LECZENIE I REHABILITACJA
W CHOROBACH ZAWODOWYCH UKŁADU
ODDECHOWEGO WYWOŁANYCH
DZIAŁANIEM PYŁÓW
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
DEFINICJA PYLICY
„nagromadzenie pyłu w płucach i reakcja tkanki
płucnej na jego obecność”
Bukareszt 1971,
Międzynarodowa Konferencja w sprawie Pylic
ZMIANY HISTOPATOLOGICZNE
ze względu na stwierdzane zmiany miejscowe dzielimy:
• pylice kolagenowe
• pylice niekolagenowe
PYLICE KOLAGENOWE
• wywołane działaniem pyłów o właściwościach zwłókniających
(krzemionka, azbest),
• charakteryzują się rozwojem włókien kolagenowych w tkance
płucnej prowadzącym do uszkodzenia struktury pęcherzyków
płucnych i rozwoju zmian bliznowatych.
PYLICE NIEKOLAGENOWE
• wywołane przez pyły niezwłókniające lub o słabym działaniu
zwłókniającym,
• reakcja tkanki płucnej jest minimalna i polega na rozplemie
nielicznych włókien retikulinowych, bez uszkodzenia struktury
pęcherzyków płucnych,
• Reakcja jest potencjalnie odwracalna
PYLICE PŁUC W WYKAZIE CHORÓB
ZAWODOWYCH
Pkt 3 – Pylice płuc
• pylica krzemowa
• pylica górników kopalń węgla
• pylico-gruźlica
• pylica spawaczy
• pylica azbestowa oraz pozostałe pylice krzemianowe
• pylica talkowa
• pylica grafitowa
• pylica wywołana pyłami metali
ROZPOZNANIE PYLICY
jedyną metodą pozwalającą
na rozpoznanie pylicy jest:
pełnowymiarowe zdjęcie
radiologiczne klatki piersiowej
PYLICA KRZEMOWA
• Charakteryzuje się ogniskowym lub rozległym
włóknieniem tkanki płucnej o charakterze kolagenowym
ze skłonnością do hialinizacji w następstwie wdychania
pyłu krzemionki krystalicznej.
• Zmiany rozwijają się powoli, zwykle po kilkunastoletnim
narażeniu.
• W procesie włóknienia tkanki płucnej dochodzi do
wzmożonego wytwarzania włókien retikulinowych, które
następnie ulegają kolagenizacji.
• Proces ten prowadzi do rozwoju guzków krzemiczych.
Objawy kliniczne krzemicy
mało charakterystyczne!
• brak jakichkolwiek dolegliwości
• suchy kaszel
• duszność
• ból w klatce piersiowej
• objawy serca płucnego.
Powstanie zmian pyliczych
• zmiany pylicze są nieodwracalne
• zmiany radiologiczne i tym samym choroba może
postępować nawet po zakończeniu narażenia na pył.
Ważne: nie ma ścisłego związku pomiędzy stanem
klinicznym a stopniem zaawansowania radiologicznego
pylicy krzemowej.
Powikłania
•
•
•
•
POCHP
Rozedma płuc
Odma samoistna
Gruźlica
Do rozpoznania upoważniają zmiany
radiologiczne począwszy od: p 1/1
PYLICA GÓRNIKÓW
KOPALŃ WĘGLA
Występuje w dwóch formach:
• pylica drobnoguzkowa (tzw. prosta)
dominuje włóknienie retikulinowe,
• pylica guzowata (tzw. postępujące, rozległe
włóknienie) dominuje włóknienie kolagenowe
Początek, przebieg kliniczny, obraz radiologiczny
i postępowanie lekarsko-orzecznicze są zwykle takie
same jak w przypadku pylicy krzemowej.
PYLICA AZBESTOWA
• obraz kliniczny zbliżony do innych rodzajów
włóknienia śródmiąższowego dominują:
– duszność i postępujące ograniczenie
wydolności fizycznej,
– suchy kaszel,
– bóle w klatce piersiowej.
• badaniem fizykalnym stwierdza się trzeszczenia
u podstawy płuc,
• stosunkowo szybko dochodzi do zaburzeń dyfuzji
w obrębie płuc i hypoksemii,
• postęp choroby prowadzi do sinicy i obrazu serca
płucnego.
