z zagadnień dramatu

advertisement
Z ZAGADNIEŃ DRAMATU
Bibliografia ogólna:
W. Baluch, M. Sugiera, J. Zając, Dyskurs, postać i płeć w dramacie, Kraków 2002 (wybrane
rozdziały).
Dobrze skrojony brutalizm [dyskusja o nowej dramaturgii], „Didaskalia” nr 39, grudzień
2000.
L. Eustachiewicz, Dramaturgia współczesna 1945-1980, Warszawa 1985.
E. Fischer-Lichte, Estetyka performatywności, tłum. M. Borowski, M. Sugiera, Kraków 2008.
E. Fischer-Lichte, Przedstawienia kulturowe, „Didaskalia” nr 101, luty 2011.
J. Kelera, Dramaturgia groteski, w tenże: Panorama dramatu. Studia i szkice, Wrocław 1989.
J. Kelera, Język świadomości nowej dramaturgii, w: tenże, Kpiarze i moraliści. Szkice
o nowej polskiej dramaturgii, Kraków 1986.
A. Krajewska, Dramat i teatr absurdu w Polsce, Poznań 1996.
A. Krajewska, Dramatyczna teoria literatury. Zarys problematyki, Poznań 2009.
H.-T. Lehmann, Teatr postdramatyczny, Kraków 2004.
P. Pavis, Słownik terminów teatralnych (dowolne wyd.)
S. Rzęsikowski, Czy wszystko jest błazeństwem? Szkice o współczesnej dramaturgii, Łódź
1993.
G. Sinko, Kryzys języka w dramacie współczesnym. Rzeczywistość czy złudzenie, Wrocław
1977.
I. Sławińska, Czytanie dramatu (1. Akcja, sytuacja, zdarzenie dramatyczne, 2. Struktura
postaci), w: tejże, Odczytywanie dramatu, Warszawa 1988, s. 7-25.
Słownik dramatu nowoczesnego i najnowszego, red. J.-P. Sarrazac, współpr. C. Naugrette,
tłum. M. Borowski, M. Sugiera, Kraków 2007.
L. Sokół, Historia i współczesność groteski, „Dialog” 1970, nr 8.
T. Terlecki, Polski dramat awangardowy, „Dialog” 1993, nr 4.
S. Treugutt, Dramat współczesny wobec współczesnego teatru, „Dialog” 1972 nr 1, także
w: tegoż, Pożegnanie teatru, Warszawa 2001.
1
S. Treugutt, Autor i teatr, w: tenże: Pożegnanie teatru, Warszawa 2001.
A. Ubersfeld, Czytanie teatru I, Warszawa 2002.
Witold GOMBROWICZ
J. Błoński, Gombrowicz jako tragediopisarz, „Dialog” 1990, nr 2.
G. Goldman, Teatr Gombrowicza, w: Gombrowicz i krytycy, oprac. Z. Łapiński, Kraków
1984, s. 145-163.
J. Jarzębski, Natura i teatr : 16 tekstów o Gombrowiczu, Kraków 2007.
J. Majcherek, Gombrowicz a teatr, „Pamiętnik Teatralny” 1983, nr 22.
Z. Majchrowski, Gombrowicz i cień wieszcza oraz inne eseje o dramacie i teatrze, Gdańsk
1995.
M. P. Markowski, Czarny nurt. Gombrowicz, świat, literatura, Kraków 2004.
T. Nyczek, W teatrze Gombrowicza, „Miesięcznik Literacki” 1972, nr 3.
M. Piwińska, Legenda romantyczna i szydercy, Warszawa 1973, s. 264-268.
H. Schmidt, Struktura semantyczna trzech dramatów Witolda Gombrowicza, „Ruch
Literacki” 1984, nr 4.
W. Tarnowski, Od Gombrowicza do Mackiewicza, Londyn 1980.
Witold Gombrowicz nasz współczesny : materiały międzynarodowej konferencji naukowej
w stulecie urodzin pisarza. Uniwersytet Jagielloński - Kraków, 22-27 marca 2004,
red. J. Jarzębski, Kraków 2010 (wybrane rozdziały).
