Charakterystyka Produktu Leczniczego 1. NAZWA PRODUKTU

advertisement
Charakterystyka Produktu Leczniczego
1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
SOLIAN, 100 mg, tabletki
SOLIAN, 200 mg, tabletki
SOLIAN, 400 mg, tabletki powlekane
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY SUBSTANCJI CZYNNEJ
1 tabletka 100 mg lub 200 mg Amisulpridum (amisulprydu).
1 tabletka powlekana zawiera 400 mg Amisulpridum (amisulprydu).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
tabletki
tabletki powlekane
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1. Wskazania do stosowania
Amisulpryd stosowany jest w leczeniu ostrej i przewlekłej schizofrenii z objawami pozytywnymi
(takimi jak: urojenia, omamy, zaburzenia myślenia) i (lub) objawami negatywnymi (takimi jak:
stępienie uczuć, wycofanie emocjonalne i socjalne), w tym także u chorych z przewagą objawów
negatywnych.
4.2. Dawkowanie i sposób podawania
-W ostrych zaburzeniach psychotycznych, zaleca się dawki doustne wynoszące od 400 do 800 mg na
dobę. W indywidualnych przypadkach dawkę można zwiększyć do 1200 mg na dobę. Nie zbadano w
wystarczającym stopniu bezpieczeństwa stosowania dawek ponad 1200 mg na dobę, zaleca się zatem,
aby nie podawać dawki leku większej niż 1200 mg na dobę. Dawkę należy dobierać w zależności od
indywidualnej reakcji pacjenta na lek.
-U chorych, u których występują jednocześnie objawy pozytywne i negatywne, dawki leku należy
ustalić tak, żeby uzyskać optymalną kontrolę objawów pozytywnych (400 do 800 mg na dobę).
-Leczenie podtrzymujące należy prowadzić najmniejszą skuteczną dawką produktu.
-U pacjentów charakteryzujących się przewagą objawów negatywnych, zaleca się podawanie leku
doustnie w dawkach od 50 do 300 mg na dobę. W każdym przypadku dawkę leku należy ustalać
indywidualnie.
-Amisulpryd należy podawać dwa razy na dobę w przypadku dawek powyżej 400 mg.
-Stosowanie u osób w podeszłym wieku: w tej grupie pacjentów amisulpryd należy stosować z
zachowaniem szczególnej ostrożności, z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia
tętniczego krwi lub nadmiernej sedacji.
-Stosowanie u dzieci: podawanie amisulprydu dzieciom przed okresem pokwitania jest
przeciwwskazane, gdyż nie ustalono dotychczas bezpieczeństwa stosowania leku w tej grupie
wiekowej.
-Stosowanie w niewydolności nerek: amisulpryd jest eliminowany z organizmu przez nerki. W
przypadku niewydolności nerek dawkę leku należy zmniejszyć do połowy u pacjentów, u których
1
klirens kreatyniny (CR CL ) mieści się w zakresie 30-60 ml/min oraz do jednej trzeciej dawki u
pacjentów, u których klirens kreatyniny (CR CL ) mieści się w zakresie 10-30 ml/min.
-Brak danych o chorych z ciężkim uszkodzeniem nerek (CR CL <10 ml/min), dlatego też nie należy
stosować leku u tych pacjentów (patrz punkt 4.4).
-Stosowanie w niewydolności wątroby: ponieważ lek nie podlega w istotnym stopniu przemianom
metabolicznym, nie ma konieczności modyfikowania dawki w przypadku zaburzenia czynności
wątroby.
4.3. Przeciwwskazania
- Nadwrażliwość na amisulpryd lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu.
- Stosowanie u pacjentów z nowotworami, których wzrost jest zależny od poziomu prolaktyny, np.
gruczolak przysadki typu prolactinoma, rak piersi.
- Guz chromochłonny nadnerczy.
- Stosowanie u dzieci w wieku poniżej 15 lat.
- Okres karmienia piersią.
- Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny <10 ml/min).
Leku nie należy stosować jednocześnie z sultoprydem, agonistami dopaminergicznymi oprócz
lewodopy (patrz punkt 4.5), z wyjątkiem pacjentów z chorobą Parkinsona.
4.4. Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Podobnie jak w przypadku stosowania innych neuroleptyków, możliwe jest wystąpienie złośliwego