Włóknienie
• włóknienie śrómiąższowe tkanki płucnej ma
charakter kolagenowy i dotyczy głównie dolnych
pól płucnych,
• włókna azbestu docierające do opłucnej
powodują zgrubienia opłucnej ściennej, również
osierdzia.
Chorobę zawodową rozpoznajemy przy zmianach
radiologicznych o typie s 1/1 pt i więcej
Powikłania
•
•
•
•
•
•
•
Przewlekłe zapalenie oskrzeli
POCHP
Rozedma
Niedodma
Międzybłoniak opłucnej
Międzybłoniak otrzewnej
Rak oskrzela
PYLICE NIEKOLAGENOWE
• pylice wywołane nagromadzeniem w płucach pyłu nie
wykazującego aktywności biologicznej – odczyn
o charakterze włóknienia retikulinowego,
• rozwija się w wyniku ekspozycji na pyły cyn, siarczanu
baru, tlenków żelaza,
• w obrazie rtg – drobne okrągłe zacienienia
Postępowanie
• pojawienie się zmian pyliczych wymaga trwałego odsunięcia
od dalszego narażenia na zapylenie,
• o inwalidztwie decyduje stopień zaburzeń czynnościowych
zwłaszcza niewydolność oddechowa.
LECZENIE PYLICY
• Nie ma specyficznego leczenia
• Kluczowe znaczenie ma rzucenie palenia
• W każdym przypadku powikłań należy włączyć
leczenie objawowe
Leczenie powikłań
•
•
•
•
•
•
•
przewlekłego zapalenia oskrzeli
POCHP
rozedmy
odmy samoistnej
gruźlicy
raka oskrzela
pylicy azbestowej – rozważa się resekcję zmian
opłucnowych
POChP – ZAHAMOWANIE
POSTĘPU CHOROBY
Eliminacja czynników ryzyka
•
•
•
•
•
•
palenie tytoniu
zanieczyszczenia środowiska pracy
czynniki środowiskowe i komunalne
infekcje układu oddechowego
nawracające infekcje oskrzelowo-płucne
czynniki dietetyczne (duża zawartość soli w diecie,
niewielka ilość witamin A, C, E – antyoksydanty, niska
zawartość nienasyconych kwasów tłuszczowych).
Cele leczenia w POChP
• zahamowanie postępu choroby,
• złagodzenie objawów chorobowych, zwłaszcza
duszności podczas wysiłku, kaszlu, zaburzeń snu,
łaknienia,
• poprawa jakości życia, w tym funkcjonowania
w rodzinie i społeczeństwie.
Nieinwazyjne wspomaganie wentylacji
Operacyjne zmniejszenie objętości płuc
Tlen
Glikokortykosteroidy
Rehabilitacja
Leki rozszerzające oskrzela
ANTYBIOTYKI
• Nie stosuj regularnie
• Zawsze przy podejrzeniu zaostrzenia infekcyjnego
• W ciężkich zaostrzeniach niejasnego pochodzenia
• Na ogół w zaostrzeniach ciężkiej postaci
W zaostrzeniach choroby wymagających hospitalizacji
powinno się stosować antybiotyki o szerokim spektrum
działania lub dobierać je na podstawie antybiogramu.
LECZENIE PRZEWLEKŁEJ
NIEWYDOLNOŚCI ODDECHOWEJ
Domowe leczenie tlenem
• Ciężka przewlekła hipoksemia (Pa02 < 55 mmHg)
utrzymująca się przez miesiąc w stabilnym okresie
choroby.
• Pa02 56-60 mmHg u chorego z cechami serca płucnego
(radiologiczne cechy nadciśnienia płucnego,
elektrokardiograficzne cechy przerostu prawej komory)
lub z hematokrytem > 55%.
LECZENIE POWIKŁAŃ
Rozedma
wycinanie pęcherzy rozedmowych
Odma samoistna
u części chorych sama się wchłania lub wydostaje się
ze śródpiersia do tkanki podskórnej szyi, tworząc odmę
podskórną – objaw ten nie wymaga leczenia.
Jeżeli odma narasta odbarcza się ją chirurgicznie
(mediastinotomia szyjna, mediastinoskopia, drenaż).