K. Wolicki, Gombrowicz, „Odra” 1972, nr 1.
SŁAWOMIR MROŻEK
J. Błoński, Wszystkie sztuki Mrożka, Kraków 1995.
M. Esslin, Mrożek, Beckett i teatr absurdu, „NaGłos” 1991, nr 3, s. 209-217.
M. Fik, Mrożek zmieniony oraz Co to znaczy Mrożek?, w: Sezony teatralne. Szkice, Kraków
1974.
J. Kelera, Krótki przewodnik po Mrożku, „Odra” 1990, nr 6.
J. Kelera, Mrożek, dowcip wyobraźni logicznej oraz Mrożek na etapie syntezy, w: Kpiarze
i moraliści. Szkice o nowej polskiej dramaturgii, Kraków 1986.
2
M. Masłowski, Sławomir Mrożek. Teatr absurdu czy absurd w teatrze, „Przegląd
Humanistyczny” 1989, nr 7.
T. Nyczek, Obrona tradycji, „Zeszyty Literackie” 1987, nr 17, także w: tenże, Emigranci,
Kraków 1988.
M. Piwińska, Legenda romantyczna i szydercy, Warszawa 1973, s. 367-403.
E. Sidoruk, Antropologia i groteska w dziełach Sławomira Mrożka, Białystok 1995.
H. Stephan, Mrożek, Kraków 1996.
M. Sugiera, Dramaturgia Sławomira Mrożka, Kraków 1996.
A. Werner, Racjonalistyczna groteska, w: tenże, Polskie, arcypolskie, Londyn 1987.
K. Wolicki, W poszukiwaniu miary. Twórczość dramatopisarska Sławomira Mrożka,
„Pamiętnik Teatralny” 1975, z. 1, także nadbitka 1975.
Tadeusz RÓŻEWICZ
K. Braun, Języki teatru [Rozmowy z T. Różewiczem], Wrocław 1989.
M. Dąbrowski, Teatr Różewicza - opisanie formy, „Miesięcznik Literacki” 1971, nr 3.
T. Drewnowski, Walka o oddech. O pisarstwie Tadeusza Różewicza, Warszawa 1990.
Także Laboratorium Różewicza - bez sceny, „Dialog” 1988, nr 7; Różewicz: stare i nowe
dekoracje, „Dialog” 1988, nr 9; Inny Różewicz, „Dialog” 1988, nr 11/12.
M. Fik, Teatr Różewicza, „Pamiętnik Teatralny” 1974, nr 1.
S. Gębala, Teatr Różewicza, Wrocław 1978.
J. Kelera, Od „Kartoteki” do „Pułapki”, „Dialog” 1987, nr 4,5. Także: Wstęp,
w: T. Różewicz „Teatr”, t. I, Kraków 1988.
J. Kelera, Leżący pod ścianą, w: Kpiarze i moraliści. Szkice o nowej polskiej dramaturgii,
Kraków 1986.
J. Kelera, O poetyckiej strukturze dramatów Różewicza, „Dialog” 1991, nr 10.
[A. Kijowski], Antyteatr Różewicza, „Twórczość” 1966, nr 12.
J. Kłossowicz, Różewicz i Beckett, „Dialog” 1972, nr 7.
3
Z. Majchrowski, Różewicz, Wrocław 2002.
G. Niziołek, Ciało i słowo. Szkice o teatrze Tadeusza Różewicza, Kraków 2004.
„Notatnik Teatralny” 1991, nr 2, (numer monograficzny).
M. Piwińska, Różewicz albo technika collage’u, „Dialog” 1963, nr 9.
M. Piwińska, Różewicz, romantyzm, awangarda, „Dialog” 1969, nr 7.
M. Piwińska, Legenda romantyczna i szydercy, s. 377-366.
C. Rowiński, Nowy Różewicz czyli granice dramatu, „Dialog” 1964, nr 7.
K. Wolicki, Tadeusza Różewicza droga na scenę, w: tenże, Wszystko jedno co o 1930,
Warszawa 1969.