zespołu neuroleptycznego z takimi objawami jak hipertermia, sztywność mięśni, zaburzenia czynności
autonomicznego układu nerwowego oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy. W
przypadku wystąpienia objawów zespołu należy przerwać podawanie amisulprydu.
Amisulpryd powoduje zależne od dawki wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Działanie to, które
może zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkich komorowych zaburzeń rytmu serca, takich jak torsades
de pointes, jest nasilone w przypadku współistniejącej bradykardii, hipokaliemii oraz w przypadku
wrodzonego lub nabytego wydłużonego odstępu QT (podczas jednoczesnego stosowania leków, które
powodują wydłużenie odstępu QT).
Jeśli stan kliniczny pacjenta na to pozwala, to przed zastosowaniem amisulprydu wskazane jest
upewnić się, czy nie występują jakiekolwiek czynniki, które mogą sprzyjać wystąpieniu tego typu
zaburzeń rytmu serca. Są to:
-bradykardia (poniżej 55 uderzeń serca na minutę),
-hipokaliemia,
-wrodzone wydłużenie odstępu QT,
-stosowane obecnie leki, które mogą powodować znaczną bradykardię (poniżej 55 uderzeń serca na
minutę), hipokaliemię, zwolnienie przewodzenia w mięśniu sercowym lub wydłużenie odstępu QT.
U pacjentów wymagających długotrwałego leczenia neuroleptykami, należy wykonać badanie EKG
jako część wstępnej oceny stanu klinicznego.
Amisulpryd jest wydalany z organizmu przez nerki. W przypadkach niewydolności nerek dawkę leku
należy zmniejszyć (patrz punkt 4.2).
Amisulpryd może obniżać próg drgawkowy, zatem pacjenci z padaczką w wywiadzie powinni być
uważnie obserwowani w czasie leczenia tym lekiem.
U pacjentów w podeszłym wieku amisulpryd, podobnie jak inne neuroleptyki, należy stosować ze
szczególną ostrożnością z uwagi na możliwość wystąpienia spadków ciśnienia tętniczego oraz
nadmiernego uspokojenia.
2
Podobnie jak w przypadku innych preparatów o działaniu antydopaminergicznym należy zachować
szczególną ostrożność w razie stosowania amisulprydu u pacjentów z chorobą Parkinsona, gdyż lek
ten może nasilać objawy choroby.
Amisulpryd może być stosowany tylko wówczas, gdy leczenie neuroleptykiem jest niezbędne.
Z powodu zawartości laktozy lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzoną galaktozemią,
zespołem złego wchłaniania glukozy lub galaktozy albo z niedoborem laktazy.
4.5. Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Skojarzenia leków przeciwwskazane
- Agoniści dopaminergiczni oprócz lewodopy (amantadyna, apomorfina, bromokryptyna,
kabergolina, entakapon, lizuryd, pergolid, pirybedyl, pramipeksol,
chinagolid, ropinirol, selegilina), z wyjątkiem pacjentów z chorobą Parkinsona.
Wzajemny antagonizm agonistów dopaminergicznych i neuroleptyków.
Nie należy stosować agonistów dopaminergicznych do leczenia zespołu pozapiramidowego
indukowanego przez neuroleptyki; należy zastosować lek przeciwcholinergiczny.
- Sultopryd (neuroleptyk z grupy benzamidów)
Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de
pointes.
Skojarzenia leków niewskazane
- Leki, które mogą powodować wystąpienie torsades de pointes: leki przeciwarytmiczne klasy Ia
(chinidyna, hydrochinidyna, dizopiramid) i leki przeciwarytmiczne klasy III (amiodaron, sotalol,
dofetylid, ibutylid), niektóre neuroleptyki (tiorydazyna, chlorpromazyna, lewomepromazyna,
trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol, droperydol) i inne leki,
takie jak: beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, mizolastyna,
winkamina podawana dożylnie, halofantryna, sparfloksacyna, gatyfloksacyna, moksyfloksacyna,
pentamidyna, spiramycyna podawana dożylnie.
Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de
pointes.
Jeżeli możliwe, należy przerwać podawanie innych leków niż stosowane w zakażeniach, które