LECZENIE POWIKŁAŃ
Rak oskrzela – stopień leczenia zależy przede wszystkim
od typu histologicznego nowotworu.
a) Rak niedrobnokomórkowy (rak gruczołowy, rak płaskonabłonkowy)
– zabieg operacyjny najczęściej we wczesnych stopniach
zaawansowania.
– chemioterapia może być leczeniem zasadniczym u chorych
z rozsianym procesem nowotworowym lub elementem leczenia
skojarzonego
– radioterapia pozwala na uzyskanie miejscowej kontroli u chorych
nieoperacyjnych, może też być leczeniem uzupełniającym.
b) Rak drobnokomórkowy – zasadnicze leczenie ma chemioterapia
– radioterpia jest w chorobie ograniczonej elementem leczenia
skojarzonego
– po skutecznym leczeniu systemowym dokonuje się
napromienienia głowy celem zapobiegania przerzutom do mózgu.
LECZENIE POWIKŁAŃ
Międzybłoniak opłucnej
zabieg chirurgiczny ma charakter radykalny lub
paliatywny
Gruźlica
najważniejszym wskazaniem do włączenia leczenia
przeciwprątkowego jest stwierdzenie w materiale
biologicznym (plwocina, bronchoskopia, popłuczyny
oskrzelowo-pęcherzykowe) prątków należących do
M. tuberculosis complex.
REHABILITACJA
Rehabilitacja pulmonologiczna jest opartą na
danych naukowych, wielodyscyplinarną i złożoną
interwencją u objawowych chorych na przewlekłe
choroby układu oddechowego, u których codzienna
aktywność życiowa często jest ograniczona.
definicja wg
American Thoracic Society (ATS)
i European Respiratory Society (ERS)
REHABILTACJA – CELE
•
•
•
•
•
•
•
•
Poprawa tolerancji wysiłku
Poprawa jakości życia
Zmniejszenie nasilenia objawów chorobowych
Zwiększenie samodzielności chorego
Wydłużenie życia przy stosunkowo dobrej jego jakości
Umożliwienie powrotu niektórym chorym do pracy
Zmniejszenie częstości i długości hospitalizacji
Powiększenie wiedzy na temat chorób układu
oddechowego
• Redukcja kosztów leczenia
Programy rehabilitacji chorych
z przewlekłymi chorobami układu
oddechowego
Powinny uwzględniać: szczególne uwarunkowania
wynikające z możliwości istnienia towarzyszących
problemów zdrowotnych i psychospołecznych:
• niewłaściwa masa ciała (utrata masy ciała lub otyłość),
• osteoporoza,
• miopatia posterydowa,
• choroby układu krążenia,
• zaburzenia w zakresie funkcjonowania emocjonalnego
i społecznego (wysoki poziom lęku, objawy depresji,
zaburzenia funkcji poznawczych).
Kwalifikacja do rehabilitacji
pulmonologicznej – badania
• Badanie podmiotowe i przedmiotowe
• Spirometria – w razie potrzeby przed i po podaniu leku
rozszerzającego oskrzela
• Pomiar pojemności dyfuzyjnej (w razie potrzeby i możliwości
wykonania)
• Gazometria spoczynkowa krwi tętniczej
• Morfologia krwi i podstawowy zestaw badań biochemicznych
• Spoczynkowe badanie elektrokardiograficzne
• Zdjęcie rtg klatki piersiowej
• Próba wysiłkowa (6-12 minutowy test marszowy albo próba
wysiłkowa na ergometrze bądź na bieżni ruchomej) w połączeniu
z przezskórną oksymetrią lub gazometrią krwi tętniczej.
• Ocena stanu odżywienia.
Oklepywanie i opukiwanie
• Zasada oklepywania lub opukiwania –
od podstawy płuc do szczytu płuc z ominięciem nerek
i kręgosłupa.
• Zazwyczaj oklepuje się tylną ścianę klatki piersiowej,
rzadziej przednią.
• Opukiwanie różni się tym od oklepywania, że
wykonuje się je tylko za pomocą opuszków.
Drenaż ułożeniowy
Cel:
• ułatwienie odpływu wydzieliny z dróg oddechowych
i odksztuszania wydzieliny,
• rozluźnienie napiętych mięśni oddechowych,
• właściwa wentylacja płuc,
• ułatwienie dotarcia leków,
• osuszenie oskrzeli.
