Uwagi do projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia

advertisement
Załącznik nr 1
Uwagi do projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia……………… 2011 r. w
sprawie sposobu stosowania i dokumentowania zastosowania przymusu bezpośredniego
oraz dokonywania oceny zasadności jego zastosowania
Przepisy ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz.U.
1994 Nr 111 poz. 535) mają zastosowanie m.in. w stosunku do osób z zaburzeniami
psychicznymi, która wykazuje inne zakłócenia czynności psychicznych, które zgodnie ze
stanem wiedzy medycznej zaliczane są do zaburzeń psychicznych, a osoba ta wymaga
świadczeń zdrowotnych … . Takie osoby są dość często hospitalizowane w oddziałach
anestezjologii i intensywnej terapii. Zaburzenia psychiczne są nieodłącznie związane z
chorym septycznym, chorym po urazie czaszkowo-mózgowym, niedotlenionym itd.
Zgodnie z zawartą w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia
psychicznego definicją poprzez przymus bezpośredni, bez wskazania środka przymusu
bezpośredniego, należy rozumieć m.in.: przymusowe zastosowanie leków (doraźne lub
przewidziane w planie postępowania leczniczego wprowadzenie leków do organizmu osoby –
bez jej zgody). Chorzy hospitalizowani na oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii dość
często wymagają planowego wprowadzenia leków do organizmu osoby – bez jej zgody np. w
celu zapewnienia prawidłowej wentylacji chorego czy w celu farmakologicznej ochrony
ośrodkowego układu nerwowego. Ustawowa definicja przymusu bezpośredniego nie wyłącza
takich sytuacji z konieczności niezwłocznego powiadomienia „kierownika podmiotu
leczniczego, jeżeli zlecającym jest lekarz tego podmiotu”. Wywiązywanie się z takiego
obowiązku w przypadku chorych hospitalizowanych na oddziale anestezjologii i intensywnej
terapii niejednokrotnie jest swego rodzaju absurdem. Przykładowo, wprowadzenie chorego po
urazie czaszkowo-mózgowym w stan śpiączki farmakologicznej (chory nieprzytomny, w CT
głowy: masywny obrzęk mózgu z licznymi ogniskami zatarcia struktury mózgu), a więc
wdrożenie jednego z elementów prawidłowego leczenia należałoby zgodnie z projektem
rozporządzenia niezwłocznie zgłaszać kierownikowi podmiotu leczniczego.
Naszym
zdaniem
narzucanie
takiego
obowiązku
w
przypadkach
chorych
hospitalizowanych na oddziałach anestezjologii i intensywnej terapii - w przeważającej ilości
przypadków - nie jest racjonalne i w żaden sposób nie służy ochronie chorych z zaburzeniami
psychicznymi. Co więcej „strach” przed kontrolą kierownika podmiotu leczniczego może w
skrajnych przypadkach doprowadzić do zaniechania prawidłowego leczenia. Dla zapewnienia
celów ustawy wystarczający jest obowiązek zawarty w § 4 projektu rozporządzenia:
„Zastosowanie każdego środka przymusu bezpośredniego podlega odnotowaniu w
indywidualnej i zbiorczej dokumentacji medycznej.”
W związku z powyższym wnosimy następującą uwagę.
Uwaga
Proponujemy zmianę treści § 9. poprzez dodanie dodatkowego ustępu (po ustępie 1) o
następującej treści:
„Obowiązek zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy lekarza oddziału
anestezjologii i intensywnej terapii w przypadku zastosowania środka przymusu
bezpośredniego w postaci przymusowego zastosowania leków.”
Download
Random flashcards
bvbzbx

2 Cards oauth2_google_e1804830-50f6-410f-8885-745c7a100970

Create flashcards