mogą powodować wystąpienie torsades de pointes.
Jeżeli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania tych leków, to przed ich zastosowaniem należy
ocenić długość odstępu QT w zapisie EKG i regularnie monitorować odstęp QT w badaniu EKG
przez cały czas trwania leczenia.
- Alkohol
Alkohol nasila sedatywne działanie neuroleptyków. Może to wpływać na zdolność prowadzenia
pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.
Podczas leczenia amisulprydem należy unikać picia alkoholu i stosowania leków zawierających
alkohol.
- Lewodopa
Wzajemny antagonizm lewodopy i neuroleptyków.
U pacjentów z chorobą Parkinsona należy stosować minimalne skuteczne dawki zarówno
lewodopy jak i amisulprydu.
3
- Agoniści dopaminergiczni oprócz lewodopy (amantadyna, apomorfina, bromokryptyna,
kabergolina, entakapon, lizuryd, pergolid, pirybedyl, pramipeksol, chinagolid, ropinirol, selegilina)
u pacjentów z chorobą Parkinsona
Wzajemny antagonizm agonistów dopaminergicznych i neuroleptyków.
Agoniści dopaminergiczni mogą powodować wystąpienie lub nasilenie zaburzeń psychotycznych.
Gdy jest konieczne zastosowanie neuroleptyku u pacjentów z chorobą Parkinsona, leczonych
agonistami dopaminergicznymi, konieczne jest stopniowe zredukowanie dawek i w efekcie
przerwanie stosowania agonistów dopaminergicznych (nagłe odstawienie agonistów
dopaminergicznych może powodować ryzyko wystąpienia złośliwego zespołu neuroleptycznego).
Skojarzenia leków wymagające zachowania środków ostrożności
- Leki powodujące bradykardię (antagoniści kanału wapniowego powodujące bradykardię: diltiazem,
werapamil; leki β-adrenolitycznie (z wyjątkiem sotalolu - patrz Skojarzenia leków niewskazane);
klonidyna, guanfacyna, meflochina, glikozydy naparstnicy, inhibitory acetylocholinoesterazy:
donepezyl, rywastygmina, takryna, ambenonium, galantamina, pirydostygmina, neostygmina).
Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de
pointes.
Zaleca się kliniczne i elektrokardiograficzne (EKG) monitorowanie pacjenta.
- Leki zmniejszające stężenie potasu we krwi (leki moczopędne zmniejszające stężenie potasu we
krwi), środki przeczyszczające, amfoterycyna B (podawana dożylnie), glikokortykosteroidy,
tetrakozaktyd)
Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza torsades de
pointes.
Przed zastosowaniem amisulprydu należy wyrównać stężenie potasu we krwi. Zaleca się kliniczne
i elektrokardiograficzne (EKG) monitorowanie pacjenta i kontrolowanie stężenia elektrolitów we
krwi.
Skojarzenia leków, które należy wziąć pod uwagę
- Leki obniżające ciśnienie krwi:
Przeciwnadciśnieniowe działanie i zwiększone ryzyko ortostatycznego spadku ciśnienia (działanie
addytywne).
- Inne leki o hamującym działaniu na ośrodkowy układ nerwowy:
pochodne morfiny (leki przeciwbólowe, przeciwkaszlowe i stosowane w innych terapiach);
barbiturany, benzodiazepiny i inne leki anksjolityczne, leki nasenne, leki przeciwdepresyjne o
działaniu uspokajającym (amitryptylina, doksepina, mianseryna, mirtazapina, timipramina), leki
przeciwhistaminowe (antagoniści receptorów H 1 ) o działaniu uspokajającym; leki obniżające
ciśnienie krwi działające ośrodkowo, leki neuroleptyczne; inne: baklofen, talidomid, pizotifen.
Nasilenie hamującego działania na ośrodkowy układ nerwowy. Może to wpływać na zdolność
prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn.
- β-adrenolityki stosowane w niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol: rozszerzenie
naczyń i ryzyko wystąpienia niedociśnienia, szczególnie ortostatycznego spadku ciśnienia
(działanie addytywne)).
4.6. Ciąża i laktacja
4.6.1. Ciąża
4
W badaniach na zwierzętach nie wykazano teratogennego działania amisulprydu. Ze względu na brak