„Teatr” 1986, nr 11 (numer monograficzny).
Wokół dramaturgii otwartej (Rozmowa K. Puzyny i T. Różewicza), „Dialog” 1969, nr 9.
Także w: Przeciw konwencjom. Antologia, oprac. M. Fik, Warszawa 1994.
Zbigniew HERBERT
M. Baranowska, Radio jako osoba dramatu, „Pamiętnik Teatralny” 1973, z. 3-4.
S. Bardijewska, Nagie słowo. Rzecz o słuchowisku, Warszawa 2001.
J. Ciechowicz, Herbert teatralny, „Topos” 2002, nr 4-5.
M. Dziewulska, Ćwiczenia warsztatowe, w: tejże, Poznawanie Herberta, wybór i wstęp
A. Franaszek, Kraków 2000.
T. S. Eliot, Poezja i dramat, tłum. H. Pręczkowska, w: tenże, Szkice literackie, wybór
W. Chwalewik, Warszawa 1963 (lub w: „Dialog” 1957, nr 12).
H. Filipowicz, Szklane oczy Hery. Reinterpretacja sztuk Zbigniewa Herberta, „Teksty
Drugie” 2000, nr 3.
Ch. Fry, Dlaczego pisze wierszem, tłum. A. Trzeciakowska, „Dialog” 1956, nr 7.
Z. Jarosiński, Dramaty Herberta, „Tygodnik Kulturalny” 1971, nr 2.
W. Kajak, Lalek czyli Każdy, „Gazeta Wyborcza” (dodatek „Gazeta Regionalna”) 1997, nr 59.
A. Kaliszewski, Teatr Pana Cogito, „Poezja” 1988, nr 1.
J. Kopciński, Nasłuchiwanie. Sztuki na głosy Zbigniewa Herberta, Warszawa 2008.
T. Kornaś, Dwa razy starość, „Echo Krakowa” 1995, nr 23.
A. Kijowski, Próby czytane: bohater Herberta, „Dialog” 1972, nr 11.
A. Krajewska, Teatralna persona, czyli Herberta poetyka sceny, w tejże: Dramat i teatr
absurdu w Polsce, Poznań 1996.
K. Latawiec, Dramat poetycki po 1956 roku, Kraków 2007.
J. Łukasiewicz, Herbert, Wrocław 2001.
J. Majcherek, Słuchanie teatru, „Teatr” 1985, nr 8.
J. Maciejewski, Herbert w słuchowiskach radiowych, „Literatura” 1973, nr 26.
B. Mamoń, Okrucieństwo z premedytacją, „Tygodnik Powszechny” 1958, nr 31.
J. Marczyński, Konstrukcja dramatów Zbigniewa Herberta, „Przegląd Humanistyczny” 1974,
z. 5.
4
J. Mayen, Radio a literatura, Warszawa 1965.
E. Morawiec, Kronika oblężonego miasta, w: tejże, Seans pamięci, Kraków 1996.
M. Piwińska, Zbigniew Herbert i jego dramaty, „Dialog” 1963, nr 8.
M. Prussak, Dramat poetycki, hasło w: Słownik literatury polskiej XX wieku, Wrocław 1993
M. Ruda, „Pan Cogito” i „Lalek” w Jeleniej Górze, „Literatura” 1975, nr 44.
K. Ruta-Rutkowska, Poetyka dysonansu w dramatach Herberta, w: Herbert. Poetyka,
wartości, konteksty, red. E. Czaplejewicz, W. Sadowski, Warszawa 2002.
