Uploaded by mikowski3

14 - Wprowadzenie teoretyczne

advertisement
1
ĆWICZENIE 14
BADANIE SCALONYCH WZMACNIACZY OPERACYJNYCH
14.1. CEL ĆWICZENIA
Celem ćwiczenia jest pomiar wybranych charakterystyk i parametrów określających podstawowe właściwości statyczne i dynamiczne scalonych wzmacniaczy operacyjnych. Celem ćwiczenia jest również poznanie niektórych możliwości wykorzystania
scalonych wzmacniaczy operacyjnych w układach liniowych, jak również przedstawienie podstawowych właściwości realizowanych układów.
14.2. WPROWADZENIE
Wzmacniaczem operacyjnym nazywamy wzmacniacz o bardzo dużym wzmocnieniu, przeznaczony do pracy z zewnętrznym układem sprzężenia zwrotnego, którego
właściwości decydują w głównej mierze o właściwościach całego układu. Obecność
ujemnego sprzężenia zwrotnego zapewnia również stałość pracy wzmacniacza, zwiększa zakres jego wysterowania oraz wpływa korzystnie na liniowość i szerokość pasma.
Ze względu na technikę układową wzmacniacz operacyjny traktuje się jako
„czarną skrzynkę” o określonych wejściach i wyjściach. Nie wnikając w szczegóły budowy wzmacniacza operacyjnego można stwierdzić, że charakteryzuje się on jednolitą
budową i obecnie jest wykonywany prawie wyłącznie w postaci monolitycznego układu
scalonego.
W skład wzmacniacza operacyjnego wchodzą takie układy jak (Rys.14.1a) źródło prądowe, wzmacniacze różnicowe zrównoważone (przeważnie dwa stopnie), wtórnik emiterowy, układ przesuwania poziomu napięcia stałego i stopień wyjściowy o
zwiększonej mocy wyjściowej. Ponieważ wzmacniacze takie najczęściej budowane są
jako układy o symetrycznym wejściu i niesymetrycznym wyjściu oznacza się je symbolem pokazanym na Rys.14.1b.
Rys.14.1. Schemat blokowy wzmacniacza operacyjnego a) i symbol
wzmacniacza operacyjnego b)
Konwencjonalny wzmacniacz operacyjny ma dwa zaciski wejściowe i jeden zacisk wyjściowy. Jeżeli zacisk oznaczony „ + ” jest uziemiony, a sygnał wejściowy zostanie doprowadzony do zaciski „ - ”, to występuje odwrócenie fazy między wejściem a
wyjściem. Zatem zacisk oznaczony „ - ” stanowi wejście odwracające wzmacniacza
operacyjnego. Przeciwnie, jeżeli jest uziemiony zacisk „ - ”, a sygnał doprowadzony do
zacisku „ + ”, to nie występuje odwrócenie fazy między wejściem a wyjściem. Dlatego
też zacisk „ + ” jest nazywany wejściem nieodwracającym.
Idealny wzmacniacz operacyjny powinien wykazywać następujące główne właściwości :
- nieskończenie duże wzmocnienie przy otwartej pętli sprzężenia zwrotnego,
- nieskończenie szerokie pasmo,
- nieskończenie dużą impedancję wejściową (między wejściami oraz między
2
wejściami a masą),
- impedancję wyjściową równą zero,
- napięcie wyjściowe równe zeru przy sterowaniu sygnałem nieróżnicowym
(wspólnym),
- wzmocnienie idealnie różnicowe, a więc nieskończenie duże tłumienie
sygnału nieróżnicowego,
- niezależność parametrów od temperatury.
W rzeczywistości produkowane wzmacniacze charakteryzują się skończoną wartością wzmocnienia napięciowego, skończonymi wartościami impedancji wejściowej i
wyjściowej oraz ograniczonym pasmem przenoszenia.
Z uwagi na to, że wzmacniacze scalone stanowią bloki z dostępnymi tylko zaciskami zewnętrznymi, ich właściwości są opisywane charakterystykami i parametrami
dotyczącymi wejścia i wyjścia.
