Uploaded by agataziemichod

WYKONYWANIE KARY OGRANICZENIA WOLNOŚCI

advertisement
Kodeks karny wykonawczy w Rozdziale IX, zatytułowanym Kara ograniczenia wolności,
reguluje kwestie kary ograniczenia wolności zarówno w sposobie jej orzekania, jak także
wykonywania.
Głównym celem kary ograniczenia wolności jest “wzbudzenie w skazanym woli kształtowania
jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania
porządku prawnego”. Skazany w czasie wykonywania ciążących na nim obowiązków jest zobligowany
do przestrzegania zasad zachowania, porządku oraz dyscypliny.
Miejscem wykonywania kary ograniczenia wolności jest miejsce stałego pobytu lub
zatrudnienia skazanego, bądź miejsce znajdujące się w niewielkiej odległości. Jest również możliwość
wykonywania kary ograniczenia wolności w innym miejscu niż wyżej wymienione, w momencie, gdy
przemawiają za tym ważne względy. Uregulowanie tej kwestii ma związek z charakterystyczną cechą
kary ograniczenia wolności, gdzie skazany podczas odbywania kary, pozostaje w swoim naturalnym
środowisku, w kręgu rodziny, z którą nie zrywa więzi.
“W wykonywaniu kary ograniczenia wolności uczestniczą sąd rejonowy oraz sądowy kurator
zawodowy, a obszary właściwych tym organom kompetencji określone zostały przez ustawodawcę w
art. 55 k.k.w.”
Nadzór nad wykonywaniem kary ograniczenia wolności oraz orzekanie w sprawach
dotyczących wykonania tej kary należą do sądu rejonowego, w którym kara jest lub ma być
wykonywana, natomiast czynności związane z organizowaniem i kontrolowaniem wykonywania tej
kary oraz obowiązków nałożonych na skazanego wykonuje sądowy kurator zawodowy.
Skazany bez zgody sądu nie może zmienić miejsca stałego pobytu i ma obowiązek udzielania
wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.
Podczas odbywania kary ograniczenia wolności, skazany ma obowiązek wykonywania
nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne lub potrącania od 10% do 25% wynagrodzenia
skazanego za pracę zarobkową w stosunku miesięcznym na cel społeczny wskazany przez sąd.
Kara ograniczenia wolności sprowadza się do obowiązku pracy na cele społeczne oraz
potrącaniu części wynagrodzenia za pracę zarobkową. Na treść tej kary składają się elementy
obligatoryjne stałe, obligatoryjne zmienne oraz fakultatywne. Możliwość kształtowania kary czyni
ją elastyczną i pozwala na odpowiednio dobraną represję karną względem czynów oraz sprawców.
“W celu wykonania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, sąd przesyła odpis
wyroku właściwemu sądowemu kuratorowi zawodowemu, który ma obowiązek podjąć dalsze
czynności.” Przesłanie odpisów akt powinno być równoznaczne z wykonaniem kary bezzwłocznie,
czyli nie później niż 14 dni od daty uprawomocnienia lub od daty zwrotu akt sądowi pierwszej instancji.
Od przestrzegania tego terminu zależy sprawność postępowania w wykonawczym stadium procesu.
“Podmioty, dla których organ gminy, powiatu lub województwa jest organem założycielskim,
a także państwowe lub samorządowe jednostki organizacyjne oraz spółki prawa handlowego z
wyłącznym udziałem Skarbu Państwa lub gminy, powiatu bądź województwa, mają obowiązek
umożliwienia skazanym wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne. Praca ta
może być także wykonywana na rzecz instytucji lub organizacji reprezentujących społeczność lokalną
oraz w placówkach oświatowo-wychowawczych, młodzieżowych ośrodkach wychowawczych,
młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, podmiotach leczniczych w rozumieniu przepisów o