J. Sieradzki, Smak magdalenki, „Polityka” 1997, nr 18.
M. Szpakowska, Kuszenie Sokratesa, „Twórczość” 1971, nr 1.
B. Wojdowski, Jaskinia filozofów (list do reżysera), „Współczesność” 1961, nr 4.
Z. Zapasiewicz, Mój Herbert, „Teatr” 1998, nr 9.
CXXIII. SPOSOBY KONSTRUKCJI BOHATERA
NA PRZYKŁADZIE ŚLUBU GOMBROWICZA,
KARTOTEKI I PUŁAPKI RÓŻEWICZA, TANGA MROŻKA, NOCY HELVERA
VILLQISTA, ODPOCZYWANIA PASSINIEGO
Utwory:
Ślub Gombrowicza, w: W. Gombrowicz, Trans-Atlantyk. Ślub, wstęp J. Wittlinz
z komentarzami autora, Paryż 1953, przedr. (bez zdjętego przez cenzurę Wstępu), Warszawa
1957, także w: W. Gombrowicz, Dzieła, t. 6, Dramaty, Kraków 1988 (i wyd. następne); oraz
w: Polski dramat emigracyjny 1939-1969, Poznań 1993.
Kartoteka Różewicza, „Dialog” 1960, nr 2, także w: T. Różewicz Kartoteka. Zielona Róża,
Warszawa 1961, nast. kilkanaście wydań utworu; Kartoteka i Kartoteka rozrzucona, Kraków
1997.
Pułapka Różewicza, „Dialog” 1982, nr 2, także w: T. Różewicz Teatr, t. 2, Kraków 1988
(i wyd. następne).
Tango Mrożka, „Dialog” 1964, nr 11, także w: S. Mrożek Utwory sceniczne, t. II, Kraków
1973 (i wyd. następne).
Noc Helvera Villqista, „Dialog” 2000, nr 3.
5
Odpoczywanie Passiniego, „Dialog” 2009, nr 2.
Opracowania:
Ślub
J. Błoński, „Ślub” jako tragedia psychoanalityczna, w: tenże, Forma, śmiech i rzeczy
ostateczne. Studia o Gombrowiczu, Kraków 1994.
M. Bukowska-Schielmann, „Ja sztuka (...) jestem jak sen”. O „Ślubie” W. Gombrowicza,
„Pamiętnik Literacki” 1992, z. 2.
A. Falkiewicz, Problematyka „Ślubu”, „Dialog” 1959, nr 2.
S. Gębala, Arcydramat Gombrowicza, w: Dramat polski XIX i XX wieku. Interpretacje
i analizy, Lublin 1987.
M. Głowiński, Komentarze do „Ślubu”, „Dialog” 1975, nr 11, także w: Gombrowicz
i krytycy, wybór i oprac. Z. Łapiński, Kraków 1984.
B. Guczalska, „Ślub”, czyli teatr Jerzego Jarockiego, „Dialog” 1997, nr 10.
B. Guczalska, Jerzy Jarocki, artysta teatru, Kraków 1999 (rozdz. o Ślubie).
J. Jarocki, Potyczki o „Ślub”, „Dialog” 1991, nr 2.
J. Kopciński, Pijaństwo króla Henryka, „Teatr” 1998 nr 6, także w: tenże, Którędy
do wyjścia? , Warszawa 2002.
J. Kott, Rodzina Mrożka, „Dialog” 1965, nr 4.
Z. Malic, „Ślub” Gombrowicza, „Dialog” 1966, nr 5.
J. Margoński, Od rytuału ku teatrowi. O „Ślubie” Gombrowicza, „Ruch Literacki” 1986, z. 4.
E. Morawiec, „Ślub” „niższej rangi”, „Didaskalia” nr 24, kwiecień 1998.
H. Schmidt, „Nagi palec”. (Teatralizacja przedmiotów w „Ślubie” Witolda Gombrowicza),
„Pamiętnik Literacki” 1989, z. 4.
S. Treugutt, Zbyt dobry teatr. Po premierze „Ślubu” kilka refleksji, „Kultura” 1974 nr 19,
także w: tenże, Pożegnanie teatru, Warszawa 2001.
K. Zaleski, „Ślub” Witolda Gombrowicza. (Uwagi inscenizacyjne), w: Gombrowicz i krytycy,
wybór i oprac. Z. Łapiński, Kraków 1984.