W przypadku gdy wejście wzmacniacza jest pobudzone sygnałem stałoprądowym lub zmiennoprądowym o odpowiednio małej częstotliwości, mówi się o jego właściwościach statycznych, opisanych odpowiednimi parametrami statycznymi. Natomiast
z przechodzeniem przez wzmacniacz operacyjny sygnałów zmiennych w czasie, sinusoidalnych (o odpowiednio dużej częstotliwości) i impulsowych, są związane jego właściwości dynamiczne.
Podstawową charakterystyką statyczną wzmacniacza operacyjnego jest charakterystyka przejściowa (przenoszenia) Uwy = f ( Uwe ). Przebieg takiej charakterystyki (dla
idealnie zrównoważonego wzmacniacza) przedstawia linia ciągła na Rys.14.2.
W przebiegu charakterystyki przejściowej można wyróżnić dwa obszary: aktywny 1 i nasycenia 2 i 3. Obszar aktywny, który charakteryzuje się liniowym przebiegiem
charakterystyki przejściowej, jest bardzo wąski (na poziomie napięć wejściowych rzędu
0.1 mV dla wzmacniaczy bez sprzężenia zwrotnego). Nachylenie odcinka liniowego
charakterystyki określone jest wzmocnieniem napięciowym K u.
Wzmocnienie scalonego wzmacniacza operacyjnego definiuje się w różny sposób, w zależności od sposobu doprowadzenia napięć pobudzających oraz układu połączeń zastosowanego wzmacniacza.
Jeżeli wykorzystuje się wejścia różnicowe wzmacniacza pracującego w pętli
otwartej, to operuje się wzmocnieniem różnicowym z pętlą otwartą, definiowany jako
stosunek napięcia wyjściowego do różnicowego napięcia na wejściu bez sprzężenia
zwrotnego (Rys.14.1b).
Rys.14.2. Charakterystyka przejściowa wzmacniacza operacyjnego :
idealnego - linia ciągła, rzeczywistego - linia przerywana
3
Rezystancję wejściową (lub ogólnie - impedancję wejściową) dla sygnału różnicowego definiuje się jako rezystancję między zaciskami 1 i 2 (odwracającym i nieodwracającym - Rys.14.3).
Jedną z cech charakterystycznych układów wzmacniaczy różnicowych zrównoważonych jest tłumienie tzw. sygnałów sumacyjnych (tzn. napięć o takiej samej wartości i biegunowości, doprowadzonych jednocześnie do wejścia nieodwracającego i odwracającego).Ponieważ w praktyce wzmocnienie sygnałów doprowadzonych do wejścia
odwracającego
i nieodwracającego nieco się różnią, tłumienie to nie jest całkowite. Skuteczność tłumienia napięć sumacyjnych można charakteryzować za pomocą wzmocnienia napięciowego sumacyjnego i współczynnika tłumienia sygnału sumacyjnego.
Wzmocnienie napięciowe sumacyjne jest to stosunek napięcia wyjściowego do
napięcia sumacyjnego na wejściu (Rys.14.4).
Rezystancja wejściowa dla sygnału sumacyjnego jest to rezystancja między
zwartymi zaciskami wejściowymi 1 i 2 i masą (Rys.14.5)
Rezystancja R jest zawsze większa od rezystancji R.
Współczynnik tłumienia sygnału sumacyjnego jest równy stosunkowi napięcia
wejściowego sumacyjnego do napięcia różnicowego, które wytwarza takie samo napięcie wyjściowe (Rys.14.6).
4
Wzmacniacze operacyjne najczęściej pracują w układach z zamkniętą pętlą
sprzężenia zwrotnego (przede wszystkim ujemnego). Możliwa jest przy tym praca
wzmacniacza jako układu odwracającego (Rys.14.7), bądź praca jako układu nieodwracającego (Rys.14.8).
W przypadku wzmacniacza operacyjnego ze sprzężeniem zwrotnym korzysta się
ze wzmocnienia napięciowego układu z zamkniętą pętlą. Definiuje się je jako stosunek
napięcia wyjściowego do różnicowego napięcia na wejściu ze sprzężeniem zwrotnym.
W przypadku pracy wzmacniacza w układzie odwracającym
(tzn. U1 = Uwe i U2 = 0) jego wzmocnienie napięciowe
Rezystancja wejściowa wzmacniacza operacyjnego odwracającego
Z kolei rezystancja wyjściowa wzmacniacza odwracającego
przy czym Rwy - rezystancja wyjściowa wzmacniacza bez pętli sprzężenia zwrotnego
(jest to rezystancja między zaciskami wyjściowymi a masą).