Przeciwwskazania: niewydolność oddechowa, skłonność
do krwotoków płuc, przebyty krwotok płuc
Ćwiczenia oddechowe
Cele:
• nauczenie prawidłowego oddychania
• poprawa czynności układu oddechowego
• uzyskanie prawidłowego rozwoju klatki piersiowej
• korekcja postawy w obrębie układu oddechowego
• zwiększenie ruchomości stawów klatki piersiowej i przepony
• wzmocnienie mięśni oddechowych
• zwiększenie pojemności życiowej płuc
• udrożnienie „drzewa oskrzelowego” w przypadkach zalegania
w nim śluzu
• pobudzenie do efektywnego kaszlu
• poprawa ogólnej kondycji
Przeciwwskazania: ostry okres chorób narządu oddechowego
i krążenia
Nauka efektywnego oddychania
•
•
•
•
oddychanie torem brzusznym (przeponowym)
– wdech – brzuch się uwypukla
– wydech – wciągamy brzuch
(charakterystyczne dla mężczyzn)
oddychanie torem piersiowym (żebrowym)
– wdech – klatka się uwypukla, brzuch pozostaje
płaski
– wydech – klatka opada, brzuch pozostaje płaski
(charakterystyczne dla kobiet)
Najczęściej oddychamy w sposób mieszany, łącząc
oba typy oddychania. Im większa jest niewydolność
oddechowa tym częściej, niezależnie od płci,
wykorzystywany jest piersiowy sposób oddychania.
Nie jest to korzystne, dlatego zawsze (poza ciężką
niewydolnością krążeniowo-oddechową) powinniśmy
w miarę możliwości starać się nauczyć oddychania
przeponowego, tak aby stało się to naturalnym
odruchem.
Leczenie ułożeniowe – pozycja ciała
Warunki pracy przepony zmieniają się zależnie od pozycji ciała,
dlatego jest ona ważna podczas ćwiczeń oddechowych
•
•
•
•
pozycja stojąca – klatka piersiowa rozpręża się swobodnie we wszystkich
kierunkach – najlepsza pozycja do ćwiczeń oddechowych,
pozycja półsiedząca – pozycja optymalna w chorobach przebiegających z
upośledzeniem sprężystości tkanki płucnej (rozedma) i w chorobach ze
wzrostem oporu oskrzelowego (np. skurcz oskrzeli)
leżenie tyłem – dobra pozycja do nauki oddychania torem
przeponowym, w tej pozycji przepona jest wyżej niż w pozycji stojącej,
może więc bardziej obniżyć się podczas wdechu,
leżenie bokiem – ułożenie sprzyja lepszej wentylacji płuca górnego
przez wzrost oddychania żebrowego. Pozycja przydatna w zapobieganiu
powstawania zrostów pozapalnych i pourazowych.
EDUKACJA
Jest istotnym elementem kompleksowej
rehabilitacji pulmonologicznej.
W
•
•
•
•
•
•
•
trakcie prowadzonej edukacji należy nauczyć chorego:
Strategii oddychania
Przedstawić zasady stosowania leków i tlenoterapii
Poinformować o korzyściach z systematycznej aktywności
fizycznej
Przekazać zasady prawidłowego odżywiania.
Poinformować o konieczności unikania czynników drażniących.
Ustalić plan działania w przypadku zaostrzenia choroby.
Nauczyć panowania nad lękiem, technik radzenia sobie
ze stresem.
MOŻLIWOŚCI
KONTYNUOWANIA PRACY
PRZEZ OSOBY Z PYLICĄ PŁUC
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
PODSTAWY PRAWNE
• Ustawa Kodeks pracy
• Ustawa o emeryturach i rentach
z ubezpieczenia społecznego
• Ustawa o rehabilitacji zawodowej i społecznej
oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
Obowiązki pracodawcy wynikające
z przepisów prawa
wobec pracownika zagrożonego chorobą
zawodową i pracownika, który stał się
niezdolny do wykonywania dotychczasowej
pracy wskutek choroby zawodowej i nie
otrzymał świadczeń rentowych w związku
z chorobą zawodową.
Ustawa Kodeks pracy
•
•
•
Art. 230. § 1. W razie stwierdzenia u pracownika objawów
wskazujących na powstawanie choroby zawodowej, pracodawca jest
obowiązany, na podstawie orzeczenia lekarskiego, w terminie i na czas
określony w tym orzeczeniu, przenieść pracownika do innej pracy nie
narażającej go na działanie czynnika, który wywołał te objawy.