Kartoteka
6
T. Drewnowski, Otwarcie: polska „la bataille” d’Hernani, w: tenże, Walka o oddech.
O pisarstwie Tadeusza Różewicza, Warszawa 1990.
S. Gębala, „Kartoteka” po dwudziestu latach, „Polonistyka” 1979, nr 4.
J. Kelera, To co najważniejsze albo w 15 lat po „Kartotece”, „Odra” 1973, nr 11.
J. Kopciński, Każdy musi to przejść. O „Kartotece” Różewicza po czterdziestu latach, „Teatr”
1999 nr 7-9, także w: tenże, Którędy do wyjścia?, Warszawa 2002.
T. Kostkiewiczowa, „Kartoteka” T. Różewicza, w: Dramat i teatr, Warszawa 1967 oraz w:
A. Okopień-Sławińska, Czytamy utwory współczesne: analizy, Warszawa 1967.
J. Kott, Bardzo polska kartoteka, „Dialog” 1960, nr 5, także w: tenże, Miarka za miarką,
Warszawa 1962.
M. Napiontkowa, Prapremiera „Kartoteki”, w: Przeciw konwencjom. Antologia, oprac.
M. Fik, Warszawa 1994.
D. Ratajczakowa, „Kartoteka” czyli problem dzieła otwartego, „Nurt” 1977, nr 2; [Kartoteka
czytana poprzez fraktale]; „Do piachu” – sukces dramatu, klęska tragedii, „Dialog” 2005, nr
3.
T. Różewicz i K. Braun, Kartoteka, w: K. Braun, Języki teatru. Rozmowy o dramacie, teatrze
i innych sprawach, Wrocław 1989.
S. Treugutt, Różewicz mojego czasu, „Teatr” 1986 nr 11, także w: tenże, Pożegnanie teatru,
Warszawa 2001.
S. Treugutt, Słowo przed emisją „Kartoteki”, „Dialog” 1991, nr 10.
Pułapka
E. Baniewicz, Czarna ściana, „Twórczość” 1991, nr 2, także w: tejże, Lata tłuste czy chude,
Warszawa 2000.
T. Drewnowski, Dialogi z Kafką, w: tenże, Walka o oddech. O pisarstwie Tadeusza
Różewicza, Warszawa 1990.
M. Dzieduszycka, Dwie wizje „Pułapki”, „Dialog” 1984, nr 6.
J. Majcherek, Różewicz i „Pułapka”, „Dialog” 1983, nr 7.
„Notatnik Teatralny” 1993, nr 5 (rozdz. III: Pułapka).
T. Różewicz, K. Braun, Pułapka, w: K. Braun, Języki teatru. Rozmowy o dramacie, teatrze
i innych sprawach, Wrocław 1989.
7
Tango Mrożka
J. Błoński, Tango i dramaturgia modeli, „Dialog” 1980, nr 7.
J. Kelera, Kpiarze i moraliści, Kraków 1966, s. 183-193.
J. Kopciński, Upić się, ale jak? „Tango” Sławomira Mrożka współcześnie, „Teatr” 1997 nr 78 oraz Niedowiarkowi w odpowiedzi. Spór o „Tango”, „Teatr” 1998, nr 3; oba teksty także
w: tegoż, Którędy do wyjścia?, Warszawa 2002.
J. Kott, Rodzina Mrożka, „Dialog” 1965, nr 4. Także w: tenże, Aloes, Warszawa 1966 i wyd.
nast.
S. Treugutt, „Tango” czyli o potrzebie ładu i harmonii w: tenże, Pożegnanie teatru,
Warszawa 2001.
Noc Helvera Villqista
P. Gruszczyński, Preparaty, „Dialog” 2000, nr 11.
B. Guczalska, Dobrze (i źle) skrojone, „Didaskalia” nr 45, październik 2001.
„Ruch Teatralny” 2000, nr 7 i 8 (przegląd recenzji po premierach w Warszawie i Poznaniu);
także na wortalu – e-teatr: archiwum wirtualne, baza realizacji.