działania teratogennego u zwierząt, nie należy się spodziewać powstawania wad rozwojowych u
ludzi. Obecnie uważa się, że substancje, które powodują wady rozwojowe u ludzi, wykazują również
działanie teratogenne podczas dobrze prowadzonych badań na dwóch gatunkach zwierząt.
Aktualnie dostępne dane kliniczne są niewystarczające, żeby ocenić, czy amisulpryd powoduje
jakiekolwiek wady rozwojowe lub toksyczność u płodu podczas stosowania w ciąży.
Ze względu na środki ostrożności zaleca się unikać podawania leku podczas ciąży.
4.6.2. Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy amisulpryd wydzielany jest do mleka matki. Z tego względu nie zaleca się
stosowania leku w okresie karmienia piersią.
4.7. Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń
mechanicznych w ruchu
Należy poinformować kierowców i operatorów maszyn o ryzyku wystąpienia senności podczas
stosowania leku.
4.8. Działania niepożądane
Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego
Często występujące działania niepożądane:
- bezsenność, niepokój, pobudzenie;
- mogą wystąpić objawy pozapiramidowe (drżenie i wzmożone napięcie mięśniowe, zwiększenie
wydzielania śliny, akatyzja, hipokineza). Objawy te po stosowaniu podtrzymujących dawek leku
mają zazwyczaj umiarkowane nasilenie i są częściowo przemijające, bez przerywania podawania
amisulprydu, po zastosowaniu leku przeciw parkinsonizmowi.
Częstość występowania objawów pozapiramidowych zwiększa się wraz ze stosowaniem
większych dawek leku i jest bardzo mała w przypadku leczenia pacjentów z przeważającymi
negatywnymi objawami dawkami 50-300 mg/dobę.
Podczas badań klinicznych, u pacjentów leczonych amisulprydem, wykazano mniejszą częstość
objawów pozapiramidowych niż w przypadku zastosowania haloperydolu.
Rzadko występujące działania niepożądane:
- senność w ciągu dnia.
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane:
- może wystąpić ostra dystonia (spazmatyczny kręcz szyi, napady wejrzeniowe, szczękościsk),
która ustępuje bez przerywania leczenia amisulprydem po zastosowaniu antycholinergicznego
leku przeciw parkinsonizmowi;
- zwłaszcza po długotrwałym leczeniu mogą wystąpić późne dyskinezy charakteryzujące się
mimowolnymi ruchami przede wszystkim języka i (lub) mięśni twarzy. Podawanie
antycholinergicznych leków przeciw parkinsonizmowi jest w tych przypadkach nieskuteczne, a
nawet może powodować nasilenie objawów;
- napady drgawkowe;
- przypadki złośliwego zespołu neuroleptycznego (patrz punkt 4.4.).
Zaburzenia hormonalne i metaboliczne
Często występujące działania niepożądane:
5
-
-
zwiększenie stężenia prolaktyny w surowicy krwi. Jest to zjawisko przemijające, ustępujące po
zaprzestaniu stosowania produktu. Hiperprolaktynemia może powodować mlekotok, zatrzymanie
miesiączki, ginekomastię, obrzmienie piersi, zmniejszenie libido, impotencję, oziębłość płciową;
zwiększenie masy ciała.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Rzadko występujące działania niepożądane:
- zaparcia, nudności, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej.
Zaburzenia serca
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane:
- występowanie niedociśnienia i bradykardii;
- przypadki wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i bardzo rzadkie przypadki wystąpienia
torsades de pointes (patrz punkt 4.4.).
Zaburzenia wątroby
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane:
- opisywano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, szczególnie aminotransferaz.
Ogólne zaburzenia
Bardzo rzadko występujące działania niepożądane:
- reakcje alergiczne.
4.9. Przedawkowanie
Istnieje mało danych dotyczących przedawkowania amisulprydu. Opisywano nasilenie znanych
działań farmakologicznych leku, tzn. zawroty głowy, nadmierne uspokojenie, spadek ciśnienia krwi