§ 2. Jeżeli przeniesienie do innej pracy powoduje obniżenie
wynagrodzenia, pracownikowi przysługuje dodatek wyrównawczy przez
okres nie przekraczający 6 miesięcy.
Art. 231. Pracodawca, na podstawie orzeczenia lekarskiego, przenosi
do odpowiedniej pracy pracownika, który stał się niezdolny do
wykonywania dotychczasowej pracy wskutek wypadku przy pracy lub
choroby zawodowej i nie został uznany za niezdolnego do pracy w
rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń
Społecznych. Przepis art. 230 § 2 stosuje się odpowiednio.
PODSTAWY PRAWNE ORZEKANIA
O NIEZDOLNOŚCI DO PRACY
Prawna definicja niezdolności do pracy dla celów
rentowych znajduje się w ustawie o emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia
17 grudnia 1998 roku.
Zasady orzekania o niezdolności do pracy warunkującej
prawo do renty uregulowane są w rozporządzeniu
Ministra Polityki Socjalnej z dnia 14 grudnia 2004 r.
w sprawie orzekania o niezdolności do pracy
ORZEKANIE O NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI
I STOPNIU NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI
Zespoły orzekające o niepełnosprawności:
1) powiatowe zespoły do spraw orzekania
o niepełnosprawności – jako pierwsza instancja;
2) wojewódzkie zespoły do spraw orzekania
o niepełnosprawności – jako druga instancja.
Zasady orzekania: Rozporządzenie Ministra Gospodarki,
Pracy i Polityki Społecznej z dn. 15 lipca 2003 r.
W sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu
niepełnosprawności (Dz. U nr 139. poz. 1328)
STOPNIE
NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI
Ustala się trzy stopnie niepełnosprawności:
znaczny
umiarkowany
lekki
Orzeczenie ustalające stopień niepełnosprawności
stanowi także podstawę do przyznania ulg i uprawnień
na podstawie odrębnych przepisów.
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych
Art.14. Osobie zatrudnionej, która w wyniku wypadku przy pracy lub
choroby zawodowej utraciła zdolność do pracy na dotychczasowym
stanowisku, pracodawca jest obowiązany wydzielić lub zorganizować
odpowiednie stanowisko pracy z podstawowym zapleczem
socjalnym, nie później niż w okresie trzech miesięcy od daty
zgłoszenia przez tę osobę gotowości przystąpienia do pracy.
Zgłoszenie gotowości przystąpienia do pracy powinno nastąpić
w ciągu miesiąca od dnia uznania za osobę niepełnosprawną.
Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych
Art. 23. [konsekwencje za niezorganizowanie stanowiska pracy]
Jeżeli pracodawca nie wydzieli lub nie zorganizuje w przepisanym
terminie stanowiska pracy dla osoby, o której mowa w art. 14,
obowiązany jest dokonać, w dniu rozwiązania stosunku pracy
z tą osobą, wpłaty na Fundusz w wysokości piętnastokrotnego
przeciętnego wynagrodzenia za pracownika.
OCENA MOŻLIWOŚCI POWROTU
DO PRACY
•
Stopień zaawansowania choroby (uszczerbek na zdrowiu,
niezdolność do pracy, możliwość poprawy poprzez leczenie
i rehabilitację)
•
Kwalifikacje zawodowe (poziom wykształcenia, klasyfikacje
zawodów)
•
Możliwości przekwalifikowania zawodowego i/lub podniesienia
kwalifikacji (wiek chorego, predyspozycje fizyczne i psychiczne),
renta szkoleniowa, przystosowanie stanowiska pracy)
•
Ocena niepełnosprawności (uzyskanie orzeczenia o stopniu
niepełnosprawności)
•
Wskazania do rehabilitacji zawodowej
•
Doradztwo zawodowe, sytuacja na rynku pracy
CHOROBY UKŁADU ODDECHOWEGO –
OCENA STOPNIA ZAAWANSOWANIA
• W przypadku pylicy nie zawsze istnieje ścisła zależność
pomiędzy stopniem zaawansowania zmian
radiologicznych a stanem ogólnym i rokowaniem.