Odpoczywanie Passiniego
- spis recenzji na wortalu e-teatr.pl – przy zapisie dokumentacyjnym premiery.
CXXIV. ODMIANY SYTUACJI DRAMATYCZNEJ W NIEMCACH
KRUCZKOWSKIEGO, ŚLUBIE GOMBROWICZA, EMIGRANTACH MROŻKA,
PRÓBACH SCHAEFFERA, WYPRAWACH KRZYŻOWYCH BIAŁOSZEWSKIEGO
I OFIERZE VILGEFORTIS TOMASZUKA
Utwory:
Ślub Gombrowicza (patrz. wyżej)
Emigranci Mrożka, „Dialog” 1974, nr 8, także w: tenże, Utwory sceniczne nowe, Kraków
1975.
Próby Schaeffera, „Notatnik Teatralny” nr 3, wiosna 1992, także w: tenże, Utwory
sceniczne, Salzburg 1992.
8
Wyprawy krzyżowe Białoszewskiego w: M. Białoszewski, Teatr Osobny 1955-1963, wstęp
A. Sandauer, Warszawa 1971, także: M. Białoszewski Utwory zebrane, t. 2, Warszawa 1988.
Ofiara Vilgefortis Tomaszuka, „Dialog” 2001.
Opracowania:
Niemcy
Z. Greń, Dramaturgia Leona Kruczkowskiego, w: Z problemów literatury polskiej XX wieku.
Literatura Polski Ludowej, Warszawa 1965.
T. Sivert, „Niemcy” Leona Kruczkowskiego, Warszawa 1967.
R. Szydłowski, Dramaturgia Leona Kruczkowskiego, Kraków 1972.
K. Wolicki, Dylemat Kruczkowskiego, „Dialog” 1962, nr 12, także w tenże: Wszystko jedno
co o 19.30, Warszawa 1969.
Emigranci
S. Gębala, Mrożka „Kordian i cham”, „Dialog” 1977, nr 8.
[A. Kijowski] Dedal, Sofizmaty o wolności, „Twórczość” 1976, nr 3.
S. Rzęsikowski, Czy wszystko jest błazeństwem? Szkice o współczesnej dramaturgii, Łódź
1993, s. 48-67.
K. Stypułkowska, Jak to czytają Francuzi, „Dialog” 1975, nr 4.
Wyprawy krzyżowe
J. Kopciński, Gramatyka mistyka. Wprowadzenie w teatralną osobność Mirona
Białoszewskiego, Warszawa 1998 (rozdz. Pani historia, pani rzeczywistość – tu bibliografia).
Ofiara Vilgefortis
- spis recenzji na wortalu e-teatr.pl – przy zapisie dokumentacyjnym premiery.
CXXV. TRADYCJA I PARODIA
NA PRZYKŁADZIE ZIELONEJ GĘSI
I PORFIRIONA OSIEŁKA GAŁCZYŃSKIEGO,
ŚMIERCI PORUCZNIKA MROŻKA, OPERETKI GOMBROWICZA,
OSMĘDEUSZY BIAŁOSZEWSKIEGO
Utwory:
9
Zielona gęś, w: K.I. Gałczyński, Dzieła, t. 3, Kraków 1958. Także Teatrzyk Zielona Gęś
przedstawia, posłowie J.S. Kopczewski, Warszawa 1984.
Śmierć porucznika S. Mrożka, „Dialog” 1963, nr 5, także w: tenże, Utwory sceniczne,
Kraków 1963.
Operetka, w: W. Gombrowicz, Teatr, Paryż 1971. Także w: W. Gombrowicz, Dzieła, t. 6:
Dramaty, Kraków 1988.
Osmędeusze, w: M. Białoszewski, Teatr Osobny 1955-1963, wstęp A. Sandauer, Warszawa
1971, także: M. Białoszewski Utwory zebrane, t. 2, Warszawa 1988.