działalności leczniczej, jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, fundacjach,
stowarzyszeniach i innych instytucjach lub organizacjach użyteczności publicznej, niosących pomoc
charytatywną, za ich zgodą, a także na rzecz innych podmiotów, którym powierzono w dowolny sposób
wykonywanie niektórych zadań własnych gminy.”
Tym sposobem ustawodawca nałożył na organy samorządu terytorialnego określone
obowiązki, których spełnienie jest warunkiem właściwego wykonania wyroków skazujących na karę
ograniczenia wolności.
Ustawodawca wyodrębnił dwie grupy podmiotów, na rzecz których skazani mogą
wykonywać nieodpłatną, kontrolowaną pracę na cele społeczne:
● podmioty określone w art. 56 § 2 k.k.w. mają obowiązek przyjąć skazanego do pracy
bez jakichkolwiek warunków, co oznacza, że ani sąd, ani kurator nie ma obowiązku
zwracać się do nich z pytaniem o możliwość skierowania tam skazanego,
● natomiast w podmiotach określonych w art. 56 § 3 i 4 k.k.w. skazani mogą wykonywać
pracę tylko za zgodą tych podmiotów.
“Wydatki związane z ubezpieczeniem następstw nieszczęśliwych wypadków skazanych
wykonujących nieodpłatną, kontrolowaną pracę na cele społeczne oraz pracę społecznie użyteczną,
ponosi Skarb Państwa (art. 56a § 1 k.k.w.).”
“Udział samorządu lokalnego w wykonywaniu kary ograniczenia wolności nie sprowadza się
tylko do wyznaczenia zakładów, w których skazani mają wykonywać pracę stanowiącą element kary
ograniczenia wolności.
Wyznaczony przez organ gminy podmiot ma obowiązek wskazać sądowemu kuratorowi
zawodowemu osobę odpowiedzialną za organizowanie i kontrolowanie pracy skazanych. Owa
wyznaczona osoba, a z zasady jest to pracownik podmiotu, ma za zadanie ustalić harmonogram pracy
skazanych, określający czas, miejsce i rodzaj pracy na okres co najmniej jednego miesiąca, po czym
odpis tego harmonogramu przekazać sądowemu kuratorowi zawodowemu. “
Pracownik ten prowadzi także ewidencję prac wykonanych przez skazanych, dotyczącą
zbiorczego wymiaru godzin przez nich przepracowanych oraz zbiorczego wymiaru godzin określonych
w orzeczeniach. Informacje te przekazuje sądowemu kuratorowi zawodowemu w terminach przez niego
wyznaczonych.
Sądowy kurator zawodowy w terminie 7 dni od doręczenia orzeczenia:
➢ wzywa skazanego,
➢ poucza go o prawach i obowiązkach oraz konsekwencjach wynikających z
uchylania się od odbywania kary,
➢ określa, po wysłuchaniu skazanego, rodzaj, miejsce i termin rozpoczęcia pracy,
➢ niezwłocznie informuje o tym właściwy organ gminy i podmiot, na rzecz którego
będzie wykonywana praca (art. 57 § 1 k.k.w.)
W przypadku, gdy skazany nie stawi się na wezwanie lub nie wyrazi zgody na podjęcie pracy
lub w jakiś sposób będzie uchylać się od tego obowiązku, kurator kieruje wniosek o orzeczenie kary
zastępczej do sądu.
Zmiana rodzaju, miejsca lub terminu rozpoczęcia pracy może nastąpić na podstawie decyzji
sądowego kuratora zawodowego w szczególnie uzasadnionych wypadkach (art. 57 § 4 k.k.w.)
Zgodnie z art. 57a k.k.w. rozpoczęcie odbywania kary następuje w dniu, w którym skazany
przystąpił do wykonywania wskazanej pracy; w dniu, w którym dokonuje się potrącenia skazanemu z
wynagrodzenia za pracę. “Wykonywanie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne może
odbywać się także w dni ustawowo wolne od pracy i dni wolne od pracy u danego podmiotu, na rzecz
którego jest ona wykonywana.”
Właściwy organ gminy ma obowiązek poinformować sądowego kuratora zawodowego o
