pacjento-lat (p=0,01);
W przypadku stosowania metforminy jako leczenia drugiego rzutu w skojarzeniu z pochodnymi
sulfonylomocznika nie wykazano korzyści w zakresie klinicznych punktów końcowych.
W cukrzycy typu 1 skojarzone leczenie metforminą i insuliną zastosowano w wybranych
przypadkach, ale nie ustalono klinicznych korzyści wynikających z tego skojarzenia.
Kontrolowane badania kliniczne w ograniczonej grupie dzieci w wieku od 10 do 16 lat leczonych
przez 1 rok, wykazały podobną kontrolę glikemii jak w grupie dorosłych.
5.2
Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie
Po doustnym podaniu metforminy, czas wystąpienia maksymalnego stężenia w surowicy T max wynosi
2,5 godziny. Całkowita biodostępność po podaniu 500 mg lub 850 mg tabletki metforminy wynosi w
6
przybliżeniu 50-60% u zdrowych osób. Po dawce leku podanej doustnie, nie wchłonięta frakcja
metforminy wydalana z kałem wynosiła 20-30%.
Po podaniu doustnym wchłanianie metforminy podlega wysyceniu i jest niecałkowite. Zakłada się, że
farmakokinetyka wchłaniania metforminy jest nieliniowa.
Podczas stosowania zalecanych dawek i standardowego schematu dawkowania, stan równowagi
stężenia w osoczu występuje w czasie od 24 do 48 godzin i zwykle wynosi mniej niż 1 µg/ml. W
kontrolowanych badaniach klinicznych maksymalne stężenia metforminy w osoczu (Cmax) nie
przekraczały 4 µg/ml, nawet po podaniu dawek maksymalnych.
Pokarm zmniejsza i w niewielkim stopniu opóźnia wchłanianie metforminy. Po podaniu dawki
850 mg, obserwowano o 40 % mniejsze maksymalne stężenie w osoczu, zmniejszenie AUC (pole pod
krzywą) o 25 % oraz wydłużenie czasu do maksymalnego stężenia w osoczu o 35 minut. Znaczenie
kliniczne zjawisk opisanych powyżej nie jest znane.
Dystrybucja
Wiązanie z białkami osocza jest nieznaczne. Metformina przenika do erytrocytów. Maksymalne
stężenie we krwi jest mniejsze niż maksymalne stężenie w osoczu, występuje natomiast w
przybliżeniu w tym samym czasie. Krwinki czerwone stanowią prawdopodobnie drugi przedział
dystrybucji. Średnia objętość dystrybucji (Vd) mieści się w zakresie od 63 do 276 l.
Metabolizm
Metformina jest wydalana w postaci nie zmienionej z moczem. Nie stwierdzono obecności żadnych
metabolitów u ludzi.
Wydalanie
Klirens nerkowy metforminy wynosi >400 ml/min, co wskazuje, że metformina jest wydalana w
wyniku przesączania kłębuszkowego i wydzielania cewkowego. Po podaniu dawki doustnej okres
półtrwania w końcowej fazie eliminacji wynosi około 6,5 godziny.
W przypadku zaburzenia czynności nerek klirens nerkowy ulega zmniejszeniu proporcjonalnie do
klirensu kreatyniny i z tego powodu jawny okres półtrwania jest dłuższy, powodując zwiększenia
stężenia metforminy w osoczu.
Dzieci
Badanie z podaniem jednorazowej dawki: po podaniu jednorazowej dawki 500 mg metforminy u
dzieci wykazano, że profil farmakokinetyczny jest podobny, jak u zdrowych dorosłych.
Badanie z wielokrotnym podaniem: dane są ograniczone do jednego badania. Po wielokrotnym
podaniu dawki 500 mg dwa razy na dobę przez 7 dni u dzieci, w porównaniu z dorosłymi,
otrzymującymi wielokrotnie dawki 500 mg dwa razy na dobę przez 14 dni, maksymalne stężenie w
osoczu (Cmax) i ekspozycja ogólnoustrojowa (AUC0-t) były zmniejszone odpowiednio o około 33% i
40%. Ponieważ jednak dawkowanie jest dobierane indywidualnie, w zależności od kontroli glikemii,
dane te mają ograniczone znaczenie kliniczne.
5.3
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dane przedkliniczne, uwzględniające wyniki konwencjonalnych badań farmakologicznych
dotyczących bezpieczeństwa stosowania, badań toksyczności po podaniu wielokrotnym,
genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na reprodukcję, nie
ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.
7
6.
DANE FARMACEUTYCZNE
6.1
Wykaz substancji pomocniczych
Rdzeń
Powidon K30
Powidon K90
Krzemionka koloidalna bezwodna
Magnezu stearynian
Otoczka
Hypromeloza
Tytanu dwutlenek (E171)
Makrogol 400
6.2
Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3
Okres ważności
3 lata
6.4
Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
6.5
Rodzaj i zawartość opakowania
Blistry PVC/PVDC/Aluminium w tekturowym pudełku.
Wielkości opakowania: 20, 28, 30, 50, 56, 60, 84, 90, 100, 120, 200 oraz 500 tabletek powlekanych.
Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6
Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania
Brak szczególnych wymagań.
7.
PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA
DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o.
ul. Emilii Plater 53
00-113 Warszawa
Polska
8.
NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Pozwolenie nr: 11960
9.
DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO
OBROTU/DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
8
09.12.2005 r.
10.
DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
9
Download
Random flashcards
bvbzbx

2 Cards oauth2_google_e1804830-50f6-410f-8885-745c7a100970

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

Pomiary elektr

2 Cards m.duchnowski

Prace Magisterskie

2 Cards Pisanie PRAC

Create flashcards