Opracowania:
Zielona Gęś
A. Drawicz, Konstanty Ildefons Gałczyński, Warszawa 1968, s. 155-161 (Zielona Gęś).
W. Kubacki, Po tropach groteski i absurdu, „Życie Literackie” 1978, nr 18.
M. Piwińska, Między tradycją a socjalizmem, w: tejże, Legenda romantyczna
Warszawa 1973.
szydercy,
W. P. Szymański, O najmniejszym teatrze świata czyli o teatrze wyobraźni, „Tygodnik
Powszechny” 1955, nr 57.
A. Wirth, Teatr Gałczyńskiego, w: tenże, Siedem prób, Warszawa 1962.
M. Wyka, Wstęp do: K.I. Gałczyński, Wybór poezji, wyd. 5, Wrocław 1982, BN, s. I, nr 189.
M. Wyka, „Zielona Gęś” po latach, „Dialog” 1968, nr 10.
Śmierć porucznika
J. Kelera, Kpiarze i moraliści. Szkice o nowej polskiej dramatuegii, Kraków 1986 s. 111-114.
M. Kostaszczuk, Sprawy porucznika Oralona ciąg dalszy, „Rocznik Towarzystwa
Literackiego im. A. Mickiewicza”, Wrocław 1988, s. 103-108.
H. Vogler, Kpiarz w krainie wieszczów, „Kultura” 1964, nr 5.
Operetka Gombrowicza
J. Błoński, Historia i operetka, „Dialog” 1971, nr 6, także w: J. Błoński, Forma, śmiech
i rzeczy ostateczne. Studia o Gombrowiczu, Kraków 1994.
D. Danek, Oblicze. Gombrowicz i śmierć, Kraków 1975, nr 254, także w: Gombrowicz
i krytycy, wybór i oprac. Z. Łapiński, Kraków 1984.
10
M. Janion, Trzy dramaty o rewolucji (Krasiński, Witkiewicz, Gombrowicz), w: tejże, Projekt
krytyki fantazmatycznej, Warszawa 1991.
J. Kopciński, Witkacy idzie na „Operetkę”, „Teatr” 2000, nr 9. Także w: tenże, Którędy
do wyjścia?, Warszawa 2002.
G. Sinko, Szaty „Operetki” Gombrowicza, „Teatr” 1975, nr 13.
M. Szpakowska, „Krawiec” i „Operetka”: wykroje i wzory, „Dialog” 1977, nr 11.
W. Tarnowski, Operetka, w tenże: Od Gombrowicza do Gombrowicza, Londyn 1980.
Osmędeusze
M. Białoszewski, Do Redakcji „Dialogu”, „Dialog” 1977, nr 11.
A. Gerard [A. Łaszowski], Wydarzenie literackie. „Osmędeusze” M. Białoszewskiego,
„Kierunki” 1957, nr 30, także w: A. Łaszowski, Oko w oko z młodością, Warszawa 1963, s.
296-307.
G. Kerényi, Odtańcowywanie poezji czyli dzieje teatru M. Białoszewskiego, Kraków 1973.
J. Kopciński, Teatr z makaty - „Osmędeusze”, w: Pisanie Białoszewskiego. Szkice, red.
M. Głowiński i Z. Łapiński, Warszawa 1993.
J. Kopciński, Osmędeuszowe partytury Mirona Białoszewskiego, „Teatr” 1997, nr 11, także
w: tegoż, Którędy do wyjścia?, Warszawa 2002.
A. Krajewska, Białoszewskiego „dramat osobny” czyli „wypadek z geneologii”, w: Pisanie
Białoszewskiego. Szkice, red. M. Głowiński i Z. Łapiński, Warszawa 1993.
J. Majcherek, Gramatopisarz niedosceniony, „Teatr” 1986, nr 5.
Teatr Białoszewskiego. Stenogram z dyskusji (Z. Fedecki, S. Jarecki, A. Sandauer,
J. Skolimowski), „Dialog” 1959, nr 2.
11
Download