wyznaczonych dla skazanych miejscach pracy, rodzaju pracy oraz osobach odpowiedzialnych za
organizowanie pracy i kontrolowanie jej przebiegu. Ponadto organ ten jest także obowiązany do
niezwłocznego informowania sądowego kuratora zawodowego o istotnych okolicznościach
dotyczących przebiegu pracy i zachowania się skazanego, w szczególności o terminie rozpoczęcia i
zakończenia pracy, liczbie godzin przepracowanych przez skazanego, rodzaju wykonywanej przez
niego pracy, a także o uchylaniu się skazanego od obowiązku oraz o każdym przypadku niesumiennego
wykonywania pracy oraz uporczywego nieprzestrzegania ustalonego porządku i dyscypliny pracy.
W przypadku orzeczenia potrącania określonej części wynagrodzenia za pracę, sąd ma
obowiązek przesłać odpis orzeczenia zakładowi pracy, który zatrudnia skazanego, podając na czyją
rzecz mają być dokonywane potrącenia, dokąd powinny być wpłacane, wskazując z jakich składników
wynagrodzenia za pracę, a także jak takiej czynności dokonywać.
Jeżeli przemawiają za tym względy wychowawcze, sąd może w okresie wykonywania kary
ograniczenia wolności ustanawiać, rozszerzać lub zmieniać obowiązki, o których mowa w art. 34 §
3 k.k. (Kara ograniczenia wolności) albo od wykonania obowiązków zwolnić. Z takich samych
względów sąd może zmniejszyć orzeczoną liczbę godzin wykonywanej pracy w stosunku miesięcznym
bądź wysokość miesięcznych potrąceń z wynagrodzenia za pracę, jednak nie więcej niż do ustawowego
minimum, także określonego w art. 34 § 1a pkt 4 k.k. oraz w art. 35 k.k.
Sąd może odroczyć wykonanie kary ograniczenia wolności na czas do 6 miesięcy. Sąd odracza
wykonanie kary w razie powołania skazanego do czynnej służby wojskowej, aż do czasu ukończenia
tej służby. Sąd może odwołać odroczenie w razie ustania przyczyny bądź także w wypadku, gdy
skazany nie korzysta w sposób zgodny z celem z owego odroczenia lub rażąco narusza porządek
prawny.
Przerwa w odbywaniu kary ograniczenia wolności przysługuje wtedy, gdy stan zdrowia
skazanego uniemożliwia wykonanie tej kary. W takim wypadku sąd udziela przerwy aż do czasu ustania
przeszkody. Sąd może udzielić przerwy do roku ze względów, o których mowa w art. 62 § 1 k.k.w.
“W szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może zmienić formę obowiązku wykonywania
pracy, przyjmując 20 godzin pracy na cele społeczne za równoważne 10% wynagrodzenia za pracę;
orzeczona praca nie może przekroczyć 40 godzin w stosunku miesięcznym.”
Istnieje możliwość ustalenia innego rozliczenia godzin pracy niż w okresach miesięcznych, nie
przekraczając okresu orzeczonej kary, ani orzeczonej łącznej liczby godzin wykonywanej pracy w
danym okresie. Owa ewentualność formułowana jest w uzasadnionych przypadkach uzależnionych od
pracy wykonywanej przez skazanego, czy jego stanu zdrowia. Sąd taki wniosek powinien rozpoznać w
terminie 14 dni od daty jego złożenia.
Data wyznaczająca ostatni dzień kary jest określona wynikiem przeliczenia wymiaru kary
oznaczonego w wyroku w miesiącach i latach, na dni odbywania kary ograniczenia wolności, bądź
stawki wynagrodzenia potrącanego od miesięcznej pensji skazanego. Wraz z upływem ostatniego dnia
kara zostaje wykonana. Skazany zostaje uwolniony od wszelkich obowiązków i ograniczeń z nią
związanych. Kurator winien wtedy zakreślić sprawę w wykazie i przesłać akta do sądu rejonowego,
który wykonanie kary nadzorował z informacją o jej wykonaniu. Upoważniony sędzia po zapoznaniu
się z aktami, powinien wydać zarządzenie o zakreśleniu sprawy w wykazie.