Dla wzmacniacza operacyjnego jako nieodwracającego (U1 = 0
i U2 = Uwe) wzmocnienie napięciowe
Jego rezystancja wejściowa jest znacznie większa (w porównaniu
z rezystancją wzmacniacza nieodwracającego) i w przybliżeniu równa jest rezystancji
wejściowej dla sygnału sumacyjnego
Rezystancja wyjściowa wzmacniacza nieodwracającego
5
Rzeczywiste wzmacniacze operacyjne nie są idealnymi układami zrównoważonymi. Występuje w nich m.in. napięcie (Uwen na Rys.14.2) niezrównoważenia oraz
zmiany (dryft) tej wielkości pod wpływem zmian temperatury i napięć zasilających. W
kontekście tego definiuje się parametr statyczny wzmacniacza operacyjnego, jakim jest
napięcie wejściowe niezrównoważenia (Uwen). Jest to wartość napięcia stałego, którą
należy doprowadzić do wejścia różnicowego, aby napięcie stałe na wyjściu było równe
zero (Rys.14.9).
Rys.14.9. Ilustracja napięcia wejściowego niezrównoważenia
Niezrównoważenie wzmacniacza operacyjnego od strony wyjścia charakteryzuje
napięcie wyjściowe niezrównoważenia (Uwyn), czyli napięcie stałe między wyjściem a
masą przy zaciskach wejściowych zwartych z masą (Rys.14.10).
Rys.14.10. Ilustracja napięcia wyjściowego niezrównoważenia
Właściwości dynamiczne wzmacniaczy są opisane charakterystykami częstotliwościowymi (dla sygnałów sterujących harmonicznych).
Do określania parametrów dynamicznych częstotliwościowych wzmacniaczy
operacyjnych wykorzystuje się charakterystyki : amplitudowo - częstotliwościową (zależność modułu wzmocnienia napięciowego od częstotliwości) i fazowo - częstotliwościową (zależność przesunięcia fazowego wnoszonego przez wzmacniacz od częstotliwości). Typowy przebieg takich charakterystyk dla scalonych wzmacniaczy operacyjnych, zawierających dwa stopnie różnicowe i układ wyjściowy poziomujący przedstawiono na Rys.14.12.
6
Rys.14.11. Charakterystyki częstotliwościowe wzmacniaczy operacyjnych :
a) amplitudowa, b) fazowa
Na podstawie tych charakterystyk definiuje się następujące parametry częstotliwościowe wzmacniaczy operacyjnych: szerokość pasma przenoszenia, częstotliwość
graniczną (lub maksymalną szerokość pasma przenoszenia), margines wzmocnienia i
margines fazy.
Szerokość pasma przenoszenia (B) jest wyznaczona przedziałem częstotliwości
od zera do częstotliwości, przy której moduł wzmocnienia maleje o 3 dB.
Częstotliwość graniczna (fg) - jest to częstotliwość, przy której moduł wzmocnienia jest równy jedności. Równoważnie z częstotliwością graniczną używa się pojęcia
maksymalnej szerokości pasma przenoszenia. Odpowiada ono pasmu przenoszenia, w
którym wzmocnienie napięciowe jest większe od jedności.
Marginesy wzmocnienia i fazy są określone dla wzmacniaczy pracujących z zamkniętymi pętlami sprzężenia zwrotnego. Parametry te są istotne z punktu widzenia
stabilności wzmacniacza pracującego w układzie ze sprzężeniem zwrotnym, gdyż przy
pewnej częstotliwości układ zaczyna generować (jeżeli będą spełnione warunki generacji).
Najprostsze kryterium stabilności sprowadza się do następujących wymagań :
1. Jeżeli moduł wzmocnienia w pętli jest większy od jedności, to całkowite
przesunięcie fazy w pętli musi być mniejsze od .
2. Jeżeli przesunięcie fazy jest równe , to moduł wzmocnienia w pętli musi
być mniejszy od jedności.
W kontekście powyższego kryterium stabilności można przyjąć następujące definicje :
- margines wzmocnienia jest równy odwrotności napięciowego wzmocnienia
różnicowego przy częstotliwości, przy której bezwzględna wartość
przesunięcia fazowego w pętli zamkniętej jest równa .