oraz objawy pozapiramidowe, w cięższych zatruciach - śpiączkę.
W przypadku ostrego przedawkowania należy zawsze brać pod uwagę współdziałanie innych leków.
Amisulpryd nie jest eliminowany z organizmu drogą hemodializy. Dlatego też ta metoda leczenia nie
powinna być stosowana.
Nie istnieje swoista odtrutka na amisulpryd. Leczenie polega zatem na postępowaniu podtrzymującym
podstawowe czynności życiowe i ścisłym monitorowaniu najważniejszych ich parametrów, w tym
czynności serca (ryzyko wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG) przez odpowiednio długi okres.
W przypadku znacznego nasilenia objawów pozapiramidowych należy zastosować leki
antycholinergiczne.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
Kod ATC N 05 AL 05
Leki neuroleptyczne
Benzamidy
5.1. Właściwości farmakodynamiczne
Amisulpryd wiąże się wybiórczo z receptorami dopaminergicznymi podtypu D 2 i D 3 , do których
wykazuje duże powinowactwo. Nie wykazuje natomiast powinowactwa do receptorów podtypów D 1 ,
D4 i D5.
6
W przeciwieństwie do klasycznych, jak i nietypowych neuroleptyków, amisulpryd nie wykazuje
powinowactwa do receptorów serotoninowych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H 1 , ani
cholinergicznych.
Jak wykazano u zwierząt, amisulpryd w dużych dawkach silniej blokuje postsynaptyczne receptory
D 2 w strukturach układu limbicznego niż w prążkowiu. W przeciwieństwie do klasycznych
neuroleptyków amisulpryd nie powoduje katalepsji. W czasie dłuższego leczenia amisulprydem nie
występuje także nadwrażliwość receptorów dopaminergicznych D 2 . Lek stosowany w małych
dawkach preferencyjnie blokuje presynaptyczne receptory D 2 i D 3 , czego skutkiem jest uwalnianie
dopaminy i zjawisko „odhamowania”.
Wymienione powyżej nietypowe własności farmakologiczne mogą tłumaczyć przeciwpsychotyczne
działanie amisulprydu w większych dawkach poprzez blokowanie postsynaptycznych receptorów
dopaminergicznych i jego skuteczność w mniejszych dawkach, w przypadku negatywnych objawów,
poprzez blokowanie presynaptycznych receptorów dopaminergicznych.
Lek wywołuje niepożądane objawy pozapiramidowe, co może być związane z jego preferencyjną
aktywnością w układzie limbicznym.
W badaniach klinicznych prowadzonych u chorych na schizofrenię z ciężkimi zaostrzeniami choroby,
produkt Solian znacząco łagodził wtórne objawy negatywne, jak również objawy afektywne, takie jak
obniżenie nastroju i spowolnienie.
5.2. Właściwości farmakokinetyczne
Amisulpryd podany ludziom wykazuje dwa maksymalne poziomy wchłaniania: jeden następuje
szybko (około 1 godzinę po podaniu leku), drugi między trzecią a czwartą godziną. Stężenia leku w
surowicy wynoszą wtedy odpowiednio 39±3 i 54±4 ng/ml po podaniu 50 mg leku.
Objętość dystrybucji wynosi 5,8 l/kg, lek w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (16%),
brak danych o interakcjach z innymi lekami (przypuszcza się, że są mało prawdopodobne).
Całkowita dostępność biologiczna wynosi 48%. Amisulpryd tylko w niewielkim stopniu podlega
przemianom metabolicznym; zidentyfikowano dwa nieaktywne metabolity, stanowiące w przybliżeniu
4% podanej dawki leku. Lek nie ulega kumulacji w organizmie, a jego farmakokinetyka pozostaje nie
zmieniona po powtarzanym dawkowaniu. Okres półtrwania w fazie eliminacji amisulprydu wynosi
około 12 godzin po doustnym podaniu leku.
Amisulpryd jest wydalany przez nerki w postaci nie zmienionej. 50% dawki podanej dożylnie jest
wydalane z moczem, przy czym 90% tej ilości wydalane jest w ciągu pierwszych 24 godzin. Klirens
nerkowy wynosi 20 l/godz. lub 330 ml/min.
Posiłki bogate w węglowodany (zawierające 68% płynów) znacząco zmniejszają wartość AUC S , T max
