Temat: Kosmita w oczach dziecka – wykonanie postaci ufoludka z materiałów wtórnych.
Czas: 60 min
Uczestnicy: wychowankowie świetlicy
Cele: Po zakończeniu zajęć uczeń:

zna pojęcie Układu Słonecznego, astronauty, astronomu.

potrafi wymienić planety Układu Słonecznego

umie pracować w grupie

rozwija wyobraźnię twórczą

umie wykonać postać kosmity

zna sposoby wykorzystania elementów odpadowych wykonanych z tworzyw
sztucznych i naturalnych
Metody: zabawa, pokaz, działalności praktycznej, pogadanka heurystyczna, ćwiczenia z
wykorzystaniem technik dramy
Formy organizacyjne: zbiorowa, indywidualna, grupowa
Technika: tworzenie kompozycji przestrzennej z materiałów wtórnych (plastikowych
butelek, nakrętek itp.)
Materiały i narzędzia: materiały wtórne (plastikowe kubeczki i butelki, kapsle, nakrętki,
guziki, słomki, folia aluminiowa), papier kolorowy, plastelina, wełna, klej, nożyczki
Środki dydaktyczne: książki encyklopedyczne pt. ,,Budowa wszechświata” „ Przestrzeń
kosmiczna”, „Astronomia z astrofizyką”, plansza Układu Słonecznego
Przebieg zajęć
1. Podanie tematu zajęć.
2. Rozmowa z dziećmi na temat Układu Słonecznego. Wprowadzenie pojęcia Układu
Słonecznego i nazw planet wchodzących w jego skład.
Układ Słoneczny to zespół ciał niebieskich (np. planet) poruszających się razem w
przestrzeni międzygwiezdnej wokół Słońca. W skład Układu Słonecznego wchodzi 9
planet: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran, Neptun, Pluton.
3. Objaśnienie pojęcia astronauta (osoba odbywająca loty kosmiczne lub przygotowana
do odbywania takich lotów) i astronom (naukowiec, którego obszarem badań jest
astronomia lub astrofizyka).
4. „Budowanie z dzieci” modelu Układu Słonecznego.
5. Wspólne zastanawianie się i próba odpowiedzi na pytanie „Czy istnieje życie na
innych planetach?”
6. Dzieci stoją w kole. Każdy z uczestników zabawy prezentuje sposób poruszania się
kosmity, pozostali naśladują go.
7. Losowanie karteczek z numerami stolika.
8. Praca w grupach. Pocztą lotniczą dociera do dzieci zaszyfrowana wiadomość.
Zadaniem poszczególnych grup jest wspólne, głośne odczytanie wiadomości ze
zwróceniem uwagi na wymawianie poszczególnych głosek.
1. Rzjeszsterzm Czmarczsjanirzneszm.
2. Czjestrzemcz Szwenczusjanirznem .
3. Szjesterzm z szplaszneczty Czuraszn.
4. Rzjesteczm z czplacznety Szpluszton.
9. Następnie dzieci rozszyfrowują wiadomość poprzez wykreślenie wszystkich
dwuznaków. Rozwiązaniem jest nazwa miejsca skąd pochodzi ufoludek, którego będą
wykonywać na zajęciach.
1. Jestem Marsjaninem.
2. Jestem Wenusjaninem.
3. Jestem z planety Uran.
4. Jestem z planety Pluton.
10. Przedstawienie tematu pracy. Pokaz pracy wzorcowej. Wyjaśnienie techniki.
11. Indywidualna praca dzieci.
12. Porządkowanie miejsca pracy.
13. Wystawa prac.
14. Zakończenie zajęć, podziękowanie uczestnikom.
Opracowała:
mgr Iwona Klimas
Download

Temat: Kosmita w oczach dziecka – wykonanie postaci ufoludka z