- margines fazy jest różnicą przesunięcia fazy oraz przesunięcia wnoszone go przez
układ z zamkniętą pętlą sprzężenia dla częstotliwości, przy której
moduł wzmocnienia w pętli wynosi 1.
Wzmacniacze zawierające układy wewnętrznej kompensacji częstotliwościowej
(np. A 741) spełniają kryterium stabilności.
7
Wzmacniacze bez kompensacji częstotliwościowej (np. A 709) nie spełniają
tego kryterium (nie są zachowane marginesy wzmocnienia i fazy).
We wzmacniaczach tych należy stosować zewnętrzne układy korekcyjne.
Sposób włączenia zewnętrznych układów korekcyjnych o z góry zadanych konfiguracjach i właściwościach elementów jest zwykle podawany przez producenta.
Scalone wzmacniacze operacyjne należą do grupy najbardziej rozpowszechnionych obecnie układów półprzewodnikowych. Zalety i wielka uniwersalność wzmacniaczy operacyjnych wynikają m.in. z możliwości zastosowania sprzężenia zwrotnego.
Przy dostatecznie dużym wzmocnieniu wzmacniacza, obwód sprzężenia zwrotnego
określa właściwości całego układu.
Wzmacniacz operacyjny może np. w prosty sposób realizować operacje dodawania, całkowania i różniczkowania, dzięki czemu znalazł szerokie zastosowanie w analogowych maszynach liczących, Przykładowe układy przedstawia Rys.14.12.
Rys.14.12. Przykłady zastosowania wzmacniaczy operacyjnych : a) wzmacniacz sumujący, b) układ całkujący, c) układ różniczkujący
W ćwiczeniu układy te nie będą przedmiotem badań. Zajmiemy się natomiast
zastosowaniem wzmacniaczy operacyjnych do budowy niektórych podstawowych układów liniowych takich jak : wzmacniacz różnicowy i wzmacniacz o wzmocnieniu regulowanym napięciem stałym.
Wzmacniacz różnicowy służy do wzmocnienia różnicy napięć doprowadzonych
do wejść. Podstawowy schemat wzmacniacza róznicowego przedstawiono na
Rys.14.13. Przy bardzo dużym wzmocnieniu wzmacniacza operacyjnego (Kur
),
napięcie wyjściowe
Rys.14.13. Podstawowy schemat wzmacniacza różnicowego
Dobierając rezystory tak, aby
8
uzyskuje się napięcie wyjściowe proporcjonalne do różnicy napięć wejściowych
przy czym Ku = R2/R1
Rezystancje wejściowe układu nie są jednakowe. Rezystancja dla sygnału doprowadzonego do wejścia odwracającego równa jest w przybliżeniu R1, a rezystancja
dla sygnału doprowadzonego do wejścia nieodwracającego jest równa w przybliżeniu R3
+ R4 .
Wzmacniacze o wzmocnieniu regulowanym napięciem stałym wykorzystuje się
powszechnie do stabilizacji amplitudy napięcia wyjściowego generatorów bądź wzmacniaczy.
Wzmocnienie wzmacniacza operacyjnego ze sprzężeniem zwrotnym reguluje się
przez zmianę wartości rezystancji sprzężenia zwrotnego. Zwykle tej zmiany dokonuje
się ręcznie. W niektórych układach potrzebna jest jednak regulacja wzmocnienia napięciem stałym. Wtedy zamiast jednego z rezystorów sprzężenia zwrotnego stosuje się
element, którego rezystancja zależy od wartości napięcia. Tym elementem regulacyjnym
jest najczęściej tranzystor unipolarny. W zakresie małych napięć dren- źródło (obszar
triodowy charakterystyk wyjściowych), rezystancja dren-źródło RDS tranzystora unipolarnego złączowego jest zależna tylko od napięcia sterującego bramka-źródło UGS
przy czym UGSo - całkowita rezystancja statyczna kanału, UP - napięcie odcięcia kanału.
W obszarze triodowym charakterystyk wejściowych, można zatem uważać, że
tranzystor unipolarny złączowy stanowi rezystor sterowany napięciem.