“Inny możliwy sposób zakończenia wykonywania kary ograniczenia wolności wynika z treści
art. 83 k.k. Zgodnie z tym przepisem, skazanego na karę ograniczenia wolności, który odbył
przynajmniej połowę orzeczonej kary, przy czym przestrzegał porządku prawnego, jak również
wykonał nałożone na niego obowiązki, orzeczone środki karne, środki kompensacyjne i przepadek, sąd
może zwolnić od reszty kary, uznając ją za wykonaną.” Tak wykonaną karę także zakreśla się w
wykazie.
“Nawet jeśli skazany wykona pracę wcześniej, to w ten sposób nie zwalnia się sam z odbycia
części kary. Gdy pracę wykona w krótszym czasie, co jest nieprawidłowe, kara biegnie dalej do końca
obliczonego od daty przystąpienia do pracy i w tym czasie na skazanym nadal ciąży obowiązek
udzielania wyjaśnień oraz zakaz zmiany miejsca pobytu bez zgody sądu, jak również ewentualnie
orzeczone obowiązki fakultatywne.”
Zgodnie z art. 64 § k.k.w. w razie niewykonania pełnego wymiaru pracy albo niedokonania
całości potrąceń z wynagrodzenia za pracę lub niewykonania innych obowiązków sąd orzeka o tym,
czy i w jakim zakresie karę tę uznać za wykonaną ze względu na osiągnięte cele kary. W wypadku, gdy
ustawa przewiduje zaliczenie dotychczas wykonanej kary ograniczenia wolności na poczet innej kary,
sąd orzeka o tym, jaki okres kary ograniczenia wolności podlega zaliczeniu, biorąc pod uwagę zakres
wykonania obowiązków i potrąceń oraz czas, który upłynął od rozpoczęcia odbywania kary
ograniczenia wolności w określonej formie.
W przypadku, gdy skazany uchyla się od odbywania kary ograniczenia wolności, sąd zarządza,
a jeżeli uchyla się od świadczenia pieniężnego lub obowiązków orzeczonych na podstawie art. 34 § 3
k.k., sąd może zarządzić wykonanie zastępczej kary pozbawienia wolności. W razie gdy skazany
wykonał część kary ograniczenia wolności, sąd zarządza wykonanie zastępczej kary pozbawienia
wolności w wymiarze odpowiadającym karze ograniczenia wolności pozostałej do wykonania,
przyjmując, że jeden dzień zastępczej kary pozbawienia wolności jest równoważny dwóm dniom kary
ograniczenia wolności. Jeśli ustawa nie przewiduje za dane przestępstwo kary pozbawienia wolności,
górna granica zastępczej kary pozbawienia wolności nie może przekroczyć 6 miesięcy.
Zgodnie z art. 65a § 1 k.k.w. sąd może wstrzymać wykonanie zastępczej kary pozbawienia
wolności w wypadku, gdy skazany oświadczy na piśmie, że podejmie odbywanie kary ograniczenia
wolności i podda się rygorom z nią związanym. W takiej sytuacji wstrzymanie następuje do czasu
wykonania orzeczonej kary ograniczenia wolności, jednakże, gdy skazany nadal będzie uchylał się
od wykonania tejże, sąd zarządzi wykonanie kary zastępczej; ponowne jej wstrzymanie nie jest
dopuszczalne.
Zgodnie z art 66 k.k.w. orzekanie w przedmiocie zmian formy wykonywania kary ograniczenia
wolności oraz w przedmiocie wykonania kary zastępczej, a także zwolnienia od reszty kary może
nastąpić również na wniosek sądowego kuratora zawodowego. Wniosku skazanego lub jego obrońcy o
zwolnienie od reszty kary ograniczenia wolności złożonego przed upływem 3 miesięcy od wydania
poprzedniego postanowienia w tym przedmiocie nie rozpoznaje się aż do upływu tego okresu. W
wypadku zwolnienia skazanego od odbycia reszty kary ograniczenia wolności sądowy kurator
zawodowy zawiadamia o tym zakład pracy, placówkę, instytucję lub organizację, w której skazany
odbywał karę.
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

66+6+6+

2 Cards basiek49

Prace Magisterskie

2 Cards Pisanie PRAC

Create flashcards