• Może się zatem zdarzyć, że u takich osób nie ma
podstaw do przyznania świadczeń rentowych a jedynie
istnieją przeciwwskazania do pracy w ekspozycji na
pył, co w praktyce może oznaczać, niezwykle trudną,
szczególnie dla osób starszych, decyzję
o przekwalifikowaniu.
DEFINICJE STOPNI
NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI
Z UWZGLĘDNIENIEM
KRYTERIUM ZAWODOWEGO
Równorzędność orzeczeń Lekarza orzecznika ZUS
o niezdolności do pracy i zespołów ds. orzekania
o niepełnosprawności.
Równoważność zapisów stopni niepełnosprawności
w systemie orzecznictwa
Orzeczenie
Powiatowego Zespołu
do Spraw Orzekania
o Niepełnosprawności
Orzeczenie
Lekarza
Orzecznika
ZUS
Orzeczenie Komisji
Inwalidztwa
i Zatrudnienia
(KIZ)
Orzeczenie
Kasy Rolniczego
Ubezpieczenia
Społecznego (KRUS)
znaczny stopień
niepełnosprawności
całkowita
niezdolność
do pracy oraz
samodzielnej
egzystencji
I grupa
inwalidzka
osoby o stałej lub
długotrwałej niezdolności
do pracy, którym
przysługuje zasiłek
pielęgnacyjny
umiarkowany
stopień
niepełnosprawności
całkowita
niezdolność
do pracy
II grupa
inwalidzka
brak
(w orzeczeniach KRUS
nie występuje
odpowiednik II grupy)
lekki
stopień
niepełnosprawności
częściowa
niezdolność
do pracy
III grupa
inwalidzka
pozostałe osoby
o stałej lub długotrwałej
niezdolności do pracy
MOŻLIWOŚCI PODJĘCIA PRACY
PRZEZ OSOBY Z PYLICĄ PŁUC
W żadnym ze stopni niepełnosprawności określonych
w ustawie z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji
zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób
niepełnosprawnych nie ma przeciwwskazań do
podjęcia pracy jeśli warunki specjalnie stworzone,
odpowiadające możliwościom psychofizycznym osoby
zainteresowanej, pozwalają na jej zatrudnienie.
Zaliczenie do lekkiego stopnia niepełnosprawności
nie wyklucza możliwości zatrudnienia tej osoby na ogólnym rynku
pracy, jeżeli ograniczenie zdolności do pracy daje się
kompensować poprzez wyposażenie w przedmioty ortopedyczne,
środki pomocnicze lub środki techniczne.
Zaliczenie do znacznego albo umiarkowanego stopnia
niepełnosprawności nie wyklucza możliwości zatrudnienia tej
osoby nie tylko w warunkach pracy chronionej, ale także
u pracodawcy nie zapewniającego takich warunków, w przypadku
przystosowania przez pracodawcę stanowiska pracy do potrzeb
osoby niepełnosprawnej.
W orzeczeniu powiatowego zespołu, poza
ustaleniem niepełnosprawności lub stopnia
niepełnosprawności, powinny być zawarte
wskazania dotyczące:
• odpowiedniego zatrudnienia uwzględniające psychofizyczne
możliwości danej osoby,
• szkolenia, w tym specjalistycznego,
• zatrudnienia w zakładzie aktywności zawodowej,
• uczestnictwa w terapii zajęciowej,
• konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki
pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające
funkcjonowanie danej osoby,
PRZECIWWSKAZANIA
(OGRANICZENIA) DO PRACY OSÓB
Z PYLICĄ PŁUC
• Narażenie na czynniki drażniące i uczulające układ
oddechowy
• Prace wymagające dużego wysiłku fizycznego
• Niekorzystne warunki klimatyczne (mikroklimat
zimny i gorący, wilgoć),
• W postępowaniu orzeczniczym należy uwzględnić
stopień zaawansowania choroby w oparciu
o mierzalne zaburzenia funkcji układu oddechowego
MOŻLIWOŚĆ ZATRUDNIENIA
OSÓB Z PYLICĄ PŁUC
Największe możliwości zatrudnienia występują
na stanowiskach pracy:
• Administracyjno-biurowej
• Przy montażu elementów
• Konfekcjonowaniu artykułów
• Obsłudze maszyn (automatów i półautomatów)
• Przy pracach pomocniczych np. przy pakowaniu,
sortowaniu, wykańczaniu produkcji, krojeniu
• W magazynach
ZACHĘTY DO PODEJMOWANIA
AKTYWNOŚCI ZAWODOWEJ –
PODSTAWY PRAWNE
•
Ustawa z dn. 27 sierpnia 1997r.o rehabilitacji zawodowej i społecznej
oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123, poz. 776
z późn. zm.)