Przykładowy schemat prostego wzmacniacza z automatyczną regulacją wzmocnienia przedstawiono na Rys.14.14. Jako napięcie regulujące stosuje się wyprostowane
napięcie (dioda D, rezystor R5, kondensator C).
W ten sposób następuje stabilizacja amplitudy napięcia wyjściowego przy zmianach
sygnału na wejściu. Dla linearyzacji charakterystyki RDS = f (UGS) tranzystora unipolarnego zastosowano sprzężenie zwrotne dren-bramka (rezystor R4). Zbocznikowano go
również dodatkowym rezystorem R1. Środki te zmniejszają zniekształcenia sygnału
wyjściowego.
Rys.14.14. Schemat wzmacniacza z automatyczną regulacją wzmocnienia.
9
14.3. BADANIA
Przedmiotem badań proponuje się uczynić wzmacniacze najczęściej obecnie
stosowane : z tranzystorami bipolarnymi na wejściu - typu 709 i 741 oraz z tranzystorami unipolarnymi na wejściu - typu 740.
Badania będą miały na celu wyznaczenie niektórych podstawowych parametrów
statycznych i dynamicznych wzmacniaczy operacyjnych, a także wzmacniacza różnicowego oraz wzmacniacza z automatyczną regulacją wzmocnienia (ARW).
14.3.1. Przygotowanie wzmacniaczy operacyjnych do badań
Otrzymanie wiarygodnych wyników pomiarów podczas badań wzmacniaczy
operacyjnych wymaga należytego przygotowania wstępnego tych wzmacniaczy. Polega
ono przede wszystkim na zrównoważeniu i kompensacji częstotliwościowej.
Sposób równoważenia jest uzależniony od typu wzmacniacza i warunków układowych jego pracy, to znaczy od sposobu połączenia go
w trakcie wykonywania pomiarów. Sposoby równoważenia poszczególnych typów
wzmacniaczy operacyjnych, w zależności od ich zastosowania, są podawane w katalogach przez wytwórców, dlatego nie będą one przedmiotem naszych rozważań.
Kompensację częstotliwościową również należy przeprowadzić zgodnie z zaleceniami producenta.
14.3.2. Pomiar wzmocnienia napięciowego
Pomiary wzmocnienia napięciowego można przeprowadzić metodą stałoprądową lub zmiennoprądową przy odpowiednio małej częstotliwości
i małych amplitudach sygnału pobudzającego (odpowiadającej płaskiej części charakterystyki amplitudowo-częstotliwościowej). Ze względu na prostotę metody zmiennoprądowej ona właśnie zostanie omówiona w niniejszym punkcie.
Rys.14.15. Schemat układu pomiarowego do wyznaczania wzmocnienia
napięciowego wzmacniacza operacyjnego
Układ do pomiaru tą metodą przedstawiono na Rys.14.15. Zawiera on, oprócz
badanego wzmacniacza, generator pomiarowy małej częstotliwości G, dwa woltomierze
elektroniczne napięć zmiennych, elementy rezystancyjne (R1, R2, R3, R4) i pojemność C.
Woltomierze zastosowane w układzie powinny charakteryzować się dużą impedancją
wejściową.
Pomiar napięcia UWE o niewielkiej wartości nastręcza spore kłopoty. Dlatego
mierzy się napięcie U1 o znacznie większej wartości, woltomierzem V1. Umożliwia to
dzielnik napięcia R2, R3 o tak dobranych wartościach rezystancji R2 i R3, aby U1>>UWE.
Pojemność C redukuje szumy w zakresie wielkich częstotliwości. Przykładowe wartości
elementów mogą wynosić :
10
R1 = R4 = 20k , R2 = 99k , R3 = 1k , C = 470pF.
Pomiar przeprowadza się następująco : wzmacniacz polaryzuje się napięciem
zasilającym o wartościach znamionowych, następnie nastawia się napięcie wyjściowe z
generatora pomiarowego o częstotliwości kilku herców oraz amplitudzie zapewniającej
żądaną wartość napięcia wyjściowego. Po odczytaniu wskazań woltomierzy V1 i V2
wzmocnienie napięciowe wzmacniacza z otwartą pętlą oblicza się z zależności :
gdyż
14.3.3. Pomiary współczynnika tłumienia sygnału sumacyjnego
Współczynnik tłumienia sygnału sumacyjnego wzmacniacza operacyjnego o
wejściu symetrycznym można wyznaczyć na podstawie pomiarów wzmocnienia różnicowego KUR i wzmocnienia sumacyjnego KUS z zależności 14.4.