i C max amisulprydu, natomiast żadne zmiany nie zostały zaobserwowane po posiłkach bogatych w
tłuszcze. Jednakże znaczenie tych obserwacji w rutynowym stosowaniu klinicznym nie jest znane.
Niewydolność wątroby
Ze względu na fakt, że lek podlega przemianom metabolicznym w niewielkim stopniu, nie jest
konieczne zmniejszanie dawki leku u pacjentów z niewydolnością wątroby.
Niewydolność nerek
Okres półtrwania w fazie eliminacji nie zmienia się u pacjentów z niewydolnością nerek, natomiast
klirens nerkowy zmniejsza się 2,5 do 3 razy. Wartość AUC dla amisulprydu w łagodnej
niewydolności nerek zwiększa się dwukrotnie i prawie dziesięciokrotnie w umiarkowanej
7
niewydolności nerek (patrz punkt 4.2.). Jednakże doświadczenie w tym zakresie jest ograniczone i
brak jest danych dla dawek większych od 50 mg.
Amisulpryd tylko w niewielkim stopniu można usunąć z organizmu drogą hemodializy.
Pacjenci w podeszłym wieku
Nieliczne dane farmakokinetyczne u osób powyżej 65 lat wykazują, że po zażyciu pojedynczej dawki
50 mg występuje zwiększenie o 10-30% wartości C max , T 1/2 i AUC. Brak danych dla dawek
powtarzanych.
5.3. Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksyczne działanie amisulprydu wynika głównie z jego farmakologicznego działania. Badania
toksyczności po powtórnym podaniu leku nie wykazały zaburzeń czynności organów.
Substancja nie wywiera działania teratogennego ani genotoksycznego.
W badaniach dotyczących powstawania nowotworów stwierdzono występowanie guzów
hormonozależnych u gryzoni. Wyniki tych badań nie znajdują klinicznego odniesienia dla ludzi.
U zwierząt obserwowano zmniejszenie płodności związane z farmakologicznymi właściwościami
produktu (działanie związane z wydzielaniem prolaktyny).
6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE
6.1. Wykaz substancji pomocniczych
Tabletki 100 mg: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, celuloza
mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian.
Tabletki 200 mg: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, celuloza
mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian.
Tabletki powlekane 400 mg: karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), laktoza jednowodna, celuloza
mikrokrystaliczna, hypromeloza, magnezu stearynian;
Skład otoczki: hypromeloza, celuloza mikrokrystaliczna, makrogolu 40 stearynian, tytanu dwutlenek
(E171).
6.2. Niezgodności farmaceutyczne
Nieznane.
6.3. Okres trwałości
3 lata
6.4. Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania
Bez specjalnych wymagań.
6.5. Rodzaj i zawartość opakowania
Blistry Al/PVC pakowane w tekturowe pudełko.
Tabletki 200 mg po 30 i 90 tabletek.
Tabletki 100 mg i tabletki powlekane 400 mg po 30 tabletek.
6.6. Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego do stosowania i usuwania jego
pozostałości
Brak specjalnych zaleceń.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU
8
Sanofi-Aventis France
1-13 boulevard Romain Rolland
75 014 Paryż
Francja
8. NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
tabletki 100 mg: Pozwolenie nr 8408,
tabletki 200 mg: Pozwolenie nr 8409,
tabletki powlekane 400 mg: Pozwolenie nr 8410
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
ORAZ DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
tabletki 100 mg: 10.11.2000, 01.10.2005, 13.10.2006
tabletki 200 mg: 10.11.2000, 26.09.2005, 12.10.2006
tabletki powlekane 400 mg: 10.11.2000, 26.09.2005, 04.10.2006
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO
05.02.2008
9
Download
Random flashcards
123

2 Cards oauth2_google_0a87d737-559d-4799-9194-d76e8d2e5390

ALICJA

4 Cards oauth2_google_3d22cb2e-d639-45de-a1f9-1584cfd7eea2

Motywacja w zzl

3 Cards ypy

66+6+6+

2 Cards basiek49

słowka

2 Cards kksenia.kot1997

Create flashcards