•
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach
rynku pracy (tekst jednolity Dz. U. 2008 r. Nr 69 poz. 415 ze zm.)
•
Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17.04.2009 r.
w sprawie dokonywania refundacji kosztów wyposażenia lub
doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego oraz
przyznawania bezrobotnemu środków na podjęcie działalności
gospodarczej (Dz. U. z 2009 r. nr 62, poz. 512 oraz z 2010 r. nr 30,
poz. 156)
UPRAWNIENIA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH
[Korzystanie z usług lub instrumentów rynku pracy]
1. Osoba niepełnosprawna zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy jako
bezrobotna albo poszukująca pracy niepozostająca w zatrudnieniu ma prawo
korzystać z usług lub instrumentów rynku pracy na zasadach określonych
w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku
pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001, z późn. zm.),
2. Osoba niepełnosprawna zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy jako
poszukująca pracy niepozostająca w zatrudnieniu może również korzystać na
zasadach takich jak bezrobotni z następujących usług lub instrumentów
określonych w ustawie o promocji:
1) szkoleń,
2) stażu,
3) prac interwencyjnych,
4) przygotowania zawodowego w miejscu pracy,
5) zwrotu kosztów badań lekarskich, kosztów przejazdu, kosztów zakwaterowania,
o których mowa w ustawie o promocji,
PORADNICTWO ZAWODOWE
Proces polegający na udzielaniu pomocy w podjęciu decyzji zawodowej osobie
niepełnosprawnej, czyli wyborze odpowiedniej kariery zawodowej poprzez przekazanie
określonych informacji, które ułatwiłyby jej samodzielne podjęcie optymalnej decyzji
zawodowej.
Szczególnie ważne elementy informacji zawodowej dotyczą:
– możliwości szkolenia i kształcenia zawodowego poszczególnych osób z uwzględnieniem rodzaju i stopnia uszkodzenia organizmu,
– różnych zawodów i specjalności, stawianych przez nie wymagań fizycznych
(biologicznych) i psychicznych oraz wskazań i przeciwwskazań co do ich wykonania,
– możliwości uzyskania zatrudnienia w danym zawodzie i sytuacji na lokalnym rynku
pracy,
– przepisów regulujących zagadnienie rehabilitacji zawodowej i zatrudnienie osób
niepełnosprawnych,
– udzielanie porady zawodowej polegającej na przekazaniu profesjonalnej opinii
i sugestii, dotyczącej optymalnej decyzji zawodowej na podstawie przeprowadzonych
badań osoby niepełnosprawnej i oceny przydatności do pracy (poznania jej możliwości
i ograniczeń zawodowych).
Szkolenia, warsztaty…
W ramach kompleksowego programu
ukierunkowanego na powroty do pracy
osób z pylicą płuc
Instytut Medycyny Pracy
im. prof. J. Nofera
zorganizował:
•
szkolenie „Kompleksowy program
ukierunkowany na powroty do pracy
osób z pylicą płuc”
(21.10.2010, Szczawno Zdrój)
•
szkolenie „Kompleksowy program
ukierunkowany na powroty do pracy
osób z pylicą płuc”
(22.10.2010, Szczawno Zdrój)
Szkolenia, warsztaty…
•
szkolenie „Kompleksowy program
ukierunkowany na powroty do pracy
osób z pylicą płuc”
(28.02.2011, Łódź)
•
szkolenie „Kompleksowy program
ukierunkowany na powroty do pracy
osób z pylicą płuc” (1.03.2011, Łódź)
•
warsztaty „Kompleksowy program
ukierunkowany na powroty do pracy
osób z pylicą płuc”
(29–30.03.2011, Szczawno Zdrój)
•
warsztaty „Kompleksowy program
ukierunkowany na powroty do pracy
osób z pylicą płuc”
(31.03–1.04.2011, Szczawno Zdrój)
Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej
w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego
Download

Leczenie i rehabilitacja w chorobach - Medycyna Pracy