Wzmocnienie różnicowe i sumacyjne można mierzyć również metodą zmiennoprądową lub stałoprądową.
Częściej jednak współczynnik tłumienia sygnału sumacyjnego wyznacza się z
pomiarów bezpośrednich.
Przykładowy układ do pomiaru HS metodą zmiennoprądową przedstawiono na
Rys.14.16, przy czym wartości elementów powinny wynosić
np.: R1 = 100 , R2 = 100k .
Sygnał wyjściowy z generatora małej częstotliwości należy tak wyregulować,
aby przy częstotliwości kilku herców otrzymać ze wzmacniacza napięcie wyjściowe
rzędu pojedynczych woltów.
Rys.14.16. Schemat układu do bezpośredniego pomiaru współczynnika
tłumienia sygnału sumacyjnego wzmacniacza operacyjnego
metodą zmiennoprądową
Na podstawie wskazań woltomierzy i wartości rezystancji R1 i R2 wyznacza się
współczynnik tłumienia sygnału sumacyjnego
11
14.3.4. Pomiar napięcia wejściowego niezrównoważenia
Napięcie wejściowe niezrównoważenia wzmacniaczy operacyjnych można zmierzyć w układzie pomiarowym przedstawionym na Rys.14.17. Układ ten zawiera oprócz
wzmacniacza badanego wzmacniacz operacyjny pomocniczy, sieć rezystorów o odpowiednio dobranych rezystancjach
i woltomierz elektroniczny. Wartości rezystancji decydują o zależności, na podstawie
której oblicza się wartość napięcia niezrównoważenia. Jeżeli np.
R1 = 100 , a R2 = 10k , to wartość napięcia wejściowego niezrównoważenia (UWEN)
przy czym U - wartość napięcia zmierzonego na wyjściu wzmacniacza pomocniczego.
Wartość współczynnika 1/101 równa się odwrotności wzmocnienia napięciowego układu.
Rys.14.17. Schemat układu do pomiaru wejściowego napięcia
niezrównoważenia wzmacniaczy operacyjnych
14.3.5. Pomiar pasma przenoszenia
Pomiary charakterystyki amplitudowo-częstotliwościowej, umożliwiające wyznaczenie pasma przenoszenia, można przeprowadzić metodą opisaną w punkcie 14.3.2.
Należy wówczas pamiętać o utrzymaniu stałej wartości amplitudy napięcia wejściowego
oraz odpowiedniej regulacji częstotliwości sygnału.
14.3.6. Badanie wzmacniacza różnicowego
Metodyka badania wzmacniaczy napięciowych i odpowiednie układy pomiarowe
omówiono w punkcie 14.3.2 i punkcie 14.3.5. Wiadomości tam zawarte należy wykorzystać przy wykonywaniu zadań pomiarowych dotyczących wzmacniacza różnicowego.
14.3.7. Badanie wzmacniacza z automatyczną regulacją wzmocnienia
Wzmacniacz z automatyczną regulacją wzmocnienia (ARW) bada się w układzie
przedstawionym na Rys.14.18. Sygnał wejściowy wzmacniacza jest podawany z generatora napięć sinusoidalnych o regulowanej amplitudzie
i częstotliwości. Do pomiaru napięcia wejściowego służy woltomierz elektroniczny napięcia zmiennego V1, natomiast częstotliwość można określić bezpośrednio z podziałki
generatora lub ze wskazań miernika częstotliwości f albo też mierzyć metodą oscylo-
12
skopową. Na wyjściu wzmacniacza znajduje się woltomierz elektroniczny napięcia
zmiennego V2 i miernik zniekształceń.
Przebiegi obserwuje się na ekranie oscyloskopu, dołączając go do odpowiednich punktów pomiarowych. W układzie wyznacza się charakterystyki UWY = f (UWE), h = f (UWE)
przy różnych częstotliwościach napięcia wejściowego.
Rys.14.18. Schemat układu pomiarowego do badania wzmacniaczy z ARW
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

bvbzbx

2 Cards oauth2_google_e1804830-50f6-410f-8885-745c7a100970

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

Create flashcards