Pociąg
szpitalny
Wojna była pierwszą okazją
do ratowania życia ludzkiego
przez przewożenie chorych
i rannych żołnierzy
pociągiem na tyły.
Kolej
powiększa skalę wojny
Sześć lat później wybuchła wojna secesyjna, w której naprzeciw siebie
stanęła amerykańska Północ, czyli unioniści i amerykańskie Południe, czyli
konfederaci. Kwestią sporną było niewolnictwo, a kolej odgrywała w tej
wojnie znaczącą rolę od samego jej początku.
W 1859 roku pechowy afroamerykański bagażowy Heyward Shepherd
został zabity, kiedy wyszedł na peron w Harper’s Ferry w stanie Wirginia,
gdy nadjeżdżał ekspres z Baltimore do Ohio. Shephard miał pecha, bo
natknął się na grupę napastników dowodzonych przez abolicjonistę Johna
Browna (w jego bandzie było kilku Afroamerykanów) i oberwał kulkę.
Brown planował zdobyć miejscowy arsenał i uzbroić zbuntowanych niewolników. Tymczasem wszczęto alarm i pułkownik Robert E. Lee posłał do
miasteczka osiemdziesięciu sześciu marines, którzy
Nic się nie dzieje,
pojmali i powiesili Browna.
dopóki wszystko się porusza.
Przez całą wojnę secesyjną, od 1861 do 1865 roku
Motto korpusu transportowego US Army
linia Baltimore–Ohio znajdowała się na linii ognia
pomiędzy Południem a Północą, przy czym unioniści próbowali jej bronić, a konfederaci – zniszczyć. Południe było w gorszej
sytuacji, ponieważ dysponowało tylko 14 484 km torów (na Północy było
35 406 km torów) o różnym rozstawie, co wymagało czasochłonnego przesiadania się z jednego pociągu do drugiego. Mimo to konfederaci szybko
96
50 na j s ły n n i e js z y ch l i n i i k ol e j o w y c h w hist o r ii
nauczyli się korzystać z kolei do dowozu swoich żołnierzy na miejsce walk. W lipcu 1861 roku, kiedy generał
unionistów Irvin McDowell wysłał 35 000 żołnierzy
w kierunku Manassas w Wirginii z zadaniem przejęcia
linii kolejowej, generał konfederatów Pierre G.T. Beauregard stanął naprzeciw nich z 23 000 żołnierzy.
Szala zwycięstwa przechyliła się na stronę konfederatów, kiedy koleją dotarło na miejsce kolejnych 10 tysięcy
żołnierzy. Generał konfederatów „Stonewall” Jackson
wiedział, jakie strategiczne znaczenie mają lokomotywy
i stacje kolejowe i dlatego w maju 1861 roku zniszczył na
placu manewrowym w Martinsburgu ponad czterdzieści
lokomotyw obsługujących linię Baltimore–Ohio. W tym
samym czasie „Jeb” Stuart zajął stacje kolejowe i telegrafy,
wysyłając mylące wiadomości przed podpaleniem
budynków stacyjnych. Obie strony używały w konflikcie
specjalnej artylerii montowanej na platformach kolejowych, a w ostatecznej batalii o Georgię i Wirginię generałowie unii Grant i Sherman wykorzystywali linie kolejowe. Na początku wojny secesyjnej przesunięcie armii
o 20 mil (32 km) zajmowało cały dzień; teraz tylko
godzinę. Koleje poszerzały skalę wojny.
K olej
pod specjalnym
nadzorem

Kiedy wybuchła wojna secesyjna,
prezydent Lincoln oddał koleje
i telegrafy pod kontrolę rządu. Dyrektor
naczelny linii kolejowej Erie, C. Callum
otrzymał stopień generała brygady
i był odpowiedzialny za kolej
(w 1862 roku), natomiast główny
inżynier kolei filadelfijskiej Herman
Haupt miał zajmować się konserwacją
i naprawą infrastruktury kolejowej.
Liczni obserwatorzy przypisywali
później sukces wojsk Północy
odpowiedniemu zarządzaniu kolejami.
Pamiętali o tym także wojskowi
w XX wieku. Ilekroć wybuchała jakaś
wojna, rządy natychmiast przejmowały
kontrolę nad koleją.
Strategiczne
tory
Amerykańskie linie kolejowe,
takie jak ta w Tennessee,
rozszerzały skalę konfliktu
w czasie wojny secesyjnej.
Wielka Krymska Cen traln a Lin ia Kolejowa
97
Download

Sześć lat później wybuchła wojna secesyjna, w której - Alma