streszczenie - Instytut Psychiatrii i Neurologii

advertisement
STRESZCZENIE
Lilianna Engel : Skuteczność ambulatoryjnej psychoterapii indywidualnej i grupowej w
podejściu zintegrowanym
Cel
Celem niniejszej pracy jest ocena skuteczności psychoterapii ambulatoryjnej indywidualnej i
grupowej w podejściu integrującym w leczeniu pacjentów z zaburzeniami nerwicowymi i
związanymi ze stresem. Cele pracy zawierają także ocenę trwałości utrzymywania się
wyników i odległych efektów psychoterapii, weryfikację mechanizmów oddziaływania form,
odpowiedź, czy zmiany u pacjentów leczonych terapią indywidualną związane są
ze
zmianami intrapsychicznymi (osobowości), a u leczonych w grupie ze zmianami
funkcjonowania społecznego.
Osoby badane
Grupę badanych stanowiło 100 pacjentów, zgłaszających się do Poradni Przyklinicznej
Instytutu Psychiatrii i Neurologii, konsultowanych i skierowanych przez lekarzy psychiatrów
do psychoterapii ambulatoryjnej. Grupa badana to 51 mężczyzn i 49 kobiet, wiek 20 – 59 (śr.
33, odch. stand.- 11,85), z rozpoznaniami według ICD 10: od F-40 do F-48 zaburzenia
nerwicowe, związane ze stresem i pod postacią somatyczną, F-34.1 dystymia, F-60 do F-69
zaburzenia osobowości. Ogólna liczba badanych pacjentów N = 100, w tym leczonych w
grupie terapeutycznej N = 33, indywidualnie N = 33, grupa kontrolna oczekujących na
leczenie N = 34. Pacjenci podzieleni byli na dwie grupy, ze względu na formę terapii : A
(psychoterapia grupowa) i B
(psychoterapia indywidualna). W obu podgrupach
psychoterapię w podejściu integrującym prowadziła ta sama terapeutka. Terapia grupowa
trwała 1 rok, w wymiarze 50 sesji po 2 godziny, jeden raz w tygodniu, w trzech grupach
terapeutycznych. Terapia indywidualna trwała przez l rok, jedną godzinę tygodniowo, w
wymiarze 50 sesji indywidualnych.
Przeprowadzono 3 pomiary badanych zmiennych: przed rozpoczęciem leczenia (pierwszy), w
dniu zakończenia leczenia (drugi) i 1 rok po zakończeniu (trzeci). Badaniem objęto zmienne :
1. Nasilenie objawów - mierzono Kwestionariuszem Objawowym „O” (Katedry
Psychoterapii Collegium Medium Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie ).
2. Nasilenie cech osobowości nerwicowej - oceniano Kwestionariuszem Osobowości
Nerwicowej KON 2006 (Katedra Psychoterapii Collegium Medium Uniwersytetu
Jagiellońskiego w Krakowie).
3. Poziom funkcjonowania społecznego - mierzył Kwestionariusz Kompetencji Społecznych
KKS - A (D) Anny Matczak (Pracownia Testów Psychologicznych PTP Warszawa).
Kompetencje społeczne oceniano w trzech wymiarach : intymność, ekspozycja społeczna,
asertywność.
4. Ogólne cechy osobowości - Test Przymiotnikowy ACL - Adjective Check List
H.B.Gough, A.B.Heilbrum.
5.
Dane
obrazu
klinicznego
socjodemograficzne oraz
pochodzące
z
historii
choroby
osób
badanych,
wymieniane przez pacjentów życiowe sytuacje problemowe
zawierał Kwestionariusz Anamneza.
6. Na podstawie wymienionych przez pacjentów w Kwestionariuszu Anamneza sytuacji
problemowych stworzono narzędzie własne Kwestionariusz Rozwiązywania Życiowych
Sytuacji Problemowych. Wyłoniono 6 kategorii problemów zgłaszanych przez pacjentów:
brak pracy, brak satysfakcji z pracy, samotność-brak związku, relacje konfliktowe, nie
podejmowanie ważnych decyzji życiowych, nieukończona edukacja.
Wyniki i wnioski
1. Ambulatoryjna psychoterapia indywidualna i grupowa w podejściu integrującym
(dynamicznym, poznawczo-behawioralnym i systemowym) była skuteczna. Nastąpiła
poprawa objawowa, zmniejszenie nasilenia nerwicowych cech osobowości wzrost
kompetencji
społecznych
i
zwiększenie
stopnia
rozwiązania
życiowych
sytuacji
problemowych. Generalnie poprawy były trwałe (utrzymywały się rok po zakończeniu
leczenia), następowały też odległe efekty terapii.
2.Odnotowano różnice jakościowe w zakresie zmian cech osobowości nerwicowej,
kompetencji społecznych, rozwiązywania życiowych sytuacji problemowych, wskazujące na
uzyskiwanie
poprawy
objawowej
u
pacjentów
przez
oddziaływanie
odmiennych
mechanizmów psychoterapii grupowej i indywidualnej bezpośrednio po leczeniu oraz rok po
jego zakończeniu.
Analiza jakościowa wyników dwóch form psychoterapii sugeruje, że w efekcie terapii
grupowej następują głównie zmiany funkcjonowania społecznego, a w wyniku leczenia
indywidualnego- intrapsychiczne (osobowościowe).
Potwierdzono wpływ zmiany negatywnej samooceny pacjentów na efekty poprawy
objawowej bezpośrednio po zakończeniu psychoterapii zarówno indywidualnej jak i
grupowej. Rok po zakończeniu leczenia dalsza poprawa objawowa lub utrzymywanie się jej :
po terapii grupowej związane było ze zmianą negatywnej samooceny i egzaltacji, a po
indywidualnej- negatywnej samooceny i braku witalności.
3. Poprawa objawowa u pacjentów nie miała związku z ogólnymi cechami osobowości
mierzonymi przed leczeniem ACL. Natomiast pozytywne zmiany w zakresie pozostałych
zmiennych - cech osobowości nerwicowej, funkcjonowania społecznego, rozwiązywania
problemów życiowych były powiązane z wyjściowymi cechami ACL.
4. Poprawa objawowa u pacjentów nie była związana z cechami socjodemograficznymi.
Download